ตอนที่ 30 เงื่อนไขการอัปเกรดที่พักพิงระดับ 4

“ทั้งหมดเลย!”

ซางชวนอยากจะพูดแบบนั้นจริงๆ แต่เขารู้ว่าเขาทำไม่ได้

ในฐานะนักธุรกิจผู้ช่ำชอง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการไม่หวั่นไหวเมื่อเผชิญกับผลกำไรมหาศาล

เขาจึงบังคับตัวเองให้ใจเย็นลง แล้วเริ่มระดมสมองอย่างละเอียด

หลังจากปฏิสัมพันธ์กันหลายครั้งในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขามั่นใจว่าเขามีความเข้าใจในตัวหลานชิงโยวในระดับหนึ่ง

เธอเป็นประเภทที่ไม่สนใจราคาถ้าเธอคิดว่าของสิ่งนั้นคุ้มค่า แต่ถ้าไม่ เธอก็จะรู้สึกว่ามันน่ารำคาญแม้ว่ามันจะฟรีก็ตาม

ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังใจกว้างและไม่จู้จี้จุกจิก หรือพูดให้ถูกคือ ไม่ชอบจู้จี้จุกจิกเรื่องผลกำไรขาดทุนมากเกินไป

สิ่งนี้เห็นได้ชัดเมื่อหลานชิงโยวถึงกับให้ค่าเหนื่อยแก่เขาเมื่อเธอรู้ว่าเขากำลังทำความสะอาดหลอดทดลอง

นั่นเป็นค่าเหนื่อยของเขาเหรอ?

นั่นมันค่าประหยัดเวลาต่างหากเพราะเขาช่วยเธอประหยัดเวลา!

ก็ด้วยเหตุผลนี้เช่นกันที่เมื่อหลานชิงโยวมาหาเขาในเช้าวันนั้น เขายินดีที่จะให้เธอติดหนี้

ถ้าเขาขอแลกเปลี่ยนยาเวทมนตร์ทั้งหมดเป็นยารักษา หลานชิงโยวก็จะให้แน่นอน และจะให้ทันที

เธอจะยังคงมาหาเขาสำหรับความต้องการด้านวัสดุในอนาคตต่อไป

แต่ก็เพราะเหตุนี้เอง เขาจึงทำเช่นนั้นไม่ได้

ลูกค้าระยะยาวต้องการการจัดการความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและภาพลักษณ์ของตนเองอย่างรอบคอบ

ไม่มีใครชอบคนโลภ

แม้ว่าคนๆ นั้นจะโลภเหมือนกันก็ตาม

【ซางชวน】: “งั้น งั้นเอาเป็น 30 ขวดแล้วกันครับ”

ในความเห็นของซางชวน 30 ขวดนั้นไม่มากเกินไปและไม่น้อยเกินไป เป็นราคาที่อีกฝ่ายจะไม่ต่อรองอย่างแน่นอน และเป็นราคาที่ไม่ทำให้เขาต้องนอนไม่หลับทั้งคืนเพราะคิดถึงข้อตกลงนี้

หลังจากส่งข้อความนั้น ซางชวนก็เอนหลังพิงกำแพงด้านหลังอย่างหนัก

“ฮีส—”

ต่อเมื่อเสื้อผ้าของเขาแนบติดกับหลัง เขาถึงได้ตระหนักว่าหลังของเขาทั้งหมดเปียกโชกไปด้วยเหงื่อและเย็นเฉียบ

นั่นเป็นการต่อสู้ทางจิตวิทยาที่น่าตื่นเต้นอย่างแท้จริง

โชคดีที่ในท้ายที่สุดเขาไม่ได้ถูกผลกำไรในระยะสั้นทำให้ตาบอด

เมื่อมองไปที่ข้อความสุดท้ายที่เขาส่งไปในแชท ซางชวนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกภูมิใจเล็กน้อย

เขาสงสัยว่าจะมีพ่อค้าสักกี่คนที่สามารถทำเหมือนเขาได้ ยึดมั่นในหลักการของตนเองแม้ว่าผลกำไรจะสำคัญที่สุด?

【หลานชิงโยว】: “【โอเค】”

ติ๊ง

หลานชิงโยวโอนเงินที่เหลือให้อย่างรวดเร็ว และแม้ว่ายาเวทมนตร์ที่รวมอยู่จะเป็น +30 แต่ซางชวนก็ไม่มีอารมณ์ที่จะจัดการกับเรื่องนั้นในตอนนี้

เพราะไม่ได้มีการระบุไว้ตั้งแต่แรกว่าจะให้เป็น +50 หรือ +30

สายตาของเขาจับจ้องไปที่ยารักษาสีแดงที่ดูเป็นมงคล

เขาเอื้อมมือไปหยิบยารักษาขึ้นมา ตรวจสอบอย่างละเอียดราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า

แม้ว่าเขาจะดูเหมือนคนบ้านนอกที่ทำเช่นนั้น

แต่สำหรับนักธุรกิจแล้ว ของใดๆ ที่มีกำไรมหาศาลก็ถือเป็นสมบัติล้ำค่าไม่ใช่หรือ?

เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็อัปเกรดที่พักพิงของเขาขณะที่เปิดตลาดแลกเปลี่ยนและค้นหาร้านค้าของหลานชิงโยว

ในเมื่อเธอให้ยาเขาไปแล้ว ที่เหลือก็ย่อมต้องนำมาวางขาย แม้ว่าจะเป็นเพียงส่วนหนึ่ง เขาก็ต้องรีบลงมือเพื่อให้ได้ยารักษามาเพิ่ม

การซื้อจากร้านค้านั้นแตกต่างจากเมื่อก่อน เขาจะซื้อให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าที่พักพิงของเขาจะอัปเกรดแล้ว เธอก็ยังไม่ได้ลงขาย

สิ่งนี้ทำให้เขาสงสัยว่าเขาตัดสินผิดไปหรือเปล่า

ทันใดนั้น ร้านค้าของหลานชิงโยวก็เริ่มเติมของ

เริ่มจากยาเวทมนตร์ +30 แล้วตามด้วยยารักษา

“โอ้โห! พอเปิดโต๊ะทำงานกลับมาก็เจอของเด็ดเลย!”

“ยารักษา! ในที่สุดยารักษาก็ปรากฏตัวขึ้น แต่น่าเสียดายที่น้องชายของฉันจากไปแล้ว”

“แลกกับแกนผลึกอสูรระดับ E แล้วยาหนึ่งขวดต่อสองแกน? มันไม่มากไปหน่อยเหรอ?”

“ข้างๆ กันไม่มีการแลกเปลี่ยนแบบแปลนกับหนังสือด้วยเหรอ? ถ้าแกคิดว่ามันแพง ก็ไปดูสองตัวเลือกนั้นสิ”

“อีกแล้วเหรอ +30 เกรดหยาบ? ไม่มีเกรดฝึกหัด +50 เลยเหรอ?”

“ไม่ต้องพูดเลย เธอแค่ฝึกฝีมืออยู่แน่ๆ งั้นพวกเราก็เป็นแค่หนูทดลองของเธอสินะ”

“งั้นก็อย่าซื้อสิ! แกนี่มันมือไวชะมัด”

“แกพูดถึงฉัน แต่พ่อค้าเจ้าเล่ห์ซางชวนคนนั้นคว้าไป 36 ขวดในคราวเดียว ทำไมแกไม่วิจารณ์เขาล่ะ?”

“ไอ้พ่อค้าตลาดมืดบ้าเอ๊ย”

“อย่าให้ฉันเจอเขานะ ไม่งั้นเขาโดนดีแน่”

ซางชวนยิ้มจางๆ ขณะที่อ่านบันทึกการแชทเหล่านี้

สำหรับเขาแล้ว คำขู่เช่นนี้ไม่เคยขาดแคลน

ถ้าข้อความของหลานชิงโยวถูกบดบังด้วยคำขอเป็นเพื่อน ข้อความของเขาก็ถูกบดบังด้วยคำทักทายที่แสนจะรักใคร่

แต่ทำไมหลานชิงโยวถึงแลกเปลี่ยนยารักษาเป็นแกนผลึกอสูรระดับ E ล่ะ? และตั้งหนึ่งร้อยขวด?

การสังเกตการณ์ก่อนหน้านี้ของเขาแสดงให้เห็นว่าเธอสามารถผลิตยาชนิดหนึ่งได้สองร้อยขวดในคราวเดียว

ตอนนี้ การนำออกมาครึ่งหนึ่งเพื่อรวบรวมแกนผลึกอสูรนั้นค่อนข้างผิดปกติ

การอัปเกรดที่พักพิงระดับสี่ต้องใช้แกนผลึกอสูรระดับ E ด้วยเหรอ?

เขาเพิ่งจะเหลือบมองไปเมื่อครู่นี้ การอัปเกรดจากระดับสองเป็นระดับสามเป็นการเพิ่มขึ้นสิบเท่า ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่ระดับสามเป็นระดับสี่จะเป็นการเพิ่มขึ้นอีกสิบเท่า

ถ้าเป็นเช่นนั้น เขาควรจะซื้อข้อมูลนี้ไหม?

ในตอนแรก เพราะการอัปเกรดจากระดับหนึ่งเป็นระดับสองนั้นไม่ยากเกินไป เขาจึงไม่ได้ซื้อข้อมูลสำหรับระดับสาม

แต่เมื่อต้องการวัสดุมากขึ้นเรื่อยๆ ประกอบกับความยากที่เพิ่มขึ้น หลายคนน่าจะสนใจเงื่อนไขการอัปเกรดสำหรับที่พักพิงระดับสี่

หลังจากใช้ยารักษาไป 36 ขวดอย่างรวดเร็ว เขาตัดสินใจที่จะซื้อข้อมูล

เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็หยิบแบบแปลนออกมาจากลิ้นชักโต๊ะข้างเตียงใต้โต๊ะทำงานของเขา

อีกฝ่ายน่าจะสนใจของชิ้นนี้

【ซางชวน】: “【แบบแปลนเครื่องชั่งแบบถาดใช้แล้วทิ้ง】 รวมวัสดุแล้ว, ซื้อข้อมูลสำหรับที่พักพิงระดับสี่”

【หลานชิงโยว】: “หน่วยพื้นฐานเพิ่มขึ้น 10 เท่าเมื่อเทียบกับระดับสาม พร้อมด้วยออบซิเดียน 100 หน่วย, ผลึกเวทมนตร์ 10 หน่วย และแกนผลึกอสูรระดับ D 10 อัน อย่างไรก็ตาม เงื่อนไขการอัปเกรดที่พักพิงของทุกคนแตกต่างกัน ดังนั้นคุณจะต้องหาข้อมูลเฉพาะด้วยตัวเอง”

หลานชิงโยวตอบกลับอย่างรวดเร็ว

พูดตามตรง ถ้าไม่เป็นเพราะว่าวัสดุอัปเกรดสามารถฝากเข้าไปในช่องอัปเกรดได้โดยตรงเพื่อลดจำนวนที่แสดงผล หลานชิงโยวก็รู้สึกว่าช่องเก็บของของเธอคงจะเต็มหมดแล้ว

แต่ซางชวนขมวดคิ้วหลังจากเห็นมัน

เขารู้เรื่องออบซิเดียน แต่ในเจ็ดวัน เขาได้รับมาเพียงสิบกว่าหน่วยเท่านั้น

สำหรับผลึกเวทมนตร์และแกนผลึกอสูรระดับ D เขาไม่เคยได้ยินชื่อด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงการได้เห็นเลย

แต่การคิดถึงเรื่องเหล่านี้ตอนนี้ก็ไร้ประโยชน์

ในฐานะพ่อค้า เขาทราบดีว่าเงื่อนไขการอัปเกรดที่พักพิงของทุกคนแตกต่างกัน แต่การเพิ่มขึ้นสิบเท่าของหน่วยพื้นฐานและแกนผลึกอสูรนั้นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อย่างแน่นอน

ข้อมูลสองชิ้นนี้เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้เขาร่ำรวยได้แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น จากข้อมูลที่หลานชิงโยวให้มา ดูเหมือนว่าการรวบรวมแกนผลึกอสูรระดับ E ของเธอไม่เกี่ยวข้องกับที่พักพิงเลย ดังนั้นจึงเป็นไปได้เพียงว่ามีไว้สำหรับการเล่นแร่แปรธาตุ

อย่าดูถูกข้อมูลนี้

ซางชวนสัมผัสได้อย่างเฉียบแหลมว่าแกนผลึกอสูรอาจจะถูกใช้มากกว่าแค่การอัปเกรดที่พักพิง ในเมื่อหลานชิงโยวอาจจะใช้พวกมันสำหรับการเล่นแร่แปรธาตุ นั่นหมายความว่าพวกมันสามารถใช้ในที่อื่นได้ด้วยหรือไม่?

ช่างเถอะ การตุนไว้เล็กน้อยหลังจากแกนผลึกอสูรระดับ D ปรากฏตัวและแกนผลึกอสูรระดับ E เริ่มลดราคาก็เป็นสิ่งที่ถูกต้องเสมอ

ด้วยวิธีนี้ แม้ว่าเขาจะเดาผิด เขาก็จะไม่ขาดทุนมากนัก

ในขณะที่ซางชวนตัดสินใจและหยิบสมุดบันทึกออกมาจดบันทึกเรื่องนี้ หลานชิงโยวก็กำลังขมวดคิ้วเช่นกัน

จบตอน