บทที่ 237 - ถุงหอมใช้ได้ผล

บทที่ 237 - ถุงหอมใช้ได้ผล

การอัปเดตของระบบ และการที่ได้เห็นร่างกายของตัวเองในโลกใบเดิม กำลังถูก 'เซี่ยอู่' ใช้อย่างตั้งใจและใช้ชีวิตเป็นอย่างดี

ค่ำคืนนี้ เซี่ยอู๋จึงนอนหลับฝันดีอีกครั้ง

เพียงแต่ว่า ในโลกใบนี้ เธอได้สร้างกิจวัตรประจำวันที่เป็นปกติไปแล้ว

ท้องฟ้ายังไม่ทันสว่างดี

เธอก็สวมชุดเกราะที่เจียเจิ้งสงเช็ดล้างจนสะอาดเอี่ยม

และเดินทางไปยังตึกกองกำลังป้องกันในสภาพติดอาวุธครบมือ

เหลยถูและคนอื่นๆ ก็มารอการมาถึงของเซี่ยอู๋เหมือนเช่นเคย

พอเซี่ยอู๋มาถึง พวกเขาก็ออกเดินทางทันที

เส้นทางที่พวกเขาบุกเบิกไว้ ในบริเวณที่ไม่มีต้นสนสีชมพู เพียงแค่ข้ามคืนเดียว ก็มีพวกแมลงกลับมาครอบครองพื้นที่อีกครั้ง

การมาถึงของขบวนรถ ทำให้เหล่าแมลงที่นอนหลับอย่างสบายอารมณ์อยู่กลางถนนพากันตื่นตกใจ

ยังไม่ทันที่รถจะขับเข้าไปใกล้ แมลงที่ตื่นขึ้นมาก็พุ่งเข้าโจมตีก่อนเลย

ตอนนี้ เวลาที่พวกเขาออกมาล่าแมลง จะมีทีมเฝ้าระวังโดยเฉพาะ

พวกเขาจะส่งเหยี่ยววงจรปิดบินล่วงหน้าไปก่อนระยะหนึ่ง เพื่อให้แน่ใจว่าด้านหน้าไม่มีแมลงแล้ว จึงค่อยๆ เคลื่อนขบวนไปอย่างช้าๆ

พอเห็นว่ามีแมลง ขบวนรถก็หยุดอยู่กับที่ เพื่อเตรียมรับมือกับแมลงที่กำลังจะมาถึง

พอแมลงมาถึง เซี่ยอู๋ก็ลงจากรถแล้วเดินตรงไปยังกลุ่มแมลง

ยังไม่ทันจะก้าวไปได้สองก้าว

แขนยาวๆ ข้างหนึ่งก็ยื่นมาขวางหน้าเธอไว้

"เจ้านาย แมลงไม่กี่ตัว ไม่ต้องถึงมือท่านหรอก" หลิงหานกล่าว

"ฉันมีเรื่องต้องทดลองหน่อย พวกคุณทุกคน ช่วยเหลือแมลงไว้ให้ฉันตัวหนึ่ง"

เซี่ยอู๋แจ้งทหารทุกคนผ่านทางหูฟังในตัว

แมลงที่บุกเข้ามามีแค่สิบกว่าตัว ทหารใช้เวลาเพียงไม่กี่อึดใจก็จัดการจนเรียบ

ทหารที่จัดการแมลงเสร็จแล้วต่างก็หยุดชะงัก หันซ้ายหันขวามองหน้ากัน สายตาเหมือนกำลังถามว่า: ทำไมนายไม่เหลือไว้ล่ะ? ฉันก็นึกว่านายจะเหลือไว้?

เซี่ยอู๋ถอนหายใจ เปิดระบบขึ้นมา

[ด้านหน้าซ้ายมือ 100 เมตร มีแมลงทรายแมงป่อง 3 ตัว] ระบบมีรายงานอัตโนมัติด้วยเหรอ?

เวอร์ชัน 2.0 นี่มันดีจริงๆ!

"เดี๋ยวพวกคุณยืนอยู่ข้างหลังฉันนะ ฉันขอหาแมลงสักสองตัวมาทดลองอะไรหน่อย"

เซี่ยอู๋พูดกับเหล่าทหาร

หลิงหานได้ยินดังนั้น ก็รีบไปยืนอยู่ข้างหลังเซี่ยอู๋ทันที

ทหารคนอื่นๆ ไม่รู้ว่าเซี่ยอู๋กำลังคิดจะทำอะไร เพียงแต่ว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ พวกเขาได้เห็นแล้วว่า เซี่ยอู๋มีความสามารถในการรับมือกับแมลงได้ด้วยตัวคนเดียว

อาจจะเป็นผลมาจากการฝึกฝนกับไคเอ่อร์เซิน

แต่ถึงแม้ว่าเซี่ยอู๋จะมีความสามารถในการรับมือกับแมลง พวกเขาก็ยังคงตามไปอยู่ข้างหลัง เพื่อปกป้องความปลอดภัยของเซี่ยอู๋อยู่ดี

เซี่ยอู๋เดินตามที่ระบบบอกจนเจอแมลงทรายแมงป่อง 3 ตัว

แมลงทรายแมงป่องที่ซุ่มซ่อนตัวนอนหลับอยู่บนกองดิน พอเซี่ยอู๋เดินเข้าไปใกล้ในระยะสองเมตร มันก็สะดุ้งสุดตัว ขาทั้งสิบกว่าข้างของมันก็รีบจ้ำอ้าวหนีไปอย่างรวดเร็ว!

ทุกคนยืนอึ้งมองดูแมลงทรายแมงป่องที่วิ่งหนีป่าราบไปอย่างไว

แมลงทุกตัวก็เหมือนกับสัตว์ป่า ที่มีความกระหายในการโจมตีสูงมาก

ไม่ว่าพวกมันจะเห็นสิ่งมีชีวิตอะไรที่กำลังเคลื่อนไหว ไม่ว่าจะเป็นคนหรือไม่ใช่คน พวกมันก็จะพุ่งเข้าโจมตีก่อนเสมอ

แต่พอเซี่ยอู๋เดินเข้าไปใกล้มันกลับวิ่งหนี นี่มันเรื่องอะไรกัน?

จากนั้น เซี่ยอู๋ก็ไปหาแมลงอีกหลายตัวมาทดลองต่อ

แมลงที่เดิมทีตั้งท่าจะโจมตีพวกเขา พอเห็นว่าคนที่เดินนำมาคือเซี่ยอู๋ พวกมันก็หันหลังวิ่งหนีทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

เหล่าทหารต่างก็งุนงงว่าทำไมจู่ๆ พวกแมลงถึงมีพฤติกรรมเปลี่ยนไป?

หรือจะเป็นเพราะว่า หวังของพวกเขานั้นประเสริฐเกินไป? แม้แต่แมลงยังยอมศิโรราบ

"หวัง นี่มันเกิดอะไรขึ้นหรือ?"

เหลยถูอดรนทนไม่ไหวจริงๆ ต้องเดินเข้าไปถาม

เซี่ยอู๋หยิบถุงหอมที่ห้อยอยู่ที่เอวออกมา "นี่คือถุงหอมดอกสนสีชมพูที่ฉันทำเมื่อวานนี้ พวกแมลงไม่ชอบกลิ่นของดอกสนสีชมพู แต่ว่า ตอนนี้ปริมาณต้นสนสีชมพูของเรายังมีจำกัด ฉันก็เลยคิดว่าถ้าหากเอาดอกของมันมาทำเป็นถุงหอม กลิ่นที่ออกมามันจะสามารถขับไล่แมลงได้หรือเปล่า และคำตอบก็คือ ได้ผล"

"พวกเรากลับกันก่อนเถอะ" เซี่ยอู๋กล่าว "พอกลับไปแล้ว ก็ให้ทหารไปเปิดดูวิดีโอสอนทำดอกไม้แห้งกับถุงหอมในสตาร์เน็ต แล้วทำถุงหอมพกติดตัวกันไว้ จะได้ลดความยุ่งยากในการค้นหาฐานวิจัยอาวุธ จะได้หาที่ที่เหมาะสมในการสร้างฐานวิจัยอาวุธได้เร็วขึ้น"

ดาวเซี่ยงหยางมีแมลงเยอะเกินไป เดินไปสองก้าวก็ต้องสู้กับแมลงทีหนึ่ง ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ เมื่อไหร่จะได้เริ่มวิจัยอาวุธกันล่ะ

การหลีกเลี่ยงที่จะไม่ต้องต่อสู้กับแมลงคือปัญหาที่สำคัญที่สุดในตอนนี้

"ต้นสนสีชมพูนี่มันสุดยอดจริงๆ ปลูกต้นเดียว แค่ในระยะยี่สิบเมตรก็ไม่เห็นแมลงสักตัวแล้ว พอยิ่งเอาดอกมาทำเป็นถุงหอม แค่เข้าใกล้สองเมตรแมลงก็วิ่งหนีอัตโนมัติเลย หวัง งั้นพวกเรากลับไปทำถุงหอมกันเลยเถอะ" เหลยถูเสนอ

เซี่ยอู๋พยักหน้า "ถึงดอกสนสีชมพูจะมีเยอะ แต่ก็ต้องคอยดูตอนเด็ดด้วยนะ ฉันว่าทำสักยี่สิบอันก็น่าจะพอแล้ว ขนาดฉันพกถุงหอมดอกสนสีชมพูติดตัวแค่คนเดียว พวกแมลงยังไม่กล้าเข้าใกล้เลย"

เหลยถูและคนอื่นๆ พยักหน้ารับทราบ

ขบวนทัพจึงถอนกำลังกลับบ้านไปทำถุงหอม

ถ้าเหลยถูและคนอื่นๆ มีถุงหอมดอกสนสีชมพูแล้ว เซี่ยอู๋ก็ไม่จำเป็นต้องติดตามพวกเขาออกไปจัดการกับแมลงด้วยอีก

ก่อนหน้านี้ที่ต้องตามไปด้วย ก็เพราะกลัวว่าพวกเขาจะถูกแมลงโจมตีระหว่างทาง

พอมีถุงหอม แค่แมลงได้กลิ่น มันก็จะวิ่งหนีไปไกลๆ แล้ว

ดังนั้น เซี่ยอู๋จึงบอกกับเหลยถูว่า พอมีถุงหอมแล้ว การค้นหาฐานวิจัยอาวุธก็ให้เหลยถูจัดทหารไปดำเนินการได้เลย

วันนี้ที่ออกไปทดลอง ไม่ได้ใช้เวลามากมายอะไรก็กลับเข้ามาแล้ว

พอกลับมาถึง ท้องฟ้าก็เพิ่งจะสว่างพอดี

นอกเมือง เหล่ามนุษย์อสูรและกลุ่มของหลี่อี้จือ กำลังรดน้ำผักที่เพิ่งปลูกไปเมื่อวานนี้

เซี่ยอู๋ทักทายพวกเขาสองสามคำ แล้วก็รีบจ้ำอ้าวกลับบ้านทันที

พอกลับถึงบ้าน ก็เป็นเวลาที่เจียเจิ้งสงทำอาหารเช้าเสร็จพอดี

หลังจากที่เซี่ยอู๋ทานอาหารเช้าเสร็จ เธอก็มาที่ห้องทำงานของตัวเองเพื่อจัดการงานต่อ

วันนี้ สิ่งที่เธอต้องทำก็คือจดทะเบียนบริษัทเสื้อผ้าให้กับซืออวี๋

ตอนที่เธอไปต่อรองเงื่อนไขกับคลีแอนน่า ต้องบอกเลยว่าเธอใจกล้าบ้าบิ่นมาก!

บริษัทยังไม่ได้จดทะเบียนเลยด้วยซ้ำ แต่ก็กล้าไปชวนคลีแอนน่าให้มาร่วมทุนในบริษัทเสื้อผ้าของตัวเองแล้ว

หลังจากที่เตรียมเอกสารกองโตเรียบร้อย

เซี่ยอู๋ก็ดำเนินการจดทะเบียนผ่านทางสตาร์เน็ตทันที

พจดทะเบียนบริษัทเสร็จ เธอก็พิมพ์ใบอนุญาตประกอบกิจการออกมา

เธอถือใบอนุญาตประกอบกิจการเดินไปยังสตูดิโอของซืออวี๋ แต่กลับพบว่าซืออวี๋ไม่ได้อยู่ในนั้น

เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังโรงงานแปรรูปเสื้อผ้าที่เธอจัดเตรียมไว้ให้ซืออวี๋

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในอาคาร

ก็ได้ยินเสียงเครื่องจักรดัง ต้ะ ต้ะ ต้ะ

ตอนนี้ในเมืองเซี่ยงหยางยังไม่มีโรงงานที่เหมาะสมพอที่จะวางเครื่องจักรขนาดใหญ่ได้

ดังนั้น โรงงานแปรรูปเสื้อผ้าของซืออวี๋ในตอนนี้จึงมีแต่เครื่องจักรขนาดเล็ก

ส่วนเครื่องจักรที่ชั้นหนึ่งจะมีขนาดใหญ่ขึ้นมาหน่อย มีมนุษย์อสูรเพศเมียวัยสาวสองสามคนกำลังยืนคุมการทำงานของเครื่องจักรอยู่

ส่วนชั้นสองจะเป็นส่วนของงานแปรรูปอย่างละเอียด

หลังจากที่เครื่องจักรที่ชั้นหนึ่งตัดเย็บเสื้อผ้าออกมาคร่าวๆ แล้ว ก็จะถูกส่งมาที่ชั้นสองเพื่อให้พนักงานใช้เครื่องจักรขนาดเล็กในการเก็บรายละเอียดเพิ่มเติม ทำให้เสื้อผ้าออกมาสมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น

ด้านหลังสุดของกองเครื่องจักร มีพนักงานห้าคนกำลังทำหน้าที่ตรวจสอบคุณภาพเสื้อผ้าในขั้นตอนสุดท้าย

ขั้นตอนนี้มีไว้เพื่อให้แน่ใจว่าเสื้อผ้าที่ผลิตออกมานั้นไม่มีตำหนิใดๆ ไม่มีจุดไหนที่ทำออกมาไม่ดี

เมื่อเสื้อผ้าผ่านการตรวจสอบเรียบร้อย

ก็จะถูกส่งต่อไปยังชั้นสามเพื่อบรรจุหีบห่อ

ที่ชั้นสามมีเทอร์มินัลเชื่อมต่อสตาร์เน็ตติดตั้งอยู่

เมื่อเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อย ก็สามารถจัดส่งตรงไปยังผู้ซื้อผ่านทางสตาร์เน็ตได้ทันที

เซี่ยอู๋เจอตัวซืออวี๋ที่ชั้นสาม

ซืออวี๋กับทีน่ากำลังปรึกษาหารืออะไรกันบางอย่างด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

แม้แต่ทีน่าที่เป็นมนุษย์อสูรและมีประสาทรับกลิ่นที่ว่องไว ก็ยังไม่ทันสังเกตเห็นการมาถึงของเซี่ยอู๋ในตอนแรก

"คุยอะไรกันอยู่เหรอ?"

"เจ้านาย?!"

"หวัง!"

ทั้งซืออวี๋และทีน่าต่างก็ตกใจที่เห็นเซี่ยอู๋โผล่มา

"เจ้านายคะ พวกเรากำลังดูรีวิวจากลูกค้าอยู่ค่ะ" ซืออวี๋ที่ตั้งสติได้ก่อนเป็นคนตอบ

ถึงแม้ว่าเครื่องจักรของพวกเขาจะไม่ได้ใหญ่โตอะไร แต่เพราะมันเป็นรุ่นใหม่ล่าสุด ความเร็วในการผลิตเสื้อผ้าจึงไม่ช้าเลย

ภายในหนึ่งวัน สามารถผลิตเสื้อผ้าได้ถึงสองร้อยตัว

เมื่อวานนี้ซืออวี๋เพิ่งจะส่งเสื้อผ้าสองร้อยตัวนี้ออกไป วันนี้ในร้านค้าก็มีรีวิวจากลูกค้าตอบกลับมาแล้ว