ตอนที่ 1 ระบบจำลองการบำเพ็ญเพียร

ราชวงศ์ต้าเอี้ยน

เมืองเทียนเสวียน

เมื่อได้ยินข่าวดังกล่าว ผู้ฝึกตนอิสระจำนวนมากในเมืองเทียนเสวียนก็เริ่มพูดคุยกัน

ซูเสวียนก็ไม่มีข้อยกเว้น

เขามาถึงโลกใบนี้เมื่อยี่สิบปีก่อน และเคยพยายามบำเพ็ญเพียรตั้งแต่เนิ่นๆ แต่ผลลัพธ์ก็ไม่เป็นที่น่าพอใจ

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจไปเสี่ยงโชคที่นิกายเทียนเสวียน

ผลลัพธ์นั้นชัดเจนโดยธรรมชาติ

เขาล้มเหลว

แม้แต่ตำแหน่งศิษย์รับใช้ นิกายเทียนเสวียนก็ไม่ยอมรับคนที่มีรากปราณเทียม

"นายน้อย กลับกันเถอะขอรับ"

เมื่อฟังคำพูดของคนที่อยู่ตรงหน้า หัวใจของซูเสวียนก็เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

ใช่แล้ว รากปราณเทียมหมายความว่าเขาจะบำเพ็ญเพียรได้ยากมาก

แม้ว่าเขาจะเข้าร่วมนิกายอันทรงเกียรติอย่างนิกายเทียนเสวียนได้สำเร็จ ผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนเดิม

บางทีต่อให้ใช้เวลาทั้งชีวิต เขาก็อาจไม่สามารถไปถึงขอบเขตสร้างรากฐานได้ด้วยซ้ำ?

แต่เขาไม่เต็มใจ

ในเมื่อได้มายังโลกที่สามารถบำเพ็ญเพียรและบรรลุความเป็นอมตะได้ เขาจะยอมแพ้ง่ายๆ ได้อย่างไร?

แม้ว่าครอบครัวของเขาจะร่ำรวยมากและเขาสามารถใช้ชีวิตอย่างหรูหราได้

แล้วจะอย่างไรเล่า?

ชีวิตของปุถุชนนั้นมีเพียงร้อยปี เมื่อเทียบกับผู้ฝึกตนแล้ว มันเป็นเพียงชั่วพริบตา

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซูเสวียนจึงพูดว่า "ลุงฝู ท่านกลับไปคนเดียวเถอะ ข้าอยากจะไปลองเสี่ยงโชคในดินแดนลับ"

"นายน้อย ท่าน... เฮ้อ ถ้าเช่นนั้น บ่าวแก่ผู้นี้จะไปจ้างปรมาจารย์ยุทธ์ในเมืองสักสองสามคนมาคุ้มกันท่าน"

พูดจบลุงฝูก็ถอนหายใจและจากไป

ไม่นาน ร่างของเขาก็หายไปจากสายตาของซูเสวียน

"ลุงฝู..."

ซูเสวียนพึมพำกับตัวเอง

ทว่า ก่อนที่เขาจะพูดจบ เสียงกลไกอันเย็นชาก็พลันดังขึ้นในหัวของเขา

【ติ๊ง, ระบบจำลองการบำเพ็ญเพียรกำลังเชื่อมต่อ...】

【เริ่มการเชื่อมต่อ, ความคืบหน้า 20%, ความคืบหน้า 50%, ความคืบหน้า 90%, เชื่อมต่อสำเร็จ】

【ระบบจำลองการบำเพ็ญเพียร Lv1】

【โฮสต์: ซูเสวียน】

【ระดับการบำเพ็ญเพียร: บ่มเพาะกายาขั้นที่สาม】

【รากปราณ: รากปราณเทียม】

【กายาปราณ: ไม่มี】

【พรสวรรค์: ไม่มี】

【ค่าพลังงาน: 0】

【การใช้พลังงานจำลองปัจจุบัน: 10】

"อะไรกัน?! นี่คือพลังโกงของข้างั้นรึ?!"

ซูเสวียนดีใจจนเนื้อเต้น

หลังจากทะลุมิติมาหลายปี เขาไม่คาดคิดว่าพลังโกงของเขาจะถูกปลุกขึ้นอย่างเป็นทางการในตอนนี้

และมันยังเป็นระบบจำลองที่ท้าทายสวรรค์ที่สุดในตำนานอีกด้วย

มีคนเคยกล่าวไว้

ความล้มเหลวของเจ้าเป็นเพียงเพราะเจ้ายังพยายามไม่มากพอ

หากมีโอกาสให้ล้มเหลวได้เสมอ แม้แต่หมูก็สามารถกลายเป็นจักรพรรดิเซียนได้

"ระบบ ข้าจะหาพลังงานที่จำเป็นสำหรับการจำลองได้อย่างไร?"

【ติ๊ง! ท่านสามารถดูดซับวัตถุทั้งหมดที่มีปราณจิตวิญญาณได้!】

"ปราณจิตวิญญาณ?"

ซูเสวียนนึกในใจ พลันหินปราณก้อนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

แม้ว่าเขาจะไม่ได้เข้าร่วมนิกายบำเพ็ญเพียร แต่เนื่องจากความมั่งคั่งของครอบครัว เขายังคงมีหินปราณอยู่พอสมควร

【ติ๊ง! ตรวจพบวัตถุที่สามารถแลกเปลี่ยนได้ สามารถแลกเป็น 10 แต้มพลังงาน】

【ดูดซับหรือไม่?】

"ใช่!"

【ติ๊ง! ดูดซับสำเร็จ ค่าพลังงานปัจจุบันเพียงพอสำหรับการจำลอง ต้องการเริ่มการจำลองหรือไม่?】

"เริ่มการจำลอง!"

【ติ๊ง! ระดับของระบบจำลองการบำเพ็ญเพียรปัจจุบันคือ 1 ท่านสามารถเลือกพรสวรรค์สีขาวต่อไปนี้ได้หนึ่งอย่าง】

【กายาแข็งแกร่ง (สีขาว): ร่างกายของท่านจะได้รับการเสริมความแข็งแกร่ง และท่านจะสามารถดูดซับโอสถปราณระดับต่ำได้อย่างสมบูรณ์แบบ บางทีการฝึกกายอาจจะเหมาะกับท่านมากกว่าการฝึกปราณ】

【จิตใจทรหด (สีขาว): จิตใจของท่านจะแข็งแกร่งขึ้น แม้ต้องเผชิญกับความท้าทายที่ยากที่สุด ท่านก็จะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ】

【ความเพียรขั้นต้น (สีขาว): เมื่อท่านทำสิ่งใดในแต่ละวัน สามนาทีแรกจะแข็งแกร่งกว่าช่วงเวลาที่เหลือเสมอ】

เมื่อเห็นตัวเลือกที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า ดวงตาของซูเสวียนก็หรี่ลงเล็กน้อย

ความเพียรขั้นต้นนี้ไม่ใช่ตัวเลือกอย่างแน่นอน เพราะในช่วงเวลาอันยาวนานของการบำเพ็ญเพียร เวลาสั้นๆ เพียงเท่านี้ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้

ไม่ว่าจะเป็นการบำเพ็ญเพียรหรือการบ่มเพาะกายา สามนาทีสั้นๆ จะทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นได้สักแค่ไหนกัน?

สำหรับอันที่สอง จิตใจทรหด เขาเชื่อว่าแม้จะไม่เลือก เขาก็มีพรสวรรค์นี้อยู่แล้ว

"ระบบ ข้าเลือกกายาแข็งแกร่ง!"

【ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ที่ได้รับพรสวรรค์สีขาว: กายาแข็งแกร่ง!】

【การจำลองเริ่มต้นขึ้น!】

【หลังจากได้รับพรสวรรค์กายาแข็งแกร่ง ร่างกายของเขาก็เริ่มแข็งแกร่งขึ้น และเขาได้ทะลวงสู่ขอบเขตบ่มเพาะกายาขั้นที่สี่】

【เมื่อรู้สึกว่าร่างกายแข็งแกร่งขึ้น เขาก็ยิ่งตัดสินใจแน่วแน่ที่จะเข้าสู่ดินแดนลับมหาบรรพกาล】

【ในช่วงบ่าย ลุงฝูกลับมา เพื่อปกป้องความปลอดภัยของเขา ลุงฝูได้จ้างปรมาจารย์ยุทธ์สองคนในเมืองเทียนเสวียนมาเป็นพิเศษ】

"ปรมาจารย์ยุทธ์?"

เมื่อเห็นข้อความบนหน้าจอ ดวงตาของซูเสวียนก็หรี่ลงเล็กน้อย

หลังจากการบ่มเพาะกายา บางคนเลือกที่จะฝึกปราณ ในขณะที่บางคนเลือกที่จะเสริมสร้างร่างกายต่อไป

คนเช่นนี้ถูกเรียกว่าปรมาจารย์ยุทธ์

โดยทั่วไปแล้ว ผู้ฝึกตนที่มีรากปราณห้าชนิดหรือต่ำกว่าจะเลือกเส้นทางนี้

เมื่อไปถึงระดับปรมาจารย์ยุทธ์ ไม่เพียงแต่อายุขัยของพวกเขาจะไม่เพิ่มขึ้น แต่เส้นทางในอนาคตก็จะแคบลงอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม พลังส่วนตัวของพวกเขาจะแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกตนสายฝึกปราณสามส่วน

【เมื่อเห็นเขา ทั้งสองก็แนะนำตัวเอง พวกเขาเรียกตัวเองว่าสองวีรบุรุษตระกูลสิง มีระดับการบำเพ็ญเพียรอยู่ที่ปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นต้นและปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นกลางตามลำดับ】

【เนื่องจากพวกเขาบังเอิญจะไปยังดินแดนลับมหาบรรพกาลเช่นกัน พวกเขาจึงรับงานคุ้มกันเขาไประหว่างทาง】

【สิงต้าบอกเขาว่าความแข็งแกร่งของพี่น้องพวกเขานั้นจัดอยู่ในอันดับต้นๆ ของเมืองเทียนเสวียนทั้งหมด และหากสองพี่น้องร่วมมือกัน แม้แต่ผู้ฝึกตนสายฝึกปราณขั้นที่หกก็ไม่กล้าประมาท】

【เขารู้สึกโล่งใจมากเมื่อมีพวกเขาอยู่ด้วย】

【และเขาตัดสินใจที่จะเพิ่มรางวัลที่เคยสัญญาไว้เป็นสองเท่า】

【แน่นอนว่า เงื่อนไขคือพวกเขาต้องช่วยเขาค้นหาโอสถปราณที่เป็นประโยชน์ต่อการบ่มเพาะกายา】

【ทั้งสองคนตกลงอย่างง่ายดาย】

【เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในพริบตาก็ถึงวันรุ่งขึ้น】

【เมื่อเขา สิงต้า และสิงเอ้อร์มาถึงจุดรวมพลของนิกายเทียนเสวียน เขาก็พบว่าที่นั่นเต็มไปด้วยผู้คนแล้ว】

【ทุกคนต่างกระตือรือร้นและเตรียมตัวมาอย่างดี】

【เขาอดไม่ได้ที่จะคร่ำครวญถึงความยากลำบากของการบำเพ็ญเพียร แม้แต่ดินแดนลับเช่นนี้ซึ่งมีประโยชน์สำหรับผู้ฝึกตนระดับต่ำสุดเท่านั้น ก็ยังมีคนมาแข่งขันกันมากมาย】

【เขา สิงต้า และสิงเอ้อร์ได้เข้าไปในดินแดนลับด้วยกัน】

【โชคของเขาค่อนข้างดี หลังจากเข้าไปในดินแดนลับได้ไม่นาน เขาก็พบโอสถปราณ แม้ว่าคุณภาพของมันจะต่ำ แต่ก็ยังให้ความช่วยเหลือเขาได้มาก】

【เขาเผชิญหน้ากับอสูรงูหลามระดับหนึ่งขั้นปลาย แต่ด้วยความช่วยเหลือของสิงต้าและสิงเอ้อร์ เขาจึงหนีรอดมาได้อย่างหวุดหวิด】

【ในวันที่สองในดินแดนลับ เขาพบโอสถปราณจำนวนมาก แม้ว่าทั้งหมดจะเป็นโอสถปราณระดับต่ำชั้นเลว แต่ก็มีปริมาณมากมาย】

【เขาบริโภคโอสถปราณไปเป็นจำนวนมาก ในขณะเดียวกัน ระดับการบำเพ็ญเพียรของเขาก็ไปถึงขอบเขตบ่มเพาะกายาขั้นที่หก】

【สิ่งนี้ทำให้เขาซึ่งเคยบริโภคโอสถปราณระดับต่ำมามากมายก่อนหน้านี้รู้สึกดีใจจนเนื้อเต้น และอดไม่ได้ที่จะทึ่งในพลังของพรสวรรค์กายาแข็งแกร่ง】

จบตอน