บทที่ 51 จิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้าย! สงครามที่ล่าช้าไปสามร้อยปี!

ในห้องแล็บสลัว แสงสีม่วงสะท้อนบนเครื่องมือวิทยาศาตร์ โทเซ็น คานาเมะ เท้าแขนกับเครื่องจักร

เขากล่าว "ในเมื่อฮอลโลว์หัวหมูระเบิดตัวเองตาย หมายความว่าไม่ใช่แค่กระบวนการกลายเป็นฮอลโลว์เสร็จสมบูรณ์ แต่ขั้นตอนการถ่ายโอนสุดท้ายก็สำเร็จด้วย... แต่ผลลัพธ์ดันไปตกที่ควินซี่ซะได้!"

โทเซ็นทุบเครื่องจักรอย่างเจ็บใจ "เสียของจริงๆ!"

"ไม่เป็นไรหรอก" เสียงราบเรียบของ ไอเซ็น ดังมาจากด้านหลัง เขาถอดฮู้ดชุดคลุมสีดำออกอย่างช้าๆ

"???" งินและโทเซ็นหันขวับไปมอง อยากฟังความคิดเห็นของไอเซ็นต่อเหตุการณ์ที่เมืองนารุกิ

ไอเซ็นดูพอใจกับผลลัพธ์ของการทดลองครั้งนี้มาก "แม้เป้าหมายเดิมจะไม่บรรลุ แต่เราก็ได้ผลตอบแทนที่เหนือความคาดหมาย"

แววตาของไอเซ็นฉายแววเย็นยะเยือก "น่าสนใจจริงๆ อารันคาร์ดัดแปลงรุ่นที่สองที่สร้างจากซากศพยมทูต กลับเลือกควินซี่ซึ่งเป็นขั้วตรงข้ามที่สุด... พวกเจ้าไม่อยากเห็นเหรอว่ามันจะพัฒนาไปทางไหน?"

งินถาม "หัวหน้าไอเซ็นจะบอกว่า...?

ไอเซ็นมั่นใจเต็มเปี่ยม "ข้ามั่นใจว่าในตัวควินซี่คนนั้น... อาจจะให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบที่สุดในสามโลกก็ได้"

"และในกระบวนการเฝ้าสังเกตมัน... ความลับในการพิชิตโซลโซไซตี้และ โทโจ อายาเนะ จะต้องซ่อนอยู่ในนั้นแน่นอน!!!"

...

"เจ้าว่าราชันย์แห่งฮูเอโกมุนโด้หายเงียบไปทำอะไรตั้ง 20 ปี?"

"พวกฮอลโลว์หน้าใหม่อย่างแกไม่รู้หรอก ถึงความน่ากลัวของราชาองค์ก่อนเมื่อร้อยปีก่อนน่ะ"

"แล้วตกลงราชันย์องค์ใหม่วางแผนอะไรอยู่? หายไป 20 ปีแล้วนะ"

"ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เรื่องพวกนี้พูดให้น้อยๆ หน่อยดีกว่า ได้ยินมาว่าฮูเอโกมุนโด้ทั้งใบอยู่ภายใต้การเฝ้าระวังของท่านราชันย์ตลอดเวลานะเว้ย"

"จริงดิ? หรือมั่ว?"

หลังจากไอเซ็นกลับไป ฮูเอโกมุนโด้และโซลโซไซตี้ก็อยู่ในสภาวะสงบสุขมาตลอด 20 ปี

ด้วยความสามารถในการสอดแนมพิเศษของโทโจ ความเคลื่อนไหวแปลกๆ ในฮูเอโกมุนโด้จึงถูกปิดเป็นความลับ แม้ไอเซ็นจะแอบเคลื่อนไหวบางอย่างในนามของฮูเอโกมุนโด้ โทโจก็รู้ทันและจัดการได้อย่างรวดเร็ว

ภายใต้สถานการณ์นี้ โทโจสะสมขุมกำลังในฮูเอโกมุนโด้ได้อย่างเงียบเชียบ โดยไม่ให้โซลโซไซตี้ระแคะระคาย

ฝ่ายไอเซ็นเองก็รู้ตัวเร็วว่าโทโจคุมฮูเอโกมุนโด้ไว้อย่างเบ็ดเสร็จ การแอบปล่อยข่าวให้โซลโซไซตี้รู้ความเคลื่อนไหวของฮูเอโกมุนโด้จึงไร้ประโยชน์ เขาจึงหันไปโฟกัสที่กลุ่มของ อุราฮาระ คิสึเกะ แทน

ภายในวัง โทโจค่อยๆ ลืมตาขึ้น

การลงชื่อเข้าใช้ปีที่ 300: [ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ 'ร่างแยกสมบูรณ์แบบ']

สามร้อยปีผ่านไปในพริบตา... โทโจพิจารณารางวัลใหม่อย่างช้าๆ... ร่างแยกสมบูรณ์แบบ?

"มันคืออะไร?" โทโจถาม

[ร่างแยกสมบูรณ์แบบ: เมื่อฉีดอณูวิญญาณเข้าไป ร่างแยกจะมีรูปลักษณ์และความสามารถเหมือนร่างต้นทุกประการ ยากแก่การแยกแยะ ยิ่งใส่อณูวิญญาณมากเท่าไหร่ ร่างแยกก็ยิ่งแข็งแกร่งเท่านั้น]

เมื่อเห็นไอเท็มที่ได้จากการลงชื่อเข้าใช้ปีที่ 300 มุมปากของโทโจก็ค่อยๆ ยกยิ้มขึ้น นี่คือสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในตอนนี้

จิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายถูกเติมเต็ม... ต่อไปคือการยึดครองโซลโซไซตี้!

สงครามเพื่อการพิชิตที่รอคอยมานานสามร้อยปี... เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ!!!

...

"แก๊ง! แก๊ง! แก๊ง!"

เสียงระฆังอันเคร่งขรึมของลาซ นอเช่ ดังกังวานขึ้นอีกครั้ง

สัญญาณเรียกประชุมเอสปาด้าครั้งที่สองในรอบ 20 ปีของโทโจ...

ในห้องประชุมที่มืดมิด "แอ๊ด~~~" ประตูเปิดออก แสงสว่างที่ห่างหายไปนานสาดส่องเข้ามา

แสงจากภายนอกอาบไล้ร่างของ 10 บุคคลที่มีรูปลักษณ์แตกต่างและแปลกประหลาด ทุกคนสวมเครื่องแบบลาซ นอเช่ สีขาวสลับแดง พกดาบฟันวิญญาณเตรียมพร้อม

ซาเอล อพอลโล่ แกรนซ์ เอ่ยขึ้นคนแรกตามประสาคนบ้าวิจัย "ดูเหมือนสงครามกำลังจะเริ่มสินะ?"

บารากันแปลกใจ "เริ่มสงคราม? ตั้งแต่ไอ้เด็กอวดดีนั่นมา ฮูเอโกมุนโด้สงบสุขมาเป็นร้อยปี ไม่เคยไปหาเรื่องโลกมนุษย์หรือโซลโซไซตี้ จู่ๆ มาบอกว่าจะทำสงคราม?"

เทียร์ ฮาริเบล เดินเข้ามาอย่างช้าๆ เริ่มรำคาญปากบารากัน "บารากัน ระวังปากหน่อย อย่าลบหลู่ท่านโทโจ!"

"เฮอะ!" บารากันแค่นเสียงแล้วเงียบไป แต่ความเกรงขามที่มีต่อโทโจเมื่อร้อยปีก่อนยังคงฝังใจ จะบ่นนิดหน่อยพอได้ แต่ถ้าให้เผชิญหน้าจริงๆ เขาก็ยังไม่กล้าพอ

โซมารีคาดเดา "น่าจะเป็นสงครามกับโซลโซไซตี้... หรือก็คือพวกยมทูต!"

"โซลโซไซตี้?" บารากันทวนคำ "เป้าหมายใหญ่เอาเรื่องแฮะ"

ซาเอล อพอลโล่นั่งลง ลูบโต๊ะเบาๆ "เอาจริงๆ ข้าแทบรอไปโซลโซไซตี้ไม่ไหวแล้ว ที่นั่นมีหนูทดลองน่าสนใจเพียบเลย"

นอยโทร่าประสานมือท้ายทอย หัวเราะร่า "ฮ่าๆ! เยี่ยมไปเลย! ได้สู้แล้วสินะ?!"

"หนวกหูจริง! คนจะหลับจะนอน อย่าเสียงดังได้ไหม?" โคโยเต้ สตาร์ค เคาะโต๊ะเบาๆ แล้วฟุบลงไปนอนต่ออย่างเกียจคร้าน

ฮาริเบล, กริมจอว์, โซมารี, เนลเลียล และเอสปาด้าคนอื่นๆ เดินไปนั่งประจำที่ รอคอยการมาถึงของโทโจ อายาเนะ

"ตึก~ ตึก~ ตึก~"

เสียงฝีเท้าของโทโจดังใกล้เข้ามา เขาเดินเข้ามาในห้องอย่างช้าๆ แล้วเอ่ยทักทายเรียบๆ "อรุณสวัสดิ์ เหล่าเอสปาด้า"

โทโจเดินขึ้นไปบนแท่นแล้วประกาศ "สงครามกำลังจะเริ่มขึ้น"

เอสปาด้าที่อยู่ตรงหน้าคือกลุ่มเดิมที่โทโจรวบรวมมาเมื่อร้อยปีก่อน

แม้ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา เนลเลียลจะโดนนอยโทร่าลอบกัดจนเสียพลังไปบ้าง แต่เพราะซาเอล อพอลโล่ ยุ่งอยู่กับงานวิจัยที่โทโจมอบหมาย จนไม่มีเวลาไปตกลงกับนอยโทร่า พลังของเนลเลียลจึงไม่ได้สูญเสียไปทั้งหมด

อย่างไรก็ตาม อันดับของเธอก็ร่วงลงมาหนึ่งอันดับในช่วง 20 ปีนี้ สุดท้ายโทโจต้องยื่นมือเข้ามาช่วยฟื้นฟูพลังให้เนลเลียล แต่เธอกับนอยโทร่าก็กลายเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันไปแล้ว

ส่วนซาเอล อพอลโล่ แกรนซ์ เพื่อวิจัยชีวิตที่สมบูรณ์แบบและพลัง "กาเบรียล" เขาได้แบ่งร่างตัวเองออกเป็นสองส่วน ทำให้พลังลดลงเหลือระดับแอดจูคัส จนหลุดจากตำแหน่งเอสปาด้าไปช่วงหนึ่ง

จนกระทั่งเขาเชี่ยวชาญ "กาเบรียล" โดยสมบูรณ์ จึงกลับมาทวงตำแหน่งเอสปาด้าคืนได้ ปัจจุบันอยู่อันดับ 9

ดังนั้น อันดับใหม่ของเอสปาด้าหลังจากผ่านไปหนึ่งศตวรรษคือ:

เอสปาด้าหมายเลข 1: โคโยเต้ สตาร์ค

เอสปาด้าหมายเลข 2: บารากัน ลุยเซนบาร์น

เอสปาด้าหมายเลข 3: เทียร์ ฮาริเบล

เอสปาด้าหมายเลข 4: อุลคิโอร่า ซิเฟอร์

เอสปาด้าหมายเลข 5: นอยโทร่า จิลก้า

เอสปาด้าหมายเลข 6: เนลเลียล โท โอเดลชวงค์

เอสปาด้าหมายเลข 7: กริมจอว์ แจ๊คเกอร์แจ๊ค

เอสปาด้าหมายเลข 8: โซมารี รูรู

เอสปาด้าหมายเลข 9: ซาเอล อพอลโล่ แกรนซ์

เอสปาด้าหมายเลข 10 (0): ยามี่ ริยัลโก้

โทโจกวาดสายตามองเอสปาด้าทั้ง 10 ในอันดับใหม่ แล้วเอ่ยช้าๆ:

"ชงชาดำสักกาก่อน แล้วเราค่อยมาคุยกันยาวๆ!"

...