บทที่ 4: เลือกระดับนรก

โรงเรียนมัธยมปลายอูชาที่สอง ห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่

“ดูเสร็จแล้วเหรอ” อาจารย์ใหญ่หลิวเหอเอ่ยถามเบาๆ ยิ้มให้กับฟางหมิง

ฟางหมิงลูบหัวตัวเองอย่างเก้อเขิน เขามีพรสวรรค์มากมายจนต้องใช้เวลาหลายนาทีในการอ่านผ่านๆ เพียงรอบเดียว เกือบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองอยู่ในห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่

“ไม่เป็นไร ครูเห็นนักเรียนแบบเธอที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพมาเยอะแล้ว ผู้ใช้อาชีพสายต่อสู้ที่เพิ่งปลุกพลังคนไหนบ้าง ที่จะไม่จดจ่ออยู่กับหน้าต่างค่าสถานะ พรสวรรค์ และสกิลของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า”

หลิวเหอกล่าวอย่างตรงไปตรงมา “ก่อนที่เธอจะเปลี่ยนอาชีพ เธอคงได้เห็นข่าวมามากมาย พวกผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นแค่ขยับตัวครั้งเดียวก็ทำให้ฟ้าดินถล่ม สังหารสัตว์อสูรจนเลือดเนื้อกระเด็นไปทั่ว ตอนนี้เธอก็มีพลังพิเศษอยู่ในมือแล้ว เธอจะอดใจไหวได้ยังไง”

หลิวเหอสังเกตเห็นความอับอายของฟางหมิง จึงเปลี่ยนเรื่อง และถามคำถามที่เขาอยากรู้มากที่สุด

“เธอมีพรสวรรค์เก้าอย่างจริงๆ เหรอ”

“อืม”

ฟางหมิงพยักหน้าเบาๆ พลางต่อเติมในใจ 'จริงๆ แล้วยังมีพรสวรรค์แก่นเทพอีกอย่าง รวมเป็นสิบอย่าง'

รอยยิ้มของหลิวเหอกว้างขึ้นเมื่อได้ยินคำตอบรับของฟางหมิง

พรสวรรค์เก้าอย่าง ไม่เคยมีมาก่อน!

แม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด เทพสงครามแห่งจีน ก็ยังมีเพียงเจ็ดพรสวรรค์ หลังจากใช้สมบัติหายากและของล้ำค่านับไม่ถ้วน

หลิวเหอถามต่ออย่างกระวนกระวาย “พรสวรรค์ทั้งเก้าอย่างนี้... มันช่วยเพิ่มพลังต่อสู้ได้อย่างมากเลยหรือเปล่า”

“มันก็เพิ่มนิดหน่อยครับ ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับการปลูกพืชมากกว่า”

“นิดหน่อย... อย่างที่คิดไว้ มันไม่ใช่อาชีพสายต่อสู้โดยตรง” หลิวเหอถอนหายใจ

อุตส่าห์ได้ผู้ถือครองอาชีพเร้นลับเก้าบัลลังก์เทพมาทั้งที แต่กลับกลายเป็นอาชีพเกษตรกรที่เล่นกับดอกไม้ใบหญ้า ช่าง... “อีกสิบวันจะถึงการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว เธอตัดสินใจหรือยังว่าจะสมัครเข้าที่ไหน”

ไม่ว่ามันจะไม่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้เพียงใด มันก็ยังคงเป็นอาชีพเร้นลับ ยังคงเป็นเก้าบัลลังก์เทพ สำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย

“มหาวิทยาลัยเกียวโตครับ!”

ฟางหมิงกล่าวโดยไม่ลังเล

ในฐานะผู้ถือครองอาชีพเร้นลับเก้าบัลลังก์เทพเต็มพิกัด ถ้าฉันจะสอบเข้าทั้งที ก็ต้องเข้าที่ที่แข็งแกร่งที่สุด!

มหาวิทยาลัยเกียวโต อันดับหนึ่งของจีน!

พวกเขารับนักศึกษาเพียงหนึ่งหรือสองร้อยคนในแต่ละปี แต่นักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งนี้กลับได้ใช้ทรัพยากรที่ยอดเยี่ยมที่สุด

มหาวิทยาลัยผู้ใช้อาชีพอื่นๆ จะได้เลือกนักศึกษา ก็ต่อเมื่อมหาวิทยาลัยเกียวโตเลือกจนพอใจแล้วเท่านั้น!

ด้วยพรสวรรค์ที่ท้าทายสวรรค์เช่นนี้ ฟางหมิงไม่มีเหตุผลที่จะปล่อยให้ทรัพยากรที่ดีที่สุดตกเป็นของคนอื่น!

“ครูรู้อยู่แล้ว แต่ครูไม่ได้พยายามจะบั่นทอนกำลังใจเธอนะ โอกาสที่เธอจะสอบเข้าได้ด้วยการสอบปกติมันไม่สูงนัก” หลิวเหอกล่าวพร้อมถอนหายใจ

หลิวเหอไม่แปลกใจกับคำตอบนี้ วัยรุ่นคนไหนบ้างที่จะไม่มีความทะนงตน โดยเฉพาะฟางหมิง ผู้ซึ่งเพิ่งสร้างปาฏิหาริย์สุ่มได้แสงเจ็ดสีสิบครั้งติดต่อกัน พรสวรรค์เต็มพิกัด!

“มหาวิทยาลัยเกียวโตมีเกณฑ์การรับเข้าขั้นพื้นฐานที่สุด: คือต้องมีเลเวล 20 สำหรับอาชีพที่เอนเอียงไปทางสายสนับสนุน หรือแม้แต่สายทักษะชีวิต โอกาสที่จะไปถึงเลเวล 20 ก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัยนั้นแทบจะเป็นศูนย์”

ฟางหมิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจู่ๆ ก็ถามขึ้นว่า “ที่ไหนเลเวลอัปเร็วที่สุดครับ”

หลิวเหอไม่ตอบคำถามของฟางหมิง แต่พูดอีกครั้ง “จริงๆ แล้ว ด้วยพรสวรรค์ของเธอ ต่อให้เลเวลจะต่ำไปหน่อย ก็มีโรงเรียนมากมายแย่งกันรับตัวเธอแล้ว”

“อาจารย์ใหญ่ครับ ผมอยากลองดู ถ้าถึงตอนนั้นผมยังไม่ถึงเลเวล 20 ก็ยังไม่สายเกินไปที่จะพิจารณาทางเลือกอื่น”

ฟางหมิงกล่าวอย่างใจเย็น

“ก็ได้ ถ้าครูไม่ให้เธอลอง เธอก็คงไม่พอใจแน่ แต่ครูมีข้อแม้เพียงข้อเดียว: ห้ามเธอเสี่ยงอันตรายเพื่อแลกกับการอัปเลเวลเด็ดขาด”

หลิวเหอมองฟางหมิงอย่างจริงจัง

ฟางหมิงมองไปที่หน้าต่างค่าสถานะของเขา

“จักรพรรดิพืชอมตะ: สามารถถ่ายโอนความเสียหายที่ได้รับไปยังพืชได้”

“ครับ ผมสัญญาว่าจะไม่เสี่ยง”

“มีดันเจี้ยนแห่งใหม่ปรากฏขึ้นนอกเมืองอูชา สถานการณ์ข้างในถูกสำรวจไปส่วนใหญ่แล้ว บอสเลเวลสูงสุดคือเลเวล 10 เท่านั้น ซึ่งเหมาะมากสำหรับมือใหม่ในการอัปเลเวล นี่คือคู่มือ เอาไปดู”

พูดจบ หลิวเหอก็วางสมุดเล่มหนาลงบนโต๊ะ

“เดี๋ยวครูจะแจ้งเรื่องนี้ให้นักเรียนคนอื่นๆ ที่เปลี่ยนเป็นอาชีพสายต่อสู้ทราบในภายหลังด้วย ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว วันนี้ก็กลับบ้านเร็วหน่อยแล้วไปเตรียมตัวซะ”

ฟางหมิงหยิบสมุดเล่มนั้นขึ้นมา ขอบคุณเขา และเดินออกจากห้องทำงานไป

ฟางหมิงไม่ได้กลับไปที่สนามกีฬาอีก เขาออกจากโรงเรียนไปเพียงลำพัง

ถ้าเขาปรากฏตัวที่สนามกีฬา เขาจะต้องถูกห้อมล้อมและถูกจ้องมองเหมือนเป็นสัตว์หายากอย่างแน่นอน

กลับถึงบ้าน

บ้านทั้งหลังเงียบเชียบและว่างเปล่า มีเพียงฟางหมิง พ่อแม่ของเขาเสียสละชีวิตไปในการรุกรานของสัตว์อสูรเมื่อนานมาแล้ว

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฟางหมิงอาศัยเงินช่วยเหลือจากโรงเรียนและความดูแลของอดีตสหายร่วมรบของพ่อแม่เขา จ้าวลี่จวิน

จ้าวลี่จวินคือพ่อของจ้าวหว่านฉิง นั่นคือเหตุผลที่เขาและจ้าวหว่านฉิงมีความสัมพันธ์ที่ดีเยี่ยม เติบโตมาด้วยกันเหมือนเพื่อนรักสมัยเด็ก

โดยไม่พูดอะไร ฟางหมิงมองไปที่แถบมานาของเขา

“678 / 1000”

หลังจากเวลาผ่านไป มันก็ฟื้นฟูมาได้หกร้อยกว่าแต้มแล้ว

อย่างไรก็ตาม ช่องเพาะปลูกทั้งสิบช่องถูกฟางหมิงปลูกพีชู้ตเตอร์จนเต็มหมดแล้ว

ฟางหมิงหยิบสมุดเล่มนั้นขึ้นมาและดูข้อมูลดันเจี้ยนนอกเมืองอูชา

“ป่าอสูรแมว!”

มอนสเตอร์ทั่วไปคืออสูรแมว มีพลังชีวิตต่ำ ความเร็วสูง โจมตีทางกายภาพด้วยฟันและกรงเล็บเป็นหลัก

มอนสเตอร์ระดับสูงคืออสูรแมวเยือกแข็งและอสูรแมวเพลิง การโจมตีของพวกมันจะมาพร้อมกับเอฟเฟกต์เยือกแข็งและลุกไหม้

นอกจากนี้ยังมีอสูรแมวแสงจันทร์ที่สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตของอสูรแมวตัวอื่นได้

บอสคือราชันแมวพิษ คุณสมบัติพิษ!

สมุดทั้งเล่มไม่เพียงแต่มีการแนะนำมอนสเตอร์ แต่ยังมีแผนที่ของดันเจี้ยนด้วย

รวมถึงมาตรการรับมือกับอสูรแมวประเภทต่างๆ

มันยังระบุองค์ประกอบของทีมที่สมเหตุสมผลที่สุดไว้ด้วย

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฟางหมิงก็วางสมุดเล่มนั้นลง

เขาอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า และมุ่งหน้าตรงออกไปนอกเมืองทันที!

...นอกเมืองอูชา ด้านหน้าดันเจี้ยนอสูรแมว

ฟางหมิงมาถึงก่อนเวลาหลังจากกินอาหารง่ายๆ

นักเรียนจากโรงเรียนมัธยมปลายอูชาที่สองคงเพิ่งเปลี่ยนอาชีพเสร็จและออกจากโรงเรียน

หน้าดันเจี้ยนมีเต็นท์ตั้งอยู่นับไม่ถ้วน

มีการป่าวประกาศขายอุปกรณ์ ยา และวัสดุต่างๆ อย่างต่อเนื่อง

“พ่อหนุ่ม ดูอายุน้อยนะ เพิ่งเปลี่ยนอาชีพมาใหม่ใช่ไหม”

ชายคนหนึ่งสวมชุดเกราะหนังเหน็บมีดสั้นสองเล่มไว้ที่เอว เดินเข้ามาหาฟางหมิงและถามด้วยรอยยิ้ม

“อยากให้พี่ชายคนนี้พาไปเก็บเลเวลไหม ราคาไม่แพงนะ”

“ไม่ล่ะครับ ขอบคุณ”

ฟางหมิงปฏิเสธโดยไม่ลังเล

ชายคนนั้นไม่ได้โกรธที่ถูกปฏิเสธและขยับเข้ามาใกล้อีก พลางพูดว่า “อาชีพอะไรเหรอ พี่ชายมีอุปกรณ์บางอย่างที่ดรอปได้มาก่อน ซึ่งตอนนี้ไม่ค่อยได้ใช้แล้ว ฉันขายให้เธอถูกๆ ได้นะ”

“ขอบคุณครับ แต่ผมไม่มีเงิน”

ฟางหมิงโบกมือปฏิเสธ

เมื่อได้ยินฟางหมิงบอกว่าไม่มีเงิน ชายคนนั้นก็ถ่มน้ำลายทันทีและเดินจากไป

ฟางหมิงเดินไปที่ทางเข้าดันเจี้ยน

“คุณต้องการเข้าสู่ดันเจี้ยน – ป่าอสูรแมวหรือไม่”

“ใช่!”

“โปรดเลือกระดับความยากของดันเจี้ยน: ปกติ, ผจญภัย, ยาก, ระดับนรก!”

“ฉันเลือกระดับนรก!”

ทันทีที่ฟางหมิงพูดจบ ร่างทั้งร่างของเขาก็สว่างวาบและถูกดูดเข้าไปในดันเจี้ยน หายตัวไป

“แสงสีแดง! ระดับนรก!”

ผู้คนรอบข้างเห็นแสงสีแดงปรากฏขึ้นมาจากกระแสวนของดันเจี้ยนอันมืดมิดในทันใด และรู้ได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

มีคนเลือกระดับนรก!

ชายคนนั้นหันกลับมา และฟางหมิงก็หายไปแล้ว!

“ลงระดับนรกคนเดียวเนี่ยนะ!”

ชายคนนั้นตกตะลึง มือใหม่ที่ดูเหมือนหน้าใหม่แกะกล่องกำลังลงระดับนรกคนเดียวงั้นเหรอ

“สวรรค์ช่วย เกือบโดนหลอกแล้ว ใครมันจะกล้าลงระดับนรกคนเดียวถ้าไม่มีของดีติดตัวบ้าง เขาต้องสวมชุดอุปกรณ์ดีๆ อยู่แน่!”

“ถ้าฉันจัดการเขาซะ...”