ระบบเส้นทางแห่งสวรรค์ บทที่ 109 ต่อจากหนูก็กระต่าย (ฟรี)

"บ้าเอ้ย!" วาเรี้ยนเลือกที่จะวิ่งหนี

สิ่งที่ไล่ตามเขาอยู่ตอนนี้คือกระต่ายตัวน้อย

เขารู้สึกคุ้นเคยกับเหตุการณ์แบบนี้เป็นอย่างมาก

'จากหนูก็เป็นกระต่าย อะไรวะเนี้ย!' เขาคร่ำครวญและหันหลังไปมองกระต่าย

กระต่ายตัวเล็กดูไม่ต่างจากกระต่ายทั่วไปแต่แค่มันมีขนสีทอง ตาสีทองและ..

'เป็นผู้ปลุกพลังสายฟ้าระดับ 4!'

แม้ว่าจะดูเหมือนเป็นเพียงระดับ 4 ขั้นต่ำ แต่วาเรี้ยนก็ไม่มั่นใจว่าจะสามารถชนะมันได้

ความแข็งแกร่งโดยรวมของเขาสูงกว่าระดับสูงสุด 3 แต่ต่ำกว่าระดับ 4 ขั้นต่ำ

'แม้ว่าเหตุการณ์นี้จะเหมือนกับตอนที่โดนหนูไล่ แต่เขารู้สึกว่าครั้งนี้ดีกว่าครั้งที่แล้ว' เขาวิ่งให้เร็วขึ้นไปอีก

เขาไม่อยากถูกช็อตด้วยสายฟ้า

แน่นอนว่ากระต่ายสายฟ้าไม่สามารถวิ่งตามเขาได้ทันด้วยฝีเท้าของมัน อย่างไรก็ตามมีสายฟ้าวนอยู่รอบๆเท้าของมันและมีสายฟ้าที่เป็นเหมือนกระดานอยู่ข้างใต้เท้ามัน

มันกำลังขี่สายฟ้าที่เป็นเหมือนกับกระดานอยู่ซึ่งเร็วมาก

ความเร็วทางกายภาพของวาเรี้ยนไม่ได้ทำให้เขาได้เปรียบแต่อย่างใด

สิ่งที่ทำให้เขาทุกข์ใจก็คือเขากลัวที่จะต้องโดนสายฟ้าช็อตจนตายทั้งเป็น

Zap!

Zap!

Zap!

วาเรี้ยนกระโดดและหลบสายฟ้าที่กระต่ายปล่อยออกมา

สายฟ้าที่มันปล่อยออกมาโดนหญ้าทำให้ไหม้เกรียมทันทีและทำให้พื้นเกิดหลุมขนาดใหญ่

เขาใช้ออร่าสายฟ้าเพื่อป้องกันตัวเองจากสายฟ้าของมัน

ออร่าสายฟ้าที่ออกมาจากร่างกายของเขาดูเหมือนจะทำให้กระต่ายไม่ค่อยพอใจสักเท่าไร

“กิ้กิ้” กระต่ายร้องเสียงแหลมและพุ่งมาโจมตีใส่เขา

ขณะนั้นเองเขาใช้พลังอวกาศของเขาและทำให้พื้นที่แข็ง

กึก! (เสียงพื้นที่แข็ง)

สายฟ้าก็กำลังพันรอบขากระต่ายเพื่อที่จะเร่งความเร็วให้กับตัวเองและเขาพยายามที่จะทำให้พื้นที่ตรงหน้าของมันแข็งแต่เขาก็ไม่สามารถทำได้เขาก็ไม่เข้าใจว่าเป็นเพราะอะไร

วาเรี้ยนพยายามไม่สนใจและใช้พลังอวกาศทั้งหมดของเขาเพื่อสร้างพื้นที่อีกครั้ง

เพล้ง!

เพล้ง!

เพล้ง!

เขาไม่สามารถสร้างพื้นที่จาก Space Binding ได้เมื่อเขาสร้างพื้นที่ก็จะแตกทันที

อย่างไรก็ตามตอนนี้กระต่ายพร้อมแล้ว เมื่อมันกำลังจะกระโดดใส่วาเรี้ยนขาหน้าของกระต่ายก็ออกตัวไม่พร้อมกับขาหลังของมัน

“กี้!” มันสะดุดตัวเเองและลื่นล้ม ในวินาทีที่มันกำลังจะถึงพื้นสายฟ้าก็ปกคลุมมันทั้งตัวเพื่อป้องกันความเสียหายจากการลื่นล้ม..

ตู้ม!

ทันใดนั้นมีหนามแหลมพุ่งเข้าใส่กระต่ายอย่างจัง มันคือหนามแหลมของถุงมือที่แตกของวาเรี้ยน

หนามพุ่งไปถึงกระต่ายภายในชั่วพริบตาแต่..

Zap!

บาเรียสายฟ้ารอบๆกระต่ายหยุดหนามที่พุ่งมาและดีดมันออกไป

ทำให้หนามที่โดนดีดกระเด็นออกมาละลายหายไปในทันที

ซึ่งนั้นก็ใช้ซื้อเวลาของมันได้อย่างดีเยี่ยม

วาเรี้ยนใช้ความเร็วทั้งหมดที่มีเพื่อวิ่งหนีไปและเขาก็หลุดจากบริเวณที่สัมผัสสายฟ้าของมันจะสัมผัสได้ทันเวลา

“กี้กี้!!” กระต่ายน้อยส่งเสียงร้องและสายฟ้าก็ถูกปล่อยออกมาทำลายพื้นที่โดยรอบ

ในหุบเขาที่รกร้างวาเรี้ยนนั่งหอบอยู่ที่พื้น

“บัดซบ ฉันไม่สามารถแม้แต่จะทำลายบาเรียสายฟ้าของมันได้ด้วยซ้ำ” เขาต่อยพื้น

การคาดเดาของเขาถูกต้อง เขาแข็งแกร่งกว่าระดับสูงสุด 3 แต่ไม่พอที่จะสู้กับระดับ 4 ได้

'แต่ออร่าสายฟ้าของฉันทำให้ฉันต้านทานการโจมตีของพวกมันได้' เขาลูบคาง

สายฟ้าของมันโจมตีมาโดนแขนของเขา เขาจึงยกแขนขึ้นมาดูซึ่งมันเป็นเพียงแค่บาดแผลเล็กๆเท่านั้น

'การมีออร่าสายฟ้าหมายความว่าฉันสามารถลดความเสียหายจากสายฟ้าได้ แล้วถ้าออร่าสายฟ้าฉันหมดละ..' เขาสงสัย

Zap!

ลูกบอลสายฟ้าลอยขึ้นมารอบตัวเขา พลังของลูกบอลเป็นระดับ 1

วาเรี้ยนสัมผัสมันโดยไม่ใช้การป้องกันด้วยออร่าสายฟ้า

"เอ่อ.." เขาดึงมือกลับและเห็นรอยช้ำสีแดงบนฝ่ามือ ตอนนี้มันไม่ทำให้เขาเลือดออกหรือผิวหนังฉีดขาดแล้ว

'ความต้านทานสายฟ้าของฉันเพิ่มขึ้นมากจริงๆ' เขาตั้งข้อสังเกต

'ตอนนี้ฉันสู้ระดับ 4 ขั้นต่ำไม่ได้ด้วยซ้ำอย่าพูดถึงการสู้กับขั้นกลางและขั้นสูงเลยแพ้ชัว ฉันต้องหาวิธีสกปรกๆในการชนะพวกมันงั้นหรอ?' ริมฝีปากของเขาขดขึ้น

'ดีนะฉันเตรียมสิ่งนี้เผื่อไว้' เขาเปิดแหวนอวกาศและเห็นแกนสัตว์เวทมนตร์ระดับ 3 จำนวนมาก

'นี้คือสิ่งที่ฉันเก็บมาจากการต่อสู้ทั้งหมด ว่าแต่อันนี้คือ..' เขาหยิบรากไม้สีน้ำตาลขึ้นมาจากแหวนอวกาศของเขา

'หืม?' หลังจากดูให้ดีแล้ว เขาจึงรู้ว่าพวกมันคือรากของสิ่งมีชีวิตที่เหมือนต้นไม้ที่เขาสู้ด้วยในสถานที่พิเศษ

'มันคงเป็นรางวัลจากการต่อสู้ มันเลยเข้าไปในแหวนอวกาศของฉันในทันที' เขาไม่รู้ว่ามันเข้ามาได้ยังไงแต่มันคงเป็นกลไกของดันเจี้ยน

“เอาล่ะ ได้เวลา 'ออกล่า' แล้ว” วาเรี้ยนยืนอยู่บนหน้าผาและมองลงไปที่ที่ราบกว้างใหญ่

เขาสังเกตบริเวณโดยรอบโดยใช้กล้องส่องทางไกล

ด้วยสายตาที่เหนือมนุษย์จากเส้นทางร่างกายและบวกกับการใช้กล้องส่องทางไกล เขาจึงสามารถมองพื้นที่ได้ค่อนข้างไกล

เขาพบว่ามีสัตว์เวทมนตร์สายฟ้าอยู่รอบๆเต็มไปหมด กระต่ายสายฟ้า, สิงโตสายฟ้า, แม้แต่หมูป่าสายฟ้า!

'ฉันอยู่ในสวนสัตว์ที่มีแต่สัตว์เวทมนตร์สายฟ้างั้นหรอ?' เขาสงสัย

'วิธีที่ง่ายที่สุดในการเพิ่มความก้าวหน้าเส้นทางสายฟ้าของฉันคือการต่อสู้กับสัตว์เวทมนตร์สายฟ้า' มีรอยยิ้มขนาดใหญ่ปรากฎขึ้นบนหน้าของเขา

'ยิ่งระดับสายฟ้าของฉันสูงเท่าไหร่การต่อสู้กับพวกมันสำหรับฉันก็จะง่ายขึ้นเรื่อยๆ' เขาพยักหน้า

'แค่ต่อสู้กับมันแล้วก็หนีเหมือนตอนสู้กับบอสก็ดูสะดวกสบายดีเหมือนกันแหะ'

*** *** ***

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมากระต่ายตัวน้อยยังเป็นระดับ 3 แต่ว่าวันนี้มันก้าวเป็นระดับ 4 และตอนนี้มันสามารถออกล่าได้ด้วยตัวเองแล้ว

ในเขตชั้นในมันไม่ได้แข็งแกร่งที่สุดแต่สำหรับเขตชั้นนอกมันจะค่อนข้างแข็งแกร่งเลยทีเดียว

อย่างไรก็ตามในช่วงสองสามวันที่ผ่านมามันหาเหยื่อไม่ได้เลย

“กี้ กี้” กระต่ายตัวน้อยใช้สัมผัสสายฟ้ากระจายไปทั่ว

ทุกอย่างภายในระยะไม่ร้อยเมตรถูกรับรู้ได้ทั้งหมด

มีกวางสีฟ้าอยู่ที่ริมแม่น้ำซึ่งมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ค่อยล่าสัตว์อื่นมันอาศัยการกินหญ้าที่เป็นสีฟ้าในการดำรงชีวิต

แน่นอนว่าพวกมันเป็นนักวิ่งที่น่าเกรงขาม นั่นคือเหตุผลที่พวกมันสามารถอยู่ในเขตชั้นในได้

แต่สำหรับกระต่ายสายฟ้า พวกมันก็เป็นแค่เหยื่อ

“กี้กี้” ออร่าสายฟ้าในร่างกายของมันเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก

มันเค้นออร่าออกมาและหลอมเป็นหอกสายฟ้ายาว 5 เมตร สิ่งนี้ไม่เหมือนกับการโจมตีด้วยสายฟ้าทั่วไปมันเป็นอาวุธที่ใช้ออร่าสายฟ้าที่เข้มข้นมากทำขึ้นมาอนุภาพการทำลายล้างของมันจึงสูงมาก

จากนั้นก็ใช้สัมผัสสายฟ้าเพื่อล็อคเป้าและมันก็ปล่อยหอกสายฟ้าออกไป

ฟิ้ว!

หอกสายฟ้าพุ่งขึ้นไปในอากาศด้วยความเร็วสูงและไปถึงบริเวณที่กวางสีฟ้าอยู่ทันที

“กี้!”

กวางสีฟ้ารู้ตัวก่อนและวิ่งหนีไปได้ทัน!

กระต่ายสายฟ้าไม่ยอมแพ้และพยายามที่จะสร้างหอกสายฟ้าขึ้นมาใหม่อีกอัน

อย่างไรก็ตามระยะที่มันควบคุมหอกสายฟ้าให้พุ่งไปทำให้มันถึงขีดจำกัดแล้ว

บูม!

เปรี๊ยะ!

หอกสายฟ้าระเบิดในอากาศและเสียงหอกสายฟ้าที่ระเบิดก็ดังไปทั่วทั้งภูเขา

“กี้!” กระต่ายสายฟ้ายังคงพยายามที่จะหากวางตัวนั้นต่อไปแต่มันก็หาไม่เจอ

แต่แล้ว..

“กี้กี้กี้?!” มันสัมผัสได้ถึงแกนสัตว์เวทมนตร์ที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรได้

มันสัมผัสได้ว่าเป็นของระดับ 3 เท่านั้น ซึ่งมันไม่สงสัยเลยสักนิดเพราะว่าสัตว์เวทมนตร์ระดับ 4 จะให้กำเนิดลูกที่เป็นระดับ 3 ออกมาจำนวนมาก

แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังคงใช้สัมผัสสายฟ้าเพื่อตรวจสอบบริเวณรอบๆอยู่ดี

และมันไม่ตรวจเจอสิ่งมีชีวิต

"กิ้!"

กระดานสายฟ้าโผล่ขึ้นมาใต้เท้าของมันและพุ่งไปหากองแกนสัตว์เวทมนตร์ทันที

ในตอนที่มันกำลังก้มลงกินแกนสัตว์เวทมนตร์อยู่และ...

ตู้มมม!