ระบบเส้นทางแห่งสวรรค์ บทที่ 47 ทำยังไงให้ไม่โดนไล่ออก

“นักเรียนนายร้อยมีวิธีไหนบ้างถึงจะโดนไล่ออกหรอครับ”

วาเรี้ยนถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม..

“เอ่อ…”

“ผู้ชายคนนั้นคือ…”

“ตรงต่อเวลา มันยากสำหรับนายสินะ ฮ่าๆ”

ีรุ่นพี่จ้องมองที่วาเรี้ยนชั่วครู่และเกือบจะหัวเราะ เมื่อเห็นว่าวาเรี้ยนเป็นเพียงระดับ 2 เขาจึงเลิกยับยั้งชั่งใจและเยาะเย้ยใส่

“มีสามกรณี

หนึ่งคือถ้า MP รวมของนายเป็น 0 หรือติดลบตอนสิ้นเดือน

สองคือถ้าสอบไม่ผ่านทุกเดือน

สามคือถ้านายกลายเป็นคนพิการหรือถูกลงโทษ

รุ่นพี่ดูเหมือนจะอธิบายอย่างไม่กักข้อมูล แต่น้ำเสียงของเขาเป็นการเยาะเย้ย

วาเรี้ยนไม่ได้ถูกสนใจเรื่องที่รุ่นพี่จะเยาะเย้ยเขา เขาแค่ต้องการคำตอบสำหรับคำถาม

'ตอนนี้ฉันมี 0 MP เลยต้องหา MP มาเพิ่มซักหน่อย นอกจากนี้การมี MP จะช่วยให้ฉันพัฒนาได้เร็วขึ้น'

คะแนน MP คือทุกอย่างของที่นี่ คุณสามารถซื้ออะไรก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นสมบัติดาวดาว ยาพิเศษ ยาอายุวัฒนะ แม้แต่การสอนพิเศษแบบตัวต่อตัวจากครูระดับสูงก็สามารถขอได้ถ้าหากว่ามีคะแนน MP พอที่เขาต้องการ

“ทำอย่างไรจึงจะได้คะแนน MP”

วาเรี้ยน ยกมือขึ้นและถามต่อ

“สิ่งที่นายทำจะทำให้นายได้รับคะแนน MP ได้สมมติว่านายฆ่าอะบิซอลลอร์ดนายจะได้รับคะแนน MP สองหรือสามคะแนนนี่แหละ

แต่ถ้านายลักพาตัวมันและใช้พวกมันเพื่อเจรจาและปล่อยตัวมนุษย์ที่โดนพวกมันจับขังไว้ นายจะมีได้คะแนนมากขึ้น” รุ่นพี่ลูบคางแล้วพูด

เขาพูดสรุปและนักเรียนก็พยักหน้า มีเพียงนาร์ซิสเท่านั้นที่ไม่สนใจ

จากนั้นเขาก็พูดต่อไปในหัวข้อการได้รับคะแนน MP ต่อ:

"คลาสของพวกเธอจะเริ่มวันพรุ่งนี้ หลังจาก 2 สัปดาห์ พวกเธอจะสามารถเริ่มทำภารกิจได้ ภารกิจคือที่มาของคะแนน MP ส่วนมากเลยหล่ะ หนึ่งภารกิจสามารถรับคะแนน MP ตั้งแต่สิบถึงร้อยได้เลยนะ"

เขาพูดและเห็นรุ่นน้องของเขาตื่นเต้น

และเขาก็พูดสิ่งที่ทำให้ทุกคนอึ้ง "25% ของนักเรียนที่นี่จะเรียนไม่จบ"

บรรยากาศเงียบไปพักนึง

'วาเรี้ยนไม่ได้อยู่ตอนที่ซาร่าห์พูดถึงเรื่องเปอร์เซ็นของการตาย'

วาเรี้ยนสงสัยเมื่อมองดูเหล่านักเรียนหน้าซีด

“ดรอปออกไป 2% ตาย 23%” เขาถอนหายใจ

รุ่นพี่กล่าวต่อ "จาก 23% นั้น 13% มาจากปีแรก 3% ในปีที่สองและ 7% จากปีที่สาม"

“ดังนั้น คนที่คอยดูแลพวกเธอจึงเป็นสิ่งสำคัญ สำหรับภารกิจของพวกเธอ เธอจะต้องสร้างทีม ภารกิจที่ทำคนเดียวนะไม่มีทางเป็นไปได้”

เขาเหลือบมองวาเรี้ยนโดยไม่ตั้งใจและคนอื่นๆ ก็จับคำใบ้ของเขาได้

'มองอะไร? ฉันติดแบลคลิสต์แล้วสินะ' วาเรี้ยนเห็นการจ้องมองของพวกเขาและรู้ว่าความน่าเชื่อถือของเขานั่นไม่มีหลืออยู่แล้ว

ไม่มีใครจะเดิมพันชีวิตของพวกเขากับผู้ชายที่มาสถาบันทหารสายในวันแรก อันที่จริงมันไม่ได้เกี่ยวกับการมาสาย มันเกี่ยวกับความมุ่งมั่น เหตุผลนับพันไม่อาจนำชีวิตที่ตกต่ำกลับคืนมาได้

สายตาของนักเรียนคนอื่นบอกกับวาเรี้ยนว่าเขาจะไม่สามารถเข้าร่วมทีมไหนได้เลยสำหรับภารกิจแรกของเขา

ดังนั้นตอนนี้วาเรี้ยนไม่มีคะแนน MP เลยในตอนนี้ และต้องการคะแนน MP ก่อนวันที่ 45 เพื่อไม่ให้ถูกไล่ออก ที่มาหลักของคะแนนคือการที่ต้องทำภารกิจเป็นทีม จะไม่มีทีมไหนที่ต้องการเขาเข้าไปอยู่ด้วย นั่นก็หมายความว่าเขาไม่น่าจะหาคะแนน MP ได้จากการทำภารกิจ

'อย่ากังวลมากเกินไป ตอนนี้ทุกอย่างมันพังไปแล้ว ไม่มีอะไรจะพังไปได้มากกว่านี้แล้ว วาเรี้ยนพยายามคิดหาทางแก้ไข' เขาคิดให้กำลังใจตัวเอง

มีอีกสิ่งหนึ่งที่ฉันต้องการชี้แจงเกี่ยวกับการถูกไล่ออก 'การทดสอบ'

"ขั้นตอนการทดสอบเป็นอย่างไรครับ" เขาถาม

"เรามีเวลาเรียน 8 เดือนในหนึ่งปี 3 เดือนครึ่งสำหรับหนึ่งภาคเรียน"

“พวกเธอจะต้องจ่าย 20 คะแนนในวันสุดท้ายของทุกเดือนเพื่อเข้าร่วมการทดสอบรายเดือน เธอทุกคนต้องมีคะแนน MP อย่างน้อย 10 คะแนนจากการสอบเข้า เธอจะต้องได้รับเพิ่มอีก 10 คะแนนในภารกิจแรกของเธอ” เขาหัวเราะเยาะ

ปฏิทินสุริยคติมี 8 เดือนบนพื้นฐานของซากปรักหักพัง 8 แห่ง แต่ละเดือนมี 45 วัน จึงจำเป็นต้องจ่าย 20 คะแนนในวันที่ 45

เหล่านักเรียนเหลือบมองวาเรี้ยนโดยไม่ตั้งใจแต่คราวนี้มองด้วยความสงสาร

วาเรี้ยนดูสงบลงเล็กน้อย แต่ภายในเขาสาปแช่งอีแวนเดอร์ทั้งเก้าชั่วอายุคน

'ไม่มีเพื่อนคนไหนอยากที่จะร่วมทีมกับฉัน ฉันต้องการคะแนน 20 MP ภายในวันที่ 45 ดันนั้นฉันต้องทำภารกิจด้วยตัวคนเดียวเท่านั้น แต่การทำภารกิจคนเดียวก็เหมือนกับการฆ่าตัวตาย ฉันว่าคงจะไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่านี้แล้วละ' เขาตื่นตระหนกอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นเขาก็หายใจเข้าลึก ๆ และสงบสติอารมณ์ตัวเอง

'ฉันยืนอยู่หน้าประตูนรกตั้งหลายครั้ง โอกาสรอดชีวิตของแทบจะไม่มีทุกครั้งแต่ฉันก็ผ่านมันมาได้ กับไอ้แค่การทำภารกิจคนเดียวคิดว่าฉันจะทำไม่ได้หรอ'

แทนที่จะสิ้นหวังแต่เขากลับทำให้ตัวเองไม่กลัวที่จะสิ้นหวังและสู้ต่อไป

รุ่นพี่ยังคงพูดต่อไปและมีบัสมาอีกมาก นักเรียนและรุ่นพี่ที่นำทางพวกเขาก้าวลงจากรถและพูดคุยกันอย่างจริงจัง

ไม่นาน ก็มีนักเรียนร้อยคนและรุ่นพี่สิบคนอยู่หน้าอาคารหอพัก

วาเรี้ยนถูกทอดทิ้ง ในตอนนี้บทสนทนาที่อยู่รอบตัววาเรี้ยนเป็นเรื่อง กลยุทธ์ของทีม และอื่นๆ

เขาเดินไปที่ทางเข้าและเห็นรายชื่ออยู่บนจอโฮโลแกรม

มีสี่แถวอยู่ในโฮโลแกรม แถวแรกเป็นสีม่วง แถวสองเป็นสีเดียวกับเพชร แถวสามเป็นสีทอง และแถวที่สี่เป็นสีเงิน

แต่ละรายการมี 10 ชื่อ รายการสีม่วงมีขนาดใหญ่ที่สุดและมีแบบอักษรที่ต่างออกไปที่สุด

ชาร์ลี ซานเดอร์ 80k mp

วิลเลียมสัน 60k mp

ซาร่าห์ 56kmp

….

…

มีนักเรียนสองสามคนให้ความสนใจในรายชื่อและกำลังมองดู

“รุ่นพี่นี่หรือคะ?”

สาวสวยผมหางม้าถามอย่างน่ารัก

"นี่คือรายชื่อรายการอันดับ พลอยม่วง เพชร ทอง และเงิน ทุกคนในสถานศึกษาสามารถแข่งขันเพื่อจัดอันดับได้"

รุ่นพี่ซึ่งเป็นสาวตัวสูงตอบด้วยรอยยิ้มสดใส

"การจัดอันดับเหล่านี้ขึ้นอยู่กับคะแนนสะสมของเธอ" รุ่นพี่ในกลุ่มของวาเรี้ยนขัดจังหวะและจ้องไปที่สาวน่ารัก

"พวกที่อยู่ในรายการพลอยม่วงจะนับ 10 อันดับนักเรียนนายร้อยของสถาบันการศึกษาโดยไม่เกี่ยงว่าจะเป็นปีไหน รายการเพชรสำหรับปีที่ 3 เท่านั้น รายการทองสำหรับปีที่ 2 และเงินสำหรับปีแรก" เขาพูดออกมาดัง ๆ

คำพูดของรุ่นพี่ดึงดูดความสนใจของทุกคนในสนาม นักเรียนรวมตัวกันรอบโฮโลแกรม

หลังจากมองรายการพลอยม่วงกันไปสักพัก พวกปี 1 ก็เห็นรายการเงินของตัวเอง

วาเรี้ยน 510 mp

นาร์ซิส 130 mp

ไรอัน 100 mp

ชายคนหนึ่งกระซิบว่า "ชาร์ลลี แซนเดอร์เป็นพี่ชายของนาร์ซิสงั้นหรือ เขาเป็นที่ 1 โดยไม่มีข้อกังขาเลยสักนิดแต่นาร์ซิสก็เป็นได้แค่ที่สองละนะ"

คนปกติอาจไม่ได้ยินแต่ทุกคนเป็นคนที่พลังตื่นแล้ว และอย่างน้อยก็ระดับ 2 พวกพลังสายร่างกายทุกคนไม่ว่าจะเป็นใครก็สามารถได้ยินได้ภายในระยะ 200 - 300 เมตร

“บูม!”

นาร์ซิสต่อยหมัดของเขาไปที่ไอ้คนที่พูดถึงชื่อเขาจนคนนั้นลอยไปชนกำแพง

“ไอ้ขยะ แกมีสิทธิ์อะไรมาพูดชื่อของฉัน” นาร์ซิสยกกำปั้นขึ้นมาอีกครั้ง

ผู้คนรอบๆ นั้นออกห่างบริเวณนั้นทันที

ชายที่บาดเจ็บค่อยๆ ลุกขึ้นและถ่มน้ำลายลงบนพื้น

"แกหน่ะที่ 1 ยังไม่ได้นั่นหมายความแกจะแพ้แม่แต่เพื่อนรุ่นเดียวกันด้วยซ้ำ แกจะเอาตัวแกเองไปเปรียบเทียบกับพี่ชายของแกได้ยังไง"

'เวรเอ้ย แบบนี้ไม่ดีเลย ฉันไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญ' วาเรี้ยนรู้สึกถึงความตึงเครียดในอากาศและมองไปรอบๆ

เขาเห็นหน้าของคนคนนั่นและรู้สึกคุ้นเคยมาก

อาดีร์!

เขาทะเลาะกับไรอันเมื่อวันก่อนและถูกปรับคะแนน เมื่อเขาเห็นอาดีร์ครั้งแรก เขาก็กำลังโต้เถียงกับนาร์ซิสแถมเขายังเยาะเย้ยนาร์ซิสหลังจากที่พวกเขากลับมา

'แล้วทำไมต้นเหตุของการทะเลาะกันต้องเป็นฉันด้วยเนี้ย?'

ไม่มีทางที่ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องบังเอิญ ตั้งแต่ออกจากหอประชุมจนมาถึงที่นี่ไม่มีใครพูดชื่อนาร์ซิสเลยสักคนแถมนาร์ซิสเองก็ไม่ได้สนใจคนรอบข้างด้วย

แม้จะลงจากรถบัสแล้วนาร์ซิสก็ถอดชุด VR ออกและยืนอยู่คนเดียวในมุม

เขาจะเป็นคนที่หาตัวเจอได้ง่ายมากเพราะทุกคนต่างรักษาระยะห่างจากเขามาก

เพราะว่าอาดีร์เห็นนาร์ซิสเลยเข้าไปยั่วโมโหทันทีหรอ?

'งั้นเรื่องทั้งหมดนี่ก็เกิดขึ้นเพราะอาดีร์เป็นคนต้องการให้เกิดหรอ? แล้วอาดีร์จะทำแบบนั้นไปทำไม?'

วาเรี้ยนเห็นนาร์ซิสเดินเข้ามาหาเขาด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรอย่างมาก

"แก... แกคือเหตุผลที่ฉันถูกไอ้พวกโง่นี้มันดูถูก ที่พวกมันดูถูกฉันได้ก็เป็นเพราะแกคนเดียว"

'ไม่ นายมันเป็นคนงี่เง่าที่ตกหลุมพรางอาดีร์ อาดีร์ถูกปรับ MP ของเขาไปแล้วและเขาต้องการให้นายถูกปรับเหมือนกัน' วาเรี้ยนส่ายหัวเพราะไม่มีทางที่นาร์ซิสจะฟัง 'เหตุผล' ของเขา

วาเรี้ยนต้องการหลีกเลี่ยงการต่อสู้ด้วยเหตุผล 3 ข้อ

ข้อหนึ่งคือตอนนี้เขาไม่อยากโดนปรับคะแนนไปอย่างไร้ความหมายเพราะเป้าหมายของเขาคือคะแนน 20,000 MP

ข้อสองคือเขาต้องการที่จะเก็บพลังอวกาศของเขาเอาไว้เป็นไพ่ใบสุดท้าย

ข้อสามคือเขายังไม่ต้องการต่อสู้ตอนนี้ การต่อสู้กับนาร์ซิสยังไวไปเพราะเขาต้องการที่จะล้างแค้นเมื่อเขาสู้กับนาร์ซิสได้อย่างสูสีแล้วเท่านั้น

แต่ตอนนี้ปัญหานั้นมายืนอยู่ข้างหน้าเขาแล้ว เขาไม่สามารถสู้กับนาร์ซิสตัวต่อตัวได้

วาเรี้ยนใช้พลังชี่และพลังอวกาศของเขา

มีแสงสีน้ำเงินออกมาจากนาร์ซิสและยิงใส่วาเรี้ยนด้วยความเร็วสูง

"มา"

นาร์ซิสต่อยใส่วาเรี้ยนและวาเรี้ยนต่อยกัลบทันที

"ตู้ม"

ทำให้เกิดคลื่นสั่นสะเทือนจากการปะทะกันเป็นวงกว้างและทุกคนทำได้แต่ยืนดูไม่มีใครพูดอะไร

"....."

"....."

เหลือไว้เพียงความเงียบที่น่าขกลุก

นักเรียนทุกคนอ้าปากค้างเมื่อเห็นใครบางคนใช้นิ้ว 2 นิ้วขากคนละข้างหยุดหมัดของทั้ง 2 คนเอาไว้

*** *** ***