บทที่ 23 - ปิดบัง

บทที่ 23 - ปิดบัง

หินแปดก้อนนี้เป็นสินค้าทดลองของเซี่ยอู๋ ขนาดเล็ก ราคาต่ำ คุณภาพก็ถือว่าอยู่ในระดับพอใช้ได้

ชาวเน็ตที่ซื้อหยกแปดก้อนนี้ไปก็รีบมาตอบกระทู้

ชั้น 23: เพื่อนๆ ฉันได้กำไรแล้ว! พวกนายรีบดูสิ นี่คือหินที่ฉันเพิ่งจะซื้อมาจากร้านค้านั้นแล้วตัดเปิดดู ดูลวดลายนี้สิ ดูสีสันนี้สิ [รูปภาพ][รูปภาพ][รูปภาพ] ชั้น 24: [○･｀Д´･ ○] เพื่อน นายจะโพสต์รูปก็โพสต์ไป ทำไมต้องโพสต์รูปที่บอกว่าซื้อมาเท่าไหร่ด้วย? ตั้งใจจะยั่วโมโหพี่น้องใช่ไหม? ชั้น 25: เทียบกับเพื่อนคนข้างบน ฉันได้กำไรมากกว่า รีบดู! [รูปภาพ][รูปภาพ][รูปภาพ][รูปภาพ][รูปภาพ][รูปภาพ] ชั้น 26: ตอนแรกนึกว่าชั้น 23 ก็เกินไปแล้ว ไม่คิดว่าเพื่อนชั้น 25 จะเกินไปกว่า! เพื่อนๆ ตอนนี้ฉันโกรธมาก นอกจากพวกนายจะส่งกำไลข้อมือให้ฉันสักอัน ฉันถึงจะไม่โกรธพวกนาย ชั้น 27: เพื่อนชั้น 26 นายมานี่หน่อย เอาลูกคิดของนายกลับไป มันกระเด็นมาโดนหน้าฉันแล้ว ชั้น 28: เจ้าของกระทู้ล่ะ? เจ้าของกระทู้คือเจ้าของร้านค้าออนไลน์ใช่ไหม ยังมีหยกอีกไหม รีบเอาออกมา เราจะช่วยนายใช้หนี้! ชั้น 29: นายหนึ่งก้อน ฉันหนึ่งก้อน พรุ่งนี้เจ้าของกระทู้หนี้สินหมดเกลี้ยง

ในกระทู้เต็มไปด้วยความสุข คำพูดของชาวเน็ตทำให้เซี่ยอู๋ยกมุมปากขึ้น

พออารมณ์ดีเพราะถูกชาวเน็ตหยอกล้อ เซี่ยอู๋ก็หันไปตัดหยกต่อ ตัดไปพลางก็เอาไปขายไปพลาง

ชาวเน็ตที่ซื้อหยกได้ก็มาอวดในกระทู้ ทำให้กระทู้ของเซี่ยอู๋ร้อนแรงอยู่ตลอดเวลา และในกระทู้ก็ไม่มีใครไม่ชมว่าราคาที่เซี่ยอู๋ตั้งไว้ต่ำ แต่คุณภาพของหยกดี

ชมจนเซี่ยอู๋เขินเลย ต้องรู้ว่า หินพวกนี้ [ประเมินมูลค่า] และราคาที่เว็บไซต์ให้มาอยู่ที่ประมาณหกหมื่น เธอขายแปดหมื่น กำไรจนไม่กล้าพูด

แต่หยกคุณภาพระดับนี้ ในสายตาของพวกเขากลับถือว่าดีมาก

กระทู้ที่ร้อนแรงอยู่ตลอดเวลาก็ได้ดึงดูดชาวเน็ตที่ถูกหัวข้อดึงดูดเข้ามามากขึ้น เมื่อเห็นการตอบกลับของชาวเน็ต คนที่มาใหม่ก็เข้าร่วมกระแสการแย่งซื้อหยกนี้ด้วย

ขายไปถึงก้อนที่ยี่สิบ เซี่ยอู๋ก็นึกถึงผู้จัดการหลิวของ K&G จิวเวลรี่และเครื่องประดับขึ้นมา เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็โทรหาผู้จัดการหลิวของ K&G จิวเวลรี่และเครื่องประดับ

ผู้จัดการหลิวตั้งเบอร์โทรศัพท์ของเซี่ยอู๋เป็นเบอร์พิเศษ โทรศัพท์ดังไม่ถึงสองวินาทีก็ถูกรับสาย

"อรุณสวัสดิ์ครับคุณอู่อู๋ ไม่สิ ที่นั่นของคุณเป็นตอนเช้าหรือเปล่าครับ"

เซี่ยอู๋เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่มืดสนิทข้างนอก ยิ้มตอบ "ใช่ค่ะ อรุณสวัสดิ์ค่ะผู้จัดการหลิว"

"คุณอู่อู๋ครับ ไม่ค่อยเห็นคุณโทรมาเลย มีอัญมณีดิบใหม่ๆ เหรอครับ" คำพูดของผู้จัดการหลิวเต็มไปด้วยความคาดหวัง

เซี่ยอู๋มองไปที่อัญมณีดิบที่วางอยู่ในตะกร้า มุมปากของเธอยกขึ้นเล็กน้อย "มีอัญมณีดิบอยู่สองสามก้อนค่ะ แต่ว่าครั้งนี้ที่ฉันโทรมามีคำถามอยากจะถามคุณค่ะ"

"คำถามอะไรครับ"

"ผู้จัดการหลิวคะ บริษัท K&G จิวเวลรี่ขายเครื่องประดับหยกไหมคะ"

"แน่นอนครับ บริษัทของเรามีทั้งเครื่องประดับอัญมณีและหยก คุณอู่อู๋ครับ คุณอยากจะซื้อเครื่องประดับหยกเหรอครับ? ถ้าอยากได้ ผมให้ราคาพนักงานได้นะครับ"

เซี่ยอู๋ยิ้ม "ฉันตอนนี้ยังขายอัญมณีดิบใช้หนี้อยู่เลย จะมีเงินเหลือไปซื้อเครื่องประดับหยกได้ยังไงคะ พอดีฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง ที่บ้านเธอช่วงนี้มีปัญหานิดหน่อย พอดีในมือมีหยกสะสมอยู่สองสามชิ้น อยากจะถามดูว่าพวกคุณรับซื้อไหมคะ"

ไม่รู้ว่า K&G จิวเวลรี่มีความเกี่ยวข้องกับศัตรูของเธอหรือไม่ อีกฝ่ายตอนนี้ยังไม่รู้ว่าดาวเซี่ยงหยางไม่ได้มีแค่อัญมณีอยู่ทุกที่ แต่ยังเต็มไปด้วยหยกอีกด้วย

ถ้ารู้ว่าเต็มไปด้วยหยก ไม่รู้ว่าจะใช้วิธีที่สกปรกกว่านี้หรือเปล่า เพื่อที่จะผ่านช่วงเวลาใช้หนี้ไปอย่างสงบสุข ต่อให้เป็นผู้จัดการหลิวที่กำลังร่วมมือกันอยู่ แม้แต่เรื่องเล็กน้อยอย่างอรุณสวัสดิ์หรือราตรีสวัสดิ์ เธอก็จะปิดบัง

"หยกไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของผม แต่ผมสามารถแนะนำเบอร์ติดต่อของเพื่อนร่วมงานคนนั้นให้เพื่อนของคุณได้ ให้พวกเขาคุยกันเอง" คำพูดของผู้จัดการหลิวดูไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ หยกที่ไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของเขา อีกอย่าง ไอ้คนที่ดูแลการรับซื้อหยกก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับตัวเองเท่าไหร่ ที่เขายอมช่วยแนะนำก็แค่เห็นแก่หน้าเซี่ยอู๋

"เพื่อนฉันค่อนข้างขี้อายค่ะ เธอได้ลงทะเบียนร้านค้าออนไลน์ชื่อ 'ไหลกวงอี้ไฉ่' ในเว็บแฮปปี้เถาเถา หยกก็วางขายอยู่บนนั้นแล้ว คุณสามารถให้เพื่อนร่วมงานของคุณไปค้นหาที่นั่นได้เลยค่ะ อ้อ เพื่อนฉันยังมีอัญมณีดิบอีกสองสามก้อน ผู้จัดการหลิวคุณสามารถไปดูได้ว่าอัญมณีดิบของเธอตรงตามมาตรฐานของพวกคุณหรือไม่"

ระหว่างที่คุยกับผู้จัดการหลิว เซี่ยอู๋ก็ล็อกอินเข้าร้านค้าออนไลน์อีกบัญชีหนึ่งที่ถานเหลิ่งให้มา ขั้นตอนการเปิดใช้งานร้านค้าเธอทำมาแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งที่สองเธอทำได้อย่างคล่องแคล่ว

คุยกับผู้จัดการหลิวจบ ทางนี้ก็วางขายหยกดิบกับอัญมณีดิบออกไปแล้ว

เพราะเป็นการร่วมมือกับบริษัทใหญ่ เซี่ยอู๋จึงตั้งราคาสินค้าทั้งหมดให้สูงขึ้นเล็กน้อย

อย่างเช่นหยกม่วงก้อนนั้นที่ถานเหลิ่งบอกว่ามีมูลค่าสามล้าน เว็บแฮปปี้เถาเถาให้ราคาประเมินมาสามล้านเช่นกัน แต่เซี่ยอู๋ตั้งไว้สามล้านสองแสน ราคานี้อยู่ในเกณฑ์ที่เว็บไซต์อนุญาต

ส่วนอัญมณีดิบอีกสองสามก้อน เว็บแฮปปี้เถาเถาให้ราคาเท่าไหร่ เธอก็ตั้งเท่านั้น ไม่มากไม่น้อยไปกว่านั้นเลย

ผู้จัดการหลิวได้ยินเซี่ยอู๋บอกว่ามีอัญมณีดิบขายแล้ว เขาก็รีบเปิดสตาร์เน็ตขึ้นมาค้นหาชื่อร้านที่เซี่ยอู๋บอก

ร้านค้าออนไลน์นี้สามารถใช้คำว่าเรียบง่ายมาบรรยายได้ ร้านค้าเป็นแค่ภาพ 3 มิติ สวมแว่นตาเสมือนจริงก็เห็นได้แค่ภาพ 360 องศาของสินค้า ในร้านค้าไม่มีแม้แต่ของตกแต่งเล็กๆ น้อยๆ เลย

ถ้าไม่ใช่เพราะรู้ว่า สตาร์เน็ตมีการควบคุมสินค้าที่เข้มงวดมาก ร้านค้าออนไลน์ที่เรียบง่ายขนาดนี้ก็คงจะสงสัยว่าอีกฝ่ายไปขโมยอัญมณีดิบมาจากไหน

ราคาอัญมณีดิบของร้านค้านี้แพงกว่าที่เซี่ยอู๋ขายอยู่หลายหมื่น แต่ถึงจะแพงกว่าหลายหมื่น ซื้อมาก็ยังได้กำไร

ผู้จัดการหลิวไม่ได้คิดนานก็ซื้ออัญมณีดิบเหล่านั้นไป

บนหน้าเว็บของร้านค้าเหลือเพียงหยกมูลค่าสามล้านสองแสน ผู้จัดการหลิวจ้องมองหยกอยู่พักใหญ่

เขาศึกษาเรื่องอัญมณีอย่างละเอียด แต่รู้เรื่องหยกไม่มาก แต่ว่า เพราะเป็นหินเหมือนกัน เขาก็เลยศึกษามาบ้าง

หยกก้อนนี้ของเซี่ยอู๋ไม่ว่าจะมองยังไง ก็รู้สึกว่าซื้อมามีแต่กำไรไม่มีขาดทุน แต่เพราะเห็นได้แค่หน้าตัดเดียว เขาก็กังวลมากว่าจะมีแค่ด้านนี้ที่ดี ส่วนที่อื่นจะแย่มาก

แต่ก็คิดอีกที สตาร์เน็ตให้เซี่ยอู๋ขายได้สามล้านสองแสน ก็หมายความว่าหยกก้อนนี้ต่อให้ขาดทุน ก็คงจะขาดทุนแค่ไม่กี่แสน แต่ถ้าได้กำไร...

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ผู้จัดการหลิวก็แอบเปลี่ยนเป็นบัญชีส่วนตัวของตัวเอง นำเงินเก็บทั้งหมดออกมาซื้อหยกก้อนนี้ไป

ซื้อหยกก้อนนี้ไปแล้ว ผู้จัดการหลิวเห็นว่าในร้านค้ามีหยกใหม่เพิ่มขึ้นมาอีกสองก้อน ราคาอยู่ที่ประมาณเจ็ดแปดแสน

ผู้จัดการหลิวไม่มีเงินแล้ว เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ยังคงติดต่อเพื่อนร่วมงานที่เชี่ยวชาญด้านการรับซื้อหยกให้มาดูหยกที่นี่

ทั้งสองคนมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีต่อกัน อีกฝ่ายตอนแรกก็ไม่เชื่อคำพูดของผู้จัดการหลิว ผู้จัดการหลิวจึงต้องบอกว่าเพราะอยากจะเอาใจเซี่ยอู๋ เลยช่วยแนะนำ จะดูหินหรือไม่ก็แล้วแต่เขา

ได้ยินดังนั้น อีกฝ่ายก็บอกว่าจะไปดู

ผู้จัดการหลิวจ้องมองหยกสองสามก้อนในร้านค้า ถึงแม้เขาจะไม่ชอบเพื่อนร่วมงานฝ่ายหยกมาก แต่สายตาของไอ้คนนั้นก็เฉียบคมเป็นที่เลื่องลือ หยกที่เขาซื้อมาไม่เคยขาดทุน

ผู้จัดการหลิวก็กังวลว่าหยกที่ตัวเองใช้เงินไปสามล้านกว่าซื้อมาจะขาดทุน ดังนั้นจึงอยากจะดูว่าคุณภาพของหยกในร้านค้านี้เป็นอย่างไร จนกระทั่งเขาเห็นหยกในร้านถูกขายหมดเกลี้ยงในห้านาที

ผู้จัดการหลิวส่งข้อความไปหาอีกฝ่าย ถามว่า: คุณภาพของหยกพวกนั้นเป็นอย่างไร?

อีกฝ่ายตอบกลับมาว่า: หลิวอวี้ชิง วันนี้ถือว่าติดหนี้นายหนึ่งครั้ง

เมื่อเห็นข้อความนี้ ดวงตาของผู้จัดการหลิวกระจ่างใสขึ้น!