บทที่ 10 หลินไต้อวี้ + เอ็นทรี [พละกำลังถอนขุนเขา]!

บทที่ 10 หลินไต้อวี้ + เอ็นทรี [พละกำลังถอนขุนเขา]!

หยุนเซินตัดสินใจแน่วแน่แล้ว: ด้วยความต้องการในปัจจุบัน คุณภาพออพชั่นของอาวุธยังไม่จำเป็นต้องเน้นมากนัก เพราะยังไงก็ต้องเปลี่ยนในอนาคตอยู่ดี

ทว่าสำหรับฮีโร่และยูนิตทหาร เมื่อคำนึงถึงการพัฒนาในระยะยาว ออพชั่นสีม่วงดูจะไม่เพียงพอ อย่างน้อยต้องสีส้มขึ้นไปถึงจะน่าลงทุน

อันที่จริง เจตนาเดิมของหยุนเซินในการเกณฑ์ทหาร [โครงกระดูกสีชาด] ชุดนี้ ก็เพื่อใช้ขัดตาทัพชั่วคราวและกะจะโละทิ้งในภายหลังเช่นกัน

แต่ใครจะรู้ว่า ยูนิตโครงกระดูกสีชาดนี้กลับดูไม่ธรรมดาเลย ในฐานะยูนิตระดับอีปิค นอกจากจะมีสกิลระดับตำนานแล้ว ยังมีเอ็นทรีความสัมพันธ์ระดับตำนานอีกด้วย!

นี่แสดงให้เห็นว่าโครงกระดูกสีชาดต้องอยู่ในระดับท็อปเทียร์ของยูนิตระดับอีปิคทั้งหมดอย่างแน่นอน!

ด้วยเหตุนี้ หยุนเซินจึงเกิดความคิดที่จะปั้นพวกเธออย่างจริงจัง และแน่นอนว่าไม่ใช่เพราะเขาหลงใหลในความงามของสาวงามจาก 'ความฝันในหอแดง' หรอกนะ!

ต่อมา ออพชั่นของสาวงามทั้งสิบสองคนก็ถูกรีเฟรช มีสีม่วงปรากฏขึ้นมามากมาย รวมถึงสีส้มด้วย แต่เอฟเฟกต์ของพวกมันช่างขยะสิ้นดี

[แพศยา] (เขียว): ...

[ทาสรับใช้] (น้ำเงิน): ...

[สู้งาน] (ม่วง): ...

[วังหลวงสิบชั้นฟ้า · ของดีเลื่องชื่อ] (ส้ม): ...

นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย?

นี่มันกองขยะสีส้มชัดๆ!

หยุนเซินถึงกับพูดไม่ออก เขาไม่อยากทำตัวเป็น 'หนุ่มน้อยผู้รู้แจ้ง' หรอกนะ

การเป็นนักขับรถรุ่นเก๋าในชาติที่แล้ว มันเกี่ยวอะไรกับชาตินี้ด้วยเล่า?

เดิมทีเขาคิดว่าจะคว้าน้ำเหลวเสียแล้ว จนกระทั่งสายตาไปสะดุดกับ... ออพชั่นสีทองบนตัวหลินไต้อวี้!

"หรือว่า ยิ่งเป้าหมายในการรีเฟรชออพชั่นมีคุณภาพสูงเท่าไหร่ โอกาสที่จะได้ออพชั่นคุณภาพสูงก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น?"

ยิ่งหยุนเซินคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็นไปได้ ครั้งแรกที่เขาได้ออพชั่นสีส้มก็มาจากเจียงหลาน และตอนนี้เขายังได้ออพชั่นสีทองอีก มันคงไม่ใช่แค่เรื่องดวง แต่น่าจะเกี่ยวข้องกับคุณภาพยูนิตของหลินไต้อวี้ด้วย

หลังจากไตร่ตรองถึงข้อค้นพบนี้ หยุนเซินก็เพ่งมองอย่างตั้งใจ หวังว่ามันจะไม่ใช่ขยะสีทองนะ

[พละกำลังถอนขุนเขา] (ทอง): เพิ่มสกิลกดใช้ "พละกำลังถอนขุนเขา" สามารถโยกค่าสเตตัสจากค่าวิญญาณและค่าจิตใจมาเพิ่มให้ค่ากายภาพได้ชั่วคราว

"สกิลเทพชัดๆ! นี่มัน 'หลินไต้อวี้จอมพลังถอนขุนเขา' ชัดๆ!"

หยุนเซินทึ่งกับเอฟเฟกต์ของออพชั่นนี้ นี่มันหมายความว่าหลินไต้อวี้สามารถสลับบทบาทไปมาระหว่างเมจสายยิงไกลกับนักรบสายบู๊ระยะประชิดได้ตลอดเวลาเลยไม่ใช่เหรอ?

เขาได้ดูค่าสเตตัสและสกิลของทุกคนแล้ว แม้จะเป็นยูนิตประเภทเดียวกัน แต่พวกเธอก็มีความแตกต่างกันอย่างชัดเจน

ยกตัวอย่างเช่น หลินไต้อวี้มีค่ากายภาพต่ำ แต่ค่าวิญญาณและค่าจิตใจสูงไล่เลี่ยกัน ซึ่งหมายความว่าเธอเหมาะจะเป็นยูนิตสายเวท

หากในอนาคตมีศัตรูพยายามอ้อมหลังมาเล่นงานหลินไต้อวี้ เธอก็สามารถโยกค่าสเตตัสไปลงที่ค่ากายภาพได้ทันที แล้วเปิดศึกแลกหมัดกับศัตรูแบบเนื้อแนบเนื้อได้เลย!

หลินไต้อวี้ที่กำลังเตรียมตัวออกเดินทางอยู่ใกล้ๆ คิดในใจว่า: "?"

เธอเป็นหญิงสาวบอบบางชัดๆ แล้วเธอจะไปมีพละกำลังมหาศาลขนาดนั้นได้ยังไง?

แต่ไม่นานนัก หลินไต้อวี้ก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือน

[คุณได้รับสกิล: พละกำลังถอนขุนเขา (ทอง)]

"นี่มัน..."

หลินไต้อวี้ลองค่อยๆ โยกค่าสเตตัสอีกสองอย่างมาลงที่ค่ากายภาพ และค่อยๆ สัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกาย

อันที่จริง เธอสังเกตเห็นตั้งแต่มาถึง [สนามรบหมื่นเผ่าพันธุ์] แล้ว เธอรู้สึกว่าร่างกายเต็มไปด้วยพละกำลัง และยังเรียนรู้ "วิชาเซียน" ได้อีกด้วย

เธอเจ็บป่วยออดแอดมาตั้งแต่เด็ก และปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะมีร่างกายที่แข็งแรง

เธอชอบสกิลนี้มาก!

"ขอบพระคุณเจ้าค่ะ นายท่าน!"

หลินไต้อวี้แสดงความซาบซึ้งใจอย่างสุดซึ้งและย่อกายคำนับหยุนเซินเล็กน้อย

ทุกสิ่งในตระกูลเจี้ยกลายเป็นอดีตไปแล้ว ความคิดของเธอเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เธอต้องการไขว่คว้าความแข็งแกร่งอันทรงพลังในโลกใบใหม่นี้!

[ยูนิตของคุณ โครงกระดูกสีชาด (หลินไต้อวี้) รู้สึกซาบซึ้งที่คุณมอบพลังอันยิ่งใหญ่ให้แก่เธอ ค่าความประทับใจ +20 ค่าความประทับใจปัจจุบัน 85]

"ไม่ต้องเกรงใจ ไปกันเถอะ"

หยุนเซินเก็บเครื่องมือขุดแร่หลายชิ้นใส่กระเป๋า ทำท่าเหมือนจะไปด้วย

"นายท่าน ท่านจะไปด้วยหรือเจ้าคะ?"

เจียงหลานรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เธอนึกว่าหยุนเซินจะอยู่เฝ้าดินแดนเสียอีก

ยิ่งไปกว่านั้น เธอดูออกว่าหยุนเซินอ่อนแอมาก ชนิดที่เธอเผลอกอดแรงหน่อยก็อาจตายคาอกได้

ค่ากายภาพมีความสำคัญมากต่อประสิทธิภาพในการขุดแร่ สาวๆ ที่เพิ่งเกณฑ์มาใหม่เหล่านี้มีคุณสมบัติพอใช้ได้สำหรับการขุดแร่ แต่การมีหยุนเซินไปด้วยก็ไม่ได้ช่วยให้งานเดินเร็วขึ้นเท่าไหร่

"อืม... ถือว่าฉันไปเปิดหูเปิดตาก็แล้วกัน ตอนขากลับก็ให้รถขนแร่พากลับมาด้วย"

หยุนเซินไม่ได้บอกจุดประสงค์ที่แท้จริง อันที่จริง เขาอยากไปดูว่า [เหมืองเหล็ก] แห่งนั้นจะสามารถมอบออพชั่นอะไรได้บ้าง

ถ้าทำได้ มันอาจมอบความประหลาดใจให้เขาได้บ้าง

ส่วนเรื่องความปลอดภัยของดินแดน ไม่ต้องกังวล ในช่วงเวลาคุ้มครองมือใหม่ ไม่มีใครสามารถเข้ามาได้นอกจากผู้อยู่อาศัยในดินแดน

"ตกลงเจ้าค่ะ"

เจียงหลานไม่เข้าใจว่าหยุนเซินต้องการทำอะไร แต่ก็คิดว่านายท่านคงมีเหตุผลของเขา

จากนั้น กลุ่มคนทั้งสิบสี่คนก็ออกจากดินแดนและมุ่งหน้าไปยังที่ตั้งของเหมืองเหล็ก

เนื่องจากค่าวิญญาณของเจียงหลานที่ใช้ไปก่อนหน้านี้ยังไม่ฟื้นฟู หยุนเซินจึงไม่ได้ขอให้เธอสร้างพาหนะง่ายๆ สำหรับการเดินทาง

อย่างไรก็ตาม ค่ากายภาพของหยุนเซินต่ำเกินไป เขาจึงวิ่งช้ามาก ทำให้ความเร็วโดยรวมของกลุ่มตกลงอย่างเห็นได้ชัด

ไม่นานนัก ท้องของเจียงหลานก็ร้องโครกครากอีกครั้ง ซึ่งทำให้เธอรู้สึกอายนิดๆ

"นายท่าน ให้ข้าแบกท่านไปไหมเจ้าคะ? แบบนั้นน่าจะเร็วกว่า"

"ได้สิ"

หยุนเซินไม่ได้คิดอะไรมากและตอบตกลงทันที

แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือ วินาทีต่อมา เขาถูกจับพาดบ่าเจียงหลานเหมือนกระสอบข้าวสาร

หยุนเซินงุนงง: "หือ?"

"ทุกคน ตามมาให้ทัน! ใครที่มีค่ากายภาพสูงให้แบกคนที่มีค่ากายภาพต่ำวิ่ง!"

หลังจากเจียงหลานตะโกนสั่ง เธอก็เร่งฝีเท้าเรียวยาวของเธอ และความเร็วก็พุ่งขึ้นในทันที

สาวๆ ทั้งสิบสองคนก็เร่งความเร็วตาม สิ่งที่น่าตกใจคือหลินไต้อวี้ เธอโยกค่าสเตตัสไปลงที่ค่ากายภาพโดยตรง แล้วแบกเจี้ยอิ๋งชุนกับฉินเค่อชิงที่สวมชุดเจ้าสาวทั้งคู่ วิ่งทะยานออกไป

ภาพนี้ทำเอาสองสาวเขินอายเล็กน้อย ราวกับพวกเธอกำลังถูกโจรภูเขาฉุดไปเป็นเมียโจรกลางงานแต่ง

ในบรรดาสาวงามโบราณทั้งสิบสองคนนี้ มีหกคนที่สวมชุดเจ้าสาว หากพวกลอร์ดตระกูลโจวมาเห็นเข้า ไม่รู้ว่าจะตื่นเต้นกันขนาดไหน

และหยุนเซินผู้เคยอ่าน 'ความฝันในหอแดง' ฉบับดั้งเดิม ย่อมรู้ดีว่าในบรรดาสาวงามทั้งสิบสองคนนี้ มีหลายคนที่แต่งงานแล้ว ซึ่งมากกว่าหกคนเสียอีก และจุดจบของพวกเธอล้วนน่าเศร้า

ด้วยการเดินทางอย่างรวดเร็ว กลุ่มของพวกเขาก็มาถึงใกล้จุดหมายในเวลาอันสั้น

"อุ๊บ!"

หลังจากเจียงหลานวางเขาลง หยุนเซินก็อดไม่ได้ที่จะโก่งคออาเจียนแห้งๆ ออกมาสองสามครั้ง

ความเร็วของเจียงหลานมันเร็วเกินไป ร่างกายเล็กๆ ของเขารับไม่ไหว แม้แต่ทรงผมก็ยุ่งเหยิงไปหมดเพราะแรงลม

เจียงหลานถาม "นายท่าน ท่านไม่เป็นไรนะเจ้าคะ?"

"ฉันไม่เป็นไร"

ใบหน้าของหยุนเซินซีดเผือดเล็กน้อย เขาโบกมือบอกว่าเป็นปกติดี

เขาแอบดีใจที่ไม่ได้อาเจียนออกมาจริงๆ ไม่งั้นคงเสียหน้าแย่

"บรู๊ววว!"

เสียงหมาป่าหอนดึงดูดความสนใจของทุกคน

"เป็นไปตามคาด มีมอนสเตอร์ป่าอาศัยอยู่ใกล้เหมืองเหล็ก และพวกมันก็เจอเราแล้ว"

หยุนเซินไม่แปลกใจเลย จริงๆ แล้วถ้าไม่มีสิถึงจะแปลก

สิ้นเสียงหมาป่าหอน ฝูงหมาป่าวายุทมิฬก็รวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ดวงตาอันดุร้ายจับจ้องมาที่ผู้บุกรุก

[หมาป่าวายุทมิฬ]

[ระดับ]: หายาก (สีน้ำเงิน)

[เลเวล]: 5

"มอนสเตอร์เลเวล 5 สินะ"

ขณะที่หยุนเซินกำลังจะสั่งให้เจียงหลานรีบจบการต่อสู้ เขาก็เหลือบไปเห็นหลินไต้อวี้และสาวๆ คนอื่นที่ตามมาติดๆ

"สาวๆ ให้พวกเธอจัดการฝูงหมาป่าพวกนี้เพื่อฝึกฝีมือดูเป็นไง?"