บทที่ 402 ไลฟ์สดหน้าบ้าน มันเกินไปแล้ว
บทที่ 402 ไลฟ์สดหน้าบ้าน มันเกินไปแล้ว
บทที่ 402 ไลฟ์สดหน้าบ้าน มันเกินไปแล้ว
เสี่ยวอิงชุนจัดแจงทุกอย่างเสร็จสิ้น ส่งพี่เลี้ยงเด็กกับป้าสะใภ้กลับไป ให้ฟู่เฉินอันพาลูก ๆ ไปที่แคว้นเทียนอู่ก่อน
ถังซือฉงเดินทางไปเมืองหลวง งานดูแลออเดอร์ของชุนเสี่ยวให้ ลู่เชียนฮวา รับช่วงต่อ
เหลือเธออยู่คนเดียวกับทีมรักษาความปลอดภัยของบริษัท หวังหย่งจวิน คิดว่าไม่น่ามีปัญหา
แต่เธอก็ยังคิดง่ายเกินไป…
ไม่ทันครึ่งวัน ก็มีคนโผล่มา
บรรดาบล็อกเกอร์สายคอนเทนต์ต่างชอบล่าเรตติ้ง
เรื่องผลไม้คุณภาพต่ำที่ชุนเสี่ยวส่งให้ลูกค้า VIP กลายเป็นกระแสร้อน ใครจะไม่อยากตามกระแสนี้บ้างล่ะ?
ตอนแรกนึกว่าบริษัทหรูหราแบบนี้จะตั้งอยู่ในเมืองใหญ่ระดับปักกิ่ง…
ใครจะคิดว่าพอขุดลึกลงไป กลับพบว่าเจ้าของชุนเสี่ยวอาศัยอยู่ใน ว่อหลงซานจวง ที่เมืองหวงซาน!
กลุ่มที่มาก่อนยังแค่เริ่มต้น ยังไม่รู้ว่าจะมีบล็อกเกอร์กับนักข่าวจากต่างถิ่นตามมาอีกเท่าไหร่
ทำเอาพวกเน็ตไอดีทั้งหลายตื่นเต้นกันสุด ๆ “ต้องรีบไปเอาข้อมูลมือหนึ่งให้ได้!”
จึงเริ่มมีคนพยายามเข้าไปในว่อหลงซานจวง
รปภ.หน้าประตูถามว่า “คุณมาตามหาใคร?”
เน็ตไอดีคนนั้นบอกหมายเลขบ้านของเสี่ยวอิงชุน
รปภ.ตอบ “ให้คนข้างในโทรมาแจ้งเราก่อนครับ”
เน็ตไอดีถึงกับเงียบ… ถ้ามีปัญญาให้เจ้าของชุนเสี่ยวโทรหาได้ตรง ๆ จะมาทำบล็อกอยู่ทำไมกัน?
เน็ตไอดีที่มาทีหลังเห็นสถานการณ์แล้วเข้าใจทันทีว่า เข้ามาแบบนี้ไม่ได้แน่
ต้องหาทางอื่น
เสี่ยวอิงชุนอยู่ในว่อหลงซานจวง แต่คนอื่นก็อยู่ที่นี่เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?
วนไปวนมา หนึ่งในญาติหรือเพื่อนของใครสักคนต้องอยู่ในนี้แน่นอน
มีบางคนรีบโทรหาญาติ หาเพื่อนที่อาศัยอยู่ในว่อหลงซานจวง
ไม่นาน ก็มีคนเจอคนรู้จักจริง ๆ เดินเข้าไปคุยกับ รปภ. “ผมมาหา ไช่จื้อซิน อยู่ตึกหก เป็นเพื่อนกันครับ”
รปภ.ให้โทรหากันก่อน ซึ่งอีกฝ่ายก็โทรจริง ๆ
เลยผ่านประตูมาได้สำเร็จ
กระแสกำลังมา!
ตัวเองกำลังจะเป็นผู้รับผลประโยชน์จาก “พรมวิเศษแห่งความร่ำรวย” นี้แล้ว!
พอมีคนหนึ่งเข้าได้ คนที่เหลือก็นึกออกทันที: “ใคร ๆ ก็มีญาติอยู่ที่นี่ทั้งนั้นแหละ!”
ไม่นาน บล็อกเกอร์หลายคนก็ทะลุเข้ามาได้
“เบบี๋ทั้งหลาย นี่คือบริษัทชุนเสี่ยวในตำนานเลยนะ…”
บล็อกเกอร์คนหนึ่งที่เริ่มไลฟ์สดยืนอยู่หน้าประตูบ้านในสวนวิลล่า ชี้ไปที่ประตูแล้วเริ่มบรรยาย
เสี่ยวอิงชุนซื้อวิลล่าหลังนี้แล้วปรับปรุงกำแพงใหม่หมด
จากด้านนอกมองไม่เห็นชั้นล่างเลย ชั้นสองกับสามก็ปิดม่านไว้แน่นหนา
“ตอนนี้ฉันอยู่หน้าบริษัทชุนเสี่ยว ที่ว่ากันว่าชุดแฟชั่นที่ส่งไปทั่วโลกก็ออกจากที่นี่…”
“ทั้งซีอีโอและเจ้าของบริษัทชุนเสี่ยวก็อาศัยอยู่ที่นี่…”
แม้จะไลฟ์สดแค่หน้าประตู แต่ยอดผู้ชมก็พุ่งกระฉูด เกินพันคนภายในพริบตา และยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
แบรนด์ชุนเสี่ยวเคยเป็นสิ่งที่สาว ๆ ใฝ่ฝัน ตอนนี้กลับได้เห็นภาพล้มลุกคลุกฝุ่นแบบนี้…
บางคนก็รู้สึก “สะใจ” แปลก ๆ
ในคอมเมนต์ก็มีทั้ง…
“ปีนเข้าไปดูสิ!”
“เวรกรรมตามทัน!”
“สมน้ำหน้า!”
“ไม่อยากเชื่อเลยว่าชุนเสี่ยวตั้งโรงงานในที่เล็ก ๆ แบบนี้… หมดมนต์ขลังแล้ว เลิกติดตาม”
“ข้างบน พูดเหมือนตัวเองเคยซื้อยังไงงั้น… ขำตาย”
บางคนก็พิมพ์ว่า “ผลไม้ชุนเสี่ยวแม้จะเล็ก แต่รสชาติหวานจริง ๆ นะ…”
แต่ก็โดนคอมเมนต์ถล่มทันที “อ้าว พวกหน้าม้าโผล่มาล่ะ… ชุนเสี่ยวจ่ายเธอเท่าไหร่?”
“นั่นสิ ดูก็รู้ว่าเป็นผลไม้คัดเกรดต่ำ จะอร่อยได้ยังไง?”
“คงไม่เคยกินของดีละสิ หิวจนลิ้นด้านแล้วมั้ง ฮ่า ๆ ๆ”
ลูกค้าชุนเสี่ยวที่ยังพออยากปกป้องแบรนด์ก็รีบเงียบกริบทันที
ใครจะกล้าออกหน้าในช่วงนี้ล่ะ? โดนไซเบอร์บูลลี่เข้าไป ไม่คุ้มแน่นอน
พอบล็อกเกอร์คนหนึ่งเริ่ม ก็มีตามมาอีกเพียบ
ไม่นาน กลุ่มบล็อกเกอร์ก็ล้อมรอบบ้านชุนเสี่ยวจนแน่นขนัด
เสี่ยวอิงชุนเห็นสภาพด้านนอก ก็ต่อสายไปหาหน่วยรักษาความปลอดภัย “ตอนนี้มีคนมาไลฟ์สดอยู่หน้าบ้านฉันเยอะมาก จนรบกวนการใช้ชีวิต พวกเขาเข้ามาในหมู่บ้านได้ยังไง?”
ฝ่ายรักษาความปลอดภัยก็เพิ่งรู้จากคำพูดของพวกนั้นว่าเกิดเรื่อง “ผลไม้คัดเกรดต่ำของชุนเสี่ยว”
“คุณเสี่ยว เดี๋ยวเราจะส่งคนไปเชิญออกทันทีครับ”
เสี่ยวอิงชุนเป็นเจ้าของบ้านที่ใหญ่ที่สุดในว่อหลงซานจวง ซื้อไว้ตั้งสามหลัง ใครจะกล้าทำให้เธอไม่พอใจ?
รปภ.เดินออกไป แต่บล็อกเกอร์ยอมไปง่าย ๆ ซะที่ไหน?
เริ่มโวยวายกันหน้าบ้านทันที
“ฉันไม่ได้เข้าไปในบ้านพวกเขา ทำไมถึงห้ามถ่ายทอดสด?”
“ละเมิดความเป็นส่วนตัวเหรอ?”
“แค่ถ่ายบ้านเขาก็ไม่ได้เหรอ?”
“เพราะอะไร…”
ระหว่างนั้น บล็อกเกอร์บางคนที่ถูกยุจากคนดู ก็เริ่มจะปีนข้ามกำแพงเข้าไปดู “ภายในบริษัทชุนเสี่ยว”
ทันใดนั้นเอง ประตูวิลล่าข้างบ้านก็เปิดออก มีชายชุดดำหลายคนเดินเรียงแถวออกมา ยืนเป็นแนวริมกำแพง
“พวกคุณเป็นใคร?”
“ดูสิ ใช่ รปภ.ของชุนเสี่ยวรึเปล่า?”
“เขาจะลงมือใส่เรามั้ย?”
“ลงมือเลยยิ่งดี! ได้ยอดวิวอีกเป็นกอบเป็นกำ…”
“ฮ่า ๆ ๆ…”
ท่ามกลางเสียงหัวเราะ มีบางคนเริ่มท้าทาย รปภ.จริง ๆ
แต่คนพวกนั้นเป็นอดีตทหารหน่วยพิเศษ แค่ยืนเรียงแถวก็ข่มขวัญได้แล้ว
พอมีคนเงื้อมมือจะเข้าใกล้ ก็ถูกสายตาเย็นชาคู่หนึ่งจ้องเข้าให้ ถึงกับชะงัก ก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว ไม่กล้าทำอะไรเกินเลยอีก
เข้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ถ่ายอยู่ข้างนอกก็ได้เหมือนกัน
ในขณะเดียวกัน เว็บไซต์ทางการของชุนเสี่ยวออกประกาศแถลงการณ์
เรียนบรรดาดอกไม้แสนรักทุกท่าน
ผลไม้หน้าตาแปลกที่ชุนเสี่ยวส่งมอบให้ลูกค้า VIP เป็นของขวัญฟรี ไม่มีค่าใช้จ่ายใด ๆ
ผลไม้ทุกผลผลิตจากฟาร์มของเราเอง เรากล้ารับรองว่าไม่มีสารเคมีตกค้าง และปลอดมลภาวะ
แต่เราไม่ได้ยื่นขอใบรับรอง “ออร์แกนิก” หรือ “เกษตรปลอดภัย” ใด ๆ
เราจึงไม่มีใบรับรองพวกนั้นมาแสดง
อย่างไรก็ตาม ผลไม้ของเราพร้อมรับการตรวจสอบจากสถาบันที่เป็นทางการได้ทุกเมื่อ
ยินดีต้อนรับบล็อกเกอร์ทุกท่านเข้ามาตรวจสอบ
— ชุนเสี่ยว
ประกาศนี้ปล่อยออกมา โลกออนไลน์ก็เดือดพล่านทันที
ชุนเสี่ยวไม่ยอมอ่อนข้อแม้แต่นิด!
ไม่มีสารตกค้าง?
ไม่มีมลภาวะ?
ถ้ามันดีจริง ทำไมไม่ขอใบรับรองให้ครบถ้วนล่ะ?
“มีใครหาผลไม้ชุนเสี่ยวมาได้บ้าง?”
“ไหนบอกว่าพร้อมให้ตรวจสอบ?”
“งั้นก็ส่งตรวจเลยสิ!”
“รอดูเลยว่าจะโดนตบหน้ารึเปล่า”
“รอตอนต่อไป…”
ศาสตราจารย์ด้านเกษตรจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เห็นประกาศนี้แล้วถึงกับหัวเราะเหยียด
“ทุกวันนี้แม้แต่ดิน น้ำ และอากาศยังมีสารไมโครพลาสติก แล้วจะเรียกว่าไม่มีมลภาวะได้ยังไง?”
“บริษัทชุนเสี่ยวพูดเกินจริงเกินไป”
“ประกาศแบบนี้ผ่านฝ่ายประชาสัมพันธ์ได้ยังไง?”
“ไม่กลัวถูกหักหน้ารึไง?”
“ไม่มีความรู้จริง ๆ”
ทันใดนั้น บล็อกเกอร์สายแฉที่มีผู้ติดตามหลักแสนก็เปิดไลฟ์สดขึ้นมา
“เบบี๋ทั้งหลาย ฉันก็หาผลไม้หน้าตาแปลกของชุนเสี่ยวมาได้กล่องหนึ่ง”
“ไหนบอกว่าพร้อมให้ตรวจสอบทุกแบบ งั้นเราจะพาไปส่งตรวจเลย”
“ต่อจากนี้ เราจะไปที่สถาบันตรวจสอบ เปิดกล่องตรงนั้น ส่งตรวจตรงนั้น…”
“กล่องนี้ยังไม่ถูกเปิดเลย และตลอดทางจะไม่มีการตัดกล้อง”
แล้วเขาก็เดินออกจากบ้านทั้งกล่อง ตลอดทางขึ้นรถ ลงรถ เข้าสถาบัน เปิดกล่อง ส่งตรวจ ทุกขั้นตอนถ่ายทอดสด
โลโก้ “ชุนเสี่ยว” ตัวใหญ่เห็นชัดตลอดเวลา ไม่มีอะไรปกปิด
รูปแบบไลฟ์สดแนวใหม่แบบนี้กลายเป็นที่สนใจของคนหมู่มาก ดึงดูดกระแสเข้ามาอย่างมหาศาล
ไลฟ์ของเขามียอดผู้ชมพุ่งทะลุหลักหมื่นในทันที ทุกคนจ้องรอความจริงแบบเรียลไทม์
เห็นยอดวิวพุ่งทะยานกับยอดผู้ติดตามที่พุ่งตาม ทีมงานของบล็อกเกอร์ถึงกับตื่นเต้นสุดขีด
ฤดูใบไม้ผลิของทีมเขามาถึงแล้ว!
พวกเขารับลูกกระแสนี้ไว้ได้เต็ม ๆ
ขณะที่ภายนอกเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ภายในบ้านที่ถูกล้อมอยู่นั้น เสี่ยวอิงชุนกลับนั่งคุยในกลุ่มแชตกับ ถังซือฉง และ เหอเหลียงชง อย่างใจเย็น
เหอเหลียงชง: “ทางนั้นเป็นไงบ้าง?”
เสี่ยวอิงชุน: “คนเยอะมาก ล้อมบ้านแน่นเลย”
ถังซือฉงเริ่มเป็นห่วง “พวกเขาจะพังเข้ามามั้ย?”
เสี่ยวอิงชุน: “ฉันแจ้งตำรวจแล้ว บอกว่าโดนรบกวนการอยู่อาศัย”
การไลฟ์นอกหมู่บ้านยังพอว่า แต่ดันเข้ามาในหมู่บ้าน แล้วมารุมกันหน้าอยู่อย่างนี้ มันเกินไปจริง ๆ
“บล็อกเกอร์สายแฉนั่น เป็นยังไงบ้าง?”