การกลับชาติมาเกิดพร้อมกับระบบพลังงาน บทที่ 6 หิน

'หรือว่า....ลูกเห็บ?' ทันทีที่เขาได้ยินระบบพูดแบบนั้น เขาก็เริ่มล้มลงอย่างรวดเร็ว ระหว่างทางเขาได้รวบรวมหยดน้ำที่มีความเย็นยิ่งยวดมากขึ้นเรื่อยๆ

ซึ่งแข็งตัวเมื่อพวกมันสัมผัสกับลูกเห็บ

ความเร็วในการตกยังคงเพิ่มขึ้นเนื่องจากลูกเห็บยังตกลงด้วยความเร็วที่ยังไม่ถึงความเร็วสูงสุดของมัน หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีในที่สุดเขาก็รู้สึกได้ว่าเขาตกด้วยความเร็วคงที่แล้ว

'ฉันอยู่ที่ความเร็วสูงสุดแล้วหรือยัง?' เขาคิด

เมื่อเขายิ่งตกลง เขายิ่งกังวลว่าเขาจะแตกตัวเมื่อเขาตกกระทบที่พื้น นั่นหมายความว่าเขาจะต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมดอีกครั้งเนื่องจากเขาตกลงพื้นด้วยความแรงและความเร่งของแรงโน้มถ่วง

ระหว่างนั้นเขานึกขึ้นได้ว่าระบบเคยพูดว่าเขาสามารถสูญเสียพลังงานสูงสุดที่สามารถเสียได้คือ สูญเสียเพียงครึ่งเดียวของทั้งหมดในคราวเดียวแต่ถ้าเขากระจัดกระจายเป็นล้านๆชิ้น

เมื่อตกถึงพื้นแม้แต่พลังงานจำนวนมากที่สุดก็น่าจะน้อยกว่าครึ่งหนึ่งหลายเท่า

'เฮ้ ระบบ. จะเกิดอะไรขึ้นหากฉันกระแทกบางสิ่งอย่างแรงด้วยความเร็วนี้'

บูม!!!

เสียงดังออกมาในขณะที่เขากระแทกบางสิ่งที่แรงมาก

'— เจ็บ.' เขาพูดยังไม่ทันจบประโยตเขาก็ได้ไปถึงพื้นดินเป็นที่เรียบร้อย ระบบยังคงตอบเขา

<พลังงานจะถ่ายโอนระหว่างวัตถุทั้งสองระหว่างการชนกัน>

<วัตถุที่มีพลังมากขึ้นคือสิ่งที่คุณจะอาศัยอยู่>

<ตอนนี้คุณกำลังอาศัยอยู่ในหิน>

<คุณได้รับพลังงาน 962>

เขาได้ทั้งคำตอบและการแจ้งเตือนจากการชนกัน ร่างกายที่หนาวเย็นของเขาเริ่มรู้สึกอบอุ่นอีกครั้งในทันใด และเขาสัมผัสได้ถึงพื้นผิวที่ไม่สม่ำเสมอด้านล่างเขาเขาได้ยินเสียงลูกเห็บตกรอบๆ ตัวอีกเป็นจำนวนมาก

<คุณได้รับพลังงาน 395>

<คุณได้รับ 251 พลังงาน>

<คุณได้รับพลังงาน 366>

'ซ่อนการแจ้งเตือนพลังงาน กำหนดจำนวนเกณฑ์เป็น 1 ล้าน' เขาพูดทันที

<ซ่อนสำเร็จ>

'เกิดอะไรขึ้นระบบ? ทำไมฉันถึงอยู่ในหินตอนนี้? เขาถาม.

<ระหว่างการชนของคุณ ลูกเห็บที่คุณอาศัยอยู่ได้แตกออกเป็นหลายส่วน และพลังงานส่วนใหญ่ในลูกเห็บกลายเป็นพลังงานความร้อนและพลังงานเสียงที่ดูดซับโดยหินและข้างๆ

ดังนั้นหินมันก็จะดูดซับคุณด้วย>

หนิงชั่งน้ำหนักคำตอบของระบบเล็กน้อยแล้วถามกลับว่า

'จากสิ่งที่ฉันจำได้จากเรียนรู้ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้านั้น พวกเขากล่าวว่าพลังงานไม่สามารถสร้างหรือทำลายได้ แต่เพียงเปลี่ยนรูปแบบเท่านั้น จริงหรือ?'

<ถูกต้อง>

'แล้วฉันจะเอาชีวิตรอดจากการชนกับหินได้อย่างไร แต่ยังได้รับพลังงานจากมันด้วย ฟังดูแปลกๆนะ?' เขาถาม.

<คุณไม่ใช่คนเดียวที่ตก>

<เกล็ดลูกเห็บของคุณรวบรวมหยดน้ำอื่น ๆจากอากาศ เพื่อสร้างลูกเห็บขนาดใหญ่>

<เนื่องจากพลังงานในน้ำเหล่านั้นไม่ได้อยู่ในรูปแบบของความร้อน แต่เป็นพลังงานศักย์ คุณจึงไม่สามารถรวบรวมได้>

<อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกมันกระแทกกับหิน ส่วนใหญ่พลังงานศักย์จะกลายเป็นพลังงานความร้อน และคุณก็จะได้รับพลังงานทั้งหมด>

'โอ้ กล่าวอีกนัยหนึ่ง ฉันโชคดีสินะ ถ้าฉันร่วงหล่นลงมาโดนหินขนาดที่เล็กกว่านี้ ฉันคงได้รับพลังงานน้อยกว่านี้แน่ๆ'

<ใช่>

เมื่อลูกเห็บตกบนก้อนหินมากขึ้นเรื่อยๆ เขาได้รับการแจ้งเตือนอีกครั้ง

<คุณได้ปลดล็อคความรู้สึกกดดัน>

ทันทีที่เขาปลดล็อกสิ่งนั้น ตอนนี้เขารู้สึกได้ถึงแรงที่ลูกเห็บกระทบกับหินฝนลูกเห็บนั้นตกเป็นเวลานานกว่าที่เขาคาดไว้มาก

'เฮ้ ระบบ. ตอนนี้เราอยู่ที่ไหนกันแน่?' เขาถาม.

<คุณอยู่บนก้อนหินในมหาสมุทรห่างจากชายฝั่งถึงทวีปทางใต้ไม่กี่กิโลเมตร>

'โอ้' ขณะที่เขากล่าวว่ามีการแจ้งเตือนอื่นมาถึง

<คุณได้ปลดล็อค การรับรู้อากัปกิริยา>

'เดี๋ยวก่อนฉันปลดล็อคบางสิ่งบางอย่างแล้ว?. ฉันรักลูกเห็บเหล่านี้จริงๆ เขาเปิดหน้าสถานะอย่างรวดเร็ว

[สถานะ พลังงาน: 20328

ภารกิจ: รวบรวม 29672 พลังงานมากขึ้น

รางวัล: คุณได้รับวิสัยทัศน์ทิศทางเดียว

ร้านค้า: LOCKED]

' การรับรู้..... ? ให้ตายสิ มันออกเสียงยาก ระบบนี้คืออะไร?' เขาถาม.

<การรับรู้อากัปกิริยา: คุณสามารถสัมผัสได้ว่าทุกส่วนของร่างกายที่คุณอาศัยอยู่นั้นสัมพันธ์กันหรือไม่>

'ความรู้สึกเกี่ยวกับส่วนของร่างกายของฉัน?' เขาเริ่มจดจ่ออยู่กับลูกเห็บที่กระทบเขา และพบว่าตอนนี้เขาสามารถบอกได้ชัดเจนว่าส่วนไหนของหินที่พวกมันกระแทกลูกเห็บพวกนั้นกระทบส่วนไหนของร่างกายเขา

'ฮะ. ฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน โอ้ ว้าว ก้อนหินก้อนนี้ขนาดใหญ่มากใช่ไหม' ในที่สุดเขาก็สัมผัสได้ถึงขนาดโดยรวมของหินที่เขาอาศัยอยู่ จากการประมาณการของเขา

เขามีรูปร่างเกือบเป็นทรงกลมโดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 20 เมตร และครึ่งหนึ่งจมอยู่ในมหาสมุทร จากหยดน้ำเล็กๆมาอยู่ในหินก้อนใหญ่เช่นนี้

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าทำไมเขาถึงได้รับพลังงานมากมายขนาดนี้

เมื่อพายุลูกเห็บสิ้นสุดลง เขามีพลังงานทั้งหมดประมาณ 30,000 พลังงาน และต้องใช้อีก 20,000 สำหรับการปลดล็อกครั้งต่อไป เขาค่อยๆรู้สึกถึงแสงแดดอุ่นๆ

ลูบไล้ก้อนหินทั้งก้อนขณะที่เมฆแยกทางเพื่อหลีกทางให้ดวงอาทิตย์พลังงานความร้อนของหินก้อนใหญ่ที่รวบรวมมานั้นมากกว่าที่เขาคาดไว้มาก

เขาได้รับพลังงานประมาณ 1,000 ทุกนาที น้ำทะเลยังดึงพลังงานบางส่วนออกไปในขณะที่น้ำนั้นทำให้หินเย็นลง แต่ก็ไม่มีผลเพราะเขาได้รับพลังงานมากกง่าการสูญเสียไป

พลังงานที่ได้รับค่อยๆ ลดลงทุกนาทีในขณะที่เขารู้สึกถึงแสงแดดที่กระทบจากมุมที่สูงชัน ซึ่งหมายความว่าดวงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า

'อ่า อีกหน่อยฉันก็ทำภารกิจเสร็จแล้ว' เขาถอนหายใจ 'ฉันเดาว่าฉันจะต้องรอพรุ่งนี้เพื่อปลดล็อกวิสัยทัศน์ทางเดียวอันนี้" เขากล่าว

เขาตื่นเต้นกับมันหลังจากถามระบบว่ามันคืออะไร และเรียนรู้ว่ามันจะทำให้เขามองเห็นในระยะมุม 30 องศาต่อหน้าเขา ค่ำคืนมาถึงและอากาศเริ่มเย็นลง

'นึกว่าจะนอนถึงพรุ่งนี้เช้าซะอีก' เฮ้ ระบบ ปลุกฉันให้ตื่นเมื่อพระอาทิตย์ขึ้นในวันพรุ่งนี้'

<ยืนยัน>

และเขาก็หมดสติไป..