ตอนที่ 18 ฉันพลาดทุกท่าที่พลาดได้

ที่พักพิง ชั้นหนึ่ง

หลานชิงโยวกำลังถือโคมไฟเวทมนตร์ในมือข้างหนึ่ง และตะกร้าไม้ไผ่ในมืออีกข้างหนึ่ง ในตะกร้าไม้ไผ่มีซาลาเปาไส้เนื้อลูกใหญ่และชาหนึ่งขวด

นี่เป็นกิจวัตรมาตรฐานของเธอหลังจากอ่านหนังสือจนหิว

มันเป็นหลักการเดียวกับการคุ้ยตู้เย็นกลางดึกหลังจากดูโทรศัพท์จนหิว

อย่างไรก็ตาม หลังจากได้อาหารมาแล้ว หลานชิงโยวก็รู้สึกว่ามันค่อนข้างลำบาก

ไม่ใช่ว่าการกินเป็นเรื่องลำบาก แต่เป็นความยุ่งยากในการวิ่งขึ้นลงเพียงเพื่อหาอาหาร เธอนึกสงสัยว่าโต๊ะเวทมนตร์จะสามารถย้ายขึ้นไปชั้นบนได้หรือไม่

【สามารถเคลื่อนย้ายได้】

ทันทีที่หลานชิงโยวคิดเช่นนี้ โต๊ะเวทมนตร์ก็ลอยขึ้นจากพื้นหนึ่งเซนติเมตร และกล่องโต้ตอบแบบฉายภาพก็ปรากฏขึ้นเหนือมัน

“โอ้ สะดวกดีเหมือนกันนะ”

พูดจบ หลานชิงโยวก็เตรียมที่จะย้ายมันขึ้นไปชั้นบน

แต่เมื่อเธอมาถึงประตู เธอก็นึกขึ้นได้ว่าโต๊ะเวทมนตร์มีฟังก์ชันเคลื่อนย้ายมิติ และบางครั้งก็จำเป็นต้องเคลื่อนย้ายของชิ้นใหญ่ ถ้าเธอย้ายมันไปที่ชั้นสอง มันจะไม่ยิ่งไม่สะดวกกว่าเดิมหรือ?

นั่นคงไม่ได้

หลานชิงโยวหยุด หันศีรษะมองไปรอบๆ และตัดสินใจว่าหาที่ที่สะดวกกว่านี้สำหรับมันจะดีกว่า

ข้างๆ โรงงานเล่นแร่แปรธาตุก็ดี

เพราะในอนาคตเธอจะต้องใช้ของสารพัดชนิดเมื่อทำการเล่นแร่แปรธาตุ

หลังจากจัดของเหล่านี้เสร็จ หลานชิงโยวก็ถือโคมไฟเวทมนตร์กลับไปที่ชั้นสอง โดยยังคงใช้เส้นทางผ่านเฉลียงด้านนอกเพราะเธอพบว่ามันสะดวกกว่า

เมื่ออิ่มและพึงพอใจแล้ว หลานชิงโยวก็หยิบหนังสือ “เภสัชศาสตร์พื้นฐาน” จากข้างที่นอนของเธอขึ้นมาแล้วเริ่มอ่าน

กลางดึก เธอได้อ่านผ่านๆ ทั้งสัญศาสตร์และการวาดภาพไปแล้ว และได้รับความรู้ใหม่มากมาย

ตอนนี้ เธอพร้อมที่จะเจาะลึกเข้าไปในวิชาเภสัชศาสตร์ ซึ่งเป็นวิชาที่น่าสนใจที่สุดของเธออย่างเป็นทางการ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หลานชิงโยวสอดใบไม้คั่นหน้าระหว่างหน้ากระดาษ ปิดหนังสือ และหลับตาลง

แม้ว่าถ้าเธออ่านอย่างละเอียด เธอจะอ่านได้ไม่มากนักในครึ่งชั่วโมง

แต่มันก็เพียงพอแล้วที่หลานชิงโยวจะตระหนักถึงความผิดพลาดของเธอ

เภสัชศาสตร์พื้นฐาน ตามชื่อของมัน เป็นคู่มือพื้นฐานสำหรับการปรุงยา ไม่เพียงแต่มีสูตรยามากมาย แต่ยังมีข้อควรระวังมากมายที่ต้องปฏิบัติตามระหว่างกระบวนการปรุงยา

น่าเสียดาย

หลานชิงโยว นักเล่นแร่แปรธาตุหน้าใหม่ที่หน้าจอเล็กวิจารณ์ว่าต้องนำไปหลอมใหม่ ได้เหยียบกับดักทุกอันที่เหยียบได้โดยพื้นฐานแล้ว

มีเหตุผลหกประการที่ทำให้ยาเวทมนตร์ของเมื่อวานมีคุณภาพต่ำขนาดนี้

หนึ่ง เธอไม่ได้สร้างวงเวทเล่นแร่แปรธาตุหรือใช้ระบบหมุนเวียนเวทมนตร์ของมัน ทำให้ควบคุมความร้อนได้ไม่ดี

สอง เธอไม่ได้ใช้เวทมนตร์ของตัวเองในการคนและผสมผสานสมุนไพรกับน้ำพื้นฐานในเบ้าหลอมอย่างเหมาะสม

จากนั้น น้ำพื้นฐานที่เธอใช้ก็มาจากลำธารด้านล่าง แม้ว่าน้ำในลำธารจะมีเวทมนตร์อยู่ด้วย แต่มันก็ไม่ใช่น้ำเวทมนตร์ที่ผ่านการแปรรูปที่จำเป็นสำหรับการเล่นแร่แปรธาตุ

นอกจากนี้ ยาที่ปรุงแล้วยังไม่ได้รับการกรอง และสิ่งเจือปนที่มากเกินไปก็ทำให้ยาไม่บริสุทธิ์

ยิ่งไปกว่านั้น สมุนไพรและเครื่องมือที่เธอใช้ก็ไม่ได้รับการบำบัด หรือแม้แต่ทำความสะอาดง่ายๆ ซึ่งนำไปสู่การลดลงของคุณภาพโดยรวมของยา

แน่นอน

ถ้าสิ่งเหล่านี้ถือเป็นความผิดพลาดทั่วไปของมือใหม่แล้วล่ะก็ ประเด็นสุดท้ายก็น่าจะเป็นความผิดพลาดที่น่าจะมีแต่นักเล่นแร่แปรธาตุอย่างหลานชิงโยวที่เรียนรู้ด้วยตัวเองและเริ่มกลางคันเท่านั้นที่จะทำ

โดยทั่วไปแล้ว อัตราส่วนการปรุงยาพื้นฐานที่สุดสำหรับการเล่นแร่แปรธาตุคือสิบต่อหนึ่ง

นี่หมายความว่าถ้าเบ้าหลอมของเธอซึ่งสามารถจุน้ำและส่วนผสมได้ 20,000 มิลลิลิตร ถูกปรุงตามอัตราส่วนพื้นฐาน ยาสุดท้ายควรจะได้ผลผลิต 2,000 มิลลิลิตร

อย่างไรก็ตาม ชุดของเมื่อวานมีประมาณ 10,000 มิลลิลิตร ซึ่งเป็นอัตราส่วนสองต่อหนึ่ง

ไม่น่าแปลกใจเลยที่สนิมที่ด้านล่างและด้านบนของเบ้าหลอมจะแตกต่างกันอย่างชัดเจนเมื่อเธอเห็นมันก่อนหน้านี้

ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นเพราะการปรุงยาในระยะยาวในอัตราส่วนสิบต่อหนึ่ง

เธอรู้สึกอับอายเมื่อนึกถึงตอนที่เธอกล้าลงไปข้างล่างในความมืดเพื่อตักน้ำมาอีกถัง เพราะกลัวว่ามันจะเดือดจนแห้ง

มันน่าอายเล็กน้อย แต่ก็ไม่เป็นอันตราย

เพราะเธอเป็นมือใหม่ที่เรียนรู้ด้วยตัวเอง ดังนั้นจึงโทษเธอจริงๆ ไม่ได้

มิฉะนั้นล่ะ?

มันขายไปแล้ว และวัสดุก็ถูกใช้ไปแล้ว เธอควรจะคืนเงินงั้นเหรอ? เธอไม่มีเวลาว่างขนาดนั้น

อืม งั้นเธอก็ควรจะปกปิดความผิดพลาดของเธอในขณะที่ยังไม่มีใครรู้จะดีกว่า

ตัวอย่างเช่น โดยการขายยาเหล่านั้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วค่อยปรุงยาใหม่

มันก็ยังใช้ได้ ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีเหตุผลที่จะต้องเทมันทิ้งไปเฉยๆ

ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ได้เวลานอน

หลานชิงโยวดึงผ้านวมแอร์มาคลุมตัวแล้วหลับสนิท

คืนนี้เธอจะไม่อ่านหนังสือ พรุ่งนี้ เธอจะตื่นแต่เช้าไปเก็บสมุนไพร พยายามวาดวงเวทเล่นแร่แปรธาตุของตัวเอง แล้วค่อยปรุงยาใหม่

อ้อ และเธอยังต้องทำน้ำเวทมนตร์ด้วย

นั่นต้องใช้เวทมนตร์ของเธอเองเพื่อทำให้เวทมนตร์ในน้ำลำธารเป็นกลาง ซึ่งก็เป็นโครงการใหญ่เช่นกัน

ยุ่ง เธอนึกไม่ถึงว่าตัวเองจะยุ่งขนาดนี้

มันก็ดีเหมือนกัน

“อ๊า! ตาหมาของฉัน!!!”

เมื่อหลานชิงโยวลืมตาขึ้นในเช้าวันรุ่งขึ้น ลำแสงก็พุ่งเข้าตาเธอโดยตรง

ความกล้าที่จะจ้องมองดวงอาทิตย์โดยตรงทำให้เธอโดนหมัดตะวันเข้าไปเต็มๆ

จากนั้นหัวที่ยังมึนงงเพิ่งตื่นของเธอก็ปลอดโปร่งขึ้นมาทันที

ไม่ได้ เธอต้องไปดูว่ามีม่านขายไหม ถ้าไม่มี ผ้าผืนหนึ่งก็ยังดี ถ้าไม่ได้ผลจริงๆ เธอก็ต้องติดตั้งม่านโปร่งแสงให้ได้

มิฉะนั้น ถ้าเธอต้องเจอแบบนี้ทุกเช้าที่ตื่นนอน เธอจะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไร?

หลานชิงโยวคิดเช่นนี้ขณะมองไปที่ห้องนอนชั้นสองซึ่งสว่างไสวด้วยแสงแดด

เธอลงไปชั้นล่าง กินอาหารเช้า ตรวจสอบบันทึกการแชท แล้วก็ออกไปข้างนอก

เมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

นอกจากการอัปเกรดที่พักพิงของเธอแล้ว ผีที่พวกเขาพูดถึงก่อนหน้านี้ก็ไม่ปรากฏตัว

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะตาฝาดไปเอง

จ้าวโต้วหลายที่ปล่อยข่าวถูกด่าอย่างรุนแรง เนื้อหาก็คือทุกคนกำลังเครียดอยู่แล้ว เขายังจะมาเล่นตลกปั่นประสาทแบบนี้อีก

บางคนหัวร้อนถึงกับขู่ฆ่า

แต่นี่ก็ดี อย่างน้อยแผนการออกไปหาหีบสมบัติในตอนกลางคืนของเธอก็สามารถดำเนินไปได้อย่างราบรื่น

เมื่อดวงอาทิตย์อยู่ตรงศีรษะพอดี คาดว่าน่าจะประมาณเที่ยงวัน หลานชิงโยวก็ลอยตัวกลับบ้านพร้อมกับหิ้วหีบเสบียงมาด้วย

ในเช้าวันเดียว ด้วยความพยายามของเธอ เธอได้รวบรวมสมุนไพรมาได้ประมาณสี่สิบถึงห้าสิบชั่ง

นอกจากสมุนไพรสำหรับปรุงยาเวทมนตร์แล้ว เธอยังเก็บสมุนไพรสำหรับปรุงยาอื่นๆ มาด้วย

ตอนบ่ายเธอไม่ได้ออกไปข้างนอก แต่เลือกที่จะศึกษาสัญศาสตร์และการวาดภาพ

เภสัชศาสตร์ไว้ทีหลังได้

ภารกิจหลักของเธอตอนนี้คือการวาดวงเวทเล่นแร่แปรธาตุ

หากไม่มีวงเวทเล่นแร่แปรธาตุ ทุกอย่างก็จะสูญเปล่า

“ดวงอาทิตย์แทน 'ทองคำ,' ดวงจันทร์แทน 'เงิน,' สามเหลี่ยมแทน 'ไฟ,' สามเหลี่ยมกลับหัวแทน 'น้ำ,' นาฬิกาทรายแทน 'เวลา'…”

“ไม่ใช่ ไม่ใช่ ตามทฤษฎีพื้นฐานของสี่ธาตุและสี่คุณลักษณะ มันควรจะเป็นสี่คุณลักษณะคือแห้ง, เปียก, เย็น และร้อนบวกกันเป็นคู่ แห้งบวกกับร้อนเท่ากับไฟ, เปียกบวกกับเย็นเท่ากับน้ำ—จุดนี้ต้องห้ามลืมเด็ดขาด”

ในบ่ายวันที่สี่ หลานชิงโยวที่ศึกษามาทั้งวันก็มาที่โรงงานเล่นแร่แปรธาตุของเธอและเริ่มวาดวงเวทเล่นแร่แปรธาตุวงแรกของเธอบนฐานเหล็ก

การวาดวงเวทเล่นแร่แปรธาตุบนฐาน ต้องใช้เวทมนตร์ส่วนตัวของนักเล่นแร่แปรธาตุ

เพียงแค่รวบรวมเวทมนตร์ไว้ที่ปลายนิ้ว ก็สามารถทำได้บนฐานที่ทำจากวัสดุใดก็ได้

มันดูสะดวกมาก แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันไม่ง่ายเลย

ปัง!

ขณะที่นิ้วของหลานชิงโยวลากเส้นเป็นภาพสุดท้าย ควันดำกลุ่มหนึ่งก็พวยพุ่งออกมาจากฐาน และวงเวทเล่นแร่แปรธาตุบนนั้นก็พังทลายลงในทันที

จบตอน