บทที่ 145: ข่าวของหยูหมิง

หลังจากนั้นได้มีการเริ่มประมูลทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีจากการประกาศของผู้จัดการประมูล ทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีนี้มีชื่อเรียกว่าเพลงดาบต้านอริ และหวงเสี่ยวหลงใช้เงินห้าล้านเพื่อเสนอราคาสาหรับหวงหมิ่น เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนนี้หลงใหลในดาบ และทักษะดาบ

เร็ว ๆ นี้การประมูลสิ้นสุดลง

หวงเสี่ยวหลง และกลุ่มของเขาออกจากโรงประมูล และกลับมายังคฤหาสน์เทียนซวน

แม้ว่าจะไม่ได้เป็นความลับแต่อย่างใดที่ว่าตี้ซินบริสุทธิ์ถูกซื้อโดยหวงเสี่ยวหลงแต่ก็ไม่มีใครกล้าที่จะมาปิดกั้นเส้นทางของพวกเขาเพื่อลงมือดักปล้น

หลังจากนี้ในกลุ่มของหวงเสี่ยวหลงยังมีจอมพลฮ่าวเทียน และเฟยฮาว –สองผู้เชี่ยวชาญขั้นนักรบเหนือธรรมชาติร่วมเดินทางมาด้วย

ก้าวเข้าไปในคฤหาสน์เทียนซวน หวงเสี่ยวหลงรีบกลับเข้าไปที่ห้องของเขา และใช้แหวนผนึกเทพ และเข้าสู่สนามรบโบราณเพื่อเริ่มต้นการปิดด่านฝึกฝน

ในสนามรบโบราณ หวงเสี่ยวหลงนั่งลง และหยิบขวดหยกสีเขียวออกมาจากแหวนเทพอสูร เมื่อเปิดขวดมีกลิ่นที่มีลักษณะคล้ายกลิ่นหอมเหมือนเป็นเช่นกลิ่นของอาหารทิพย์ลอยออกมา

กลิ่นหอมนี้มีความคล้ายคลึงกับสุราชั้นเลิศที่หมักไว้ในดินเป็นเวลาหลายปี และเพียงแค่กระพือกลิ่นออกมาก็เพียงพอที่จะทาให้คนเมามายได้

หวงเสี่ยวหลงมองเข้าไปในขวดหยกสีเขียว และเห็นว่ามีของเหลวสีขาวที่มีความหนืดหนาเพียงไม่กี่หยด ขณะที่เขายังมองต่อไปดูเหมือนว่ามันจะมีเสน่ห์อันน่ามหัศจรรย์ที่ทาให้คนไม่สามารถขยิบตาได้ มันเป็นผลทางจิตที่ทาให้คนอยากจะจมอยู่ในความรู้สึกนั้น

ในขณะที่หวงเสี่ยวหลงพยายามจะดึงตัวเองออกจากอาการประสาทหลอน ในขณะที่รู้สึกตกใจอยู่ภายในใจ

ความคิดของหวงเสี่ยวหลง เขากลืนหยดสีขาวเข้าไปในปากของเขาทั้งหมด แม้จะดูเหมือนว่ามีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่สมบัติที่มีฤทธิ์เหมือนยาเช่นเดียวกับที่อยู่ภายในตี้ซินบริสุทธิ์ มันไม่ได้มีผลกระทบอย่างรุนแรง เพราะฉะนั้นมันจะไม่ทาให้เกิดผลข้างเคียง

เมื่อหยดตี้ซินบริสุทธิ์ไหลลงไปในคอของเขา ทั้งหกหยดกลิ่นหอมก็กระจายเต็มปากของเขา และท่วมไปในทุกมุมของร่างของหวงเสี่ยวหลง หวงเสี่ยวหลงไม่เคยลิ้มรสอะไรที่อร่อยเช่นนี้

ผลก็ปรากฎในทันที เส้นใยพลังงานที่ร้อนแรงแผ่กระจายไปทั่วร่างของเขา และหวงเสี่ยวหลงได้รีบโคจรทักษะเทพอสูรเพื่อปรับแต่งพลังอันอบอุ่นเหล่านี้ ขณะที่หวงเสี่ยวหลงกาลังกลั่นพวกมัน ปราณฉีในเส้นลมปราณ และทะเลฉีของเขากาลังเดือดพล่านเมื่อมันควบแน่น และพื้นที่ ทะเลฉีของเขากาลังขยายตัวออกไป

ในเวลาเดียวกันปราณฉีจากโลกเบื้องล่างที่อยู่ในทะเลฉีของหวงเสี่ยวหลงได้เริ่มกระบวนการเปลี่ยนรูปของเหลวเปลี่ยนจากสถานะก๊าซเป็นของเหลว

เมื่อกระบวนการนี้เริ่มต้นขึ้นก๊าซมีปริมาณเพิ่มมากขึ้น และจากการควบแน่นปราณฉีให้กลายเป็นรูปแบบของเหลว

จิตวิญญาณมังกรคู่ที่ปรากฎออกมาอยู่ที่เบื้องหลังของหวงเสี่ยวหลงกาลังกินพลังงานทางจิตอย่างตะกละตะกลาม และไฟสีดา และสีฟ้าส่องเป็นประกาย เกล็ดมังกรที่ดั่งเดิมของพวกมันเริ่มลดลงทีละนิด! เกล็ดใหม่เริ่มขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และทาการผลัดเปลี่ยนกับของเก่า

หวงเสี่ยวหลงได้ใช้ทักษะเทพอสูรครบรอบหนึ่ง หลังจากที่ได้มีการปรับแต่งพลังที่อบอุ่นจากตี้ซินบริสุทธิ์อย่างต่อเนื่อง!

ในสนามรบโบราณมีความแตกต่างระหว่างทั้งกลางวัน และกลางคืน

แสงสว่างเข้ามา และมันก็ซ้าแล้วซ้าเล่าหลายต่อหลายครั้งจนกระทั่งถึงจุดหนึ่งแสงที่สุกใสออกมาจากร่างของหวงเสี่ยวหลง และเขาก็สั่นสะท้าน

จุดสูงสุดของนักรบระดับสิบขั้นปลาย ในที่สุดเขาก็สามารถผ่านไปได้!

ความสุขห่อหุ้มหัวใจของหวงเสี่ยวหลง แต่เขายังคงรักษาพลังงานที่ได้มาจากตี้ซินบริสุทธิ์ ในขณะที่ปราณฉีในเส้นลมปราณ และทะเลฉีของเขาเกือบจะกลายเป็นของเหลวทั้งหมด

หวงเสี่ยวหลงเพียงแค่หยุด เมื่อเขาได้กลั่นตี้ซินบริสุทธิ์ทั้งหมด

เปิดดวงตาของเขาขึ้น หวงเสี่ยวหลงปล่อยเสียงคารามขึ้นไปบนท้องฟ้าซึ่งคล้ายกับเสียงคารามของมังกรดังสะท้อนอยู่ในสนามรบโบราณเป็นเวลานาน

จุดสูงสุดของนักรบระดับสิบขั้นปลาย!

แม้ว่าเขาจะไม่สามารถเข้าสู่ขั้นนักรบเหนือธรรมชาติได้ แต่เขาก็มีความมั่นใจที่จะต่อสู้กับใครบางคนที่เพิ่งเข้าสู่ขั้นนักรบเหนือธรรมชาติได้ หากว่าเขาเปลี่ยนวิญญาณด้วยมังกรคู่ แม้แต่ฆ่าพวกเขาก็ไม่ใช่ปัญหา!

สูดหายใจเข้าไปลึก ๆ เพื่อให้ใจสงบลง หวงเสี่ยวหลงออกจากสนามรบโบราณ

เดินออกไปข้างนอก เขาเดินผ่านลานหน้าห้องพักของหวงหมิ่น และได้ยินเสียงการฝึกเพลงดาบที่ทาให้เขาต้องหยุดเดิน เขาเดินเข้ามา และเห็นว่าหวงหมิ่นกาลังฝึกฝนอยู่ภายใน

ดาบยาวในมือของหวงหมิ่นก็เหมือนกันกับดาบที่หวงเสี่ยวหลงซื้อมาจากโรงประมูลล้านสมบัติ

ทักษะดาบที่หวงหมิ่นกาลังฝึกมีการเคลื่อนไหวแปลก ๆ ขณะที่ดาบกาลังโจมตีไปทางด้านหน้าแต่ร่างกายของนางก็หมุนไปรอบ ๆ โดยปล่อยให้นางใช้ดาบยาวโจมตีออกไปในทิศทางตรงกันข้าม เช่นเดียวกับปลายดาบที่แทงไปที่ด้านหลังด้วยข้อมือของนาง และจะหันการโจมตีอีกครั้งเพื่อมุ่งไปที่ด้านหน้า

"นี่คือเพลงดาบต้านอริ?" หวงเสี่ยวหลงพูด

การได้ยินเสียงของหวงเสี่ยวหลง หวงหมิ่นได้หยุดการฝึกซ้อมของนาง และหันไปมอง ดวงตาของนางเป็นประกายในขณะที่นางวิ่งไปหาหวงเสี่ยวหลง: "พี่ใหญ่ในที่สุดท่านก็ได้ออกมาจากการปิดด่านฝึกฝนเสียที"

หวงเสี่ยวหลงยิ้มว่า "หนนี้ข้าฝึกนานแค่ไหน ?"

"เกือบ 3 เดือนแล้ว" หวงหมิ่นตอบ

สามเดือน!

นี้มันได้สร้างความประหลาดใจอย่างมากแก่หวงเสี่ยวหลง- เขาไม่ได้คาดหวังว่าเวลาสามเดือนได้ผ่านไปแล้ว! โชคดีที่เขาไม่ได้พลาดโอกาสในการเข้าร่วมการแข่งขันประจาปีของสถาบัน

"โอ้พี่ใหญ่ ท่านอาวุโสเฟยฮาว มาหาท่านหลายรอบแล้ว เขาบอกว่าเขามีอะไรบางอย่างที่จะรายงานต่อท่าน" หวงหมิ่นกล่าว

หวงเสี่ยวหลงพยักหน้าบอกว่าเข้าใจ จากนั้นเขาก็ปล่อยให้น้องสาวตัวเล็ก ๆ ของเขาไปฝึกฝนดาบต่อไป ก่อนที่เขาจะเดินออกจากลานที่พักของนาง และมุ่งหน้าไปยังห้องโถงใหญ่ เขาส่งคนไปตามเฟยฮาว

"ท่านจักรพรรดิ, ท่านออกมาแล้ว!" เมื่อเห็นหวงเสี่ยวหลง เฟยฮาวแสดงออกอย่างมีความสุขที่ปรากฎอยู่บนใบหน้าของเขา ในขณะที่เขารีบกล่าวเพิ่มว่า "ท่านจักรพรรดิมีข่าวดี! มีข้อความมาจากท่านอาจารย์ ! "

"มีข่าวอะไรจากหยูหมิง ?" หวงเสี่ยวหลงกล่าวถามไว้ก่อนที่จะพอใจกับเรื่องนี้นี่ถือว่าเป็นข่าวดี!

"อาจารย์ของเจ้าอยู่ที่ไหน?" หวงเสี่ยวหลงถาม

"เมื่อหลายวันก่อนข้า และท่านพี่ฮ่าวเทียน ได้รับข้อความจากท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์กล่าวว่าเขาจะมาถึงเมืองหลวงของอาณาจักรหลัวถงภายในเวลาสองเดือน และคราวนี้เขาจะมาพร้อมกับผู้พิทักษ์ซ้าย! " เฟยฮาวกล่าวด้วยความเคารพอย่างชัดเจนในเสียงของเขา

ผู้พิทักษ์ซ้าย จ้าวชู!

หวงเสี่ยวหลงกล่าวอย่างแปลกใจ

ตั้งแต่หยูหมิงจากไป และไม่มีข่าวคราวส่งกลับมา หวงเสี่ยวหลงกังวลว่าศิษย์พี่เฉินเทียนฉีของเขาจะรู้เรื่องของเขา และจะทาให้เกิดหายนะต่อตระกูลหวง แต่ตอนนี้ตราบเท่าที่ผู้พิทักษ์ซ้าย อยู่ที่นี่เขาจะมีผู้เชี่ยวชาญขั้นนักรบศักดิ์สิทธิ์ ที่อยู่ข้าง ๆ ตัวของเขา ตอนนี้ความปลอดภัยจะได้รับการรับรองขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง

อีกสองเดือน

นั่นหมายความว่าการมาถึงของพวกเขาจะใกล้เคียงกับช่วงสิ้นปี หยูหมิง และจ้าวชูจะมาถึงเมืองหลวงของอาณาจักรหลัวถงในที่สุด

"มีข่าวการเคลื่อนไหวใด ๆ จากนิกายดาบใหญ่, นักสู้ตระกูลหนิง หรือหอไร้เมฆา เมื่อเร็ว ๆ นี้หรือไม่" หวงเสี่ยวหลงรวบรวมความคิดของเขา และถามเฟยฮาว

"เมื่อครึ่งเดือนที่ผ่านมาหลินสือเริ้นของนิกายดาบใหญ่ได้ก้าวเข้าสู่ขั้นนักรบเหนือธรรมชาติ และได้มีการเฉลิมฉลองที่ยิ่งใหญ่ พวกเขาเชิญกองกาลังหลายแห่งในอาณาจักรเป่าหลงเพื่อจัดเลี้ยง นักสู้ตระกูลหนิง และหอไร้เมฆาก็ดูเหมือนจะทาอะไรบางอย่างลับ ๆ และในช่วง 2-3 เดือนที่ผ่านมา หนิงหวัง และผู้นาของหอไร้เมฆาเคอหยู ได้มีความใกล้ชิด และมีความสัมพันธ์ที่ดีมากขึ้น " เฟยฮาวรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

"เคอหยู?" หวงเสี่ยวหลงงงงวย

"ขอรับ เคอหยูเป็นนักรบเหนือธรรมชาติระดับสอง และมีความงามเปนอย่างมากเช่นกัน" เฟยฮาวตอบว่า "บางทีหนิงหวังอาจมีความปรารถนาบางอย่างต่อเคอหยู"

หวงเสี่ยวหลงพยักหน้า

ตอนแรกหวงเสี่ยวหลงไม่ได้มีความเชื่อมั่นอย่างเต็มที่ในการทาลายนิกายดาบใหญ่, นักสู้ตระกูลหนิง และ หอไร้เมฆา หลังจากผ่านไปสู่ขั้นนักรบเหนือธรรมชาติในอีกไม่กี่วันข้างหน้า อย่างไรก็ตามในเวลาสองเดือนหลังจากนี้ เมื่อหยูหมิง และจ้าวชูมาถึง นิกายดาบใหญ่, นักสู้ตระกูลหนิง และหอไร้เมฆาจะไม่สามารถหลบหนีจากการถูกทาลายล้างได้!

หวงเสี่ยวหลงได้ตัดสินใจว่าเมื่อทั้งสองคนมาถึงแล้วเขาจะเดินทางไปอาณาจักรเป่าหลงพร้อมกับพวกเขา

"ท่านจักรพรรดิยังมีอีกเรื่องหนึ่ง เมื่อเร็ว ๆ นี้มีการปะทะกันระหว่างคนของของคฤหาสน์เทียนซวนของเรา กับคนของจวนอุปราช " เฟยฮาวลังเลที่จะนาเสนอประเด็นนี้ออกมา

"จวนอุปราช ?" แสงเย็นส่องเข้ามาภายในดวงตาของหวงเสี่ยวหลง "อะไรเป็นสาเหตุของเรื่อง?"