การกลับชาติมาเกิดพร้อมกับระบบพลังงาน บทที่ 12 เฟรย่า

หนิงมองดูอาคารรอบๆ ในขณะที่อาศัยอยู่ในฝักดาบของหญิงสาว เกล็ดหิมะตกลงมารอบตัวเขาแต่ไม่่สัมผัสโดนหนิงเลยสักนิด เหมือนกับว่าหญิงสาวมีร่มคอยป้องกันหิมะเอาไว้

ทิวทัศน์เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วเมื่อพวกเขาออกจากตึกสูงและย้ายไปยังที่ซึ่งไม่มีอะไรเลยนอกจากกระท่อมเล็กๆ หนิงมองไปไกลถึงที่ซึ่งเขาเพิ่งมาจากและเห็นกำแพงขนาดมหึมาที่ขวางกั้นพวกเขาจากป่าทางตอนเหนือ

'ดังนั้นจึงมีอาคารขนาดใหญ่อยู่ใกล้กำแพง และอาคารขนาดเล็กกว่าอยู่รอบนอกสำหรับให้ผู้ที่แข็งแกร่ง เพื่อป้องกันสัตว์ร้ายต่างๆใช่ไหมนะ?' หนิงสงสัย.

จากนั้นหนิงก็หันไปมองต้นไม้สูงที่กระจัดกระจายไปทั่ว…

'นี่คือหมู่บ้านเหรอ' หนิงสงสัย.

ตอนแรกเขาคิดว่ามันเป็นเมืองใหญ่หลังจากเห็นอาคารขนาดใหญ่ แต่พอพ้นจากอาคารก็มีแต่กระท่อมเล็กๆเต็มไปหมด ตอนนี้เขาไม่สามารถบอกได้ว่ามันเป็นเมืองหรือหมู่บ้านอีกต่อไป

เขามองขึ้นไปบนฟ้าเพื่อดูเวลา แต่ก็ทำไม่ได้เพราะเมฆครึ้มมากและไม่รู้ว่าดวงอาทิตย์อยู่ที่ไหน

'เฮ้ ระบบ. คุณรู้ไหมตอนนี้เวลาอะไร?'หนิงถาม.

<ขณะนี้ 4 โมงเย็น>

'โอ้ ถ้าอย่างนั้นมันคงจะมืดในไม่ช้านี้'

หญิงสาวพาเขาไปยังที่โล่งซึ่งมีเสาขนาดใหญ่ติดอยู่บนพื้นอีกฟากหนึ่งของสนาม เธอหยิบดาบเล่มใหม่ออกมาแล้วยิ้ม หนิงมองเห็นแสงสีฟ้าที่สะท้อนจากดาบภายในดวงตาของเธอ

เธอเตรียมตัวเองและแทงดาบเข้าไปในเสาโดยตรง

DING

<คุณได้รับพลังงาน 530>

แม้ว่าพลังงานที่เขาได้รับมีไม่มากแต่เมื่อเปรียบเทียบแล้ว เขาก็ยังแปลกใจอยู่ดีที่ได้พลังานนี้จากการกระทำของหญิงสาว หญิงสาวใช้ดาบโจมตีอีกสองสามครั้งจนกว่าตัวเองจะพอใจ ในที่สุดหญิงสาวก็ยิ้มออกมา

เธอจึงเก็บดาบกลับเข้าไปในฝัก หนิงรู้สึกได้ถึงความร้อนที่ออกมาจากใบมีดหลังจากกระแทกเสาด้วยพลังงานมหาศาล

<คุณได้รับพลังงาน 760>

<คุณได้รับพลังงาน 594>

'ปิดการแจ้งเตือนเถอะ' เขาพูดทั้งที่รู้ว่ามันจะปรากฏขึ้นชั่วขณะหนึ่ง

<ยืนยัน>

หญิงสาวตัดสินใจกลับไปที่หมู่บ้าน ตลอดทางจะมีผู้คนทักทายเธอเสมอ ขณะที่หนิงไม่เข้าใจในสิ่งที่พวกเขาพูดแต่เขามักจะได้ยินคำหนึ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันคือ เฟรย่า

'นั่นคือชื่อของเธอเหรอ' หนิงสงสัย. เมื่อเห็นว่าเธอมีปฏิกิริยาอย่างไรต่อคำว่า 'เฟรย่า' เขาค่อนข้างมั่นใจว่าเป็นชื่อของเธอจริงๆ เฟรย่าเดินกลับไปที่กระท่อมเล็กๆ ซึ่งยอมรับว่าดูดีกว่ากระท่อมรอบๆหมู่บ้านของเธอ

'เธอเป็นคนพิเศษของหมู่บ้านหรือเปล่า' หนิงอดไม่ได้ที่จะสงสัย

ภายในกระท่อมของเธอนั้นเรียบง่ายมาก มีเตียงอยู่ติดกับพนังที่พื้นมีพรหมอยู่ข้างเตียง มีหน้าต่างบานเดียวที่มีผ้าม่านสีชมพูอยู่ มีตู้เสื้อผ้าเล็กๆอยู่อีกฝั่ง หนิงไม่เห็นเฟอร์นิเจอร์อื่นในนั้นเลย

'พวกเขาไม่มีทีวีเหรอ? โลกนี้เป็นโลกดึกดำบรรพ์หรือเปล่า? ไม่จริงหน่า? พวกเขาสามารถบินได้ไหนจะต่อสู้กับสัตว์ประหลาดอีก ดังนั้นพวกเขาควรจะสามารถสร้างโทรทัศน์และวิทยุได้สิ' หนิงนึกภาพไม่ออกว่าจะอยู่ในโลกที่ไม่มีทีวีได้อย่างไร เขาจำได้เขาเคยดูทีวีในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ามันเป็นช่วงเวลาที่สนุกมาก ถ้าเขาจะไม่ได้ดูมันตลอดไป เขาจะทำอย่างไร?

'บางทีตอนนั้นฉันคงได้รับพลังงานมากพอที่จะกลับคืนสู่โลกแล้วละมั้ง หื้มม' หนิงเริ่มคิดแต่ก็ต้องลืมมันไปอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นหญิงสาวเริ่มถอดเสื้อคลุมของเธอ

'เดี๋ยว! ไม่นะ ฉันยังอยู่ที่นี่' หนิงเริ่มสติแตกเล็กน้อย แต่ก็ต้องรู้สึกผิดหวังทันทีเมื่อเห็นหญิงสาวเปิดสายสะพายกระเป๋าและนั่งบนเตียงโดยเอาขาทั้งสองข้างไขว้กันและวางทับกัน

'เธอกำลังทำอะไรอยู่? ดูน่าอึดอัดจัง' หนิงเฝ้าดูการหายใจของเธอเริ่มช้าลงเรื่อยๆ จนแทบจะสังเกตไม่เห็น

'เธอหลับอยู่หรือเปล่า' ขณะที่หนิงสงสัยนั้นเสื้อผ้าและผมของหญิงงสาวก็เริ่มเคลื่อนไหวเล็กน้อยราวกับถูกลมพัดปลิว เขามองไปทางประตู ปรากฎว่ามันปิดอยู่หน้าต่างก็เช่นกัน

'ลมมาจากไหน' หนิงสงสัย. ทันใดนั้น ตัวของหญิงสาวก็เริ่มส่องแสงสว่างออกมา

'เฮ้ ระบบ. เธอกำลังทำอะไรอยู่?' หนิงถาม. หนิงสงสัยว่านี่เป็นเทคนิคบางอย่างที่ผู้ใช้ใช่หรือไม่

<หญิงสาวกำลังฝึกฝนอยู่>

'ฝึกฝน? เธอพยายามที่จะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมใช่ไหม? ไฟรอบๆตัวเธอคืออะไร?' หนิงถาม.

<ไฟ คือ ฉี>

'ฉี? พลังงานที่มีเฉพาะใน คุเมียร์ และดาวเคราะห์ดวงอื่นไม่กี่แห่งใช่ไหม? ฉันสามารถดูดซับ ฉี ได้ด้วยหรือไม่?' เขาถาม.

<กรุณาปลดล็อคร้าน>

'โอ้ นั้นหมายความว่าฉันทำได้' ขอบคุณสำหรับคำตอบนะระบบ.' เขามองดูหญิงสาวอย่างต่อเนื่อง สักพักเขาก็เบื่อหลังจากนั้นเขาก็ดูสถานะของเขา

[สถานะ

พลังงาน: 796,000

ภารกิจ: รวบรวมพลังงานอีก 204,000 พลังงาน

รางวัล: คุณได้รับการคิดแบบคู่ขนาน

ร้านค้า: LOCKED

]

'ฉันจะได้รับพลังงานจากสภาพอากาศแบบนี้ได้ยังไง? ฉันเดาว่าฉันจะต้องเน้นที่พลังงานเสียงเป็นหลักแทนพลังงานแสงในตอนนี้ หวังว่าผู้หญิงคนนั้นจะพาฉันออกไปข้างนอกบ่อยๆนะ '

เขารออีกสักหน่อย แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีแม้แต่เสียงใดที่จะแจ้งเตือนเขา

'โอ้พระเจ้าการมองดูหญิงสาวฝึกฝนนั้นน่าเบื่อชะมัด ฉันหวังว่าเธอจะมีทีวีเพราะตอนนี้ฉันอยากดูการ์ตูนมากที่สุดในชีวิตเลย'

'เฮ้ ระบบ. ฉันจะไปนอน ปลุกฉันให้ตื่นเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นบนท้องฟ้าอีกครั้ง'

<ยืนยัน>

เขาค่อย ๆ รู้สึกว่าตัวเองเริ่มง่วงและหมดสติไป....