บทที่ 2 - ทุกสิ่งที่ดิ้นรนในโลกนี้ล้วนเพื่อตัวเอง

บทที่ 2 - ทุกสิ่งที่ดิ้นรนในโลกนี้ล้วนเพื่อตัวเอง

บ้านของเจ้าของร่างเดิมสร้างอยู่บนจุดสูงสุดใจกลางเมือง ราวกับพระราชวังที่ตั้งตระหง่านอยู่บนที่สูงเพื่อสำรวจอาณาเขตที่ตนครอบครอง

ถึงแม้ภายนอกบ้านจะดูยิ่งใหญ่ตระการตา แต่เมื่อเข้ามาในสวน สนามหญ้าที่รกร้าง ต้นไม้โบราณที่ใกล้จะเหี่ยวเฉา และดอกไม้ที่ร่วงโรย วัชพืชที่แทงยอดออกมาตามรอยแยกของอิฐ ถ้าปล่อยให้รกร้างกว่านี้อีกหน่อย เซี่ยอู๋คิดว่าการพัฒนาที่นี่ให้เป็นบ้านผีสิงอาจจะทำกำไรได้มหาศาล

ความรกร้างและความหรูหราที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว ช่างเหมือนปราสาทโบราณของแวมไพร์ในยุโรปยุคเก่าไม่มีผิด

หน้าประตูบ้านมีพ่อบ้านผมขาวสวมแว่นตาขาเดียวและสาวใช้สองคนยืนอยู่

เซี่ยอู๋รู้ชื่อของพวกเขาจากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมอยู่แล้ว ดังนั้นเมื่อหน้าต่างข้อมูลบุคคลปรากฏขึ้น เธอก็ดูที่ค่าความภักดีของพวกเขาโดยตรง

ค่าความภักดีของพ่อบ้านหลี่หลี่อยู่ที่ 20 สาวใช้สูงวัยหลิงเสียมีค่าความภักดี 15 ส่วนสาวใช้วัยรุ่นซืออวี๋ติดลบ 15

ค่าความภักดีของพวกเขาไม่ได้ทำให้เซี่ยอู๋ประหลาดใจเลย

ก่อนหน้านี้เจ้าของร่างเดิมทั้งหยิ่งยโสและเอาแต่ใจ ปฏิบัติกับพวกเขาไม่ค่อยดีนัก การที่ไม่ติดลบ 50 เหมือนหลิงหานก็ถือว่าบุญแล้ว

เซี่ยอู๋ใช้ทักษะ [ประเมินมูลค่า] สแกนบนหัวของทั้งสามคนอีกครั้ง

หลี่หลี่ 600,000, หลิงเสีย 500,000, ซืออวี๋ 1,800,000

เซี่ยอู๋ไม่รู้ว่าตัวเลขนี้คำนวณมาได้อย่างไร บางทีอาจจะดูจากมูลค่าที่อีกฝ่ายสามารถสร้างได้กระมัง

หลี่หลี่เห็นพวกเธอเดินเข้ามาจึงโค้งคำนับเล็กน้อยอย่างนอบน้อม "คุณหนูครับ ร่างกายของคุณหนูเปรอะเปื้อนไปหน่อย ต้องการให้เตรียมน้ำร้อนไหมครับ"

เจ้าของร่างเดิมวิ่งไปฆ่าตัวตายในกองขยะ ชุดกระโปรงสีขาวเต็มไปด้วยโคลน แขนและใบหน้าก็เปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนเช่นกัน

เซี่ยอู๋พยักหน้าแล้วตอบ "ต้องการ"

"ไปเตรียมน้ำร้อนให้คุณหนู"

"ค่ะ"

หลิงเสียกับซืออวี๋ได้รับคำสั่งก็ก้าวเข้าไปในประตูก่อน

เซี่ยอู๋ก็เดินตามเข้าไป

ต่อให้ล้ม แต่ก็ล้มบนฟูก ถึงแม้ข้างนอกจะถูกกองขยะล้อมรอบ แต่การตกแต่งภายในบ้านยังคงหรูหราและสูงส่ง

แม้เซี่ยอู๋จะไม่ใช่คนของโลกนี้ แต่ก็ดูออกว่าโต๊ะเก้าอี้และของตกแต่งในบ้านมีอายุพอสมควรแล้ว โต๊ะสีน้ำตาลเข้มที่ตั้งอยู่ในห้องนั่งเล่นมีพื้นผิวเรียบเนียน ลวดลายสวยงามและชัดเจน

ทักษะ [ประเมินมูลค่า] แสดงให้เห็นว่า โต๊ะตัวนี้ราคา 2,800,000, เก้าอี้ 700,000, แจกัน 1,200,000 และของจิปาถะอื่นๆ แต่ละชิ้นล้วนมีราคาเริ่มต้นที่หลักหมื่น

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เมื่อเห็นเฟอร์นิเจอร์ราคาแพงมากมายขนาดนี้ เซี่ยอู๋คงจะนอนหลับฝันดีจนยิ้มออกมา

แต่พอนึกถึงหนี้สินนับหมื่นล้าน ต่อให้ขายเฟอร์นิเจอร์ชั้นล่างทั้งหมดก็ยังไม่พอจ่ายเศษเสี้ยวของหนี้เลยด้วยซ้ำ อย่างน้อยก็พอจะมีสมบัติอยู่บ้าง ถ้าอยากจะทำอะไรก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีเงิน

เซี่ยอู๋เริ่มมีความมั่นใจขึ้นมาบ้าง

เธอแช่น้ำในอ่างอาบน้ำอย่างสบายตัว แล้วเดินมาที่ห้องแต่งตัวของเจ้าของร่างเดิม

ในห้องแต่งตัวของเจ้าของร่างเดิมมีชุดกระโปรงราคาแพง กระเป๋า รองเท้า และของอื่นๆ อีกมากมาย

โดยพื้นฐานแล้วก็เริ่มต้นที่หลักหมื่นเช่นกัน

เพียงแต่เสื้อผ้าส่วนใหญ่หรูหราแต่ใช้การไม่ได้ ดูแล้วก็รู้ว่าเป็นของฟุ่มเฟือยประเภทที่แค่โดนน้ำนิดหน่อยก็ใส่ไม่ได้อีก

ภารกิจแรกของระบบคือการหาเงินก้อนแรกให้ได้ 300,000

และของฟุ่มเฟือยที่ไร้ประโยชน์เหล่านี้ก็เป็นเครื่องมือที่ดีในการเปลี่ยนเป็นเงิน

เซี่ยอู๋เดินเข้าไปในห้องเสื้อผ้า หยิบชุดนอนมาเปลี่ยน

เธอยังไม่ได้เก็บทักษะกลับคืน เมื่อเงยหน้าขึ้นมองกระจกก็พบว่าบนหัวของตัวเองมีตัวเลขชุดหนึ่งกำลังเพิ่มเลข 0 ต่อท้ายไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

การเพิ่มขึ้นของตัวเลขนี้น่ากลัวยิ่งกว่าของหลิงหานเสียอีก

เซี่ยอู๋ยืนนิ่งอยู่กับที่

เธอคาดไม่ถึงว่าทักษะ [ประเมินมูลค่า] นี้ไม่ได้ใช้ได้แค่กับคนอื่น แต่ยังใช้ได้กับตัวเองด้วย และตัวเลขบนหัวของเธอก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ นี่หมายความว่าอนาคตทางการเงินของเธอก็ไร้ขีดจำกัดด้วยใช่ไหม

เปิดหน้าต่างข้อมูล

[ข้อมูลบุคคล] ชื่อ: เซี่ยอู๋ เพศ: หญิง อายุ: 20 เผ่าพันธุ์: มนุษย์ อาชีพ: นายทุน ค่าพลังต่อสู้: F ค่าความโชคดี: S+

ทักษะ: [ประเมินมูลค่า], [ยังไม่ได้รับ], [ยังไม่ได้รับ], [ยังไม่ได้รับ]... อื่นๆ: ผู้ครอบครองระบบ [ขยันแล้วจะรวย]

ในฐานะผู้ครอบครองระบบ ข้อมูลบุคคลของเซี่ยอู๋จึงมีมากกว่าคนอื่นสองอย่าง แม้ว่าทักษะมากมายที่ยังไม่ถูกปลดล็อกจะทำให้เธอสงสัย

แต่สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจที่สุดคือชื่อ 'เซี่ยอู๋' คือชื่อจริงของเธอ ส่วนชื่อของเจ้าของร่างเดิมคือ 'เซี่ยอู่'

เซี่ยอู๋มองไปที่กระจกอีกครั้ง ใบหน้าที่สะท้อนอยู่ในกระจกคือใบหน้าของเธอเอง

แต่เจ้าของร่างเดิมไม่ได้มีใบหน้าแบบนี้...

เซี่ยอู๋เกิดความคิดที่กล้าหาญขึ้นมาอย่างกะทันหัน เธอทะลุมิติมาทั้งร่างทั้งตัว มายังโลกนี้เพื่อแทนที่เจ้าของร่างเดิมที่ตายไปแล้ว ความทรงจำของคนอื่นเกี่ยวกับรูปลักษณ์ของเจ้าของร่างเดิมจึงเปลี่ยนเป็นใบหน้าของเซี่ยอู๋โดยอัตโนมัติ

เรื่องแบบนี้มีเพียงนิ้วทองคำเท่านั้นที่ทำได้

เซี่ยอู๋ไม่ได้เกลียดความรู้สึกแบบนี้

ใบหน้าของตัวเอง ร่างกายของตัวเอง เช่นนั้นแล้ว ทุกสิ่งที่ดิ้นรนในโลกนี้ล้วนเพื่อตัวเอง ไม่ใช่เพื่อคนอื่น

เมื่อกลับมาถึงบ้านของเจ้าของร่างเดิม การค้นพบที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้เซี่ยอู๋รู้สึกว่า โลกที่มีหนี้สินนับหมื่นล้านก็ไม่ได้มืดมนขนาดนั้น

เธอดำเนินการตามแผนที่วางไว้ก่อนหน้านี้ต่อ

เสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้าที่ไม่ได้ใช้ในห้องเสื้อผ้า ขายให้หมด!

ทำภารกิจแรกให้สำเร็จก่อนแล้วค่อยว่ากัน

เทคโนโลยีของโลกนี้สูงมาก เทอร์มินัลเชื่อมต่อสตาร์เน็ตเครื่องเดียวสามารถทำสิ่งที่เซี่ยอู๋เคยเห็นในหนังไซไฟได้

ตัวอย่างเช่น หากเห็นรองเท้าคู่ที่ชอบบนสตาร์เน็ต คลิกซื้อและชำระเงินแล้ว เทอร์มินัลข้างๆ ก็จะส่งรองเท้ามาให้ตรงหน้าทันที

เซี่ยอู๋ล็อกอินเข้าบัญชีช่องช็อปปิงของเจ้าของร่างเดิม สมัคร [ฉันต้องการเป็นผู้ขาย] หลังจากขั้นตอนการยืนยันตัวตนต่างๆ เสร็จสิ้น เธอก็นำเสื้อผ้าที่เจ้าของร่างเดิมไม่ค่อยได้ใส่เข้าไปในเทอร์มินัล

หลังจากเทอร์มินัลสแกนเสร็จ เซี่ยอู๋ก็คลิก [ฉันต้องการขาย] บนหน้าต่างสีฟ้าอ่อน เสื้อผ้าค่อยๆ หายไปในเทอร์มินัลและปรากฏขึ้นในสตาร์เน็ต

เว็บไซต์ให้ราคาประเมินอย่างรวดเร็ว พร้อมกับถามว่า: ต้องการขายในราคานี้หรือไม่

ราคาที่เว็บไซต์ให้มาคือห้าหมื่นหก

ราคานี้ตรงกับราคาที่เซี่ยอู๋ประเมินด้วยทักษะของเธอทุกประการ ถือว่าน่าเชื่อถือมาก

ของมือสองที่ขายต่อ ราคาจะลดลงเกือบสองในสามของราคาเดิมเสมอ

เซี่ยอู๋ไม่ได้รู้สึกเสียดายเสื้อผ้าพวกนี้เท่าไหร่

ตั้งราคาแล้วก็ขายทันที ตั้งราคาตามที่เว็บไซต์ให้มา แต่เสื้อผ้าแขวนไว้นานเกือบครึ่งชั่วโมงก็ยังขายไม่ออก

เซี่ยอู๋ค้นหาเสื้อผ้าแบบเดียวกันในเว็บไซต์ บางตัวราคาหกหมื่น บางตัวราคาสี่หมื่นเก้า

ลองตรวจสอบเวลาที่ตัวสี่หมื่นเก้าลงขาย

ปรากฏว่าแขวนมาเป็นสัปดาห์แล้วก็ยังขายไม่ออก

ในใจของเซี่ยอู๋ตอนนี้อยากรู้แค่ว่า หลังจากทำภารกิจแรกสำเร็จแล้ว ระบบจะให้อะไร

การแบกรับหนี้สินก้อนโต และยังเป็นการเหยียบย่างสู่ต่างโลกครั้งแรก

มันช่างเหมือนฝันและพิลึกพิลั่นเกินไป ทำให้เธอไม่รู้สึกสมจริงเท่าไหร่ และก็ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องได้เรื่องเสียมากนัก

ท้ายที่สุดแล้ว ใครจะรู้ว่าจะได้กลับไปเมื่อไหร่

ตอนนี้ สิ่งที่เธออยากทำมากกว่ากลับเป็นการได้สัมผัสประสบการณ์แปลกใหม่ที่นิ้วทองคำจะมอบให้เธอ

เพราะนี่คือสิ่งที่เธอเคยเห็นแต่ในนิยายเท่านั้น

เธอเปลี่ยนราคาเสื้อผ้าเป็นสี่หมื่นห้า

ราคาสี่หมื่นห้านี้เป็นราคาที่ถูกที่สุดในเว็บไซต์ ณ ตอนนี้

เพิ่งจะเปลี่ยนราคาไปไม่ถึงห้านาที เสื้อผ้าก็ถูกขายออกไปทันที!

เพื่อที่จะหาเงินก้อนแรกให้ได้เร็วขึ้น เซี่ยอู๋จึงตั้งราคาเสื้อผ้าให้ถูกกว่าแบบเดียวกันประมาณสามถึงสี่พัน

ในขณะนั้นเอง สายรัดข้อมือสื่อสารที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งก็สั่นขึ้น ตามมาด้วยเสียงจักรกล

"ธนาคารระหว่างดวงดาวส่งข้อความถึงคุณ บัญชีธนาคารของคุณหมายเลขลงท้ายด้วย 6671 ได้รับเงินเข้าบัญชีจำนวน 45,000 ณ เวลา 20:45 น. ขณะนี้ได้หักเงินจำนวน 45,000 แล้ว คุณยังคงค้างชำระธนาคารระหว่างดวงดาวเป็นจำนวน 761,000 เพื่อรักษาคะแนนเครดิตของคุณ กรุณาชำระหนี้ต่อไป"

เซี่ยอู๋: "..."

อยากจะด่าคนจริงๆ

กำลังตั้งอกตั้งใจขายเสื้อผ้า คิดว่าจะทำกำไรได้ก้อนโต ใครจะไปคิดว่าในบัญชีธนาคารจะมีหนี้ค้างอยู่แปดแสนกว่า

เธอมองดูห้องเสื้อผ้า แล้วก็มองดูข้อความ

ก็ยังดี แปดแสนเทียบกับหมื่นล้านแล้ว ใช้คืนง่ายกว่าเยอะ