บทที่ 358 ผู้ใดได้เสี่ยวอิงชุน ผู้นั้นครองโลก

บทที่ 358 ผู้ใดได้เสี่ยวอิงชุน ผู้นั้นครองโลก

หากแคว้นเทียนหลางได้ครอบครองเจ้าแผ่นอิฐดำที่สามารถสื่อสารกันได้แม้อยู่ห่างกันสิบลี้ ด้วยกำลังรบของแคว้นเทียนหลาง การพิชิตแผ่นดินก็อยู่ไม่ไกลแล้วหรือ?!

พอดีแคว้นหนานหมิงส่งโอกาสมาให้ ยินดีจัดส่งเสบียง เพื่อให้แคว้นเทียนหลางบุกโจมตีด่านจวี้หลาง

แคว้นเทียนหลางจึงฉวยโอกาสนี้ โหมบุกด่านจวี้หลางอย่างหนัก!

คิดว่าเมื่อทางราชสำนักเห็นว่าด่านจวี้หลางคับขัน คงจะจัดส่งเจ้าแผ่นอิฐพูดได้ให้กองทัพอ้าวใช้บ้าง?

แต่ใครจะรู้ว่าฟู่จงไห่กลับเสด็จนำทัพด้วยพระองค์เอง?!

ในขณะนั้นเอง ทหารองครักษ์ที่รับผิดชอบตรวจสอบจวนผู้รักษาการณ์ก็รีบเข้ามารายงาน

“กราบทูลฝ่าบาท พบอุโมงค์อีกสายหนึ่งที่มุมตะวันตกเฉียงใต้ของจวนผู้รักษาการณ์ ทะลุออกไปนอกด่านจวี้หลาง!”

ฟู่จงไห่ลุกพรวดขึ้น จ้องเถาเป่ยหวังอย่างเดือดดาล: “เถาเป่ยหวัง! หากเจ้ายังไม่พูดความจริง ข้าจะล้างโคตรเจ้าให้หมดสิ้นเป็นผุยผง!”

ในฐานะผู้รักษาการณ์ของด่านจวี้หลาง แต่กลับมีอุโมงค์ใต้ดินในจวนที่เชื่อมไปถึงนอกด่านได้!

นี่คือการกบฏโดยแท้!

เขาทำได้อย่างไร?!

เขากล้าได้อย่างไร?!

เมื่ออุโมงค์ถูกพบ เถาเป่ยหวังรู้ว่าคงปิดไม่มิด เพื่อให้ตนเจ็บตัวน้อยลง จึงตัดสินใจพูดความจริง

อุโมงค์ที่พบก่อนหน้านี้ เป็นทางลับที่เถาซีหวังทำไว้ให้สตรีและลูก ๆ ในครอบครัวใช้หลบหนี

แต่อุโมงค์ที่เชื่อมไปนอกด่าน เป็นฝีมือของเถาเป่ยหวังที่แอบขุดไว้ในช่วงหกเดือนที่ผ่านมา

ที่จริงแล้วยังมีอีกหนึ่งอุโมงค์ในลานอีกแห่ง ที่ทะลุออกไปนอกด่านได้เช่นกัน

แผงโซลาร์เซลล์ถูกลำเลียงออกนอกด่านผ่านอุโมงค์นั้น

“กษัตริย์แคว้นเทียนหลางต้องการได้ตัวพระชายารัชทายาทแห่งแคว้นเทียนอู่ ได้ส่งคนผ่านอุโมงค์ลับ ปลอมแปลงตัวตน มุ่งหน้าไปยังเมืองหลวงแล้ว…”

ฟู่จงไห่ไล่ถามทันที: “ไปกันกี่คน? หน้าตาเป็นอย่างไร? ใช้ชื่ออะไร? แฝงตัวในฐานะอะไร?”

“พวกเขาออกเดินทางเมื่อไร?!”

“ตอบมา!”

เมื่อฮ่องเต้โกรธเกรี้ยว พลังอำนาจในคำพูดแทบสั่นสะเทือนไปทั้งห้อง เถาเป่ยหวังเพิ่งจะเริ่มกลัวขึ้นมา

“หากข้าบอกออกไป ฝ่าบาทจะไว้ชีวิตลูกข้าหรือไม่?”

ฟู่จงไห่หัวเราะเย็น: “พวกเจ้านำตัวเขาไปสอบสวนให้หนัก”

คนขี้ขลาดแบบนี้ จะทนต่อการทรมานได้กี่น้ำกัน?

ทำเรื่องขายชาติ แล้วยังกล้าต่อรองอีกหรือ?!

ขณะให้คนสอบสวน ฟู่จงไห่ก็เร่งสั่งให้ส่งข่าวด่วนไปยังเมืองหลวง

จนกระทั่งสอบสวนเอาความจากปากเถาเป่ยหวังมาได้ครบทุกอย่าง ร่างของเขาก็แทบจะกลายเป็นเลือดทั้งตัว ใกล้สิ้นใจเต็มที

เถาอวี้ซวงที่เป็นอีกคนหนึ่งในสภาพเลือดโชกนั้น กลับไม่รู้มากนัก

หญิงใจแคบผู้ที่มีแต่เรื่องของอ้าวเซิ่งอิงเต็มอกคนนี้ ถูกใช้ประโยชน์เสียมากกว่า

ขณะเดียวกัน ด่านจวี้หลางก็ถูกปิดตายทั้งเมือง

พ่อค้าเร่จำนวนน้อยนิดทั้งหมด ถูกตรวจสอบอย่างละเอียด แล้วส่งตัวไปยังเมืองใหญ่ใกล้เคียง

ผู้พักอาศัยประจำบางส่วน ก็ถูกกักตัวในบ้าน มีทหารส่งเสบียงให้เป็นรายวัน

เมื่อฟู่เฉินอันในเมืองหลวงได้รับข่าว ก็ตกตะลึงไม่น้อย

ที่แคว้นเทียนหลางโหมบุกอย่างบ้าคลั่งเช่นนี้ เป็นเพราะอยากได้ทั้งของและตัวของเสี่ยวอิงชุนงั้นหรือ?!

คิดไปก็เข้าใจได้

การมาของเสี่ยวอิงชุน ทำให้กองทัพฟู่สามารถคว้าชัยเหนือคู่แข่งอย่างมีอำนาจเหนือกว่ามาก และคว้าแผ่นดินมาได้

พูดตามตรงแล้ว หากจะกล่าวว่า “ผู้ใดได้เสี่ยวอิงชุน ผู้นั้นครองโลก” ก็คงไม่เกินจริง

หลังจากแคว้นเทียนอู่สถาปนาขึ้น บ้านเมืองยังตกอยู่ในความเสื่อมโทรม เสี่ยวอิงชุนใช้เวลาอันสั้น นำเข้าสินค้าตะวันตกจำนวนมหาศาล

ของที่แปลกใหม่ สวยงาม อร่อย และใช้งานได้จริงมากมาย ทำให้ตระกูลขุนนางทั้งหลายยอมควักเงินออกมาอย่างเต็มใจ

ในเวลาอันสั้นสามารถรีดเงินจากขุนนางจำนวนมากได้ แล้วยังทำให้พวกเขายินดีจ่ายต่อเนื่องอีกด้วย...

ความสามารถเช่นนี้ ไม่มีใครเทียบได้

ทั้งหมดนี้ ล้วนมาจาก “ของฝั่ง” ของเสี่ยวอิงชุนทั้งสิ้น

นางสามารถนำเข้าสิ่งของมากมายที่แม้แต่แคว้นเทียนอู่ หรือกระทั่งทั่วทั้งทวีปนี้ยังไม่มี

ทั้งราคาถูกและใช้งานได้ดี ใครจะอดใจไม่ซื้อได้เล่า?!

แต่ละแคว้นล้วนทราบดีถึงความสำคัญของเสี่ยวอิงชุนต่อแคว้นเทียนอู่ จะไม่อิจฉาก็เป็นไปไม่ได้

เสี่ยวอิงชุนกลายเป็นเป้าหมายของทุกฝ่าย แค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

ฟู่เฉินอันเล่าเรื่องราวให้เสี่ยวอิงชุนฟัง

“ช่วงนี้ เพื่อความปลอดภัย เจ้าอย่าออกนอกวังเลยจะดีกว่า?”

เสี่ยวอิงชุนพยักหน้า: “ตกลง”

นางรักชีวิตดีนัก หากรู้ว่ามีอันตราย ก็จะไม่พาตัวเองไปเสี่ยงเด็ดขาด

“เช่นนั้นช่วงนี้ ข้าอยู่ที่ตำหนักเจ้าบ่อยหน่อยจะได้ไหม?”

ฟู่เฉินอันคิดถึงสถานการณ์ในวัง

แม้ว่าวังหลวงจะถูกกวาดล้างมาสองรอบ และขุนนางในรัชกาลก่อนถูกขจัดออกไปหมดแล้ว แต่ข้ารับใช้เดิม ๆ ยังไม่ได้ถูกขจัดจนเกลี้ยง

ไม่มีใครกล้ารับประกันว่าสะอาดบริสุทธิ์จริง เขาจึงพยักหน้ารับ

“ดี หากข้าว่างเมื่อใด จะไปหาเจ้าเอง”

ฟู่เฉินอันยังคงใฝ่ฝันถึงโลกของเสี่ยวอิงชุน

ถึงแม้นางจะมีภัยอยู่บ้าง แต่ก็ยังน้อยกว่าการลอบสังหารหรือกลลับลวงที่ซ่อนอยู่ในวังหลวงมาก

คิดไปคิดมา ฟู่เฉินอันนึกถึงหวังหย่งจวิน: “หรือให้หวังหย่งจวินหาคนมาคุ้มกันเจ้าดีไหม?”

บริษัทรักษาความปลอดภัยของหวังหย่งจวิน มีอดีตทหารหน่วยพิเศษอยู่มาก หากเหมาะสมก็ตามติดเสี่ยวอิงชุนคงปลอดภัยดี

เสี่ยวอิงชุนคิดครู่หนึ่ง: “ให้หาโชเฟอร์ที่รับงานเป็นบอดี้การ์ดด้วยคนหนึ่งแล้วกัน?”

โดยทั่วไปจะพักอยู่แถวอาคารสองชั้น หากนางต้องการไปไหน ค่อยให้เขาพาไป

ฟู่เฉินอันจึงติดต่อไปยังหวังหย่งจวิน

หวังหย่งจวินแนะนำชายคนหนึ่งมา: ต้าหยง

ต้าหยงรูปร่างสูงใหญ่ นิ่งขรึม ดูแค่ภายนอกก็น่ากลัวไม่น้อย

เสี่ยวอิงชุนพอใจทั้งรูปลักษณ์และนิสัยของเขา: “เอาคนนี้แหละ”

พอดีช่วงนี้ลู่เชียนฮวาป่วยเข้าโรงพยาบาล ฝั่งชุนเซี่ยวจึงไม่มีคนส่งของ ต้าหยงเลยรับหน้าที่ทั้งสองด้านไปพร้อมกัน

ค่าจ้างก็แน่นอนว่าไม่ให้น้อยหน้า

ช่วงนี้กรมทอผ้ารับหญิงช่างเย็บหน้าใหม่จำนวนมาก มารับผิดชอบงานพื้นฐาน ทำให้ช่างฝีมืออาวุโสในกรมทอว่างขึ้นและสามารถทุ่มเทให้กับแบรนด์ชุนเซี่ยวได้เต็มที่

ความเร็วในการส่งมอบงานตัดเย็บแบบสั่งทำของชุนเซี่ยวเพิ่มขึ้นกว่าเดิมถึงเท่าตัว

เมื่อนึกถึงบรรดาหญิงช่างเย็บที่ยังเรียนอยู่ในสถาบันอิงชุน เสี่ยวอิงชุนจึงรู้สึกว่า: โอกาสยิ่งใหญ่กำลังมาถึง!

เดิมทีคาดว่าต้องใช้เวลาราวครึ่งปีในการส่งมอบเสื้อผ้าแบบสั่งทำของชุนเซี่ยว ตอนนี้น่าจะลดลงเหลือเพียงสามเดือนเท่านั้น ทำให้ถังซือฉงดีใจมาก

เธอได้พบเสี่ยวอิงชุนบ่อยขึ้น และก็มีเวลาหารือเรื่องพัฒนาของชุนเซี่ยวมากขึ้นด้วย

“เราจะเพิ่มปริมาณคำสั่งซื้อของชุนเซี่ยวได้ไหม?”

ยังมีคนอีกมากอยากสั่งตัด แต่เพราะคิวสั่งผลิตแน่นเกินไป ถังซือฉงจึงไม่กล้าเปิดให้เต็มที่ ทำได้เพียงรอ

นั่นมันเงินทั้งนั้นเลยนะ!

ถังซือฉงถึงกับเสียดาย

เสี่ยวอิงชุนหัวเราะ: “ไม่มีปัญหา! แต่คุณก็อย่าปล่อยให้หมดพร้อมกันนะ”

กลยุทธ์การตลาดแบบขาดแคลน ใช้ได้เสมอ

นอกจากเสื้อผ้า พวกเขายังสามารถทำรองเท้าคู่กันได้ด้วย

ฮั่นฝูที่งดงามจับคู่กับรองเท้าประณีต ยิ่งถูกผลิตออกมาด้วยฝีมือของหญิงช่างเย็บในกรมทอ ก็ยิ่งดูสวยเป็นพิเศษ

ในเวลาเดียวกัน เสี่ยวอิงชุนยังนำเข้าเครื่องปักลูกปัดให้ทางแคว้นเทียนอู่

ไข่มุกแต่ละเม็ด เพียงใช้เครื่องปักลูกปัดกดเพียงครั้งเดียว ก็ฝังลงบนผ้าได้ทันที

ทั้งประหยัดเวลา และยังยึดติดแน่นหนา

ประโยชน์ของจักรเย็บผ้าถูกนำมาใช้อย่างเต็มที่ ร้านขายผ้าทั่วแคว้นเทียนอู่ไม่จำเป็นต้องเย็บมืออีกต่อไป

ทุกขั้นตอนที่ใช้เครื่องจักรแทนคนได้ ก็ล้วนเปลี่ยนมาใช้เครื่องจักรทั้งสิ้น

เมื่ออากาศอุ่นขึ้นทีละวัน ร้านขายผ้าของรัฐก็เพิ่มสินค้าใหม่หลายรายการ

ผ้าแบบชีฟองหลากหลายชนิดถูกนำมาวางขาย

ชุดกระโปรงหลากหลายแบบที่ประณีตและพลิ้วไหว ถูกแขวนเรียงรายบนผนังด้วยหุ่นโชว์พลาสติกอย่างง่าย

ผู้คนสามารถมองเห็นรูปแบบและความสวยงามเวลาใส่ได้ทันที

คุณหนูจากตระกูลใหญ่หลายคนเพียงแค่เหลือบมอง ก็แทบจะขยับเท้าไม่ได้เลย

เพราะเนื้อผ้านั้นเองก็มีลวดลายสวยอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องปักเพิ่มเติม เพียงแค่ตัดแล้วเย็บขอบด้วยเครื่องจักร ก็กลายเป็นชุดที่ดูดีมากแล้ว...

ประสิทธิภาพสูงสุดยอด!

หญิงช่างเย็บที่รับหน้าที่ตัดเย็บกระโปรงถึงกับตกตะลึงกับความเร็วของตัวเองจนรู้สึกชา!

เมื่อก่อนตัดเย็บกระโปรงสักชุด แม้จะไม่ต้องปักลาย ก็ยังต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองวัน

แต่ตอนนี้ หนึ่งคนสามารถทำได้ถึงสิบชุดในหนึ่งวัน!

แม้หญิงช่างเย็บจะไม่เข้าใจเรื่องเศรษฐกิจมากนัก ก็ยังรู้ได้ว่ากำลังมีบางสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไป...