ระบบเส้นทางแห่งสวรรค์ บทที่ 75 กัปตัน (ฟรี)

'อย่างแรก เขามั่นใจอย่างยิ่งว่าซาร่าห์จะตายจากการระเบิดหรือต่อให้ไม่ตาย เธอก็ไม่สามารถโต้ตอบอะไรได้'

เขาเหลือบมองซากศพมนุษย์ที่ถูกทำลายและขมวดคิ้ว

'ดังนั้นเขาจึงเต็มใจที่จะช่วยอะบิซอลตัวนั้นไว้ อาการบาดเจ็บทั้งหมดของเขาสามารถจะหายได้ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง เขาอาจจะพยายามที่จะซื้อใจพวกอะบิซอลก็ได้' ใบหน้าของวาเรี้ยนบิดเบี้ยวอย่างรังเกียจ

'อย่างที่สอง' วาเรี้ยนจับหน้าผากของเขา

'มีบางอย่างที่สำคัญเกี่ยวกับอะบิซอลตัวนี้ ซึ่งเขาจะเสียมันไปไม่ได้เพราะอะบิซอลทุกตัวจะระเบิดตัวเอง มีเพียงผู้ชายคนนี้เท่านั้นที่จะทำให้สิ่งนี้ยังคงอยู่ต่อได้'

วาเรี้ยนตัดสินใจค้นของในแหวนอวกาศของพวกเขาทั้งหมดก่อน

ในแหวนอวกาศของมนุษย์ เขาพบสมบัติดวงดาวสองสามอย่าง: ดาบ หอก ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีขวดยารักษาอีกด้วย

'มีแค่นี้หรอ?' วาเรี้ยนลองหาอีกครั้งและพบบางอย่างเพิ่ม สิ่งนั้นคือรูปภาพมากมายหลายรูป

เขาดึงมันออกมา แต่รูปทั้งหมดเป็นรูปเดียวกันหมดเลย

เป็นรูปของผู้หญิงสองคนในชุดสีดำ พวกเธอใส่แว่นตา ดังนั้นเขาจึงมองไม่เห็นตาของพวกเธอ แถมยังใส่หน้ากาปิดส่วนที่เหลืออีก แม้แต่ผมของพวกเขาก็ยังถูกคลุมเอาไว้

มันเป็นชุดของกลุ่มเงาสุดคลาสสิก แม้ว่าจะแตกต่างกันเล็กน้อย...

วาเรี้ยนมั่นใจว่าเป็นคนที่เขาเคยเห็นมาก่อน

บลูแฟลชกับอีนิกม่า

'บลูแฟลชและอีนิกม่า...'

'นี้มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี้ย'

อีนิกม่าเป็นหัวหน้าที่มีชื่อเสียงของกลุ่มเงา ซึ่งใครก็ตามที่เคยได้ยินเธอพูดก็คงตายกันหมดแล้ว แถมรูปที่รัฐหามาได้ยังไม่ใช่รูปที่รัฐถ่ายเองแต่เป็นรูปที่กลุ่มเงาเป็นคนเผยแพร่ออกมา...

'กลุ่มเงา...พวกเศษเดนมนุษย์...ที่ทรยศต่อเผ่าพันธุ์ของตัวเอง และฆ่าพวกอัจฉริยะที่จะคอยช่วยปกป้องมนุษยชาติ สองคนนี้เป็นต้นเหตุของเรื่องที่เกิดขึ้นพวกนี้งั้นหรอ?

'แล้วทำไมตอนนั้นพวกเขาไม่ฆ่าฉัน?' วาเรี้ยนตกอยู่ในความสับสน

ในไม่ช้าเขาก็ส่ายหัว

'มันไม่สำคัญแล้ว' เขาเอื้อมมือไปที่แหวนอวกาศของอะบิซอล

"ฮะ อะไรวะ?"

วาเรี้ยนไม่สามารถเข้าถึงได้แม้ว่าอะบิซอลจะตายไปแล้วก็ตาม

สมบัติแห่งดวงดาวถูกผูกไว้กับคนเพียงคนเดียวและสามารถใช้ได้แค่คนที่ผูกสัญญาเอาไว้ มันไม่มีพันธะอื่นเพราะนี้เป็นกฎของสมบัติดวงดาว

มีแค่ไม่กี่วิธีที่บุคคลอื่นจะใช้ได้คือให้เจ้าของเดิมปลดพันธะสัญญาหรือ ... ฆ่าเจ้าของเดิม

อย่างไรก็ตามสมบัติดวงดาวส่วนมากก็ได้รับแรงบันดาลใจมาจากอาร์ติแฟค

อาร์ติแฟคเป็นสมบัติที่พบในรูนซึ่งเป็นมรดกของเทวดา

ดังนั้นสมบัติดดวงดาวทั้งหมดจึงถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์

อะบิซอลต้องมีวิธีทำขึ้นมาที่แตกต่างและทำให้กฎของสมบัติดวงดาวเปลี่ยนไปจากเดิม

และตอนนี้วาเรี้ยนก็กำลังหงุดหงิดอย่างมาก

"เวรเอ้ย!" เขาอัดพลังชี่และพลังอวกาศใส่แหวนอวกาศแต่ก็ยังไม่สามารถเปิดได้

เขาลองใช้เลือดจากอะบิซอลด้วยแต่ก็เปิดไม่ออก

"ควย!" เขาสถบออกมาด้วยเสียงท้อแท้

วาเรี้ยนออกจากถ้ำและยังคงพยายามเปิดต่อไป เขาไม่สามารถเปิดแหวนอวกาศได้ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน

'ระบบ แกเปิดสิ่งนี้ได้ไหม' ในที่สุดเขาก็นึกถึงใครบางคนที่อาจจะมีความหวังให้เขาได้บ้าง

[เจ้าของร่าง ระบบนี้ดูเหมือนเป็นระบบที่ทำขึ้นมาเพื่อเป็นโจรเปิดแหวนอวกาศที่ขโมยมาได้หรอ?] เสียงของระบบพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเฉยฉาทำให้วาเรี้ยนรู้สึกรำคาญไอ้ระบบนี้มาก

'....' วาเรี้ยนถอนหายใจ

'ใช่ แกดูเหมือนโจรที่จะทำเรื่องแบบนี้ได้'

[.....]

[คุณยายทวดของคุณต่างหากที่เป็นโจร!] ระบบพูดแล้วเงียบไป

วาเรี้ยนหัวเราะเยาะคำพูดของมัน แต่เขาไม่รู้ว่าระบบกำลังพูดความจริง

วาเรี้ยนยังคงพยายามเปิดต่อไปในขณะที่จับตาดูสภาพแวดล้อมโดยรอบไปด้วย

สถานที่พิเศษทั้งหมดอยู่ในพื้นที่ที่ถูกซ่อนอยู่ ดังนั้นโอกาสที่มนุษย์จะเจอจึงต่ำมาก

แต่สัตว์เวทมนตร์ก็สามารถทำให้เขาปวดหัวได้ถ้าหากว่ามันมาใกล้

“อืม...วา—าเรี้ยน” เสียงอันแผ่วเบาดังขึ้นและวาเรี้ยนเห็นซาร่าห์ค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างช้าๆ

“ไม่ต้องฝืนก็ได้ครับ กัปตันบาดเจ็บหนักที่สุดเลยนะครับ” วาเรี้ยนยื่นมือมาให้ซาร่าห์

เธอลังเลแต่ก็จับมือเขาแล้วเดินออกไป

"ฉันสบายดี" เธอพูดแล้วนั่งลงนอกถ้ำข้างที่นั่งของวาเรี้ยน

วาเรี้ยนกลับมานั่งในตำแหน่งของเขา เขาประหม่ามาก

เขาหวังว่าเธอจะไม่สังเกตเห็นที่เขาใช้เทเลพอร์ตไปด้านหลังอะบิซอลก่อนที่เขาจะแทงดาบใส่มัน

'ยิ่งมีคนรู้น้อยเท่าไหร่ยิ่งดี' โดยเฉพาะชาร์ลลี...'

ซาร่าห์มองดูใบหน้าที่ฟุ้งซ่านของวาเรี้ยนและกลืนคำพูดที่เธอกำลังจะพูดกลับลงคอไป

เธอเคยเป็นคนที่ได้รับความสนใจทุกที่ที่เธอไป แต่ตอนนี้ไม่ค่อยมีใครสนใจเธอมากนัก

แต่ถ้าหากว่าเป็นกัปตันคนอื่นมาแทนที่ซาร่าห์ วาเรี้ยนจะเจอช่วงเวลาที่ยากลำบาก ถูกลงโทษ ตัดคะแนน MP ต่อภารกิจและแม้กระทั่งถูกไล่ออกจากทีม

'นั่นคือเหตุผลที่เซธต้องการให้ฉันเป็นกัปตันของเธอ เธอโชคดีนะ'

เธอหัวเราะเบาๆทำให้วาเรี้ยนตกใจ

'แต่พวกเราโชคดีกว่านะ' ซาร่าห์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและขำ

"คะ..ครับ?" วาเรี้ยนสงสัยว่าคนเราจะหัวเราะหลังจากที่พึ่งจะเกือบตายได้ยังไง แต่เขาลืมไปว่าเขากับไคล์ก็ทำแบบเดียวกันเหมือนกัน..

'เธอบ้าไปแล้วหรือยังไงนะ... ไม่สิ ฉันต้องระวังเผื่อว่าเธออาจจะกลายเป็นบ้าจริงๆ ฉันจะไม่แปลกใจเลยถ้าระบบเรียกการกระทำนี้ว่า [สมดุล]'

ซาร่าห์สังเกตเห็นการจ้องมองแปลกๆของวาเรี้ยนและไอเล็กน้อย เธอกลับมามีความสงบเย็นเยือกเย็นเหมือนเดิม

อย่างไรก็ตามตอนนี้วาเรี้ยนพร้อมที่จะวิ่งหนีซาร่าห์เต็มที่

"ขอบคุณนะ" ซาร่าห์โค้งคำนับ

“ผมทำในสิ่งที่ผมควรทำ ผมแน่ใจว่ากัปตันจะช่วยผมได้ถ้าผมตกอยู่ในอันตรายครับ” วาเรี้ยนยักไหล่

“ฉันคิดว่าเธอจะหนีไปแล้วซะอีก แต่เธอไม่หนีถึงแม้จะเป็นแค่ระดับ 2 ก็ตาม” ซาร่าห์พูดอย่างช้าๆ

“เอ่อ...” ใบหน้าของวาเรี้ยนกระตุก

“อ๊ะ ขอโทษทีๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดว่าระดับ 2 ไม่ดีใครๆก็ต้องเคยผ่านจุดนั้นมาทั้งนั้นแหละ มันก็แค่... ทำไมเธอถึงยังอยู่แม้ว่าการต่อสู้แบบนั้นจะฆ่าเธอได้ทุกเมื่อ?”

วาเรี้ยนมองดูดวงตาที่สงสัยของเธอและพูดว่า "ก่อนที่จะระเบิดผมก็คิดที่จะหนีอยู่เหมือนกัน เพราะถ้าการตายของผมไม่เปลี่ยนผลลัพธ์ผมจะไม่ยอมตาย ผมมีสิ่งที่ต้องทำในชีวิต"

ซาร่าห์ดูประหลาดใจกับความจริงใจของเขา

“แต่ความเสี่ยงที่ผมรับไว้ในตอนที่ผมเข้าไปช่วยมันต่างออกไป ถ้าหากว่าผมเข้าไปช่วยตอนนั้นผลลัพธ์ก็จะเปลี่ยนไปผมก็เลยเข้าไปช่วย แต่ถึงจะเป็นยังงั้นผมไม่ใช่คนที่กล้าหาญอย่างที่กัปตันคิดหรอก ถ้าเป็นระดับ 8 มาที่นี่ผมจะเป็นคนแรกที่วิ่งหนีครับกัปตัน” วาเรี้ยนลูบคางด้วยสีหน้าจริงจัง

“พรืีดดด เธอไม่คิดว่าฉันจะผิดหวังในตัวเธอเหรอ คำตอบของเธอตรงกันข้ามกับสิ่งที่กัปตันทุกคนอยากได้ยินเลยนะ ฮ่าฮ่า” ซาร่าห์หัวเราะ

“ผมก็แค่พูดความจริงครับ” วาเรี้ยนมองดูท้องฟ้าและจินตนาการตัวเองที่จะต้องสู้กับพวกระดับ 5

ด้วยประสบการณ์ในการทำภารกิจครั้งนี้ อนาคตอยู่ในมือของเขาแล้ว

“ผมรู้สึกขอบคุณมากที่อนุญาตให้ผมเข้าร่วมทำภารกิจนี้ แต่ครั้งต่อไปผมน่าจะทำคนเดียวได้แล้ว” เขายิ้ม

ซาร่าห์สังเกตรอยยิ้มของเขา มันเต็มไปด้วยความมั่นใจ

“ถ้าคนเดียวทำไม่ได้ก็โทรหาฉันได้ ถึงแม้ว่าฉันจะยุ่งเกือบตลอดเวลา แต่ฉันมั่นใจว่าฉันจะทำอะไรได้บ้าง แต่ฉันว่าเธอคงไม่โทรหาฉันหรอก” ซาร่าห์ปัดข้อความและแชร์รายชื่อติดต่อของเธอ

"อุ๊บซ์" วาเรี้ยนพยักหน้าและเปิดการติดต่อของเธอ

ดวงตาของเขาเบิกกว้างเมื่อมองดูชื่อเต็มของเธอ

“กัปตันเป็นลูกสาวของอีแวนเดอร์เหรอครับ?”