ตอนที่ 28: เวลาฝึกฝนสองชั่วโมงครึ่ง พรสวรรค์ระดับดีเยี่ยม!

ตอนที่ 28: เวลาฝึกฝนสองชั่วโมงครึ่ง พรสวรรค์ระดับดีเยี่ยม!

เมื่อได้ฟังการวิเคราะห์ต่างๆ ของเจียงหลาน หยุนเซินก็แอบปาดเหงื่อในใจ 'เกือบไปแล้ว' ดีนะที่เขาฝึกฝนต่อหน้าคนกันเอง ถ้าคนนอกมาเห็นเข้าคงแย่แน่

หากคนนอกล่วงรู้ว่าเขาสามารถทำให้ผลึกต้นกำเนิดเพิ่มพรสวรรค์ได้ ในตอนที่เขายังมีพื้นฐานไม่แข็งแกร่งพอ เขาต้องตกเป็นเป้าโจมตีของคนหมู่มากอย่างแน่นอน ซึ่งนั่นเท่ากับเป็นการขุดหลุมฝังศพตัวเองชัดๆ

หยุนเซินผู้ระมัดระวังตัวเป็นเลิศเริ่มตื่นตัวขึ้นมาเงียบๆ ในอนาคตเวลาฝึกฝน ห้ามให้คนนอกอยู่ด้วยเด็ดขาด!

การเจอคนฉลาดอย่างเจียงหลาน มันง่ายต่อการโป๊ะแตกจริงๆ!

"ผลึกต้นกำเนิดในถุงหนังใบนี้ทั้งหมดเป็นแบบเพิ่มพรสวรรค์ ลองดูไหม?"

หยุนเซินไม่มีสกิลมองเห็นในที่มืด แต่ก็ยังคว้าถุงหนังในความมืดได้อย่างแม่นยำและยื่นส่งให้เจียงหลาน

ทว่าในจังหวะนั้น หยุนเซินดันเผลอไปชนถูกอะไร 'นุ่มๆ' เข้า

หยุนเซิน: "!!!"

แย่ล่ะสิ ค่าความชอบจะลดลงไหมเนี่ย?

ท่ามกลางความกังวลของหยุนเซิน เจียงหลานรับถุงหนังไปโดยไม่มีท่าทีผิดปกติใดๆ

"ขอบคุณสำหรับของขวัญค่ะท่านลอร์ด"

หยุนเซินถอนหายใจอย่างโล่งอก โชคดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ค่าความชอบ 95 นี่ไม่ได้มาเล่นๆ จริงด้วย

ทว่าสิ่งที่เขาไม่รู้คือ เจียงหลานที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด ตอนนี้ใบหน้าของเธอขึ้นสีแดงระเรื่อจางๆ

ท่านลอร์ดนี่ซื่อบื้อจริงๆ ด้วยความสามารถระดับเธอ ถ้าคิดจะหลบทำไมจะหลบไม่พ้นกันล่ะ?

หยุนเซินกล่าวว่า "เธอฝึกก่อนเถอะ ดูซิว่าผลลัพธ์เป็นยังไง"

แม้ประสบการณ์ส่วนตัวจะยืนยันว่าผลลัพธ์น่าทึ่งมาก แต่เจียงหลานเป็นวีรชนระดับตำนาน ซึ่งเทียบเท่ากับมีพรสวรรค์ระดับตำนาน การจะพัฒนาไปไกลกว่านี้คงไม่ใช่เรื่องง่าย

ส่วนเขาที่มีพรสวรรค์แค่ระดับธรรมดา ประสิทธิภาพในการพัฒนาระยะแรกย่อมเห็นผลชัดเจนแน่นอน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลึกต้นกำเนิดที่เขาดูดซับมีคุณสมบัติสีทอง 'รากฐานมั่นคง' ในขณะที่ของในถุงหนังสูงสุดแค่ระดับสีส้มอีปิค ส่วนใหญ่เป็นสีม่วงและสีฟ้า

เจียงหลานหยิบผลึกต้นกำเนิดขึ้นมาหนึ่งก้อนและเริ่มทำการฝึกฝน ไม่นานเธอก็สัมผัสได้ถึงความมหัศจรรย์ของผลึกต้นกำเนิดพิเศษพวกนี้!

แม้การเปลี่ยนแปลงจะเล็กน้อยมาก แต่มันได้ผลจริง!

จากการสแกนและสังเกตสถานะตัวเองของ 'ชิปสมองกล' พบว่ามีพลังลึกลับบางอย่างแฝงอยู่ในพลังงานที่ดูดซับจากผลึกต้นกำเนิด ซึ่งกำลังช่วยยกระดับรากฐานและพรสวรรค์ของเธอ

เวลาล่วงเลยไปทีละนาที ทั้งสองใช้เวลาค่ำคืนไปกับความเงียบงัน จนกระทั่งช่วงดึกสงัด หยุนเซินก็เตรียมตัวล้มตัวลงนอนพักผ่อน

ค่าพละกำลังและจิตวิญญาณของเขาต่ำเกินไป ตอนนี้ยังไม่สามารถใช้การฝึกฝนทดแทนการนอนหลับได้ ร่างกายและสมองยังต้องการการพักผ่อนอยู่ดี

ความเร็วในการฝึกฝนสัมพันธ์กับพรสวรรค์ หรือจะพูดให้ถูกคือสัมพันธ์กับ 'ค่าสถานะเริ่มต้น' เพราะค่าสถานะเริ่มต้นเป็นตัวกำหนดระดับพรสวรรค์

ตัวอย่างเช่น เจียงหลานมีค่าสถานะเริ่มต้น 170 แต้ม หากไม่นับโบนัส 5 เท่าจากคุณลักษณะอาณาเขต ก็หมายความว่าเธอสามารถดูดซับผลึกต้นกำเนิดได้ประมาณ 17 ก้อนต่อชั่วโมง

แน่นอนว่านี่คำนวณเฉพาะความเร็วในการดูดซับผลึกต้นกำเนิด เวลาฝึกฝนยังสามารถดูดซับพลังวิญญาณจากฟ้าดินภายนอกควบคู่กันไปได้โดยไม่ขัดแย้งกัน

หลังจากฝึกฝนผ่านไปกว่าสองชั่วโมง หยุนเซินก็ดูดซับผลึกต้นกำเนิดก้อนนั้นจนหมดในที่สุด และพรสวรรค์ของเขาก็พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด!

"ลอร์ด: หยุนเซิน"

"เผ่าพันธุ์: มนุษย์"

"เลเวล: 2"

"ค่าสถานะ: พละกำลัง 2.5, พลังจิต 2.5, จิตวิญญาณ 4 (ยังไม่รวมโบนัสจากวิชาและอุปกรณ์)"

"วิชาฝึกฝน: การศึกษาภาคบังคับเก้าปี · สมบูรณ์แบบ (สีเขียว)"

"สกิล: มวยทหาร · ชำนาญ (สีขาว)"

"อุปกรณ์: ไม่มี (ค่าการรับน้ำหนักปัจจุบัน 0 / 4.5)"

"คุณสมบัติ: บุตรแห่งโชคชะตา (สีทอง) (1 / 1)"

"พรสวรรค์: สีเขียว ระดับดีเยี่ยม"

"การฝึกฝนแค่สองชั่วโมงครึ่งทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงได้ขนาดนี้ กว่าจะจบ 'บททดสอบมือใหม่' พรสวรรค์ของฉันต้องเลื่อนเป็นสีม่วงระดับดีเยี่ยมได้แน่! เผลอๆ อาจจะแตะระดับสีส้มอีปิคด้วยซ้ำ!"

การจะรู้ค่าสถานะเริ่มต้นของตัวเอง ไม่ต้องคำนวณให้ยุ่งยาก แค่ดูค่าการรับน้ำหนักสูงสุดในช่องอุปกรณ์ก็รู้แล้ว

ค่าการรับน้ำหนักสูงสุดปัจจุบันของเขาคือ 4.5 แต้ม นั่นหมายความว่าค่าสถานะเริ่มต้นของเขาคือ 4.5 แต้ม!

ก่อนหน้านี้ค่าสถานะเริ่มต้นของเขาแค่ 2 แต้ม นี่เพิ่มขึ้นกว่าเท่าตัว เห็นได้ชัดเลยว่าผลลัพธ์มันยอดเยี่ยมขนาดไหน!

"เงื่อนไขค่าสถานะเริ่มต้นสำหรับพรสวรรค์สีฟ้าหายากคือ 5 แต้ม ตื่นเช้ามาฉันจะรีบฝึกต่อ มั่นใจเลยว่าก่อนเที่ยงพรสวรรค์ต้องเลื่อนขั้นอีกรอบแน่!"

ด้วยความตื่นเต้น หยุนเซินล้มตัวลงนอนและหลับไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็มีเสียงลมหายใจสม่ำเสมอดังขึ้น

เจียงหลานไม่ได้รู้สึกง่วง ค่าสถานะเริ่มต้นของเธอสูงลิ่ว ต่อให้อดนอนหลายวันก็ไม่เป็นไร ตอนนี้เธอยังคงตั้งหน้าตั้งตาฝึกฝนต่อไป

เวลานี้ ลอร์ดหน้าใหม่ส่วนใหญ่ต่างก็หลับสนิทกันหมดแล้ว เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับคลื่นมอนสเตอร์ระลอกแรกในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุด!

...ยามรุ่งสาง แสงสีขาวนวลจับขอบฟ้า เป็นสัญญาณว่าเช้าวันใหม่ได้มาเยือน

บนผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่ เต็มไปด้วยชีวิตชีวา เสียงนกร้องเจื้อยแจ้วเปรียบเสมือนเสียงระฆังมรณะของเหล่าแมลง ทำให้พวกมันต้องขดตัวหลบซ่อนด้วยความหวาดกลัวนักล่า

สิ่งมีชีวิตนานาชนิดในป่าเริ่มออกหากินรับวันใหม่ แมลงร้อง นกขานรับ สัตว์ปีกสยายปีก สัตว์บกออกวิ่ง

ผู้อ่อนแอตกเป็นเหยื่อของผู้แข็งแกร่ง นี่คือกฎแห่งธรรมชาติ

ทันใดนั้น งูหลามลำตัวหนาเตอะก็พุ่งออกมาจากพุ่มไม้ กลืนกระต่ายขาวตัวน้อยลงท้องไปในคำเดียว!

ลำตัวของมันเปล่งประกายดั่งทองคำ ดูงดงามและสูงส่ง แต่กลับแผ่กลิ่นอายอันตรายถึงชีวิตออกมาตลอดเวลา

น้ำย่อยในกระเพาะของ 'งูหลามทองคำ' หลั่งออกมาอย่างรวดเร็ว ย่อยสลายกระต่ายขาวในท้อง

กระต่ายขาวหยุดดิ้นรนอย่างรวดเร็ว ค่อยๆ กลายเป็นสารอาหารหล่อเลี้ยงงูหลามทองคำ

งูหลามทองคำเป็นนักฆ่ายามราตรี ไม่ชอบหากินตอนกลางวัน แต่เมื่อคืนมันกินไม่อิ่ม เลยกะว่าจะหาเหยื่อกินรองท้องสักหน่อยแล้วค่อยกลับไปนอน

มันแลบลิ้นสองแฉกออกมา ตรวจจับกลิ่นต่างๆ ในอากาศ

ไม่นาน มันก็ได้กลิ่นสิ่งมีชีวิตจำนวนมากมาจากทิศทางหนึ่ง จึงเลื้อยเข้าหาเป้าหมายอย่างเงียบเชียบ

ลำตัวงูขนาดมหึมาเลื้อยผ่านพื้นดิน ดูยืดหยุ่นและทรงพลัง ไม่รู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตกี่ตัวแล้วที่ต้องจบชีวิตด้วยแรงรัดของมัน

ทันใดนั้น หอกสายฟ้าก็พุ่งเข้ามา!

โชคดีที่งูหลามทองคำเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว จึงหลบได้ทันท่วงที สุดท้ายโดนแค่กระแสไฟฟ้าจากหอกสายฟ้าเฉี่ยวๆ ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมากนัก

งูหลามทองคำแสยะยิ้มเยาะ เมื่อเห็นว่าตัวเองถูกเปิดโปงแล้ว มันก็ไม่ซ่อนตัวอีกต่อไป รีบพุ่งตรงไปยังทิศทางที่หอกสายฟ้าถูกยิงมาทันที!

เหยื่อรายนี้พอมีฝีมืออยู่บ้าง แต่ต่อหน้า 'ปู่งูหลามทองคำ' ผู้นี้ สุดท้ายแกก็ต้อง... ฝนลูกไฟร่วงกราวลงมาอย่างหนาแน่น!

งูหลามทองคำถึงกับงง 'ยิงนัดเดียวไม่โดน เล่นเปลี่ยนเป็นโจมตีวงกว้างเลยเรอะ?'

ระลอกนี้งูหลามทองคำหลบไม่พ้นจริงๆ ได้แต่กัดฟันทนรับพายุลูกไฟ ผิวหนังทองคำของมันเริ่มมีรอยไหม้เกรียม

หึ ก็แค่แผลถลอก เดี๋ยวรอปู่งูหลามทองคำเข้าประชิดตัวได้ก่อนเถอะ ดูซิว่าแกยังจะ... ปัง!

พลังมหาศาลที่มองไม่เห็นกระแทกเข้าที่ 'จุดตายเจ็ดนิ้ว' ของมันอย่างจัง!

งูหลามทองคำร่วงลงไปกองกับพื้น จุดตายเจ็ดนิ้วบาดเจ็บสาหัส จนหมดทางต่อกร

งูหลามทองคำที่สติเริ่มเลือนราง แว่วเสียงผู้หญิงพูดขึ้นมาว่า

"กินซุปงูตอนเช้าคงไม่ค่อยดีมั้ง?"

เจียงหลานจับหัวขนาดใหญ่ของงูหลามทองคำขึ้นมา พลางพิจารณาอย่างจริงจังว่าจะกินมันยังไงดี "เครื่องปรุงในอาณาเขตมีน้อยเกินไป ทำซุปงูคงลำบาก สงสัยคงต้องย่างกินอีกแล้วสินะ"

งูหลามทองคำ: "???"