บทที่ 1: ผู้เชี่ยวชาญอาวุธ - หลิงเทียน

ในห้องแบบโบราณหลิงเทียนตื่นขึ้นมา

"ไม่ดีแล้ว ข้าติดกับดัก! "

เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะลืมตาของเขา ในขณะที่เขาใช้มือของเขาตบลงบนพื้นดินโดยมีเจตนาที่จะใช้แรงดีดสะท้อนกระโดดขึ้น และหลบหนี ...

นี่เป็นปฏิกิริยาโดยสัญชาตญาณสำหรับสมาชิกที่โดดเด่นของกองกำลังพิเศษ!

ช่วงเวลาที่มือของเขาสัมผัสพื้นดิน อาการปวดแปลบที่มือของเขาราวกับฟ้าผ่าและเขาไร้ซึ่งพละกำลัง

< ข้าอ่อนแอขนาดนี้ได้อย่างไร ?? > หลิงเทียนลืมตาขึ้นมา ขณะที่จิตใจของเขาสั่นสะท้าน

" เทียน ในที่สุดเจ้าก็ฟื้นขึ้นมา "

เสียงอ่อนโยนอย่างน่าประหลาดใจของผู้หญิงคนหนึ่งดังเข้ามาในหู หลิงเทียนเขามองไปยังที่มาของเสียง และพบใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรัก จ้องมองเขาอย่างตั้งใจ เขาเห็นความงดงามแบบธรรมชาติ เป็นความงดงามอันน่าทึ่ง และความงามอย่างแท้จริง

< สิ่งที่เกิดขึ้น ? >

ข้าไม่ได้ติดกับดักของพลเรือน R ... ข้าไม่ได้ถูกประหารชีวิตโดยพลแม่นปืน ?

ในใจของหลิงเทียน กระแสความทรงจำที่คุ้นเคยเริ่มกลับมา

หลิงเทียนเป็นพลเมืองของฮั่ว เขาเคยดำรงตำแหน่งกองกำลังพิเศษหมาป่าพิฆาต ของกองกำลังกองทัพบกของประเทศฮั่ว เขาได้ฆ่าผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนตลอดการทำงานของเขา

เขาเข้ามามีส่วนร่วมในการแข่งขันของกองกำลังพิเศษระหว่างประเทศ ซึ่งได้รับเกียรติจากนักต่อสู้ระดับสูง และเขาได้รับการยอมรับว่าเป็น " ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธ "

ต่อมาในขณะปฏิบัติภารกิจข้ามชาติระดับ SSS เกิดความผิดพลาดเล็กน้อยในส่วนของเขา ซึ่งนำไปสู่การเสียสละของเพื่อน และเขาเลือกที่จะเกษียณตัวเองออกจากหน่วยงาน

หลังจากเกษียณแล้วไม่มีข่าวเกี่ยวกับเขามาระยะหนึ่ง เขาเลือกที่จะเดินทางไปต่างประเทศ และกลายเป็นไม้ตายขององค์กรรับจ้างที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ

ภารกิจใดๆ ที่เขามีส่วนร่วม มีอัตราความสำเร็จถึง 100%!

แม้ว่าเขาจะเกษียณจากกองกำลังพิเศษหมาป่าพิฆาตเมื่อหลายปีก่อน แต่จิตใจของเขายังคงอยู่กับบ้านเกิดของเขา

ตราบใดที่การปฏิบัติภารกิจเป็นอันตรายต่อประเทศฮั่ว ไม่เพียงแต่เขาจะไม่รับทำภารกิจ แต่เขายังค้นหาคนที่ปฏิบัติภารกิจ และฆ่าอย่างโหดเหี้ยม

เมื่อเวลาผ่านไปเขากลายเป็นขวากหนามของทุกประเทศนอกจากประเทศฮั่ว ในสายตาของประเทศอื่น ๆ เขาเป็นระเบิดเวลา การฆ่า และการนองเลือดจะเกิดขึ้นตามทุกที่ที่เขาไป

หลายประเทศเริ่มวางแผนกำจัดเขา โดยไม่จำกัดค่าใช้จ่ายในการจ้างมือสังหารระดับโลก

อย่างไรก็ตามชีวิตของหลิงเทียนล้วนสะดวกสบายมากขึ้น เมื่อวันเวลาผ่านไป มือสังหารคนนั้นก็หายตัวไปอย่างลึกลับ ในที่สุดไม่มีมือสังหารคนใดเต็มใจที่จะยอมรับ "ภารกิจฆ่าตัวตาย" อีกต่อไป

การพยายามที่จะฆ่าหลิงเทียนก็เหมือนกับการฆ่าตัวตาย!

คำประกาศนี้ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง โดยมือสังหารทั้งบนดินและใต้ดิน

หลิงเทียนไม่ใช่แค่ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธที่น่าเกรงขามเท่านั้น แต่เขายังเป็นเชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ ที่สามารถฝึกฝนพลังภายในได้

เขาหาคู่ต่อสู้ได้ยากจากทั่วโลก นานทีเขาจะได้พบสักคน แต่เขาไม่เคยพ่ายแพ้!

เมื่อไม่นานมานี้หลิงเทียนได้รับข่าวจากตัวแทนที่เชื่อถือได้มากที่สุด

ประเทศ Rได้สร้างอาวุธชีวภาพที่ไม่มีสี และไม่มีกลิ่น พวกเขาวางแผนที่จะส่งอาวุธไปยังประเทศฮั่ว เพื่อทำลายล้างให้สิ้นซาก

เป็นเรื่องธรรมดา ที่หลิงเทียนจะไม่นั่งเฉยๆ และปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้น

เขาต้องจัดการเรื่องนี้! ด้วยความช่วยเหลือของตัวแทน เขาที่ทราบสถานที่ตั้งอาวุธชีวภาพ ที่ถูกระบุไว้อย่างชัดเจน

เมื่อเขาประสบความสำเร็จในการแกะรอย และเข้าไปในห้องทดลองใต้ดิน ขณะที่เขากำลังจะทำลายชุดอาวุธชีวภาพ ... ห้องทดลองใต้ดินก็พังลงมา เขาถูกขังไว้ในห้องทดลองที่ปิดตาย

เมื่อเขาเห็นคนต่างชาติที่อยู่ข้างๆ แต่ละคนมีอาวุธปืนอยู่ในมือของพวกเขา ... หลิงเทียนเข้าใจได้ทันที นี่เป็นการวางแผนเพื่อจัดการกับเขา เขาถูกทรยศจากคนที่เขาไว้ใจมากที่สุด ไม่เช่นนั้นด้วยความฉลาดของเขา แผนการที่จะทำล้ายพลเรือน R จะไม่สามารถประสบความสำเร็จได้

< ทำไม? ! > แม้แต่ช่วงเวลาแห่งความตาย หลิงเทียนก็คิดไม่ออก

< ตลอดเวลาหลายปี การไว้ใจซึ่งกันและกัน เราผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน พี่เจี้ยน เพราะเหตุใดท่านถึงได้ทรยศข้า!

ข้าไม่เคยคิดเลยว่า ข้า หลิงเทียนจะตกอยู่ภายใต้เงื้อมมือของพี่ชายที่ข้าไว้ใจมากที่สุด

น่าขำจริงๆ!

อย่างน้อย ข้าก็ไม่เคยพ่ายแพ้ !

ในช่วงชีวิตนี้จำนวนผู้ก่อการร้าย เจ้าหน้าที่ที่ทุจริต และกองกำลังพิเศษต่าง ๆ ที่เสียชีวิตจากน้ำมือของข้ามีมากกว่าหมื่นคน ...

ข้าไม่ขาดทุน !

มันคุ้มค่าแล้ว ! >

"ฮ่า ๆ ๆ ๆ…"

ในขณะที่ความคิดหลั่งไหลเข้ามาในจิตใจของเขา หลิงเทียนไม่อาจกลั้นเสียงหัวเราะได้ อารมณ์ของเขาเต็มไปด้วยความสุข

" หลิงเทียนมีอะไรเกิดขึ้นกับเจ้า ? อย่าหวาดกลัว ข้าเป็นแม่ของเจ้า "

เสียงอ่อนโยนดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันเต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจ

ใจของหลิงเทียนกำลังสับสน ... เขาแน่ใจอย่างยิ่งว่าเขาไม่รู้จักผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขา

อย่างไรก็ตามสายตาของผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความจริงใจ และปราศจากการโกหกใด ๆ ราวกับกำลังมองญาติของเธอเอง

< เธอเป็นใคร ? > เรียกข้าว่าเทียน และเรียกตัวเองว่า "ท่านแม่" ...

"ท่านแม่" เป็นชื่อที่เจ้าสามารถเรียกตัวเองได้หรือไม่ ? >

เช่นเดียวกับที่หลิงเทียนกำลังเตรียมที่จะเริ่มต้นการพูดคุยกับสตรีที่สวยงามคนนี้ กระแสความทรงจำได้ไหลเข้ามาในจิตใจของเขา ...

หลิงเทียนรู้สึกราวกับกำลังโดนฟ้าผ่า ซึ่งทำให้ตกตะลึงราวกับว่าแรงกดดันถูกนำมาประยุกต์ใช้กับจุดฝังเข็มของเขา

< ข้า ... ข้า ข้าข้ามมายังอีกโลกหนึ่ง ? โลกนี้มีความคล้ายคลึงกับสมัยโบราณในชีวิตก่อนหน้าที่เขาเคยอยู่ ในโลกนี้ผู้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้สามารถแสดงความสามารถได้อย่างเต็มที่ และผู้ที่แข็งแกร่งเป็นที่น่านับถือ

ตราบใดที่เขามีพลัง และอำนาจ พวกเจ้าหน้าที่จะต้องก้มหัวให้กับเขา รวมถึงจักรพรรดิ ผู้ที่มีอำนาจสูงสุด

อย่างไรก็ตาม จากความเป็นจริงที่ว่าเขาข้ามมาโลกนี้ และได้เข้าสู่ร่างใครบางคนที่ควรจะเป็นปกติยดี ... แต่ที่เขากลับได้เข้าสู้ร่างชายที่โชคร้ายเช่นนี้ ? >

สิ่งเดียวที่หลิงเทียนเข้าใจ คือชายคนนี้ชื่อ หลิงเทียน "ต๋วนหลิงเทียน" หลิงเทียนอายุ 15 ปี อาศัยอยู่ในเมืองวายุโปรย มาจากสมาชิกของตระกูลหลี่ แต่เขาใช้แซ่อื่น

มารดาของเขาคือหลี่ลู่ เป็นผู้อาวุโสลำดับเก้าของตระกูลหลี่

บิดาของเขา ... ในความทรงจำของเขา เขาไม่รู้จักพ่อตั้งแต่เขาเกิดมา

< เขามีมารดาเป็นผู้ดูแลเขาเพียงคนเดียว ? ในที่สุดเขาก็มีมารดาที่รักเขา ในขณะที่ในชีวิตก่อนหน้า เขาเป็นเพียงเด็กกำพร้า >

ในการผสมผสานกับความทรงจำในต่างแดนนี้ หลิงเทียนพบเหตุผลที่ต๋วนหลิงเทียนได้รับบาดเจ็บ จนต้องล้มหมอนนอนเสื่อ

เช้านี้บุตรชายคนสุดท้องของผู้อาวุโสลำดับเจ็ดของตระกูลหลี่ หลี่ซินได้ดูถูกต๋วนหลิงเทียน โดยเรียกเขาว่าไอ้ลูกไม่มีพ่อ เจ้ารู้จักแต่แม่ แต่ไม่รู้จักพ่อ

ต๋วนหลิงเทียนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟและเริ่มต่อสู้กับหลี่ซิน

แต่ว่าต๋วนหลิงเทียนที่ยังไม่สามารถบ่มเพาะร่างกายได้ เขาจะสามารถต่อกรกับหลี่ซินที่อยู่ในระดับ 2 ของการบ่มเพาะร่างกายได้อย่างไร เขาได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรงจากการต่อสู้กับหลี่ซินและเกือบตาย

ในขณะนั้น ต๋วนหลิงเทียนได้สูดลมหายใจครั้งสุดท้าย หลิงเทียนได้เข้าร่างของต๋วนหลิงเทียน... รวมทั้งร่างกาย และความทรงจำของต๋วนหลิงเทียน

<ไร้ประโยชน์ ไร้ประโยชน์จริง ๆ !

ลืมมันไปซะ ข้าไม่ตำหนิเจ้าอีกต่อไป ... พักผ่อนสบาย ๆ ในอนาคตข้าจะช่วยเจ้าดูแลท่านแม่ของเจ้าให้ดีที่สุด>

หลังจากที่ความทรงจำกลับมา หลิงเทียนก็ถอนหายใจ เขารู้ว่า นับแต่นี้เป็นต้นไป เขาจะใช้รูปกายของต๋วนหลิงเทียนเพื่อหลอมรวมกับตัวตนของเขา เข้าสู่โลกใบนี้

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเขาคือต๋วนหลิงเทียน และต๋วนหลิงเทียนคือเขา

<ฮึ! ถ้าไม่ใช่เพราะคนที่ทรยศข้า ข้าก็ยังคงอยู่บนโลกที่มีความสุขกับชีวิตที่แสนสบายโดยเพียบพร้อมไปด้วยหญิงสาว และเงินทอง >

"ฮูหยิน ท่านประมุขส่งยามา"

เสียงดังจากข้างหู ทำให้หลิงเทียนเงยหน้าขึ้น เขามองไปยังที่มาของเสียง

สาวใช้คนหนึ่งรีบเดินเข้าไปในห้อง และยื่นกล่องเล็กๆ ที่ดูประณีตจากในมือของเธอให้กับ หลี่ลู่ กลิ่นหอมของสมุนไพรลอยอยู่ในอากาศทันทีที่เปิดกล่องใบนั้น

" หลิงเทียน กินยาตัวนี้ ข้าจะรักษาอาการบาดเจ็บของเจ้า"

หลี่ลู่ นำยาสมุนไพรออกจากกล่อง และยาอยู่ตรงหน้าของหลิงเทียน

<นี่เป็นยารักษาโรค? กลิ่นค่อนข้างดี> หลิงเทียนหายใจเข้าลึก ๆ อ้าปากและกลืนยาลงไป ยาละลายเมื่อเข้าปากของเขา และกลายเป็นกระแสความร้อนขณะที่เข้าสู่ร่างกายของเขา

ต่อมาหลิงเทียนได้สังเกตเห็นว่าหลี่ลู่วางมือลงบนหน้าอก กระแสความเย็นไหลผ่านเข้าไปในร่างกายของเขาละลายกระแสความร้อนจากยา และรักษาอาการบาดเจ็บของเขา

<นี่คือ 'พลังงานต้นกำเนิด'? ดูเหมือนกับพลังงานภายในจากชีวิตก่อนหน้า>

อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมาหลี่ลู่ก็ทำเสร็จ หลิงเทียนสังเกตเห็นว่าครึ่งหนึ่งของอาการที่เจ็บปวดในร่างกายของเขาหายไป ไม่มีความเจ็บปวดใด ๆ หลงเหลือเลย

เขาตกใจมาก

เป็นยาอายุวัฒนะประเภทไหนกันที่ช่วยชีวิต ?

ในขณะเดียวกันหลิงเทียนก็สังเกตเห็นว่าหน้าของหลี่ลู่ซีดลงไป มีเหงื่อไหลออกมาจากหน้าผากของเธอ เห็นได้ชัดว่าเธอใช้พลังงานต้นกำเนิดมากเกินไปในการรักษาอาการบาดเจ็บของเขา

"ท่านแม่ เป็นอย่างไรบ้าง?"

หัวใจของหลิงเทียนรู้สึกอบอุ่น เสียงของเขาฟังดูสนิทสนม

"ข้าสบายดี ข้าต้องการพักผ่อนสักครู่หนึ่ง" หลี่ลู่ส่ายศีรษะขณะยิ้ม

เพื่อบุตรชายของเธอ การใช้พลังงานกำเนิดนี้เป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับเธอ

ครึ่งชั่วโมงต่อมาสาวใช้คนนั้นเดินเข้าไปในห้อง และพูดเบา ๆ ว่า "ฮูหยิน ท่านประมุขได้ส่งคนมาสอบถามว่าท่านจะปล่อยนายน้อยซินตอนนี้หรือไม่? ท่านประมุข และผู้อาวุโสลำดับเจ็ดกำลังรออยู่ในห้องโถง เพื่อลงโทษเขา "

" ปล่อยเขา? บอกท่านประมุขว่าข้าจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง "

การแสดงออกที่อ่อนโยนและสง่างามบนใบหน้าของหลี่ลู่หายไปทันที แทนที่ด้วยการแสดงออกที่เยือกเย็น ทำให้ทั้งห้องรู้สึกราวกับว่าอุณหภูมิลดลง

หัวใจของหลิงเทียนเต้นแรง

เขาไม่เคยคิดว่าผู้หญิงคนนี้ที่สวยราวกับดอกไม้ จะกระทำเช่นนี้ได้ ...

"ท่านแม่ ยาที่ท่านแม่ให้ข้ากินคือยาอะไร? อาการบาดเจ็บของข้า ทุเลาลงแล้ว"

หลิงเทียนลุกขึ้นจากเตียงเบา ๆ เหยียดร่างกายของเขา

"เด็กโง่ นี้เป็นยา 'ยารักษาทองคำระดับแปด'" หลี่ลู่ยิ้มเบา ๆ

ยารักษาทองคำระดับแปด!

ต๋วนหลิงเทียนคิดถึงความทรงจำต่าง ๆ ในใจของเขา

ปรากฎว่าแม้กระทั่งภายในตระกูลหลี่ของเมืองวายุโปรย มียารักษาทองคำระดับแปดเพียง 2 เม็ดเท่านั้น ตอนนี้คนที่ใช้มันยังเป็นสมาชิกที่มาจากแซ่อื่น

ดูเหมือนว่ามารดาของเขามีสถานะที่สูงมากในตระกูลหลี่

"เทียน, ท่านประมุขกำลังรอเราอยู่ ไปกันเถอะ."

หลี่ลู่พาหลิงเทียนไปที่ลานกว้างของตระกูลหลี่ มีเครื่องมือทรมานวางกระจัดกระจายไปทั่วห้องโถงกว้างใหญ่ นี่คือจุดที่ตระกูลหลี่ใช้ลงโทษ ห้องโถงลงโทษ!

ตอนนี้เวลาเที่ยงวัน และดวงอาทิตย์กำลังอยู่สูงบนท้องฟ้า ...

สภาพแวดล้อมของห้องโถงเต็มไปด้วยผู้คน สมาชิกของตระกูลหลี่มาดูการลงโทษ

ตรงกลางของลาน มีชายหนุ่มถูกผูกติดอยู่กับเสาภายใต้ดวงอาทิตย์ กับชายวัยกลางคนสองคนยืนอยู่เคียงข้างเขา

ชายวัยกลางคนที่ยืนตรงทางด้านขวา เขามีความรู้สึกโกรธ เมื่อเขาสังเกตเห็นการมาถึงของหลิงเทียน และมารดาของเขา

"ต๋วนหลิงเทียนมาถึงแล้ว ...ตระกูลมียารักษาทองคำระดับแปดสามารถช่วยชีวิตเขาจากอาการบาดเจ็บได้!"

"ใช่ ข้าอยู่ที่นั่นตอนที่หลิงเทียนถูกโจมตีจนเกือบตาย แต่ตอนนี้หลังจากที่เขาได้รับยารักษาทองคำระดับแปดแล้ว เขากลับเต็มไปด้วยพลัง และดูมีชีวิตชีวามากขึ้น"

"โดยปกติแล้วหลี่ซินจะกลั่นแกล้งต๋วนหลิงเทียนตลอด และผู้อาวุโสลำดับเก้า ท่านจะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ อย่างไรก็ตามในครั้งนี้เขาได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง ต๋วนหลิงเทียนเกือบตาย ... แน่นอนว่าผู้อาวุโสลำดับเก้าต้องกำลังโกรธมาก "

......

พี่น้องตระกูลหลี่เริ่มพูดกัน ขณะที่พวกเขาสังเกตเห็นการมาถึงของหลี่ลู่ และหลิงเทียน

“ท่านประมุข”

หลี่ลู่พาหลิงเทียนมาทักทายชายวัยกลางคนทางซ้าย

"ผู้อาวุโสลำดับเก้า เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ บุตรชายของข้า หลี่ซินกระทำความผิด ในทางกลับกันบุตรชายท่านสบายดีแล้วในขณะนี้ แต่บุตรชายของข้ากำลังถูกแผดเผาจากดวงอาทิตย์ช่วงบ่าย เราสามารถปล่อยเขาลงมาได้หรือไม่ ? "

ในขณะนี้ ชายวัยกลางคนได้มองมา ผู้อาวุโสลำดับเจ็ดของตระกูลหลี่มีสีหน้าที่เข้มขึ้น

ใครจะคิดว่าหลี่ลู่จะไม่ได้สนใจที่จะตอบคำถามเขาและเมินเฉย หลี่ลู่พาหลิงเทียนไปยืนตรงหน้าของหลี่ซิน

"เทียน ตอนนี้ถึงเวลาที่จะแก้แค้น ที่เขาทำร้ายเจ้าจนได้รับบาดเจ็บก่อนหน้านี้!"