บทที่ 151: เพื่อตำแหน่งอันดับหนึ่ง

"นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?!"

"มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?! การโจมตีของหลงกวง และหลิวเหม่ยจวินแท้จริงแล้วมันถูกผนึกระหว่างการโจมตี! "

"แท้จริงแล้วมันเกิดอะไรขึ้น ?!"

ในทันทีไม่มีอะไรนอกจากคาถามที่วิ่งผ่านจิตใจของฝูงชน

เหตุผลของพวกเขาบอกพวกเขาว่านี่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าของพวกเขานั้นดูเกินจริงมากเกินไปเกินกว่าที่จะเชื่อว่าพวกเขากาลังเป็นพยานด้วยสายตาของตัวเอง

รวมถึงโจวเต็ง และคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่เบื้องหลังพวกเขาทั้งหมดต่างก็ตกใจเช่นกัน

ในขณะนั้นซุนจาง และเซี่ยงฉู่ขึ้นจากที่นั่งขณะที่พวกเขาเฝ้าดูแหวนสีทองที่ขยับเข้าไปใกล้หลงกวง และหลิวเหม่ยจวิน

ความตกใจของพวกเขาเพิ่มมากขึ้นเมื่อพวกเขาตระหนักว่าการเคลื่อนไหวของหลงกวง และ หลิวเหม่ยจวินหยุดชะงักเหมือนกับว่ามีคนใช้เวทมนตร์กับพวกเขาทั้งสองคน

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรากฏบนเวทีดูเหมือนจะหยุดลง

แม้แต่การไหลเวียนของอากาศ

สายฟ้าที่กาลังผ่า และแม้กระทั่งปราณฝ่ามือน้าแข็งสีน้าเงิน ... หรือแม้แต่สายลมก็ยังหยุดยั้งการแสดง!

ซุนจาง, เซี่ยงฉู่, โจวเต็ง และคนอื่น ๆ เบิกตากว้างจ้องมองด้วยความไม่เชื่อ ปากของพวกเขาเปิดกว้างพอที่จะยัดไข่เข้าไปภายในปากของพวกเขาได้ทั้งลูก

เมื่อพิจารณาถึงเรื่องนี้ซุนจาง และคนอื่น ๆ ก็มีปฏิกิริยาเช่นเดียวกัน แม้ว่าหลงกวง และหลิวเหม่ยจวินจะไม่สามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้ แต่จิตสานึกของพวกเขาก็ไม่ได้รับผลกระทบ และยังรู้สึกแปลกประหลาดที่พวกเขายังสามารถพูดได้

จากนั้นฝ่ามือซ้ายของหวงเสี่ยวหลงก็ตีไปทีหน้าผากของหลงกวง และหน้าอก หลงกวงถึงกับร้องเสียงคร่าครวญ และร่างของเขาบินลอยถอยกลับไป อย่างไรก็ตามเมื่อหวงเสี่ยวหลงกาลังจะทาร้ายหลิวเหม่ยจวินตรงหน้าอกของนาง เขาสังเกตเห็นอกของนาง เขาจึงต้องเปลี่ยนจากการกระแทกไปที่หน้าอกไปเป็นไหล่ของนางแทน

หลิวเหม่ยจวินถูกส่งให้ลอยกระเด็นออกไปด้วยเช่นกัน

ทั้งหลงกวง และหลิวเหม่ยจวินนอนล้มลงอยู่บนพื้นที่เวที

ทั้งสองพ่ายแพ้แล้ว!

เมื่อหลิวเหม่ยจวินมองตัวเองนางโดยสลับไปมาระหว่างความตกใจ และลาบากใจ ตอนนั้นฝ่ามือของหวงเสี่ยวหลงแทบจะสัมผัสกับอกของนาง !

แรงลมที่ฝ่ามือของหวงเสี่ยวหลงซัดผ่านร่างของนางทาให้รู้สึกแปลก ๆ ภายในตัวนาง

เป็นเวลานานหลังจากที่หลงกวง และหลิวเหม่ยจวินล้มลงกับพื้น ห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ก็ยังคงจมอยู่ในความเงียบก่อนที่เสียงตะโกน และเสียงปรบมือดังออกไปเต็มห้องโถงขนาดใหญ่เช่นฟ้าผ่า

เสียงปรบมือดังก้องกังวานภายในห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ และบางส่วนของหญิงสาวที่หลงใหลก็กรีดร้องดังออกมา

"หวงเสี่ยวหลงเจ้าเก่งเกินไปแล้ว !" หนึ่งในบรรดาหญิงสาวที่หลงใหลในตัวเขาร้องออกมาว่า "แต่ข้าก็ยังชอบเจ้า!"

"ข้ารักเจ้า ~~~!"

ห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ถูกจมอยู่ในคลื่นแห่งการประกาศความรักเหล่านี้

บางส่วนของหญิงสาวถึงกับต้องการที่จะวิ่งขึ้นไปบนเวทีเพื่อเข้าไปกอดหวงเสี่ยวหลง แต่โชคดีที่มีทหารยามของสถาบันคอยขัดขวางพวกนาง

ข้างใต้เวทีเฉินไฉเซี้ยวอาจไม่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์นี้ แต่ดวงตาของนางก็ยังคงส่องแสงในขณะที่จ้องมองไปที่หวงเสี่ยวหลง

บนเวทีหลักซุนจาง และเซี่ยงฉู่กาลังเป็นเหมือนเช่นคนโง่ เมื่อมองไปที่ปฏิกิริยาของเหล่าศิษย์หญิงที่คลั่งไคล้ทั้งสองก็ส่ายหัว และแสดงรอยยิ้มที่ขุ่นเคือง

อยู่ห่างออกไป ณ ที่โจวเต็งยืนอยู่เขาสังเกตเห็นจุดประกายในดวงตาของเฉินไฉเซี้ยวในขณะเฝ้าดูหวงเสี่ยวหลง โจวเต็งกาหมัดของเขาแน่นการแสดงออกบนใบหน้าของเขาเป็นที่น่าหวาดกลัว

"หวงเสี่ยวหลงชนะ!" ผู้ตัดสินประกาศท่ามกลางเสียงกรีดร้องที่มาจากทุกฟาก

หวงเสี่ยวหลง ชนะ!

คลื่นเสียงปรบมืออีกครั้งได้ดังขึ้นมาภายในห้องโถงศักดิ์สิทธิ์

ไม่มีนักร้องหรือดาราภาพยนตร์ในโลกจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ แต่ศิษย์หญิงเหล่านี้ดูน่ากลัวมากกว่าแฟนคลับในโลกเก่าของเขา

ศิษย์หญิงค่อย ๆ สงบลง และฝูงชนก็ยังไม่ได้ปรับอารมณ์ของตัวเอง

การต่อสู้เพื่อตาแหน่งอันดับของชั้นปีที่สามได้มาถึงข้อสรุปในที่สุด

หวงเสี่ยวหลงได้มาอยู่ในจุดที่เป็นสิ่งที่ไม่มีใครเคยคิด และคาดหวัง

อย่างไรก็ตามเหตุการณ์ได้เกิดขึ้นแล้ว ต่อไปคือการต่อสู้เพื่อตาแหน่งอันดับหนึ่งของสถาบันที่แท้จริง

เมื่อผู้ตัดสินถามหวงเสี่ยวหลงว่าเขาต้องการที่จะท้าทายหมายเลขหนึ่งของลานภายในก็คือโจวเต็งเพื่อชิงตาแหน่งอันดับหนึ่งของสถาบันที่แท้จริงหรือไม่ คาตอบของเขาคือ "ใช่อย่างแน่นอน!"

อีกครั้งหนึ่งมีเสียงดังเกิดขึ้นเมื่อผู้คนได้ยิน หวงเสี่ยวหลงกาลังจะท้าทายโจวเต็งเพื่อชิงตาแหน่งอันดับหนึ่งของสถาบันที่แท้จริง

ความตื่นเต้นก็เพิ่มมากขึ้นภายในห้องโถงศักดิ์สิทธิ์

โจวเต็งศิษย์อันดับหนึ่งของลานภายในของสถาบันแสงดาราได้ก้าวขึ้นไปที่จุดสูงสุดของนักรบระดับสิบขั้นปลายเมื่อปลายปีที่แล้ว และเขาก็เป็นคนที่แทบจะเรียกได้ว่าใกล้เคียงกับผู้เชี่ยวชาญขั้นนักรบเหนือธรรมชาติ

โจวเต็งอาจจะอยู่ในระดับเดียวกับหลิวเหม่ยจวิน แต่ช่องว่างระหว่างพวกเขาก็มีอยู่มาก เมื่อครึ่งปีก่อนโจวเต็งได้ทาการต่อสู้กับหลิวเหม่ยจวิน และมอบความพ่ายแพ้ให้กับนางได้อย่างง่ายดาย

ทุกคนกาลังรอคอยการแข่งขันครั้งนี้อย่างใจจดใจจ่อ

บนเวทีหลักซุนจางหัวเราะ "การต่อสู้ครั้งต่อไปสาหรับอันดับหนึ่งโดยรวมที่แท้จริงมันช่างเกินความคาดหมายจริง ๆ !"

เซี่ยงฉู่พยักหน้าก่อนกล่าวว่า "มันเป็นเวลาสองปีแล้วที่พึ่งจะมีคนกล้าที่จะท้าทายหมายเลขหนึ่งของลานภายใน ! ในที่สุดการแข่งขันประจาปีก็เริ่มจะมีชีวิตชีวา! "

ด้านล่างของเวทีอาจารย์ผู้สอนชั้นปีที่ 3, เฉินเสี่ยวจิงรู้สึกหดหู่ใจมากขึ้นเรื่อย ๆ

เพียงไม่กี่ชั่วยามก่อนหน้านี้เขาได้ให้คาปรึกษาแก่หวงเสี่ยวหลงเพื่อให้เขารอเพื่อจะท้าทายอันดับหนึ่งของชั้นปีที่สามในปีหน้า ...

ครู่ต่อมาหวงเสี่ยวหลง และโจวเต็งก็ได้มายืนอยู่บนเวที

"พี่ใหญ่!" หวงหมิ่น และหวงเสี่ยวไห่เชียร์พี่ใหญ่ของพวกเขาจากด้านล่างเวที

หวงเสี่ยวหลงยิ้ม และพยักหน้าให้พวกเขาแล้วหันไปมองโจวเต็งที่ยืนตรงข้ามกับเขา

"เจ้าเป็นศิษย์ของเซียเหว่ย และเจียงเฮิงยี่?" หวงเสี่ยวหลงถามด้วยเสียงเบา ๆ

คนที่ใช้เรื่องคุณสมบัติของ "นักรบระดับสิบ" เป็นข้ออ้างที่จะกีดขวางไม่ให้เขาก้าวเข้าสู่ลานภายในได้แก่ เซียเหว่ย, เจียงเฮิงยี่ และ เฉิงฟงลี่!

โจวเต็งรู้สึกทึ่งกับคาถามที่เกิดขึ้นทันที และตอบว่า "ใช่"

"เจ้าเป็นคนที่ใช้หลินฮานมาสู้กับข้าหรือ ?" ท่าทางของหวงเสี่ยวหลงเปลี่ยนไป

โจวเต็งหัวเราะเบา ๆ "จะเกิดอะไรขึ้น ? ข้าไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะไม่สามารถแม้แต่ชกต่อยเจ้าได้! "

"ในสายตาของเจ้า เจ้าช่างไม่ต่างไปจากเขา เจ้าต้องจมสู่ความหายนะ!" หวงเสี่ยวหลง แสดงความคิดเห็นราวกับกาลังอย่างไม่ใส่ใจ

แสงวูบวาบที่โหดเหี้ยมภายในดวงตาของโจวเต็งลุกโชน แสงสีขาวเพริ่มแพร่เพิ่มขึ้นออกมาจากร่างกายของโจวเต็ง และเริ่มแปรเปลี่ยนกลายไปเป็นเต่ายักษ์โผล่ออกมาจากข้างหลังของเขา! กระดองเต่าเป็นสีดา แต่มันสะท้อนให้เห็นถึงการเรืองแสงสีเขียว และรูปแบบที่ดูขุ่นมัวบนกระดองเต่ามีอักษรคาว่า 'ปัญญาชน *'

นี่คือจิตวิญญาณการต่อสู้ของ โจวเต็ง, กระดองเต่าดาแห่งเต๋า!

กระดองเต่าดาแห่งเต๋าไม่ได้เป็นจิตวิญญาณที่มีพรสวรรค์ในการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม แต่เป็นหนึ่งในจิตวิญญาณการต่อสู้ระดับสิบชั้นดีที่มีพลังป้องกันไม่มีที่สิ้นสุด

โจวเต็งไม่ต้องการเสียเวลาอีกต่อไป หลังจากเรียกกระดองเต่าดาแห่งเต๋าแล้วเขาก็ใช้การเปลี่ยนวิญญาณทันที แสงสีดากระพริบ และในขณะเดียวกันเปลือกสีดาคล้ายกับจิตวิญญาณการต่อสู้ของเขาปรากฏตัวขึ้นบนหลังของโจวเต็ง บนผิวหนังของเขาเป็นเหมือนกระดองเต่าสีดาเป็นรูปแบบสีดาที่เกิดขึ้นอีกครั้งของคาว่า 'ปัญญาชน'

จ้องมองไปที่รูปลักษณ์ของโจวเต็งหลังจากการเปลี่ยนจิตวิญญาณของเขา หวงเสี่ยวหลงรู้สึกงงงวยไปเป็นเวลาสองอึดใจ แล้วรอยยิ้มก็ปรากฎขึ้นที่มุมริมฝีปากของเขาหลังจากได้เห็นการเปลี่ยนแปลงแล้วเขาคิดว่าโจวเต็งดูเป็น "เต่า" จริงๆในแบบนี้ นอกจากนี้รูปลักษณ์ของโจวเต็ง ยังดูน่าเกลียดมาก ปากของเขามีขนาดใหญ่กว่าปากคนทั่วไปปกติ และเขาก็มีจมูกที่ยังดูว่ามีขนาดใหญ่กว่าคนอื่น ๆ ซึ่งฉากนี้ได้เตือนให้หวงเสี่ยวหลงนึกถึงจากในเรื่องนิยายจากโลกเก่าของเขาที่อาศัยอยู่ในวังเจ้าสมุทร

ใบหน้าของโจวเต็งวูบวาบมีสีแดงเมื่อเขาเห็นหวงเสี่ยวหลงส่ายหน้า และหัวเราะหลังจากได้เห็นการเปลี่ยนวิญญาณของเขา ความโกรธในหัวใจของเขาระเบิดออกมาทันที! ถึงแม้จิตวิญญาณของกระดองเต่าดาแห่งเต๋าจะเป็นจิตวิญญาณที่มีพรสวรรค์อย่างยอดเยี่ยม แต่เขาต้องยอมรับว่าเขาดูน่าเกลียดมากหลังจากผสมผสานกับจิตวิญญาณของเขา นี่เป็นจุดที่สร้างความเจ็บปสดในหัวใจของเขา

โจวเต็งกระโดดออกมา ทุกคนเฝ้ามองขณะที่เขาก้มลงทั้งมือ และขา ร่างกายของเขาหมุนด้วยความเร็วอย่างรวดเร็วคล้ายกับพายุทอร์นาโดที่ลอยขึ้นมาจากพื้นผิวของทะเล และพุ่งไปหาหวงเสี่ยวหลง

"ลมพายุสมุทร!!!"