บทที่ 14 - ระบบ นี่คุณกำลังสร้างความลำบากให้ฉันนะ

บทที่ 14 - ระบบ นี่คุณกำลังสร้างความลำบากให้ฉันนะ

"ฮัลโหล สวัสดีค่ะ"

เซี่ยอู๋รับสาย แล้วทักทายอีกฝ่ายอย่างสุภาพ

ปลายสายเป็นเสียงผู้ชายวัยกลางคนทุ้มต่ำที่ไม่คุ้นเคย ฟังดูเหมือนเพิ่งจะตื่นนอนได้ไม่นาน

"สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าใช่คุณอู่อู๋แสนสุขหรือเปล่าครับ"

พอได้ยินชื่อในโลกออนไลน์นี้ มุมปากของเซี่ยอู๋ก็กระตุกเล็กน้อย

"ใช่ค่ะ ดิฉันเอง"

"ผมคือผู้จัดการหลิวของ K&G จิวเวลรี่และเครื่องประดับ ขอโทษด้วยนะครับคุณอู่อู๋ พอดีผมมาทำงานที่ดาวเคราะห์โอ้เค่อ ไทม์โซนที่นี่กับที่นั่นต่างกันพอสมควร ที่นี่เพิ่งจะตีห้า ผมเพิ่งตื่นก็ได้รับข้อความเอกสารจากบริษัท พวกเขาบอกว่าคุณยังมีบลูแซฟไฟร์ดิบอยากจะขายอีกเยอะเลยเหรอครับ"

เซี่ยอู๋เงยหน้าขึ้น เปิดแผนที่ขึ้นมา มองดูไอคอนทรัพยากรบนนั้น แล้วตอบอย่างมั่นใจ "ใช่ค่ะ"

"ไม่ทราบว่าคุณมีจำนวนเท่าไหร่ครับ"

"ฉันคิดว่า อัญมณีดิบที่ฉันมีอยู่ น่าจะพอสำหรับยอดขายเครื่องประดับของบริษัทคุณไปอีกสามปี" อาจจะมากกว่านั้นด้วยซ้ำ

แต่เซี่ยอู๋วางแผนไว้ว่า เพชรคุณภาพสูงจะส่งไปประมูลที่โรงประมูล ส่วนอัญมณีที่คุณภาพด้อยลงมาหน่อย และประมูลที่โรงประมูลไม่ได้ราคาดีนัก ก็สามารถขายให้บริษัท K&G จิวเวลรี่และเครื่องประดับในราคาที่ต่ำลงมาหน่อยได้

"สา-สามปี?" ผู้จัดการหลิวตกใจกับคำพูดของเซี่ยอู๋ "คุณอู่อู๋ครับ คุณแน่ใจเหรอครับว่าอัญมณีดิบธรรมชาติที่คุณมีอยู่ ไม่ใช่อัญมณีสังเคราะห์"

ผู้จัดการหลิวคลุกคลีอยู่กับจิวเวลรี่ทุกวัน งานของเขาคือการหาอัญมณีดิบชนิดต่างๆ ให้บริษัทเพื่อนำไปทำเป็นเครื่องประดับที่สวยงาม

ตอนนี้ ซัพพลายเออร์ทั้งหมดที่เขามีอยู่รวมกัน ก็ยังไม่กล้าพูดโอ้อวดว่าจะสามารถจัดหาอัญมณีดิบให้พวกเขาได้ถึงสามปี

"แน่นอนว่าเป็นอัญมณีดิบธรรมชาติค่ะ ผู้จัดการหลิว คุณกลับไปที่บริษัทก่อนก็ได้ค่ะ ไปดูอัญมณียี่สิบกว่าก้อนที่พวกเขาซื้อไปจากฉันวันนี้ คุณภาพของอัญมณีดิบที่ฉันมีอยู่หลังจากนี้ก็ใกล้เคียงกับพวกนั้น และถ้าหากมีอัญมณีดิบที่คุณภาพด้อยลงมาหน่อย ฉันก็จะไม่ขายให้พวกคุณ การทำธุรกิจ ความซื่อสัตย์สำคัญมากค่ะ"

ผู้จัดการหลิวเพิ่งจะตื่นนอน เขายังไม่ทันได้ไปดูอัญมณีดิบที่บริษัทซื้อมา แต่เขาได้ยินเพื่อนร่วมงานที่บริษัทบอกว่าซื้ออัญมณีดิบที่ดีในราคาที่ถูกมาก

พอได้ยินราคานั้น เขาก็คิดไปเองว่าเป็นอัญมณีสังเคราะห์

อัญมณีสังเคราะห์ก็ทำได้ดีเช่นกัน นานๆ ทีจะได้อัญมณีสังเคราะห์ดีๆ มาก็เป็นเรื่องที่น่าดีใจสำหรับพวกเขา

แต่ว่า เซี่ยอู๋บอกว่าเป็นอัญมณีดิบธรรมชาติ ราคาถูกขนาดนั้น เธอทำบุญอยู่หรือไง หรือว่า เธอไม่รู้ราคาตลาดของอัญมณีดิบ

"ได้ครับ ผมจะกลับไปที่บริษัทก่อน พอได้เห็นอัญมณีดิบที่บริษัทเราซื้อมาจากคุณแล้ว จะติดต่อกลับไปอีกที" ผู้จัดการหลิวยังคงต้องการจะรอบคอบไว้ก่อน ขอดูอัญมณีดิบก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ

เซี่ยอู๋พูด "ได้ค่ะ แต่ว่า ฉันหวังว่าจะได้รับคำตอบจากคุณภายในสามวันนะคะ ช่วงนี้ฉันเงินขาดมือหน่อย อัญมณีดิบที่มีอยู่ตอนนี้ก็ไม่เยอะมาก อาจจะดูว่าใครให้ราคาที่เหมาะสมก็จะขายให้คนนั้น"

"ได้ครับ"

คำพูดของเซี่ยอู๋นี้เป็นเทคนิคการขายปกติ ผู้จัดการหลิวรู้ว่านี่อาจจะเป็นเทคนิคที่เซี่ยอู๋จงใจใช้เพื่อขึ้นราคาสินค้า แต่ว่า ตอนนี้อัญมณีดิบธรรมชาติในตลาดก็น้อยลงทุกวัน

ถึงแม้จะรู้ว่าเป็นเทคนิค แต่ผู้จัดการหลิวก็ยังไม่อยากพลาดอัญมณีดิบธรรมชาติแม้แต่ก้อนเดียว รีบเก็บของ จองตั๋วยานอวกาศกลับบริษัททันที

เซี่ยอู๋วางสายอย่างมีความสุข หันกลับไปมองคนที่ตามอยู่ข้างหลัง "ยังตามมาทำไมอีก เลิกงานแล้ว กลับบ้านไปกินข้าวเย็นได้แล้ว"

"อ๋อ... ครับ" เหลยถูตอบอย่างไม่เป็นธรรมชาติ

พวกเขายืนอยู่ที่เดิมมองดูเซี่ยอู๋เดินจากไป

เมื่อแน่ใจว่าเซี่ยอู๋เดินไปไกลพอแล้ว หลี่ซานเฟยก็เดินไปกระซิบข้างหูเหลยถู "กัปตันครับ ผมรู้สึกว่าคุณหนูใหญ่ เธอเหมือนจะเปลี่ยนไปนิดหน่อยนะครับ"

"จะเปลี่ยนไปนิดหน่อยได้ยังไง!" อาเอ่อร์ยืนขึ้นมา พูดอย่างตื่นเต้น "เมื่อก่อนคุณหนูใหญ่เห็นพวกเราก็อยากจะกินเลือดกินเนื้อ เหมือนปีศาจทวงหนี้ที่คลานออกมาจากนรกเลย แต่ว่าวันนี้เธอมองพวกเรา สีหน้าอ่อนโยนตลอด แถมยังยิ้มอยู่เป็นพักๆ ด้วย พระเจ้า ผมนึกว่าตัวเองกำลังฝันอยู่ซะอีก"

"ใช่ครับ เมื่อกี้พวกเรากำลังจัดการขยะอยู่ข้างๆ เธอก็ยังมาช่วยยกขยะ เมื่อก่อนแค่ได้กลิ่นเหม็นนิดหน่อยคุณหนูใหญ่ก็เหมือนจะคลั่งแล้ว ทำไมเธอถึงกลายเป็นคนดีขนาดนี้ได้นะ" หลี่ซานเฟยไม่อยากจะเชื่อ

เซี่ยอู๋เปลี่ยนแปลงไปมากขนาดนี้ ใครๆ ก็มองเห็นการเปลี่ยนแปลงได้

"คุณหนูใหญ่อาจจะยอมรับชะตากรรมแล้ว" น้ำเสียงของเหลยถูค่อนข้างสงบนิ่ง "ต่อให้จะคลั่งจะเสียใจแค่ไหน ตระกูลซูก็ไม่ช่วยเธอ ท่านผู้เฒ่ากับท่านผู้หญิงก็จากไปแล้ว ถ้าเธอไม่ลุกขึ้นสู้ หนี้สินก้อนโตขนาดนั้นจะจัดการยังไง อนาคตของเธอจะเป็นยังไงต่อไป อยากจะมีชีวิตอยู่รอด ก็ต้องลุกขึ้นสู้"

คำพูดของเหลยถูมีเหตุผลอยู่บ้าง พวกเขาก็คิดว่าเซี่ยอู๋เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่รอดต่อไป จึงต้องยอมอ่อนข้อและเปลี่ยนแปลงตัวเอง

ค่ำคืนของดาวเซี่ยงหยางมาถึงอย่างรวดเร็ว เมื่อกี้ยังเป็นเวลาพลบค่ำ วินาทีต่อมาดวงจันทร์สองดวงก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า นำพาความมืดมิดมาด้วย

วันนี้เซี่ยอู๋ยุ่งมาทั้งวัน เธอแบกร่างที่เหนื่อยล้ากลับบ้าน หลี่หลี่เตรียมน้ำอุ่นเต็มอ่างอาบน้ำไว้ให้เธอ

เมื่อถูกน้ำอุ่นโอบล้อมทั่วทั้งร่างกาย ความเหนื่อยล้าบนร่างกายก็ค่อยๆ บรรเทาลงไปมาก เปิดระบบขึ้นมา เซี่ยอู๋คลิกเปิดระบบภารกิจ พบว่าคราวนี้ไม่ได้มีแค่ภารกิจเดียว แต่มีถึงสองภารกิจ

[ภารกิจ 1: สร้างชื่อเสียงให้เป็นที่รู้จัก] [ข้อกำหนดภารกิจ: ทำให้คน 300 คนรู้จักชื่อและหน้าตาของคุณ] [รางวัลภารกิจ: 30 คะแนนสะสม, โอกาสหมุนวงล้อนำโชค 1 ครั้ง]

[ภารกิจ 2: ได้รับความภักดี] [ข้อกำหนดภารกิจ: ทำให้ความภักดีของหลิงหานที่มีต่อคุณถึง 20] [รางวัลภารกิจ: 60 คะแนนสะสม, โอกาสหมุนวงล้อนำโชค 2 ครั้ง]

เมื่อเห็นสองภารกิจนี้ คิ้วของเซี่ยอู๋ก็ขมวดเข้าหากัน

ทำไมไม่ใช่หาเงินแล้วล่ะ?

หาเงินดีจะตาย ง่าย รวดเร็ว และเด็ดขาด ชั่วโมงเดียวก็ทำภารกิจสำเร็จแล้ว

สองภารกิจนี้ ไม่ว่าจะมองยังไง ความยากก็สูงมาก

ความภักดีของหลิงหานที่มีต่อเธอยังคงติดลบ 50 และเมื่อดูจากนิสัยของหลิงหานแล้ว การที่จะให้ความภารกิจของเขาถึง 20 ภารกิจนี้สู้ยอมแพ้ไปเลยดีกว่า

ทำให้คน 300 คนรู้จักชื่อและหน้าตาของเธอ ภารกิจนี้สำหรับเซี่ยอู๋แล้วไม่ยาก ต้องรู้ว่ามีสิ่งที่เรียกว่าไลฟ์สดอยู่

เธอแค่ไปเป็นสตรีมเมอร์ในสตาร์เน็ต ไลฟ์สดสักสองสามวัน ถ้าโชคดีหน่อยอาจจะแค่วันเดียวก็ได้ แต่ว่าเซี่ยอู๋ไม่เคยมีประสบการณ์ไลฟ์สดมาก่อน แถมสถานการณ์ในตอนนี้ ก็ไม่มีเวลาให้เธอไปไลฟ์สดด้วย วันชำระหนี้งวดแรกก็ใกล้เข้ามาทุกที

เซี่ยอู๋คลิกเปิดระบบ พยายามจะลองหาดูว่ามีปุ่มรีเฟรชภารกิจหรือไม่ เพื่อที่จะเปลี่ยนสองภารกิจที่ค่อนข้างยากสำหรับเธอ

จินตนาการช่างสวยงาม แต่ความเป็นจริงช่างโหดร้าย เซี่ยอู๋ไม่เจอปุ่มรีเฟรชภารกิจ แต่ในระหว่างที่เธอกดมั่วๆ หน้าจอกลับเด้งหน้าต่างหนึ่งขึ้นมา

[กรุณาทำภารกิจให้สำเร็จ หลังจากทำภารกิจสำเร็จแล้ว ถึงจะรีเฟรชภารกิจใหม่]

"ระบบ นี่คุณกำลังสร้างความลำบากให้ฉันนะ!"