The Skill Maker - สิ่งที่ดีและไม่ดีเกิดขึ้นพร้อมกัน(2)

นั่นคือสิ่งที่ฮันเตอร์ต้องการคือค่าประสบการณ์และหากได้รับปริมาณที่สม่ำเสมอพวกเขาก็จะได้รับสกิลที่หลากหลายขึ้น

ประสบการณ์ที่คุณได้รับมีมากขึ้น คุณก็สามารถใช้สกิลที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น

นี้เรียกว่า การเลเวลอัพ

การได้รับค่าประสบการณ์เป็นจำนวนมากก็หมายความว่าระดับของพวกเขาก็จะเพิ่มขึ้นด้วย

ผู้ให้บริการไม่ได้เข้าร่วมในการล่ามอนสเตอร์ แต่พวกเขาก็จะแอบโจมตีมอนสเตอร์เพื่อที่จะสามารถยกระดับตัวเขาเองได้เหมือนกัน

ผู้ให้บริการพวกเขาจะไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้โจมตีอย่างเป็นทางการเพราะฮันเตอร์จะเป็นผู้ล่าหลัก

ถ้าคุณไม่ได้เริ่มต้นเป็นระดับ B ด้วยฐานะหรือความสามารถที่โดดเด่นฮันเตอร์ส่วนใหญ่ต้องเริ่มจากระดับล่างๆ

นั่นหมายความว่าฮันเตอร์ส่วนใหญ่เริ่มต้นจากระดับล่าง

ด้วยเหตุนี้คนที่มีน้ำใจอย่าง Choi Do-Won จึงบอกผู้ให้บริการว่าสามารถเข้ามาโจมตีได้นะ

แน่นอนว่ามีคนที่ชอบ Kim Yoo-Han อยู่ตำแหน่งรักษาที่พูดคำหยาบก่อนที่จะเข้าสู่ประตูวาร์ป

รู้ว่ามันยากที่จะได้รับตำแหน่งนี้ มีคนที่ไม่สามารถยืนอยู่ในตำแหน่งนี้ได้เมื่อคนอื่น ๆ ได้ไปประจำตำแหน่งจนหมดแล้วต้องยืนคนเดียว

"Hyun Soo ถ้าคุณมีสกิลที่สามารถโจมตีได้คุณควรจะใช้มันตั้งแต่การโจมตีของเราไม่สามารถเข้าถึงตัวของมันได้ คุณควรโจมตีที่เถานั่น"

"แม้ว่าการโจมตีของเราจะไปถึงมอนสเตอร์ได้แต่มันก็จะโกรธและโจมตีกลับ แต่การโจมตีโดยไม่ใช้สกิลใด ๆ จะทำให้พวกเขาคิดว่าเรากำลังขโมยค่าประสบการณ์ของพวกเขา ดังนั้นจึงเป็นการดีที่สุดที่จะไม่โจมตีมัน"

 

ในหมู่ผู้ให้บริการ Hyun-Soo เป็นมือใหม่ ดังนั้นคนอื่น ๆ ก็เริ่มให้คำแนะนำแก่เขา

เนื่องจากผู้ให้บริการรายอื่น ๆ กำลังพูดจากประสบการณ์ Hyun-Soo จึงตัดสินใจที่จะจดจำเคล็ดลับของพวกเขาให้ดี

หลังจากความล้มเหลวหลายครั้ง เขาสามารถเข้าสู่โลกของฮันเตอร์ได้

ถ้าออกไปช่วยแต่กลับไม่ได้ทำอะไรได้มากมันก็เลวร้าย

"มันถึงเวลาที่ฉันจะใช้สกิลนี้ได้หรือไม่?!"

เขารู้สึกหงุดหงิดเพราะอนาคตของเขา ในขณะที่ใช้เวลาอยู่ที่กรงแม่นเขาได้รับสกิล

ความเป็นไปได้ที่ว่านี้ ทำให้เขาสร้างสกิลที่มีประโยชน์

---

[Mighty Throw] [F]

ความสามารถในการขว้างวัตถุที่อยู่ในมือด้วยพลังทั้งหมดของพวกเขา

เมื่อโดนเป้าหมายมันอาจทำให้เกิดความเสียหาย

อัตราความสำเร็จ : 48%

---

ดูเหมือนว่ามันจะอ่อนแอ แต่ก็ดีแล้ว

อัตราความสำเร็จค่อนข้างต่ำ แต่ก็พอรับได้ นั่นหมายความว่าถ้าเขาขว่าง 10 ครั้ง แล้วครึ่งหนึ่งของที่เขาขว้างไปนั้นจะเข้าเป้า

"สิ่งนี้อาจทำให้เกิดความเสียหาย" คือสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขา

ไม่มีทางที่เขาจะโจมตีได้โดยการคำนวณอย่างรวดเร็วหรือด้วยการร้อยลูกปัด

นั่นเป็นเหตุผลว่า Mighty Throw เป็นสกิลที่ดีที่สุดของ Hyun-Soo ในตอนนี้

เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับช่วงเวลานี้เขาก็หาไอเท็มที่จะขว้างไป

หลังจากที่เขาได้รับสกิลแล้ว Hyun-Soo ก็นึกถึงสิ่งที่เขาควรจะขว้าง

เขาคิดถึงเรื่องการขว้างปาลูกเบสบอลเช่นเดียวกับที่เขาทำในกรงแม่น แต่เขารู้ว่าลูกเบสบอลมีราคาแพงมาก

ในท้ายที่สุด Hyun-Soo ตัดสินใจซื้อสินค้าที่เอาไว้บริโภค

แต่เขาไม่มีความหรูหราที่จะใช้เงินเป็นจำนวนมากในการซื้อสินค้ามาขว้าง

"ฉันหยิบก้อนกรวดทั้งหมดที่อยู่ในละแวกนี้ของฉันล่ะ"

ถ้าเขาแวะไปที่สถานที่ก่อสร้างและภูเขาเพื่อหยิบก้อนกรวดขึ้นมามากมายเท่าที่จะทำได้

เขาจบลงด้วยการวางวิธีการที่มากเกินไปในทางที่ไม่ดีของเขา ว่าเขาเกือบหักหลังกลุ่มของเขา ปล่อยให้ความโลภของเขาครอบง่ำเขาจบลงด้วยการใช้เงินจำนวนเล็กน้อย

ตั้งแต่เขาต้องทำงานเป็นผู้ให้บริการก็จะดีกว่าที่จะดำเนินการเบา

เมื่อสังเกตเห็นผู้ให้บริการรายอื่น ๆ เขาก็ได้เห็น Jo Young-Jin สร้างก้อนน้ำแข็งขนาดเล็กที่มาจากความสามารถสกิลของเขา

เห็นว่าพวกเขาใช้สกิลที่โจมตีระยะไกล Kim Yoon-Soo และ Heo Jin-Ho อาจเป็นผู้โจมตีทางไกล

อย่างไรก็ตาม Park-Jung-Hwan เป็นผู้โจมตีระยะใกล้ดังนั้นเขาจึงจับมีดเล็ก ๆ ไว้ในมือ เขาลังเลเดินไปที่เถา

เห็นเขาหยุดอยู่ตรงกลางทางเขาอาจจะมองย้อนกลับไปที่ฐานด้านหลัง

แล้วก็

"เฮ้คุณคิดว่าคุณกำลังทำอะไร?!"

อย่างที่คาดไว้

คนในกลุ่มเรียกให้ Park-Jung-Hwan ออกมา

ส่วนนี่เป็น Kim Yoo-Han ตำแหน่งหมอ

หมอมักยืนอยู่ด้านหลังดังนั้นพวกเขาจึงอยู่ใกล้กับสายโจมตีระยะไกล

ด้วยเหตุนี้ Park Jung-Hwan จึงหันย้อนกลับไปที่มอนสเตอร์และ Kim Yoo-Han สังเกตเห็นเขาเดินเข้ามาใกล้เถา

"ใครบอกว่าคุณสามารถโจมตีได้ คุณเป็นคนวิกลจริตหรือ คุณรู้ไหมว่าผู้ให้บริการควรจะยืนอยู่หลังสนามรบ?!"

รู้สถานการณ์ของผู้ให้บริการไหม ผู้นำบอกว่าพวกเขาสามารถโจมตีได้เมื่อพวกเขามีโอกาส แต่หมอรักษากำลังบอกให้พวกเขากลับมา

Hyun-Soo คิดว่าเขาไม่ได้สนใจเขา แต่ Park-Jung-Hwan คิดอย่างอื่น

เขาไม่สามารถโจมตีเถาได้หรือเขาก็ฟัง Kim Yoo-Han เพราะเขาติดอยู่ในสถานที่แห่งนี้

ด้วยใจจริงการกระทำของ Park Jung-Hwan นั้นเข้าใจได้ง่าย

ฮันเตอร์ระยะใกล้จะมีหมอที่สามารถใช้พลังในการรักษาผู้บาดเจ็บจากระยะไกลได้ ซึ่งหายากมาก

มีฮันเตอร์ 100 คนอาจมีสักหนึ่งคนได้

หากไม่มีผู้โจมตีการล่ามอนสเตอร์ก็จะยาวนานขึ้น แต่ถ้าไม่มีหมอรักษาแล้วส่วนใหญ่กลุ่มจะถูกทำลาย

ด้วยเหตุนี้หมอจะได้รับการปฏิบัติอย่างดี

Kim Yoo-Han เป็นหมอรักษาระดับ E

ความจริง กลุ่มส่วนใหญ่ประกอบด้วยกลุ่มระดับ D ดังนั้นการจัดอันดับของเขาไม่ได้ดีขนาดนั้น

อย่างไรก็ตามกลุ่มของเขาช่วยเพิ่มระดับของเขาได้

ถ้า Kim Yoo-Han เริ่มจู้จี้ที่นี่จะทำให้สถานการณ์ปัจจุบันของ Park Jung-Hwan ยุ่งยากขึ้น

ระหว่างหมอรักษากับผู้ให้บริการเห็นได้ชัดว่าใครจะได้คะแนนเสียงข้างมาก

เมื่อ Hyun-Soo คิดแค่ละเลยเขา แต่ Park Jung-Hwan ทำสิ่งที่ตรงกันข้าม

เนื่องจาก Hyun-Soo ไม่คุ้นเคยกับโลกของฮันเตอร์จึงเป็นไปได้ที่เขาจะคิดอย่างนั้น

เขาได้ยอมแพ้ในการเป็นฮันเตอร์มานานแล้ว

และตอนที่ยังเรียนเขาก็ไม่ไดทดสอบครั้งที่สองเพื่อที่จะปลุกพลังของเขา แต่เขาตื่นขึ้นมาด้วยพลังของเขาเอง เขาไม่ได้เรียนรู้เกี่ยวกับฮันเตอร์แต่อย่างใด เขาสามารถเข้าสู่โลกของฮันเตอร์ได้ด้วยตัวเอง

ความรู้ที่เขาได้รับจากโรงเรียนฮันเตอร์เป็นพื้นฐานเท่านั้น

พวกเขาไม่ได้สอนอะไรเกี่ยวกับโลกของฮันเตอร์

Hyun-Soo ค่อนข้างรู้ว่าโลกของฮันเตอร์เป็นอย่างไร

อย่างไรก็ตาม เขาเน้นเฉพาะส่วนที่เกี่ยวข้องกับเขาเท่านั้น

เขารู้ว่าสกิลการล่าของฮันเตอร์ได้รับการแจกจ่ายอย่างไร แต่เขาไม่ทราบว่าจะมีการสร้างโครงสร้างอันทรงพลังในโลกแห่งความเป็นจริงได้ด้วยเหตุใด

ตั้งแต่เขาจดจ่ออยู่กับสถานการณ์ปัจจุบันของเขา มันเป็นความจริงที่ทำให้เขาตาบอดไปจากสิ่งอื่น ๆ

เสียงของ Kim Yoo-Han ทำให้ผู้ให้บริการรายอื่น ๆ ยืนแข็งทื่อในสถานที่นี้เช่นกัน

บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างมากเมื่อเทียบกับตอนที่พวกเขาเริ่มโจมตี พวกเขาก็หยุดพูด

แต่ถ้าพวกเขาเพียงแค่ยืนอยู่ที่นั่นเพราะสิ่งที่ Kim Yoo-Han พูด แล้วพวกเขาก็จะไม่สามารถรับคะแนนประสบการณ์ได้

Hyun-Soo คิดว่า Kim Yoo-Han มีความเข้าใจผิดบางอย่าง

เขาอาจคิดได้ว่าแม้ผู้นำจะเตือนให้พวกเขาหยุดโจมตีแต่เพื่อค่าประสบการณ์ พวกเขาก็ไม่ฟังคำพูดของเขา

อย่างไรก็ตามผู้ให้บริการทั้งหมดเงียบและยืนอยู่ที่นั่นแทนที่จะพูดเกี่ยวกับสิ่งที่หมอรักษากล่าว

"หัวหน้าบอกกับเราว่าเมื่อมอนสเตอร์โกธรขึ้นเราสามารถโจมตีได้"

ต้องการแก้ปัญหาความเข้าใจผิดและลดความตึงเครียด Hyun-Soo อธิบายว่าผู้นำคนใดบอกพวกเขา

เขาต้องการให้ Kim Yoo-Han รู้ว่าผู้นำได้รับอนุญาตให้เข้าโจมตีแต่ไม่ได้รับความร่วมมือ

อย่างไรก็ตามมันกระตุ้นให้เขาโกรธ

"เกิดอะไรขึ้น? หมอรักษาคือคนที่เริ่มเรื่องนี้ แต่รู้สึกเหมือน Park Jung-Hwan และฉันผิด ณ ตอนนี้"

โชคดีที่เขาทำงานในงานpart-time ที่หลากหลายเขารู้สึกถึงบรรยากาศที่ตึงเครียดที่เกิดขึ้น

Hyun-Soo รีบมองไปรอบ ๆ

"มองสถานการณ์ปัจจุบัน ... ฉันถึงวาระแล้ว"

สมมติฐานของเขาถูกต้อง

หมอรักษาเริ่มร้องตะโกน

เขาดูไม่ปกติเมื่อ Hyun-Soo เห็นเขาครั้งแรก แต่ความโกรธของเขาถึงจุดที่ดูเหมือนว่าเขากำลังจะคลั่ง

"คุณกำลังมองฉันเพราะฉันเป็นระดับ E หรือไม่? คุณกำลังฟังผู้นำเพราะเขาเป็นระดับ D แต่ไม่ใช่ฉัน"

"Kim Yoo-Han นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง ... "

"ฉันคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่คุณหมายถึง !! ถ้าพวกคุณเข้าใกล้สนามรบและก็เจ็บตัวคุณรู้หรือไม่ว่าใครจะต้องรักษาพวกคุณฉันไงฉันทำได้" คุณรู้หรือไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับฐานถ้าพวกเขาจะตายทั้งหมด ดังนั้นถ้าฉันบอกคุณว่าจะไม่ทำมันคุณไม่คิดว่าคุณควรจะฟังฉัน?

ปล่อยความโกรธของเขาที่ผู้ให้บริการ

Kim Yoo-Han หันไปทางผู้นำและเริ่มร้องตะโกน

ท่าน! ฉันไม่ต้องการที่จะรักษาอีกต่อไป! ผู้ให้บริการที่ต่ำต้อยกำลังมองลงมาที่ฉัน ดังนั้นฉันจึงไม่รู้สึกเหมือนกำลังรักษาอีกต่อไป ฉันจะออกไป! "

ขณะที่พวกเขาจะโจมตี พวกเขาหันร่างของมอนสเตอร์ แต่เมื่อตำแหน่งรับการโจมตีได้ยินความวุ่นวายเขาก็มองย้อนกลับไป

การแสดงออกของเขาแสดงให้เห็นว่าไร้สาระ

Hyun-Soo รู้สึกเช่นเดียวกัน

"หยุดการล่ามอนสเตอร์? ฉันรู้ว่าฉันเป็นฮันเตอร์หน้าใหม่ แต่ฉันก็รู้ว่านั่นหมายถึงความตายสำหรับเรา"

มีเวลาที่มอนสเตอร์หยุดการโจมตีและเรียกโอกาสไหม?

เมื่อฮันเตอร์เข้าผ่านประตูวาร์ปและการล่ามอนสเตอร์จะเริ่มต้นขึ้นและจะไม่หยุดจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะตาย

อย่างไรก็ตาม Kim Yoo-Han กล่าวว่าเขายอมแพ้เพราะปกติแล้วเขาก็คิดว่าเขาบ้า

เขาบ้าแน่ ๆ

ถ้าพวกเขามีหูและยังได้ยินเสียงได้ดีฮันเตอร์ทุกคนจะบอกว่าเขาบ้า

"Kim Yoo-Han สงบลง เราจะไม่โจมตีเถาแล้วเราจะย้ายไปอยู่หลังสนามรบ"

Park Jung Hwan เป็นคนที่พยายามจะทำให้เขาสงบ

Park Jung-Hwan ไม่เคยมีโอกาสได้โจมตีจริงๆ

นักโจมตีทางไกลเช่น Kim Yoo-Han และ Heo Jin-Ho มีประสบการณ์บางอย่าง

ความผิดพลาดของเขาคือการเข้าใกล้เถาเพื่อโจมตีเพราะเขาเป็นผู้โจมตีระยะใกล้

และ Kim Yoo-Han ก็จับได้

Park Jung-Hwan อาจยอมรับความจริงที่ว่าทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะเขา

ตอนแรกเขายืนทื่อ แต่เมื่อ Kim Yoo-Han ร้องตะโกนเพื่อหยุดการล่ามอนสเตอร์ เขาต้องตระหนักว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นและเขาพยายามทำให้เขาสงบลง

"ใจเย็น? มันดูเหมือนว่าฉันจะสามารถสงบลงได้? มีคนเฝ้าประตูที่ไม่ดีมองลงมาที่ฉัน!"

Kim Yoo-Han เริ่มพูดกับ Hyun-Soo ขณะที่ชี้ไปที่คนเฝ้าประตู

"ไม่จริงหรอกน่า ฉันแค่คิดว่ามีความเข้าใจผิดกันดังนั้นฉันเพิ่งอธิบายว่าผู้นำบอกกับเราอย่างไร!"

Hyun-Soo รู้สึกตกเป็นเหยื่อ

จากส่วนไหนที่เขารู้สึกว่าเขาถูกมองลงมา?

ในดวงตาของ Hyun Soo

Kim Yoo-Han ดูเหมือนคนที่มีความคิดแบบแปลก ๆ

อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาพูดถึงเรื่องนั้นพวกเขาก็จะหายตัวไปและการล่ามอนสเตอร์ก็จะยากมากขึ้น

เขาไม่แน่ใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาบอกความจริง

"Kim Yoo-Han, กรุณาสงบลง"

"คุณไม่สามารถออกกลางคันจากการล่ามอนสเตอร์ได้"

"เราทุกคนรู้ความสำคัญของหมอรักษา แต่นี่เป็นเรื่องที่มากเกินไป ... "

ถ้าผู้นำคนนี้ได้ยินมันแม้จะเป็นวิธีที่ไกลที่สุด แต่ผู้โจมตีกับหมอรักษาและผู้นำอาจไม่อยากได้ยินเรื่องนี้

พวกเขาคิดว่าการกระทำของ Kim Yoo-Han เป็นเรื่องบ้า

แม้ว่าจะมีคนพยายามที่จะทำให้เขาสงบแต่เขาก็ยังตะโกนออกมาเพื่อหยุดการล่ามอนสเตอร์ ซึ่งทำให้บางคนคิดว่าเขาเป็นคนที่น่ารังเกียจ

หลังจากได้ยินข้อความที่ไม่เป็นมิตรของผู้โจมตีคนอื่น Kim Yoo-Han ก็โกรธมาก

"Kim Yoo Han รีบเร็วและช่วยฉันรักษาพวกเขา"

เขาไม่สามารถที่จะยืนได้อีกต่อไป หมอรักษาที่สองขอความช่วยเหลือของเขา

"ฉันจะไม่ ฉันจะไม่ทำมัน!"

"Ack!"

เมื่อนั้น Choi Do-Won ผู้นำและตำแหน่งรับการโจมตีก็โดนเถาดอกไม้ Spore โจมตีใส่

โชคดีที่ขาเขาไม่ได้ถูกตัดออก แต่มีบาดแผลลึกลงบนต้นขาทำให้เลือดไหลออกมามาก