ตอนที่ 40 ครกบดยาอุกกาบาตทะเลลึก (C)

【แว่นตาประเมิน (E)】

【ผล: สามารถประเมินไอเทม, อสูร และอื่นๆ ได้】

【คำอธิบาย: ไอเทมที่ดีที่สามารถช่วยให้คุณเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันได้อย่างรวดเร็วทุกที่ทุกเวลา แน่นอนว่าคุณสามารถลองเรียนรู้เวทมนตร์แห่งการประเมินแล้วทิ้งของสิ่งนี้บนใบหน้าของคุณไปได้เลย】

ฮีส—

หลานชิงโยวสูดหายใจเข้าลึกเมื่อเธอคลิกเข้าไปที่แว่นตาประเมินและเห็นฟังก์ชันของมัน

【หลานชิงโยว】: “เสนอราคามาเลย”

เธอส่งข้อความไปหาซางชวนทันที ความรู้ไม่ใช่สิ่งที่เธอขาดแคลนในตอนนี้หรอกหรือ?

มิฉะนั้น เธอก็คงไม่รวบรวมหนังสืออย่าง 'อสูรวิทยา' หรอก

ถ้าเธอมีไอเทมนี้ หลายๆ อย่างในภายหลังจะไม่สะดวกขึ้นมากหรือ?

อย่างน้อยที่สุด เธอก็ไม่ต้องวางทุกอย่างลงบนหน้าจอเล็กเพื่อประเมินทุกครั้ง

【ซางชวน】: “ยารักษาและยาเวทมนตร์อย่างละหนึ่งพันขวด, ยาคุณสมบัติอย่างละห้าร้อยขวด และยาเรืองแสงอีกหนึ่งพันขวด”

หลานชิงโยวตะลึงกับคำตอบของซางชวน

ไม่ใช่ว่าราคาสูงเกินไป แต่มันถูกเกินไป ถูกจนไม่น่าจะเป็นราคาที่ 'แว่นตาประเมิน' พร้อมฟังก์ชันของมันควรจะมี

พูดตามตรง แม้ว่าอีกฝ่ายจะบอกว่า 'ผลผลิตครึ่งหนึ่งของคุณในอนาคต' หลานชิงโยวก็คงไม่คิดว่าเขาตั้งราคาสูงเกินไป

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นว่าแว่นตาประเมินเป็นเพียงระดับ E ก็พอจะอธิบายเรื่องนี้ได้

【หลานชิงโยว】: “มีปัญหาอะไร?”

เธอจึงถามออกไปตรงๆ

【ซางชวน】: “แว่นตาประเมินจะประเมินโดยอิงจากความรู้โดยรวมของผู้สวมใส่เท่านั้น”

【หลานชิงโยว】: “อธิบายมาสิ”

【ซางชวน】: “คุณน่าจะรู้เกี่ยวกับส่วน 【ความรู้】 ในข้อมูลส่วนตัวใช่ไหมครับ?”

【หลานชิงโยว】: “รู้”

【ซางชวน】: “ถ้าความรู้โดยรวมของคุณคือระดับ E ขอบเขตการประเมินของแว่นตาประเมินก็จะเป็นเพียงระดับ E เท่านั้น คุณเข้าใจที่ผมหมายถึงไหมครับ?”

หลานชิงโยวเข้าใจในทันที

ท้ายที่สุดแล้ว ความรู้เปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง

หมายความว่าต้องมีความรู้เท่านั้น แว่นตาประเมินถึงจะสามารถประเมินสิ่งที่เห็นโดยอิงจากความรู้โดยรวมของตนเองได้?

【หลานชิงโยว】: “ในกรณีนั้น ราคาที่คุณเสนอก็สูงไปหน่อยนะ”

หลานชิงโยวพูดหลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ในเมื่อมันต้องใช้ความรู้ของผู้ถือเป็นผลตอบรับ ในแง่หนึ่ง ก็ไม่จำเป็นต้องมีแว่นตาประเมินเหล่านี้เลยไม่ใช่หรือ?

【ซางชวน】: “ไม่เลยครับ”

【ซางชวน】: “แม้ว่าแว่นตาประเมินจะกำหนดขอบเขตการประเมินตามระดับความรู้ของผู้สวมใส่ แต่มันเป็นเพียงความรู้เท่านั้น”

【หลานชิงโยว】: “หมายความว่ายังไง?”

【ซางชวน】: “ตัวอย่างเช่น ความรู้ที่คุณกำลังเรียนรู้อยู่ในปัจจุบันคือการเล่นแร่แปรธาตุระดับ E แต่คุณยังไม่ได้เรียนรู้ความรู้อื่นๆ ระดับ E เช่น กลศาสตร์ระดับ E หรืออักขระรูนระดับ E”

【ซางชวน】: “อย่างไรก็ตาม แว่นตาประเมินสามารถช่วยคุณประเมินความรู้ที่ไม่รู้จักเหล่านี้ที่ตรงกับระดับความรู้การเล่นแร่แปรธาตุของคุณได้ และแม้แต่ไอเทมระดับสูงกว่าอย่างระดับ D หรือระดับ B ก็สามารถทำการประเมินเบื้องต้นได้”

【ซางชวน】: “แน่นอนว่าการประเมินนี้กว้างมาก แค่ทำให้คุณรู้ถึงคุณภาพโดยประมาณ ไม่ใช่ข้อมูลที่แม่นยำ”

ตอนนี้หลานชิงโยวเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้ว

น่าจะเรียกว่าแว่น 'จำแนก' มากกว่าแว่น 'ประเมิน' ด้วยซ้ำ

แม้ว่าเธอจะเรียนรู้เพียงสมุนไพรศาสตร์ระดับ E เธอก็สามารถประเมินไอเทมกลไกระดับ E ได้ และแม้แต่ไอเทมระดับสูงกว่าก็สามารถจำแนกได้คร่าวๆ

หลานชิงโยวคิดอยู่ครู่หนึ่งและในที่สุดก็ตัดสินใจที่จะซื้อแว่นตาประเมินเหล่านี้

เพราะทุกสิ่งในโลกนี้ล้วนเป็นสิ่งที่ไม่รู้จักสำหรับเธอ แม้ว่าแว่นตาประเมินเหล่านี้จะไม่ใช่ 'เครื่องมือประเมิน' ในความหมายตายตัวของชาวดาวบลูสตาร์ แต่อย่างน้อยมันก็สามารถช่วยให้เธอตัดสินใจได้ว่าอันตรายหรือปลอดภัยเมื่อเจออะไรบางอย่าง และได้รับเวลาและโอกาสในการหลบหนีที่เพียงพอ

【หลานชิงโยว】: “ยารักษาและยาเวทมนตร์อย่างละหนึ่งพันขวด โดย 200 ขวดเป็น +50 ที่เหลือเป็น +30 ยาคุณสมบัติอย่างละสองร้อยขวด คุณต้องรับผิดชอบในการจัดหาหลอดทดลองและของเหลวพื้นฐานสำหรับปรุงยาด้วย แล้วก็ยาเรืองแสงต้องใช้เห็ดเรืองแสง ซึ่งฉันไม่มี คุณก็ต้องดูแลเรื่องนั้นด้วย”

【ซางชวน】: “โอเคครับ แต่คุณต้องเพิ่มยาแก้พิษสากล 200 ขวด”

ก็ได้ ได้ อย่างที่คาดไว้จากพ่อค้า

เมื่อวานเธอเพิ่งทำยาแก้พิษให้หลี่หวยไปหมาดๆ วันนี้เขาก็มาตั้งราคาแล้ว

【หลานชิงโยว】: “199 ชิ้น ของพร้อมส่ง”

【ซางชวน】: “ไม่มีปัญหาครับ”

ดังนั้นหลานชิงโยวจึงแลกเปลี่ยนยาแก้พิษสากลระดับฝึกหัดที่เหลืออยู่ 199 ขวดที่เธอเตรียมไว้ให้หลี่หวยเมื่อวานนี้กับซางชวนเพื่อแลกกับแว่นตาประเมิน

พร้อมกันนั้นยังส่งหลอดทดลองเปล่า 3800 อันไปด้วย

“หนี้อีกแล้ว!”

หลานชิงโยวคว้าฝอยขัดหม้อขึ้นมาขัดอย่างแรงสองสามครั้งแล้วถอนหายใจ

เธอไม่ได้ถามว่าแว่นตาประเมินมาจากไหน เพราะแหล่งที่มาเป็นความลับสุดยอดของพ่อค้า

หลังจากขัดฝอยขัดหม้อที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดอยู่ครู่หนึ่ง หลานชิงโยวก็คิดอยู่ครู่หนึ่งและในที่สุดก็ส่งข้อความไปหาหลี่หวย แจ้งว่ายาเวทมนตร์ที่เขาต้องการอาจจะต้องใช้เวลาอีกสองสามวัน

หลี่หวยตอบกลับมาว่าเขายังต้องพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บ ดังนั้นการล่าช้าไปสองสามวันก็ไม่เป็นไร

หลังจากบทสนทนากับหลี่หวยสิ้นสุดลง หลานชิงโยวก็หยิบแว่นตาประเมินขึ้นมาและตรวจสอบอย่างละเอียด

ไม่มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับมันเลย มันดูเหมือนแว่นตากรอบดำธรรมดา

เธอสวมแว่นตาประเมินและรู้สึกว่าโลกทั้งใบในสายตาของเธอดูเหมือนจะเปลี่ยนไป

หน้าต่างปรากฏขึ้นสำหรับวัตถุทุกขนาด ไม่เพียงแต่มีระดับของพวกมันเท่านั้น แต่ยังมีคำอธิบายง่ายๆ บางอย่างด้วย

ไม่เหมือนกับการประเมินบนหน้าจอเล็กของโต๊ะเวทมนตร์ แว่นตาประเมินเหล่านี้ไม่มีคำวิจารณ์

มันกระชับและตรงไปตรงมาอย่างเห็นได้ชัด

“หืม!!!”

เมื่อหลานชิงโยวทานอาหารเสร็จและมาที่โรงงานเล่นแร่แปรธาตุพร้อมกับแว่นตาประเมินของเธอเพื่อปรุงยาต่อ หน้าต่างสองบานในหน้าต่างแนะนำที่ปรากฏขึ้นในโรงงานก็ดึงดูดความสนใจของเธอ

【เบ้าหลอมอุกกาบาต (ไม่ทราบ)】

【ผล: ไม่ทราบ】

【คำอธิบาย: เบ้าหลอมที่ทำจากอุกกาบาต】

【ครกอุกกาบาต (ไม่ทราบ)】

【ผล: ไม่ทราบ】

【คำอธิบาย: ครกที่ทำจากอุกกาบาต】

หลานชิงโยวถึงกับตะลึง

ไม่นะ! ของสองชิ้นนี้ทำจากอุกกาบาตจริงๆ เหรอ?

โดยไม่ทันได้คิด เธอก็บินลงไป หยิบครกขึ้นมา บินไปที่โต๊ะเวทมนตร์ และวางครกลงบนหน้าจอเล็กเพื่อประเมิน

แม้ว่าแว่นตาประเมินจะไม่สามารถประเมินไอเทมที่มีระดับสูงกว่าตัวเองได้ แต่หน้าจอเล็กทำได้

【ครกอุกกาบาตทะเลลึก (C)】

【ผล: เพิ่มประสิทธิภาพของวัตถุดิบในการเล่นแร่แปรธาตุ 50%】

【คำอธิบาย: เครื่องมือสุดยอดที่นักเล่นแร่แปรธาตุใฝ่ฝันถึง ไอเทมเวทมนตร์ระดับโลกที่ได้รับการยอมรับจากเจตจำนงแห่งโลก ใครก็ตามที่เป็นเจ้าของจะได้รับพร และทุกคนที่เคยใช้ต่างก็บอกว่ามันดี น่าเสียดายที่ประสิทธิภาพของมันลดลงหลังจากไม่ได้ใช้งานเป็นเวลานาน บางทีคุณอาจจะลองใช้มันบ่อยๆ เพื่อปลุกไอเทมระดับโลกที่หลับใหลนี้ให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง】

อึก—

หลานชิงโยวกลืนน้ำลาย น้ำลายแทบไหล

พระเจ้าช่วย ครกที่เธอใช้บดตะขาบกับไส้เดือนเป็นของระดับโลกงั้นเหรอ?

แล้ว... เบ้าหลอมล่ะ?

หลานชิงโยวหันไปมองเบ้าหลอมที่กำลังเดือดปุดๆ และมีไอลอยขึ้นมา

ใจเย็นไว้! หลานชิงโยว สิ่งที่เธอต้องการตอนนี้คือใจเย็นไว้!

อย่าให้ของดีๆ ที่อยู่ตรงหน้ามาบดบังการตัดสินใจของเธอ!

หลานชิงโยวคอยเตือนตัวเองในใจ

เดี๋ยวก่อน... ถ้า 【เบ้าหลอมสนิมเขรอะ】 กับ 【ครกสนิมเขรอะ】 เป็นแบบนี้ แล้วในห้องใต้ดินของอัลเบิร์ตจะมีของดีอื่นๆ อีกไหม?

เมื่อคิดเช่นนี้ ดวงตาของหลานชิงโยวก็สว่างวาบ และลิ้นของเธอก็เลียริมฝีปากที่แห้งผากจากความตื่นเต้นโดยไม่รู้ตัว

จบตอน