ระบบเส้นทางแห่งสวรรค์ บทที่ 28 สถานที่แปลกๆ (1)

วาเรี้ยนมองไปที่การโจมตีที่เข้ามาและบอกไคล์ว่า "ทำมัน!"

ไคล์คว้าไหล่ของวาเรี้ยนและแสงสีน้ำเงินก็ส่องประกายออกมา

วาเรี้ยนรู้สึกว่าตัวเองถูกดึงออกจากโลกราวกับว่าเขาถูกดูดเข้าไปในพื้นที่ที่มีแต่ความมืดและก่อนที่เขาจะรู้ตัว เขาก็ตกลงบนพื้นโต๊ะ

[เส้นทางอวกาศ ระดับ 0: 10/30]

'เป็นเพราะฉันมีประสบการณ์การเคลื่อนย้ายวัตถุโดยตรงหรือเปล่า' วาเรี้ยนคิดและมองไปรอบๆ เขาตระหนักว่าเขาไม่มีเวลา

ประสาทสัมผัสของเขาเกร็งขึ้น และเขาก็กระซิบ "พวกเราตายแล้ว"

ไคล์ค่อนข้างช้าแต่เขาก็รู้ว่าพวกเขาอยู่ในโรงเตี๊ยม เมื่อเทเลพอร์ตมาพวกเขาตกลงบนโต๊ะและล้อมรอบด้วยอะบิซอลไนท์

วาเรี้ยนรู้สึกอยากจะด่าไคล์ที่เคลื่อนย้ายพวกเขาเข้าไปในเมืองและอยู่ตรงกลางของโต๊ะกินข้าวพวกอะบิซอลไนท์

“มนุษย์! ให้ตายสิ!”

ในชั่วพริบตา หอก ดาบ ขวานถูกขว้างใส่พวกเขา

การโจมตีมาจากทุกทิศทุกทาง และพวกเขาไม่มีทางหนีรอด เว้นเสียแต่ว่า…

“ไคล์! เทเลพอร์ตอีก!”

“ฉันไม่รู้นะว่าเราจะไปที่ไหนกันอีก! ฉันยังควบคุมมันไม่ได้!” ไคล์ร้องไห้

วาเรี้ยนจ้องมาที่เขาและพูดว่า "ทำมัน!"

ไคล์พยักหน้าและจับวาเรี้ยน

มีแสงสีฟ้าออกมาและวาเรี้ยนรู้สึกเหมือนถูกดูดเข้าไปในพื้นที่มืดอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะคิดได้เขาก็พบว่าตัวเองอยู่ใต้เนินเขา

เมื่อมองไปที่ปราสาทบนเนินเขา วาเรี้ยนรู้สึกว่าหัวของเขาหมุน

'อะไรวะ! หนีเสือปะจระเข้เลยไม่ใช่หรอไอ้เวรไคลลลลล์

"จับพวกมัน!"

“ทรมานมัน!”

วาเรี้ยนและไคล์ได้ยินเสียงตะโกนจากระยะไกลอะบิซอลไนท์ที่ลาดตระเวนเห็นพวกเขาอยู่ใต้เนินเขาและไล่ล่าพวกเขา

เนื่องจากปราสาทของอะบิซอลลอร์ดอยู่บนเนินเขา เนินเขาจึงได้รับการป้องกันได้อย่างแน่นหนา มีอะบิซอลไนท์อย่างน้อย 50 ตัวลาดตระเวนอยู่

วาเรี้ยนมองไปที่ไคล์เอาหน้ามาซุกเขา นี่คือเหตุผลที่เขาไม่ต้องการที่จะเทเลพอร์ตในตอนแรก เขาไม่สามารถควบคุมสถานที่ได้และมักจะจบลงด้วยการเคลื่อนย้ายตัวเองไปยังสถานที่อันตราย

วาเรี้ยนรู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นแรง พวกเขารอดพ้นจากความตายจากนาร์ซิส เพียงเพื่อจะไปจบลงที่โรงเตี๊ยม และตอนนี้พวกเขากำลังจะเผชิญหน้ากับอะบิซอลไนท์ใต้เนินเขาเหล่านี้

แต่ถ้าพวกเขาอยู่ใจกลางเมือง พวกเขาจะไม่มีทางเอาชนะได้เลย

'นั่นคือมัน?' วาเรี้ยนกวาดสายตาไปรอบๆ และไม่เห็นอะไรนอกจากเนินเขาสีแดง สำหรับชะตากรรมของเขา มีอะบิซอลไนท์จำนวนมากลงมาจากทางลงเขา

ขณะนั้น,

[เส้นทางอวกาศ ระดับ 0: 20/30]

ระบบแจ้ง. วาเรี้ยนใกล้จะตื่นขึ้นในเส้นทางอวกาศ เขาจะดีใจมากถ้าเขาไม่ได้อยู่ห่างจากอะบิซอลไนท์ 50 ตัวแค่ 200 เมตร

'แต่ตอนนี้มีสิ่งเดียวที่เราทำได้' เขาหันไปหาไคล์และพูดว่า "ถ้าเราสู้กับมันเราจะตาย ลองครั้งสุดท้ายทำมันอีกซะะ!"

ไคล์มองไปที่วาเรี้ยนและตอนนี้อะบิซอลไนท์ห่างจากพวกเขาแค่ 100 เมตร อะบิซอลไนท์สองสามตัวเล็งหอกมาที่พวกเขาและกำลังจะขว้างมาใส่

เดม่อนอะบิสมีอะบิซอลที่เชี่ยวชาญในเส้นทางร่างกายถ้าอยู่ในโลกโฮลโลว์อะบิส พวกเขาจะเจอกับอะบิซอลที่มีเส้นทางอวกาศพวกเราคงตายตั้งแต่เห็นหน้ามันแล้ว

'อย่างที่วาเรี้ยนพูดมันจะไม่เลิกล่าเราจนกว่าเราจะตาย' ไคล์กัดฟันและจับวาเรี้ยน

เขารวบรวมสมาธิและใช้ออร่าของเขาและ ...

หอกทะลุผ่านอากาศที่ว่างเปล่าและอะบิซอลไนท์ก็ยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง

จากนั้นหัวหน้าอะบิซอลไนท์ ก็ตะโกนว่า "ค้นหาทุกที่ แจ้งพวกที่อยู่ในโซนพิเศษให้ส่งคนไปตรวจสอบด้วย พวกมันอาจจะเทเลพอร์ตเข้ามา"

… … …

"ฮึ"

วาเรี้ยนลืมตาและพบว่าตัวเองนอนอยู่บนพื้น

ไคล์เป็นลมจากการใช้เทเลพอร์ตอย่างต่อเนื่อง ไม่มีใครอยู่ในห้องเป็นห้องที่มืดมิดไม่มีแสงเลย

'อีกไม่กี่นาทีเขาจะตื่น ถึงเวลานั้นเราต้องหยุดเคลื่อนไหว' วาเรี้ยนยืนขึ้นสำรวจรอบๆห้องและตระหนักว่าพวกเขาอยู่ในห้อง

ผนังห้องเต็มไปด้วยภาพวาดของอะบิซอลที่ฆ่ามนุษย์

“คลิก” เขาเหยียบอะไรบางอย่างและรู้สึกว่ามันร้าว

ประสาทของเขาเกร็งขึ้น และเขาก็สวมถุงมือในพริบตา หลังจากรอสองสามวินาที เขาก็เพ่งสายตาไปที่พื้นและพบว่ามีรอยแตก… กะโหลกศีรษะ

'กะโหลกมนุษย์!' วาเรี้ยนพูดขึ้น

แต่ปัญหาที่ใหญ่กว่าคือ 'เราอยู่ที่ไหน!'

มีทางเดินขนาดใหญ่ที่ปูด้วยกระเบื้องสีดำ

'อดาแมนเทียหรอ..' เขาจำโลหะนี่ได้ 'ไอ้พวกฟุ่มเฟือยพวกนี้'

เขาด่าพวกที่เอามันมาทำกระเบื้องอดาแมนเทียเป็นหนึ่งในโลหะผสมชั้นนำสำหรับการป้องกัน มันสามารถต้านทานการโจมตีของผู้ปลุกพลังระดับ 6 ได้ ดังนั้นมันจึงมีราคาแพงมาก

วาเรี้ยนเพ่งความสนใจไปที่การได้ยินและไม่ได้ยินสิ่งใดในบริเวณใกล้เคียง

'เราจะปลอดภัยไปอีกสักพัก' เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก

พร้อมกันนั้นระบบก็แจ้งว่า

[เส้นทางอวกาศระดับ 1: 0/100

ขอแสดงความยินดีกับการตื่นขึ้นในเส้นทางสวรรค์ที่สองของคุณ]

วาเรี้ยน กลั้นหายใจและรู้สึกว่ามีออร่าส่วนสำคัญในจิตใจของเขาถูกดูดเข้าไป เขาหลับตาลงและรู้สึกว่ามีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไปจากภายใน

ออร่าเข้าสู่ร่างกายของเขาและส่วนหนึ่งของมันกลายเป็น "ชี่" และสนับสนุนเส้นทางร่างกายของเขา

อีกส่วนหนึ่งแม้จะเล็กน้อยก็แปลงเป็นอย่างอื่น วาเรี้ยนรู้สึกว่ามีสิ่งใหม่เข้ามาในร่างกายของเขา

เขารู้สึกเชื่อมโยงกับ "อวกาศ" ที่อยู่รอบๆ

'นี่คือพลังอวกาศสินะ' วาเรี้ยน นึกถึงชื่ออนุพันธ์ของออร่าตัวหนึ่ง

เมื่อเข้าสู่ร่างกายของเขา ออร่ากลายเป็นพลังชี่แลพลังะอวกาศ เขาสัมผัสได้ถึงพลังอวกาศที่ทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมระหว่างเขากับอวกาศ

[เส้นทางอวกาศระดับ 1: 0/100

Space Binding: เสริมความแข็งแกร่งให้กับพื้นที่ผ่านการสัมผัสโดยตรง

เทเลพอร์ตระยะสั้น: เทเลพอร์ตไปยังระยะใกล้]

วาเรี้ยน อ่านคำอธิบายและตัดสินใจทดสอบพลังใหม่ของเขา

เขาสวมถุงมือที่มือซ้าย เขาใช้พลังอวกาศและมุ่งไปที่มือขวาของเขา

เขารู้สึกว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไปที่มือขวาของเขา ราวกับว่ามือของเขาอยู่ในของเหลวที่เหนียวเหนอะหนะ เขาต้องใช้ความพยายามมากขึ้นในการเคลื่อนไหว

"ป้าป"

เขาใช้มือซ้ายต่อยที่มือขวาเบาๆ

“เคร..”

วาเรี้ยนรู้สึกถึงการต่อต้านที่ผิดปกติเมื่อกำปั้นของเขากำลังจะชกมือของเขา มันเหมือนกับว่าเขากำลังชกอยู่ในน้ำ แต่น้ำมีความหนืดมาก

"คลิก"

หมัดของเขาเชื่อมต่อกับมือของเขาและความเสียหายนั้นอยู่ในขอบเขตที่ยอมรับได้ ด้วยความแข็งแกร่งดั้งเดิมของเขา อย่างน้อยก็ควรจะมีรอยร้าวเล็กน้อย

'อย่างที่คาดไว้.'

วาเรี้ยนถอดถุงมือออกและแตะมือขวาของเขา รู้สึกเหมือนมีชั้นโลหะที่มองไม่เห็นรอบๆ แขนของเขา ทำให้เขาไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้

เขาดันผ่านชั้นที่มองไม่เห็นนี้และในที่สุดก็สัมผัสมือของเขา

'ดังนั้นอวกาศที่ผูกมือของฉันเองจึงทำให้พื้นที่รอบๆ แข็งแกร่งขึ้นและทำให้การป้องกัน นั่นหมายความว่าฉันสามารถเพิ่มชั้นการป้องกันให้กับส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายได้'

เขาค้นพบข้อดีของทักษะนี้ แล้วก็มาข้อเสีย

'แต่ฉันไม่สามารถขยับมือได้อย่างอิสระเมื่อฉันใช้ Space Binding แต่ผู้ปลุกพลังอวกาศทั้งหมดที่ฉันเห็นในการต่อสู้สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ ดังนั้นนี่จะต้องเป็นปัญหาที่จะแก้ไขได้หากฉันไปถึงระดับที่สูงกว่านี้' เขาสรุป

'จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันใช้สิ่งนี้กับวัตถุอื่น' เขาส่ง "พลังอวกาศ" ไปที่ถุงมือที่เขาสวมที่มือซ้าย

วาเรี้ยนพยายามสัมผัสถุงมือและมีประสบการณ์แบบเดียวกัน ชั้นของพื้นที่รอบๆ ถุงมือแข็งตัว ป้องกันไม่ให้เขาเข้าถึงได้ง่าย

"นายกำลังทำอะไรอยู่?" เสียงของไคล์ดังมาจากด้านหลัง ทำให้เขาสะดุ้งจากความคิด