ตอนที่ 25: มอบไทเทิลให้ผลึกต้นกำเนิด! ยกระดับพรสวรรค์!

ตอนที่ 25: มอบไทเทิลให้ผลึกต้นกำเนิด! ยกระดับพรสวรรค์!

หยุนเซิน: "จริงสิ ฉันลืมไปเลย ถ้าสวีเสี่ยวเจียงไม่ขายแบบแปลนพื้นที่เกษตรกรรมกับบ่อน้ำให้ฉัน ฉันคงไม่เหมาเมล็ดพันธุ์ของทุกคนมาแน่ๆ ดังนั้นพวกคุณควรขอบคุณเขานะ เห็นด้วยไหม?"

หยุนเซิน: "ทุกคน มาขอบคุณสวีเสี่ยวเจียงกันเถอะ!"

สวีเสี่ยวเจียง: "แกจงใจขยี้แผลใจฉันหรือไงวะ?"

เมื่อถูกหยุนเซินเปิดแผลสดอีกครั้ง สวีเสี่ยวเจียงก็เดือดดาลขึ้นมาทันที

แม้ว่าสำหรับบททดสอบมือใหม่ แบบแปลนพวกนั้นอาจจะไม่มีประโยชน์มากนัก แต่มันก็คือแบบแปลนถึงสองใบ มูลค่ามหาศาลทีเดียว!

ขณะที่เขากำลังจะพิมพ์ด่ากลับไป สวีเสี่ยวเจียงก็เห็นข้อความตอบกลับยาวเหยียดด้านล่าง

"นั่นสิ ขอบใจนะสวีเสี่ยวเจียง!"

"ขอบใจมาก!"

"ซาบซึ้งใจจริงๆ สวีเสี่ยวเจียง"

"สวีเสี่ยวเจียง นายเป็นคนดีจริงๆ"

สวีเสี่ยวเจียง: "หุบปากไปให้หมดเลยโว้ย!"

กลุ่มลอร์ดอาณาเขตใหม่ที่ได้รับความช่วยเหลือจากหยุนเซินต่างพากันผสมโรง

พวกเขาเหล่านี้ ถ้าไม่ใช่คนที่ขายทรัพยากรที่คิดว่าไร้ค่าให้หยุนเซิน ก็เป็นคนกลุ่มน้อยที่ซื้ออาหารวิญญาณไป

สำหรับลอร์ดอาณาเขตใหม่ทั่วไป ในระยะนี้ยังไม่ค่อยมีที่ให้ใช้ผลึกต้นกำเนิดมากนัก และส่วนใหญ่ก็ไม่ได้กังวลเรื่องนี้นัก ตราบใดที่ยังมีเพียงพอสำหรับการใช้จ่ายรายวัน

ท้ายที่สุด ไม่ใช่อาณาเขตของทุกคนที่จะมีป้อมปราการป้องกันที่ต้องใช้ผลึกต้นกำเนิดในการทำงาน

ความจริงแล้ว ในบรรดาคนที่ขอบคุณสวีเสี่ยวเจียง ส่วนใหญ่ทำไปเพื่อประจบเอาใจหยุนเซินเสียมากกว่า

ช่วยไม่ได้ พรุ่งนี้เที่ยงคลื่นมอนสเตอร์ระลอกแรกก็จะมาถึงแล้ว หากพวกเขาสามารถซื้ออาหารวิญญาณได้ ความมั่นใจในการรับมือก็จะเพิ่มขึ้นมากโข

ไม่ใช่แค่วันพรุ่งนี้ แต่บางทีตลอดทั้งบททดสอบมือใหม่ อาณาเขตของหยุนเซินอาจเป็นเพียงที่เดียวที่ผลิตและจำหน่ายอาหารวิญญาณได้ ดังนั้นการผูกมิตรกับเขาไว้จึงเป็นเรื่องธรรมดา

ก่อนหน้านี้ บางคนอาจคิดประจบสวีเสี่ยวเจียง หุ้นศักยภาพสูงที่ปลุกพลังแกนกลางอาณาเขตระดับดีเยี่ยมได้ แต่ตอนนี้พวกเขาเห็นผลประโยชน์ตรงหน้าจากหยุนเซินชัดเจนกว่า ย่อมต้องถ่มน้ำลายใส่สวีเสี่ยวเจียงแล้วเหยียบซ้ำเป็นธรรมดา

หยุนเซินที่เป็นผู้ใหญ่แล้วย่อมมองเกมนี้ออกทะลุปรุโปร่ง เขาจึงกล้าเป็นตัวตั้งตัวตีในเรื่องนี้ โดยไม่กลัวว่าจะไม่มีใครเข้าข้าง

ส่วนเรื่องที่สวีเสี่ยวเจียงบอกว่าความยากของบททดสอบจะเพิ่มขึ้น เขาก็รู้เรื่องนั้นดีอยู่แล้ว

สวีเสี่ยวเจียงบอกแค่ว่าความยากจะเพิ่มขึ้น แต่ไม่ได้บอกว่ายิ่งบททดสอบยากเท่าไหร่ รางวัลก็จะยิ่งมหาศาลเท่านั้น!

ด้วยโบนัสค่าสถานะเพศหญิงจากคุณสมบัติ 'เมืองแม่ม่าย' ตอนนี้หยุนเซินกลับภาวนาให้มันยากขึ้นกว่าเดิมเสียอีก

ตามตำนานเล่าว่า สามราชาห้าจักรพรรดิแห่งอาณาจักรมังกร หลังจากผ่านบททดสอบมือใหม่แล้ว ล้วนได้ก้าวเข้าสู่ 'วิหารต้องห้าม' กันทุกคน!

ดาวสีน้ำเงินในยุคปัจจุบันไร้ซึ่งการถือกำเนิดของตัวตนระดับ 'ต้องห้าม' มานับพันปีแล้ว และผลของการขาดแคลนผู้สืบทอดก็คือสายตาที่จ้องจะตะครุบเหยื่อจากเผ่าพันธุ์นับหมื่น

หยุนเซินคนเก่าคงไม่กล้าคิดเรื่องนี้ แต่หยุนเซินคนปัจจุบันอยากจะลองผยองดูสักครั้ง กล้าที่จะลองเสี่ยงดู!

เขาต้องการเป็นตัวตนระดับต้องห้ามของดาวสีน้ำเงินคนที่เก้า ต่อจากสามราชาห้าจักรพรรดิ!

ขณะที่หยุนเซินกำลังกอบโกยผลึกต้นกำเนิด เจียงหลานก็ทานอาหารเสร็จเรียบร้อยและถามขึ้นว่า "ท่านลอร์ดคะ ข้าต้องไปตัดไม้ต่อไหม?"

หยุนเซินมองกองไม้ที่สูงท่วมหัวแล้วส่ายหน้า "ยังไม่ต้องหรอก เธออยากออกไปล่ามอนสเตอร์ หรือจะบำเพ็ญเพียรในอาณาเขต?"

เจียงหลานครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วตอบว่า "อืม... ข้าขอบำเพ็ญเพียรดีกว่าค่ะ หลังจากมายังสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ ทั้งเคล็ดวิชาและความชำนาญสกิลของข้าลดระดับลง ข้าต้องรีบฟื้นฟูส่วนนี้ก่อน"

เมื่อถูกอัญเชิญมายังสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ ภายใต้ข้อจำกัดของกฎเกณฑ์ ไม่เพียงแต่ความแข็งแกร่งจะถูกกดลงเหลือเลเวล 1 แม้แต่ความชำนาญต่างๆ ก็จะถูกลดลงหนึ่งขั้นใหญ่

เพื่อปรับปรุงความชำนาญ มีทางเดียวคือต้องผ่านการบำเพ็ญเพียรฝึกฝน

ในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ การบำเพ็ญเพียรทำได้ไม่เพียงแค่ดูดซับพลังปราณฟ้าดิน แต่ยังสามารถดูดซับ 'ผลึกต้นกำเนิด' ได้ด้วย ซึ่งนี่คือหนึ่งในคุณค่าของผลึกต้นกำเนิด

การบำเพ็ญเพียรมีสองทิศทาง และผู้ฝึกสามารถเลือกเน้นด้านใดด้านหนึ่งได้

ทางแรกคือแถบค่าประสบการณ์ ตราบใดที่ฝึกฝนจนหลอดประสบการณ์เต็ม ก็จะเลื่อนระดับได้โดยไม่ต้องใช้ผลึกวิญญาณ

อย่างไรก็ตาม การได้รับค่าประสบการณ์จากการบำเพ็ญเพียรนั้นช้าเกินไป ดังนั้นการเลเวลอัปส่วนใหญ่จึงพึ่งพาผลึกวิญญาณเป็นหลัก

ทางที่สองคือการเพิ่มความชำนาญของเคล็ดวิชาและสกิล

ความชำนาญแบ่งออกเป็น 6 ขั้น: ขั้นแรกเริ่ม, ขั้นชำนาญ, ขั้นความสำเร็จย่อย, ขั้นความสำเร็จใหญ่, ขั้นสมบูรณ์แบบ และ ขั้นหลุดพ้น

ทุกครั้งที่ระดับความชำนาญเพิ่มขึ้น ผลของเคล็ดวิชาหรือสกิลก็จะทรงพลังยิ่งขึ้น

หยุนเซินหยิบผลึกต้นกำเนิดกองใหญ่ออกมาจากกระเป๋า ทันทีที่เขาจะเอ่ยปาก สายตาก็สะดุดเข้ากับผลึกต้นกำเนิดในมือ

มันน่าจะ... ทำได้ใช่ไหมนะ?

หยุนเซินหยิบผลึกต้นกำเนิดชิ้นหนึ่งขึ้นมาแล้วนึกในใจ "รีเฟรช!"

วินาทีต่อมา ลูกบอลแสงสามลูกก็ปรากฏขึ้นจริงๆ!

【เร่งการดูดซับ】 (สีเขียว): สามารถดูดซับพลังได้รวดเร็วยิ่งขึ้น

【เสริมความเข้าใจ】 (สีฟ้า): เพิ่มระดับความชำนาญได้ง่ายขึ้น

【เสริมรากฐาน】 (สีฟ้า): สามารถยกระดับพรสวรรค์หรือคุณภาพหลังการดูดซับ

"มันใช้ได้จริงๆ ด้วย!"

หยุนเซินประหลาดใจอย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อเห็นความสามารถของคุณสมบัติ 【เสริมรากฐาน】

ถ้าผู้คนรู้ว่ามีผลึกต้นกำเนิดที่สามารถยกระดับพรสวรรค์ของลอร์ดได้ พวกเขาคงแย่งชิงกันหัวแตกแน่ๆ ใช่ไหม?

การยกระดับพรสวรรค์ของตัวลอร์ดเองนั้นหายากยิ่งกว่าการยกระดับคุณภาพของวีรชนและยูนิตทหารเสียอีก

ตอนที่เขายังเรียนอยู่ หยุนเซินเคยได้ยินเรื่องเล่าที่น่าสนใจจากอาจารย์ เช่น ลอร์ดบางคนที่มีวีรชนและทหารระดับเทพเจ้าในอาณาเขตแล้ว แต่พรสวรรค์ของตัวเองยังเป็นแค่ระดับหายาก... หยุนเซินรีบกดรีเฟรชคุณสมบัติให้กับผลึกต้นกำเนิดชิ้นอื่นๆ ทันที และพบว่าคุณสมบัติสามประเภทนี้จะปรากฏขึ้นทุกครั้ง ต่างกันเพียงคุณภาพของคุณสมบัติที่มีทั้งสูงและต่ำ

"ผลึกต้นกำเนิดนี่พิเศษจริงๆ มันสามารถล็อกประเภทของคุณสมบัติที่จะรีเฟรชได้ด้วย"

หยุนเซินอุทานด้วยความทึ่ง และตื่นเต้นมาก ด้วยวิธีนี้ เขาจะสามารถผลิตผลึกต้นกำเนิดที่เพิ่มพรสวรรค์แบบอุตสาหกรรมได้เลยไม่ใช่หรือ?

หลังจากนั้น ผ่านการทดลอง หยุนเซินพบว่าผลึกต้นกำเนิดที่ใส่คุณสมบัติลงไปแล้วไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพให้เห็น มีเพียงแถบคุณสมบัติที่เขาเท่านั้นที่มองเห็น

เจียงหลานรู้สึกแปลกใจมาก ลอร์ดของเธอจ้องมองผลึกต้นกำเนิดพวกนี้และจับมันพลิกไปมาไม่หยุดตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ไม่ใช่ว่าจะให้เธอเอาไปใช้ฝึกฝนหรอกหรือ?

"ท่านลอร์ดคะ?"

"หือ? อ้อ ใช่สิ ถ้าเธอต้องการเพิ่มความชำนาญ..."

หยุนเซินคัดแยกพวกมันทีละชิ้นจากกองผลึกต้นกำเนิด การกระทำนี้ทำให้เจียงหลานเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามบนหัว

"เอาพวกนี้ไป อันนี้สำหรับการฝึกฝนความชำนาญโดยเฉพาะ"

เจียงหลานงุนงงเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าผลึกต้นกำเนิดเหล่านี้แตกต่างจากชิ้นอื่นตรงไหน

หยุนเซินไขข้อข้องใจให้เธอ "ผลึกต้นกำเนิดพวกนี้... ฉันเสริมพลังให้แล้ว มันเหมาะสำหรับการฝึกฝนความชำนาญมากกว่า"

แม้เขาจะไม่เปิดเผยเรื่อง 'คัมภีร์สรรพสิ่ง' ให้เจียงหลานรู้ทั้งหมด แต่เขาก็จะไม่ปิดบังความสามารถของตัวเองเช่นกัน

ยังไงเสีย เจียงหลานก็เป็นวีรชนคนแรกของเขา อยู่ข้างกายเขาตลอดเวลา เธอต้องสังเกตเห็นความผิดปกติบ้างอยู่แล้ว

ยกตัวอย่างเช่น ปรากฏการณ์แสงสีต่างๆ เวลาเขาใส่คุณสมบัติ ย่อมปิดบังเธอไม่ได้

แทนที่จะปล่อยให้เธอเดาไปเอง สู้เปิดเผยบางเรื่องให้รู้ไปเลยดีกว่า

"เข้าใจแล้วค่ะ!"

เจียงหลานไม่ได้เซ้าซี้ถามต่อ เธอรู้ว่าลอร์ดของเธอมีวิธีการลึกลับเฉพาะตัว และสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องที่เธอควรรู้

อีกอย่าง อาจเป็นเพราะได้รับอิทธิพลจากการสนทนาของสิบสองดรุณีแห่งจินหลิงก่อนหน้านี้ เรื่องที่ว่าใครจะเป็นคนปรนนิบัติท่านลอร์ด ทำให้เจียงหลานกังวลเรื่องอื่นมากกว่าความลับเล็กๆ น้อยๆ ของเจ้านาย

"จริงสิคะท่านลอร์ด คืนนี้ท่านตัดสินใจหรือยังคะว่าจะนอนยังไง?"