บทที่ 22: ไม่เป็นไร ระเบิดมันทิ้งก็สิ้นเรื่อง!

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของพวกเขาคือพื้นที่สีแดงฉานอันกว้างใหญ่

ฟางหมิงและเสี่ยวโจวยืนอยู่หน้าบ่อลาวาขนาดมหึมา

บ่อลาวาทอดยาวจนสุดลูกหูลูกตา มีเสาหินหลายต้นตั้งตระหง่านอยู่กลางบ่อลาวา

เสาแต่ละต้นกว้างพอให้คนยืนได้เพียงคนเดียว การจัดเรียงของเสาหินนั้นไร้ซึ่งรูปแบบอย่างสิ้นเชิง ระยะห่างระหว่างเสาก็ไม่เท่ากัน

ภายใต้แสงสีแดงของแมกม่า พวกเขามองเห็นเก้าอี้ขนาดใหญ่ตัวหนึ่งตั้งอยู่ไกลสุดลิบอย่างเลือนราง มีสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์นั่งอยู่บนนั้น

มันกำลังจ้องมองกลับมายังฟางหมิงข้ามผ่านบ่อแมกม่า

“เราคงไม่ต้องสู้กับบอสลับบนหลักหินพวกนี้หรอกนะ” ฟางหมิงมองดูแมกม่าที่กำลังเดือดปุดๆ รู้สึกกังวลขึ้นมาเป็นครั้งแรก

ถ้าเขาตกลงไป การถ่ายโอนความเสียหายก็คงใช้การไม่ได้ด้วยซ้ำ ถ้าปีนขึ้นมาไม่ได้ ต่อให้มีพลังชีวิตเป็นล้านก็คงต้องมอดไหม้จนหมด

“คงงั้นแหละ เราคงไปหาบอสลับไม่ได้ถ้าไม่ข้ามไป”

“ภูมิประเทศแบบนี้มันเสียเปรียบเราเกินไป”

เสี่ยวโจวก็มีสีหน้าลำบากใจเช่นกัน

ขนาดการต่อสู้ตัวต่อตัวกับครูฝึกนักฆ่าเงาข้างนอกนั่นยังลำบากเลย ถ้านี่เป็นบอสลับ มันจะต้องรับมือยากยิ่งกว่าเดิมแน่ๆ ตอนนี้ยังมาเสียเปรียบเรื่องภูมิประเทศอีก

เสี่ยวโจวมองไปที่ฟางหมิง: “เราถอยกันดีไหม นี่มันเกินกว่าที่เราจะรับมือไหวแล้ว”

“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมระเบิดที่นี่ทิ้งดู เผื่อว่ามันจะเปลี่ยนภูมิประเทศได้บ้าง”

เสี่ยวโจว: ؟؟؟؟

นี่เขาพูดจริงเหรอ ระเบิดที่นี่เนี่ยนะ

“ถึงผมจะไม่รู้ว่ามันจะกลายเป็นอะไร แต่อย่างน้อยมันก็สามารถทำลายความได้เปรียบในถิ่นของบอสลับได้!”

ฟางหมิงตัดสินใจแน่วแน่

ระยะทางในปัจจุบันมันไกลเกินไปที่จะโจมตีบอสลับได้

แต่ถ้าเข้าไปใกล้กว่านี้ แรงอัดจากการระเบิดอาจจะซัดพวกเขาทั้งคู่ตกลงไปในบ่อลาวา ถึงตอนนั้นต่อให้เป็นเทพเซียนก็ช่วยไว้ไม่ได้

“ไปกันเถอะ!”

ฟางหมิงหันหลังกลับทันทีและมุ่งหน้ากลับไปยังทางที่พวกเขามา

เสี่ยวโจวเดินตามฟางหมิงกลับขึ้นบันไดไปอย่างงุนงง เธอคิดในใจ: นี่นายจะไม่ทำดันเจี้ยนนี้พังจริงๆ ใช่ไหม

“ตำแหน่งนี้น่าจะดีพอแล้ว”

ฟางหมิงอัญเชิญกำแพงเมืองจีนออกมา วางมันไว้ตรงหน้าทันที

“หมอบลงครับ!”

คราวนี้ เสี่ยวโจวเชื่อฟังเป็นอย่างดี

เธอเกาะฟางหมิงแน่น ย่อตัวทั้งหมดหลบอยู่หลังกำแพงเมืองจีน

สัมผัสที่ไม่สม่ำเสมอนี้ทำให้ฟางหมิงนึกถึงหนังเรื่องหนึ่งในชาติที่แล้วเกี่ยวกับชายหญิงที่ติดเกาะร้าง ต้องกอดกันเพื่อให้ความอบอุ่น...

ฟางหมิงอัญเชิญเชอร์รี่บอมบ์ออกไปในระยะที่ไกลที่สุด

“ไม่ต้องขว้างลูกศรแล้วเหรอ”

“ไม่ต้องแล้วครับ!”

เชอร์รี่บอมบ์ปรากฏตัวขึ้นและร่วงหล่นลงไปในบ่อลาวาทันที!

【-1】

บูม!!!!

แรงสั่นสะเทือนราวกับโลกจะถล่ม!

พื้นดินทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

ลาวาปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

เสาหินที่อยู่กลางบ่อลาวาถูกทำลายจนหมดสิ้นในทันที! ลาวากระเด็นไปทั่วทุกทิศทาง!

ลาวาร้อนระอุกระเซ็นออกมาเป็นกลุ่มก้อน กระจายไปทั่ว อุณหภูมิของพื้นที่ทั้งหมดสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

การแจ้งเตือนความเสียหายปรากฏขึ้นบนร่างของกำแพงเมืองจีนอย่างต่อเนื่อง ร่างกายอันแข็งแกร่งน่าเชื่อถือของกำแพงเมืองจีนได้สกัดกั้นลาวาที่กระเซ็นมาทั้งหมดไว้ได้

บอสลับที่อยู่อีกฟากของทะเลสาบแมกม่าไม่สามารถนั่งวางท่าบนเก้าอี้ได้อย่างใจเย็นอีกต่อไป

คลื่นลาวานับไม่ถ้วนซัดเข้าหาเขา

เก้าอี้หินถูกแมกม่าสาดใส่ มันร้อนจัด แตกร้าว และพังทลายลง!

บอสลับต้องใช้ทักษะทั้งหมดที่มี ทั้งปีนกำแพง หลบหลีกอย่างสุดชีวิต เพื่อหลีกเลี่ยงก้อนลาวาเหล่านั้น!

“บัดซบ!”

“ข้าจะฆ่าพวกแกให้หมด!”

บอสลับที่โกรธจัดคำรามก้องฟ้า!

เขาไม่เคยเจอผู้ใช้อาชีพที่เล่นนอกกรอบขนาดนี้มาก่อน!

จะสู้ก็สู้กันดีๆ สิ โยนระเบิดใส่บ้านข้าแบบนี้มันหมายความว่ายังไง!

การระเบิดอันรุนแรงค่อยๆ สงบลง

ควันและฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วพื้นที่ใต้ดิน และอุณหภูมิก็พุ่งสูงขึ้น

ฟางหมิงเก็บกำแพงเมืองจีนและลุกขึ้นยืน

เสี่ยวโจวลุกขึ้นยืนอย่างโซเซ เธอกุมหัวตัวเอง เธอถึงกับมึนงงไปเพราะแรงกระแทก

แรงอัดอากาศจากการระเบิดในพื้นที่ปิดเช่นนี้ไม่สามารถระบายออกไปไหนได้ มันจึงส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อเสี่ยวโจว

แน่นอนว่าฟางหมิงได้ถ่ายโอนความเสียหายไปยังกำแพงเมืองจีนทันที

เสี่ยวโจวหยิบยาออกมาอีกสองขวด ยื่นให้ฟางหมิงขวดหนึ่ง

ฟางหมิงรับมันมาแล้วเก็บใส่กระเป๋าเป้

เสี่ยวโจว: ؟؟؟؟

ฉันโดนแรงอัดจนพลังชีวิตหายไปครึ่งหลอด แต่นายถึงกับไม่ต้องดื่มยาเลยเนี่ยนะ

ควันและฝุ่นจางหายไป

ฟางหมิงยืนอยู่บนบันได ทอดสายตาออกไปไกล

ข่าวร้ายคือ: การระเบิดของเชอร์รี่บอมบ์ทำลายเสาหินทั้งหมด ทิ้งไว้เพียงหลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยลาวาแทนที่ หลุมนั้นเต็มไปด้วยลาวา และลาวาที่ยังไม่เย็นตัวจำนวนมากก็กำลังไหลกลับเข้ามา พวกเขาไม่สามารถข้ามไปได้โดยสิ้นเชิง

ข่าวดีคือ: ที่อีกฟากหนึ่งของบ่อลาวา บอสลับตาแดงก่ำกำลังพยายามทุกวิถีทางเพื่อที่จะข้ามมาหา!

ดวงตาของบอสลับแดงก่ำ และมันก็คำรามเสียงต่ำอย่างต่อเนื่อง

เพิ่งจะตอนนี้นี่เองที่ฟางหมิงได้เห็นรูปร่างหน้าตาของบอสลับอย่างชัดเจน

รูปร่างโดยรวมของมันไม่ต่างจากนักฆ่าเงาข้างนอกมากนัก ด้วยชุดบอดี้สูทสีดำ

แต่ทว่าอาวุธของมันคือสิ่งที่คล้ายกับกงจักรโลหิต

บอสลับเดินไปยังบริเวณใกล้กับบ่อลาวา จากนั้นก็กระโดดขึ้นไปสูง

มันขว้างอาวุธของมันขึ้นไปบนเพดาน ที่ซึ่งมันยึดติดอย่างแน่นหนา

มันโหนตัวข้ามบ่อลาวาราวกับสไปเดอร์แมน

“มันกำลังมาแล้ว”

เสี่ยวโจวจ้องมองบอสลับที่กำลังใกล้เข้ามา เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้

“โอกาสดีเลย!”

ฟางหมิงตะโกนอย่างตื่นเต้น!

เสี่ยวโจวหันขวับมาอย่างงุนงง เธอเห็นพืชรูปร่างคล้ายถั่วสีแดงถูกฟางหมิงอัญเชิญออกมา

“ยิง! ยิงไอ้คนที่ทำตัวเหมือนสไปเดอร์แมนนั่นให้ร่วงลงมาเดี๋ยวนี้!”

ปัง ปัง ปัง!

เสียงทึบๆ ดังขึ้นสามครั้ง และปืนใหญ่ถั่วก็ปฏิบัติตามคำสั่งอย่างสมบูรณ์แบบ

ถั่วสีแดงสามเม็ดพุ่งตรงไปยังบอสลับ

บอสลับซึ่งยังคงลอยตัวอยู่กลางอากาศ หัวเราะเยาะเย้ยออกมาเมื่อเห็นการโจมตีที่พุ่งเข้ามา

เพียงแค่ดึงเชือกในมือเล็กน้อย ร่างกายทั้งหมดของมันก็เปลี่ยนทิศทางในทันที เหวี่ยงตัวไปอีกด้าน

เสี่ยวโจวมองไปที่ฟางหมิง: “นายโจมตีพลาดแล้ว”

ฟางหมิงกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ: “ก็ปล่อยให้ถั่วมันบินไปอีกสักหน่อย”

ถั่วสีแดงทั้งสามเม็ดเปลี่ยนทิศทางกลางอากาศ และไล่ตามบอสลับไปอีกครั้ง

บูม!

ถั่วเม็ดหนึ่งปะทะเข้ากับบอสลับ เสียงระเบิดดังขึ้น

บอสลับถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นไปด้านข้าง

อาวุธในมือของเขาก็หลุดออกจากเพดานด้วย

เมื่อไม่สามารถหาที่ยึดเกาะกลางอากาศได้ บอสลับก็ร่วงหล่นลงสู่ลาวาหลอมเหลวอย่างไม่ต้องสงสัย

“อ๊า!!”

ชุดบอดี้สูทสีดำของมันกลายเป็นเถ้าถ่านในทันที เนื้อหนังใต้เสื้อผ้าค่อยๆ ไหม้เกรียมเป็นสีดำ

ด้วยพลังใจและปฏิกิริยาตอบสนองอันทรงพลัง

บอสลับขว้างอาวุธของเขาให้ไปยึดติดกับเพดานอีกครั้ง

เขาดึงตัวเองขึ้นมาจากบ่อลาวา

ทันทีที่เขากำลังจะหนีพ้นจากบ่อลาวา

ถั่วเม็ดที่สองและสามก็พุ่งตามมาติดๆ!

บูม!!

บูม!!

【-7359】

【-7468】

【-7455】

ตัวเลขความเสียหายสามตัวลอยขึ้นมา

บอสลับร่วงหล่นลงไปในบ่อลาวา

ถูกเผาจนมอดไหม้คาที่

【คุณสังหารบอสลับสุดยอดนักฆ่าเงาสำเร็จ, ประสบการณ์ +6500】

เสี่ยวโจวและฟางหมิงได้รับข้อความแจ้งเตือนจากระบบในเวลาเดียวกัน

แสงสว่างวาบขึ้น และเลเวลของฟางหมิงก็มาถึงระดับ 15

ฟางหมิงถอนหายใจยาว: “จบสิ้นเสียที”

เสี่ยวโจว: “มันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”

เสี่ยวโจวเป็นคนแรกที่เข้ามาในดันเจี้ยนแท้ๆ

แต่แล้วเธอกลับไม่ได้ทำอะไรเลย

“ถ้านายแข็งแกร่งขนาดนี้ ทำไมนายไม่ลงมือตั้งแต่แรก”

“ก็พี่บอกให้ผมหาที่ซ่อนเองไม่ใช่เหรอครับ”

ในตอนนี้ มีเพียงคำเดียวเท่านั้นที่อยู่ในใจของเสี่ยวโจว: ตัวตลก

“รีบไปดูก่อน ของดรอปจากบอสลับตกลงไปในลาวาหรือเปล่า”

ฟางหมิงนึกขึ้นได้ทันที

โดยไม่สนใจอุณหภูมิที่สูงลิ่ว

เขาวิ่งไปที่ขอบบ่อลาวา

แน่นอน ของดรอปสามชิ้นกำลังลอยอยู่บนผิวลาวา

“โชคดีที่มันอยู่ไม่ไกล”

เสี่ยวโจวกล่าว พลางเก็บมีดสั้นของเธอ แส้ขนาดยาวปรากฏขึ้นในมือของเธอ

เธอตวัดแส้ออกไปอย่างสวยงาม เสียงดังเพียะ!

อุปกรณ์ชิ้นหนึ่งก็ถูกดึงกลับมา

หลังจากตวัดแส้อีกสามครั้ง ของดรอปทั้งสามชิ้นก็ถูกนำขึ้นมาบนฝั่ง

【ขอแสดงความยินดีที่เคลียร์ดันเจี้ยนลับสำเร็จ ท่านได้รับรางวัลเป็นหีบสมบัติสีชมพูหนึ่งใบ ท่านจะถูกส่งออกจากดันเจี้ยนในสิบวินาที】

สิบวินาทีผ่านไปในชั่วพริบตา

ทั้งสองคนปรากฏตัวขึ้นด้านนอกดันเจี้ยน