The Skill Maker - มันเกิดขึ้นขณะร้อยลูกปัด(2)

- แม้ว่าจะมีการพูดกันไปมากมาย แต่ฉันก็คิดว่าทุกคนจะเห็นด้วยกับสิ่งนั้นในตอนนี้

ขณะที่ศาสตราจารย์กำลังดูคลิปของสถาบันฝึกอบรมฮันเตอร์

หน้าจอทีวีเปลี่ยนไปเป็นสถานที่ที่ดูเหมือนสถาบันฝึกอบรม

เด็กผู้ชายคนหนึ่งสวมชุดที่คล้ายกับเครื่องแบบต่อสู้ขณะที่ได้รับการฝึกทหารขั้นพื้นฐาน หญิงสาวคนหนึ่งสวมชุดเครื่องมือ บนศีรษะของเธอมีสิ่งที่บ่งบอกว่าเธอกำลังฝึกหัด psychokinesis และเด็กผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเกือบจะเป็นผู้ใหญ่ถือดาบขณะฟันลูกบอลซึ่งกำลังบินอยู่ ต่อเขา ......

“......”

แต่ Hyun Soo ก็กินราเม็งกับน้องสาวของเขาด้วยใบหน้าไม่แยแสถึงตอนนี้ราวกับว่าเขาไม่สามารถแสดงความสงบในฉากนั้นได้ เขาหยุดกินและจ้องไปที่หน้าจอทีวีชั่วครู่

“...... พี่”

Hyun Ah มองโอปป้าและไม่สามารถพูดอะไรได้ ก่อนที่เธอจะรู้ว่าดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา

"ฉันขอโทษนะโอปป้าเพราะฉัน……"

“...... Mhm? ไม่มีอะไร เป็นเพราะฉันระลึกถึงความผิดพลาดที่ฉันทำในร้านสะดวกซื้อในระหว่างวัน ตอนนี้ราเม็งจะอืดแล้วกินต่อเถอะเนอะ?”

อย่างไรก็ตาม Hyun Soo ได้เห็นมันทั้งหมด ความจริงที่ว่าดวงตาของเขายังคงมองไปบนหน้าจอทีวี ......

Hyun Soo ชายหนุ่มอายุ 20 ปีที่มีประกาศนียบัตรมัธยมปลายและไม่มีคุณสมบัติสำคัญอื่น ๆ

รุ่งอรุณเดินผ่านและเช้าที่สดใสมาถึง

ขณะที่ Hyun Soo มองไปที่หน้าต่างร้านสะดวกซื้อซึ่งดวงอาทิตย์กำลังขึ้น เขาบรรจุลูกปัดที่เขาร้อยเก็บไว้ในตอนกลางคืนใว้ในกระเป๋าของเขา

เขาต้องทำความสะอาดทุกสิ่งทุกอย่างก่อนที่เจ้านายเขาจะมา เพื่อที่เขาจะได้ไม่โดนเจ้านายต่อว่า

"ฉันเป็นคนเดียวที่ทนทุกข์ทรมานถ้าฉันได้รับตำหนิจากเขา"

บรรยากาศไม่ค่อยดีพอ ๆ กับจำนวนลูกค้าที่ลดน้อยลงเนื่องจากมีการเปิดประตูมิติแม้ว่าจะเป็นระดับสีเทา ดังนั้นจึงเป็นการดีที่สุดที่จะไม่ทำอะไรที่จะทำให้เจ้านายโกรธ

และเนื่องจากความจริงที่ว่าตอนนี้ไม่มีลูกค้าแม้แต่สอง สามคนก็ไม่มี

ดวงตาของเขาเบลอและนิ้วมือเจ็บ

"ฉันทำอย่างนี้มานานแล้วจนฉันได้รับความรู้ความชำนาญ"

รู้สึกสะดวกสบายมากขึ้นในการจับลูกปัดด้วยนิ้วหัวแม่มือและนิ้วกลางมากกว่านิ้วชี้และจับสายด้ายสีชมพู และที่เจ็ดเม็ดเป็นจำนวนที่ดีที่สุดของลูกปัดที่จะร้อยพร้อมกันในทีเดียว

มันจะดีกว่าถ้ามันเป็นไปได้ที่จะหาทั้งตำแหน่งที่สะดวกสบายมากขึ้นและเพิ่มจำนวนของลูกปัดที่จะร้อยในเวลาเดียวกันหรือวิธีการร้อยลูกปัดได้อย่างรวดเร็วโดยใช้การเคลื่อนไหวที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดที่เป็นไปได้

"ฉันจะไปมหาวิทยาลัยโซลถ้าฉันได้ศึกษาเรื่องนี้อย่างหนัก"

เขาไม่เคยพยายามอย่างหนักในช่วงปีการศึกษาและเขาก็ไม่มีรสนิยมในการเรียน

มันเป็นเพียงชั่วครู่หนึ่ง และเขาก็ไม่เรียน โดยเชื่อว่าเขาจะกลายเป็นฮันเตอร์หลังจากทั้งหมด เขาก็พบกับความเป็นจริงอันโหดเหี้ยมนี้

แต่เขาก็สามารถที่จะยอมรับในความเป็นจริงได้อย่างรวดเร็วด้วยใบหน้าที่อ่อนล้าของพ่อแม่และน้องสาวของเขาที่อยู่กับเขา

เขาไม่ได้เป็นคนเดียวที่ตกใจในการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมอย่างกะทันหัน น้องสาวของเขาก็เช่นกัน

"ฉันอาจจะแสดงออกแต่ไม่ใช่กับ Hyun Ah"

วันถัดมา เวลากลางวัน

ดวงตาของเขารู้สึดมืดมนจากการร้อยลูกปัดเล็ก ๆ ทั้งคืน

"ฉันกลับมาแล้ว"

หลังจากเปิดประตูเขาพบกับความเงียบสงัดทักทายเขาแทน

แม่ของเขาได้ไปทำงานแล้วและพ่อของเขาจะกลับมาที่บ้านในวันพรุ่งนี้เป็นงานกะ

ดูเหมือน Hyun Ah ออกจากบ้านตอนเช้าเหมือนเด็กนักเรียนมัธยมปลาย

Hyun Soo ต้องออกไปทำงานอีกครั้งในช่วงบ่ายหลังจากงีบหลับ

แต่แทนที่จะหลับไป Hyun Soo ก็เอาลูกปัดออกมาจากในกระเป๋าของเขา เขารู้สึกว่าเขากำลังทำอะไรอยู่

รู้สึกว่าถ้าเขาประสบความสำเร็จนี้เขาจะกลายเป็นเซียนในเรื่องของลูกปัดและมีประสิทธิภาพมากที่สุดในระยะเวลานี้ นั่นคือจุดมุ่งหมายของ Hyun Soo

แล้วคุณจะรู้ว่ามันเยี่ยมยอดขนาดไหนในตอนสุดท้าย

มันไม่เหมือนกับค่าจ้างรายชั่วโมงเช่นงาน part-time ของเขาและงานนี้เมื่อเขาทำเสร็จ เขาจะได้รับเงินตามจำนวนที่เขาทำเสร็จ เช่นมีเวลาทำ 1 ชั่วโมงแรกๆคุณอาจจะได้ตังน้อยเพราะไม่ชำนาญ ตัวอย่าง ถ้าทำได้ 10 อันก็ 100 วอน

ทำได้ 100 อันก็ 1000 วอน

ไม่ว่าเงินจะน้อยขนาดไหน ถ้าเราเอามาเก็บสะสมรวมกันมันก็จะกลายเป็นเงินก้อนโตได้

คงจะดีถ้ามีทักษะที่หาเงินได้ดีกว่านี้ แต่เขาไม่ชอบการเรียนซึ่งทำให้ Hyun Soo มีสามารถหางานทำได้อย่างจำกัด และเพราะเขาเคยอยู่สถาบันฝึกอบรมฮันเตอร์เขาใช้ความแข็งแกร่งของเขาในการทำงานเป็นจำนวนมากและงานที่เขาสามารถทำได้

คนอื่นอาจมองเขาว่าน่าสงสารเพราะเรื่องนี้ แต่งานนี้ก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดเพราะเขาสามารถทำมันได้ในช่วงเวลาว่างที่เขามีระหว่างงาน part-time ของเขา

ดังนั้นความพยายามของ Hyun Soo ในการยกระดับทางเลือกที่ดีที่สุดที่เขาเลือกนี้ให้มีประสิทธิภาพที่ดีที่สุดและเป็นไปตามธรรมชาติเท่านั้น

หลังจากที่เขาเลิกเรียนนั้น Hyun Soo ก็ทุ่มเทความพยายามทั้งหมดของเขาไปในหารายได้ทั้งหมด

ชนิดที่ว่าคนอื่นจะเรียกเขาว่าบ้า เขากระตือรือร้นที่จะหยิบลูกปัดและลองเปลี่ยนวิธีการต่างๆ เช่นการเปลี่ยนรูปทรงมือของเขาวางลูกปัดลงบนพื้นและลากเส้นไปพร้อม ๆ กัน

- Ding!

เสียงรบกวนเข้าที่หูของ Hyun Soo

"ฮะ…..?"

และสิ่งแปลกประหลาดก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขา

ได้มีการสร้างสกิล "Bead Threading" {F} แล้ว (Bead Threading : ร้อยลูกปัด)

ลอยอยู่ในอากาศคำพูดขึ้นมาตรงหน้าเขา

“...... ฉันต้องง่วงนอนแน่ๆ”

แม้ว่าเขาเคยเป็นฮันเตอร์ในการฝึกอบรมและแข็งแกร่ง แต่เขาก็ต้องเหนื่อยเป็นธรรมดาหลังจากร้อยลูกปัดแทนการนอนหลับ

Hyun Soo ลูบตา

"ฮะ…? ทำไมมันถึงไม่เป็นเช่นนี้?

อย่างไรก็ตามคำพูดที่เด้งไม่ได้หายไป

ไม่ใช่อะไรที่เกิดขึ้นจากฝันกลางวัน?

"หรือฉันยังฝันอยู่?"

Hyun Soo วางเข็มไว้ในมือและตบตัวเอง

ตับ!

เสียงเกินกว่าที่คาดไว้เมื่อได้รับความกระทบกระเทือนก็พอที่จะตื่นขึ้นมาในฝัน

"โอ๊ย…..!"

ซึ่งหมายความว่าสิ่งที่เขาเห็นไม่ใช่ภาพลวงตา ไม่ใช่ความฝัน

Hyun Soo ได้ยินเสียงดังอีก

- Ding!

ความสามารถถูกปลดล็อกแล้ว

หลังจากเปิดใช้งาน 'Interface' แล้วจะเปิดใช้งาน

Hyun Soo รู้สึกท้อแท้หลังจากได้รับแจ้งเตือนนั้น

นี่ฉันได้ยินสิ่งต่างๆหรือ?

มันเจ็บมากเมื่อฉันตบหน้าตัวเอง

คำที่ปรากฏตัวครั้งแรกถูกแทนที่ด้วยคำใหม่

ว่า "ไม่ใช่ความฝัน" คำพูดของ Hyun Soo ชัดขึ้นทุกที่

จากนั้นคำที่ปรากฏขึ้นเริ่มหายไปช้าๆหลังจากนั้นสักครู่

Hyun Soo คิดถึงสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

"ฉันบ้าไปแล้วเหรอ?"

หรือเนื่องจากการขาดการนอนหลับ?

ไม่ว่าจะอย่างไหน จะเป็นแบบไหน Hyun Soo หวังว่ามันจะเป็นจริงสักอย่าง

เห็นได้ชัดว่าความสามารถถูกปลดล็อคแล้ว

สิ่งเดียวที่ทำให้เขานึกถึงคือ "ฮันเตอร์"

ความฝันที่เขาเคยพยายามเพิกเฉย เมื่อคิดว่าเรื่องนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาไม่มากนักแม้ว่าเขาจะพึ่งปลดล็อค แต่เขาก็หยุดเรียนก่อนที่จะได้รับการฝึกอย่างเหมาะสมและไม่สามารถสอบไล่ได้เนื่องจากความยากลำบากทางการเงิน ความฝันที่ลืมไปนานมาถึงจิตใจของ Hyun Soo

เขาจะบ้าหรือถ้ามันเป็นความฝัน

ไม่  มันต้องไม่ใช่ความฝัน

หวังว่ามันจะเป็นจริง Hyun Soo ก็รีบใส่แนวความคิดเข้าไปในหัวเพราะว่ามันคือความฝันของเขา

หลังจากประสาทเสียอยู่พักนึง เขาตะโกนออกมาว่า 'Bead Threading' ที่แจ้งเตือนขึ้นมา

"ร้อยลูกปัด !!"

ทันทีที่เขาพูดจบ สิ่งที่เหลือเชื่อเกิดขึ้น

มันเหมือนเวทมนตร์อยู่ๆเข็มก็ร้อยผ่านลูกปัดราวกับว่ามันมีความคิดของมันเอง

ทันใดแถวของลูกปัดที่ร้อยแล้วก็อยู่ตรงหน้าเขา

“...... !”

ก่อนหน้านี้เขาวางลูกปัดที่มีเส้นด้ายอยู่พร้อมกับแสงแดดในยามเช้า

ปกติจะใช้เวลาอย่างน้อย 5 นาทีในการร้อยลูกปัด

ไม่ว่าจะคิดหาวิธีการที่มีประสิทธิภาพอย่างไร มันเป็นเรื่องยากที่จะหารูเล็ก ๆ และร้อยเข็มผ่านในครั้งเดียว

แต่เพียงแค่ตะโกนออกว่า 'Bead Threading' ประโยคเดียวก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว

ในแง่ของเวลาใช้เวลาประมาณ 1 วินาที

Hyun Soo รู้สึกทึ่งและความประหลาดใจอย่างลึกซึ้งที่กำลังเกิดขึ้นกับเขา

ถ้ามีคนโผล่เขาเข้ามาข้างๆ เขาจะยกมือทั้งสองข้างขึ้นและตะโกนว่า 'ไชโย!'

"ร้อยลูกปัด!"

เพื่อให้แน่ใจ เขาตะโกนออกมาอีกครั้ง ลูกปัดที่ร้อยเสร็จก็วางอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้งหนึ่ง

"โอ้พระผู้เป็นเจ้า….!"

เขาไม่ได้คลั่งศาสนา แต่ Hyun Soo ต้องการถามหาพระเจ้าด้วยเหตุผลบางอย่าง

รู้สึกเหมือนว่าเขาได้รับรางวัลสำหรับความเศร้าโศกและความยากลำบากที่เขาได้ผ่านจนถึงตอนนี้

ถ้าเขาไม่ได้บ้าก็มีเพียงวิธีเดียวที่จะทำได้ก็คือ 'ฮันเตอร์'

กล่าวอีกนัยหนึ่งนั่นหมายความว่าเขาได้ตื่นขึ้นมาเป็นฮันเตอร์แล้ว

"ดูเหมือนว่ามันจะแปลกสักหน่อยที่ฉันตื่นขึ้นมาในฐานะฮันเตอร์"

เหมือนความจริงที่ว่าคำแปลกๆปรากฏตรงหน้าของเขา ... ..

ไม่ว่าความจริงคืออะไรมันเป็นความจริงที่เขาตื่นขึ้น!

ร้อยลูกปัดไม่สำคัญ เป็นความจริงที่ว่าเขาสามารถใช้ 'Threading Thread' ซึ่งมีความสำคัญมากกว่า

ตอนนี้ฉันคิดถึงคำพูดก่อนหน้านี้ "Interface"

Hyun Soo ร้องตะโกนออกมา

"Interface"

ทันทีที่เขาทำเช่นนั้นตารางแปลกๆปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา ในหน้าต่างนี้ Hyun Soo จ้องเขม็งเจอคำว่า "Bead Threading"

ขณะที่เขาแตะที่คำนั้น ถ้ามันถูกขอให้มีอะไรเกิดขึ้นด้วยเถอะ รูปร่างของหน้าต่างก็เปลี่ยนไป