บทที่ 8 - โกงสุดยอดไปเลย

บทที่ 8 - โกงสุดยอดไปเลย

เมื่อต้องเผชิญกับปัญหานี้ เซี่ยอู๋ก็ปวดหัวเล็กน้อย ภารกิจแรกคือทำเงินให้ได้ 300,000 ภารกิจที่สองคือ 800,000 ตามแนวโน้มนี้ จำนวนเงินที่ภารกิจต้องการให้หาก็จะยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

แน่นอนว่า ถ้าสามารถขายบลูแซฟไฟร์ดิบออกไปได้ การทำเงินสักสองสามล้านก็ไม่ใช่เรื่องยาก

ปัญหาคือ จะขายออกไปได้หรือเปล่า!

ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้น เซี่ยอู๋พูดว่าเชิญเข้ามา ประตูก็ถูกผลักเปิดออก

หลิงหานอุ้มแฮมสเตอร์คนเหมืองเข้ามา ทันทีที่แฮมสเตอร์คนเหมืองเข้ามา มันก็เท้าสะเอว แบกเสียมเดินมาอยู่ตรงหน้าเซี่ยอู๋ด้วยท่าทางองอาจ

เซี่ยอู๋อยากจะถามว่าทำไมกลับมาเร็วจัง ผลคือเห็นหน้าต่างข้อมูลแจ้งเตือนว่า [แฮมสเตอร์คนเหมืองทำงานของวันนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว]

ออกไปขุดแร่ตอนหกโมงกว่า กลับมาตอนแปดโมงกว่า เวลาทำงานสองชั่วโมง คนทำงานเห็นแล้วต้องหลั่งน้ำตาแห่งความอิจฉาแน่ๆ

"เฮ้!"

แฮมสเตอร์คนเหมืองกระโดดลงจากมือของหลิงหาน มายืนอย่างองอาจอยู่ตรงหน้าเซี่ยอู๋ ราวกับจะพูดว่า "รีบชมฉันสิ"

เซี่ยอู๋เม้มปากยิ้ม "เหนื่อยหน่อยนะ ไปพักเถอะ"

พนักงานที่สร้างรายได้หลายล้านในสองชั่วโมง จะพักก็พักไปสิ

เซี่ยอู๋พอใจกับเวลาทำงานของแฮมสเตอร์คนเหมืองมาก

เมื่อได้รับอนุญาตให้พัก แฮมสเตอร์คนเหมืองก็แบกเสียมมาที่ปลั๊กไฟ มันวางเสียมลงบนพื้น นั่งขัดสมาธิแล้วหลับตาลง

วินาทีต่อมา ขนสีทองของแฮมสเตอร์คนเหมืองก็ตั้งชันขึ้นทุกเส้น มีเสียงเปรี๊ยะปร๊ะดังออกมาจากระหว่างเส้นขน ไฟฟ้าสถิตสว่างวาบอยู่ระหว่างขนปุยของมัน

นี่กำลังชาร์จไฟอยู่เหรอ

ตอนนั้นเองเซี่ยอู๋ก็นึกถึงคำแนะนำของเหลยถูและหลิงหานเกี่ยวกับแฮมสเตอร์คนเหมือง—หุ่นยนต์คนเหมืองที่ถูกเลิกผลิตและตกรุ่นไปแล้ว

ในเมื่อเป็นหุ่นยนต์ การชาร์จไฟก็เป็นเรื่องปกติ

เดิมทีเซี่ยอู๋คิดว่าของที่ปรากฏขึ้นมาจากระบบจะอธิบายได้ยาก แต่จากแฮมสเตอร์คนเหมือง เธอได้เข้าใจเรื่องหนึ่งว่า ระบบซึ่งเป็นนิ้วทองคำนี้สุดยอดจริงๆ ของรางวัลที่ได้คือของที่เคยมีอยู่แล้วในโลกนี้ บางทีการตั้งค่าภายในอาจจะแตกต่างจากของในโลกนี้

แต่การที่เป็นของที่เคยมีอยู่ในโลกนี้มาก่อน พอปรากฏขึ้นต่อหน้าผู้คนก็จะไม่ถูกสงสัยว่ามาจากไหน

ช่วยให้เซี่ยอู๋ไม่ต้องลำบากอธิบายอะไรมากมาย

เซี่ยอู๋ยกมุมปากขึ้นอย่างพึงพอใจ เธอเงยหน้าขึ้น เห็นหลิงหานยืนอยู่ข้างๆ จ้องมองเธอไม่วางตา

ดวงตาของหลิงหานเหมือนทะเลลึก เซี่ยอู๋ดูไม่ออกว่าในใจเขาคิดอะไรอยู่ การถูกเขามองแบบนี้ทำให้รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเล็กน้อย "นายก็ลงไปพักเถอะ"

ถึงแม้หลิงหานจะเพิ่งทำงานไปแค่สองชั่วโมง แต่เซี่ยอู๋ตั้งใจว่าจะขลุกตัวอยู่ในห้องทั้งวัน เพื่อทำความเข้าใจการดำเนินธุรกิจของโลกนี้ผ่านสตาร์เน็ตให้มากขึ้น

ที่บ้านปลอดภัยมาก ในฐานะบอดี้การ์ด หลิงหานอยู่ที่นี่ก็ไม่มีประโยชน์อะไร

หลิงหานไม่ได้ออกไปทันที เขายื่นบลูแซฟไฟร์ที่แฮมสเตอร์คนเหมืองขุดมาให้ "นี่คือบลูแซฟไฟร์ที่แฮมสเตอร์คนเหมืองขุดมาครับ"

หลังจากมอบอัญมณีให้เซี่ยอู๋แล้ว เขาก็ออกไป

เซี่ยอู๋นับบลูแซฟไฟร์ที่แฮมสเตอร์คนเหมืองขุดมาได้ทีหลัง มี 15 ก้อน

หน้าต่างข้อมูลมีแจ้งเตือน: แฮมสเตอร์คนเหมืองขุดบลูแซฟไฟร์ได้ทั้งหมด 45 ก้อน

รวมกับ 30 ก้อนที่ลงขายในสตาร์เน็ตไปแล้ว กับอีก 15 ก้อนนี้ ก็เป็น 45 ก้อนพอดี

เจ้าของร่างเดิมยังค้างเงินเดือนหลิงหานอยู่สามเดือน แต่หลิงหานกลับไม่ขโมยอัญมณีไปแม้แต่ก้อนเดียว ดูเหมือนว่าถึงแม้ค่าความภักดีของหลิงหานจะต่ำ แต่นิสัยใจคอก็ยังใช้ได้

เซี่ยอู๋เปิดบัญชีธนาคาร จ่ายเงินเดือนย้อนหลังให้หลิงหานสี่เดือน

เพิ่งจะจ่ายเงินเดือนไปไม่ถึงสามวินาที ประตูก็ถูกเคาะ

เซี่ยอู๋เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วพูดว่า "เชิญเข้ามา"

"เจ้านาย คุณมีเงินแล้วเหรอครับ"

เซี่ยอู๋เหลือบมองเขาแวบหนึ่ง "ได้เงินเดือนแล้วให้ทำงานก็ไม่เรียกว่าขูดรีดแล้วสินะ"

ปากของหลิงหานบอกว่าจะเขียนพินัยกรรมอะไรนั่น แต่ในสภาพที่ไม่ได้เงินเดือนมาหลายเดือน ไม่ขโมยหินไปแม้แต่ก้อนเดียว แสดงว่านิสัยใจคอไม่เลวเลย

ใบหน้าที่ไร้อารมณ์ของหลิงหานมองไม่เห็นสีหน้าใดๆ เพียงแต่คิ้วขมวดลงเล็กน้อย

เซี่ยอู๋ยังมีเรื่องต้องทำอีกมาก เลยให้เขาออกไปก่อน

เซี่ยอู๋จ่ายเงินเดือนให้หลิงหานและคนอื่นๆ ด้วย แถมยังให้เงินชดเชยค่าจ้างค้างจ่ายอีกหนึ่งเดือน

เธอที่เคยเป็นลูกจ้างมาก่อน ย่อมเข้าใจความเจ็บปวดของการถูกค้างเงินเดือนเป็นอย่างดี

จ่ายเงินเดือนเสร็จ เงินสามแสนกว่าก็หายไป

คิดดูแล้วก็น่ากลัวอยู่เหมือนกัน

เซี่ยอู๋สวมแว่นตาเสมือนจริง เตรียมจะเข้าไปศึกษาในสตาร์เน็ต ในตอนนั้นเอง สายรัดข้อมือสื่อสารก็ดังขึ้น

ติ๊งต่อง!

"ธนาคารระหว่างดวงดาวส่งข้อความถึงคุณ บัญชีธนาคารของคุณหมายเลขลงท้ายด้วย 6671 ได้รับเงินเข้าบัญชีจำนวน 310,000 ณ เวลา 8:45 น. ขณะนี้ยอดเงินคงเหลือในบัญชีธนาคารของคุณคือ 700,000"

ติ๊งต่อง!

"ธนาคารระหว่างดวงดาวส่งข้อความถึงคุณ บัญชีธนาคารของคุณหมายเลขลงท้ายด้วย 6671 ได้รับเงินเข้าบัญชีจำนวน 350,000 ณ เวลา 8:45 น. ขณะนี้ยอดเงินคงเหลือในบัญชีธนาคารของคุณคือ 1,050,000"

ติ๊งต่อง!

...

เสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นไม่หยุด ทำให้เซี่ยอู๋รีบถอดแว่นตาเสมือนจริงออก แล้วคลิกเปิดหน้าเว็บของตัวเอง มองดูบลูแซฟไฟร์ดิบที่วางขายอยู่บนหน้าเว็บถูกซื้อไปทีละก้อนๆ ด้วยความตกตะลึง

ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ได้ดูราคาเลยด้วยซ้ำ ซื้อไปอย่างรวดเร็ว

อัญมณีดิบยี่สิบเก้าก้อน ต่อให้ก้อนที่ถูกที่สุดจะราคา 250,000 อย่างน้อยก็ต้องใช้เงินมากกว่า 7 ล้าน เศรษฐีคนไหนกันที่ซื้อบลูแซฟไฟร์เหมือนซื้อของเล่น

เซี่ยอู๋รีบไปตรวจสอบตลาดบลูแซฟไฟร์ล่าสุด ด้วยทักษะนิ้วทองคำ [ประเมินมูลค่า] และราคาที่เทอร์มินัลสตาร์เน็ตให้มา เดิมทีเซี่ยอู๋คิดว่าราคาที่เธอตั้งไว้คือราคาตลาด

แต่ว่า การที่ถูกซื้อไปอย่างรวดเร็วขนาดนี้

นี่เธอขายถูกเกินไป หรือว่าเจอคนคลั่งอัญมณีเข้าแล้ว

เซี่ยอู๋รีบตรวจสอบราคา

ในเว็บแฮปปี้เถาเถามีเพียงเซี่ยอู๋ที่ขายบลูแซฟไฟร์ดิบ เว็บไซต์อื่นก็ค้นหาไม่เจอว่ามีใครขายของแบบนี้ สุดท้ายหลังจากค้นหาอยู่นาน ในที่สุดก็เจอเว็บไซต์ที่ชื่อว่า [โรงประมูลอัญมณี]

เธอสวมแว่นตาเสมือนจริงแล้วเดินเข้าไปในร้านค้าเสมือนจริงของอีกฝ่าย

ร้านค้าเสมือนจริงของอีกฝ่าย ในสตาร์เน็ตก็เหมือนกับร้านค้าจริงๆ มีของที่ควรจะมีครบทุกอย่าง เซี่ยอู๋มาที่กระดานอิเล็กทรอนิกส์แผ่นหนึ่ง ซึ่งเป็นกระดานซื้อขาย ที่นี่สามารถดูบันทึกการประมูลอัญมณีต่างๆ ได้

ในบันทึกการประมูล ไม่มีบันทึกการประมูลที่ต่ำกว่าแปดแสนเลย

เว็บแฮปปี้เถาเถาจะตั้งราคาขายตามมูลค่าของสินค้าเท่านั้น แต่โรงประมูลจะไม่เป็นเช่นนั้น หากมีผู้ซื้อจงใจยั่วโมโหผู้ซื้ออีกคน ของราคาแสนเดียวก็อาจจะถูกประมูลไปในราคาล้านเดียวได้

นอกจากนี้ วัตถุดิบอัญมณีที่ตั้งราคาเริ่มต้นประมูลไว้ที่ 350,000 ในสนามประมูล ก็สามารถได้ราคาสูงขึ้นหลังจากการแข่งขันกัน

เซี่ยอู๋เริ่มตรวจสอบข้อกำหนดของโรงประมูลนี้อีกครั้ง

โรงประมูลจะไม่ช่วยใครประมูลของโดยไม่มีเหตุผล พวกเขาไม่ใช่สถาบันการกุศล การประมูลก็ต้องมีค่าใช้จ่าย

โรงประมูลบางแห่งคิดค่าธรรมเนียมการประมูลเป็นรายชิ้น เช่น ประมูลสินค้าชิ้นหนึ่ง พวกเขาจะคิดค่าธรรมเนียมการประมูลสามหมื่น หรือคิดค่าคอมมิชชันสิบเปอร์เซ็นต์ของราคาขายสินค้าที่ประมูลได้

เซี่ยอู๋ตรวจสอบว่าโรงประมูลนี้คิดค่าธรรมเนียมอย่างไร

ในหัวข้อ [ฉันต้องการเป็นตัวแทนประมูล] เธอพบข้อกำหนดของโรงประมูล