บทที่ 6 ปิดดีล! เจียงหลานกลับมาแล้ว!

บทที่ 6 ปิดดีล! เจียงหลานกลับมาแล้ว!

ในชีวิตก่อนของอวิ๋นเซิน 'จ้าว จี๋' หรือจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์ซ่งเหนือที่มีชื่อเสียงโด่งดังในชนรุ่นหลัง เขาหลงใหลในศิลปะ ไม่ว่าจะเป็นการเขียนพู่กัน วาดภาพ ขี่ม้า ยิงธนู เตะลูกหนัง (ชู่จวี) สะสมหินแปลก ดอกไม้หายาก และสัตว์นานาชนิด เรียกได้ว่าโปรดปรานทุกอย่างที่ไม่เกี่ยวกับการเป็นฮ่องเต้

แต่ในโลกนี้ จ้าว จี๋ เป็นถึงทวยเทพที่หลอมรวม 'แกนเทพ' ได้สำเร็จ และมีพระนามเทพว่า 'เจิ้งเหอ' (ผู้สมานฉันท์)!

อวิ๋นเซินไม่คาดคิดเลยว่า ในหมู่บ้านมือใหม่แห่งนี้จะมี 'ทายาทรุ่นที่สองของเทพ' หรืออาจจะเป็นรุ่นที่ N ด้วยซ้ำ เขาไม่รู้ว่า 'จ้าวสุ่ยอวิ๋น' ห่างจากจ้าว จี๋ มากี่รุ่น

ทว่าเมื่อนึกถึงประวัติศาสตร์ของ 'อาณาจักรเทพเต้าซ่ง' เขาก็อดรู้สึกหดหู่ใจไม่ได้

ประวัติศาสตร์ของโลกนี้คล้ายคลึงกับชีวิตก่อนของเขามาก แม้ว่าอาณาจักรเทพในประวัติศาสตร์ของประเทศมังกรจะไม่สูญสิ้นไปทั้งหมดและยังคงดำรงอยู่ แต่ก็มีบางแห่งที่ถูกทำลายลงไปแล้ว

และอาณาจักรเทพเต้าซ่งก็เป็นหนึ่งในนั้น!

"ที่แท้ก็เป็นทายาทตระกูลจ้าวแห่งเต้าซ่ง หมู่บ้านมือใหม่ของเรานี่เสือหมอบมังกรซ่อนจริงๆ!"

"คนสวย จำผมไว้ด้วยนะ! ผมเป็นได้ทั้งสายหวานและสายคาวเลย!"

"เท้าหยกๆ ของคุณหนูยังขาดเครื่องประดับไหมครับ? ไม่ต้องสงสารผม! เหยียบผมแรงๆ ได้เลย!"

สวีเสี่ยวเจียง: "อย่าทำตัวเนรคุณน่า แกนกลางดินแดนระดับขยะอย่างแก ให้ห้าร้อยผลึกต้นกำเนิดถือว่าให้เกียรติมากแล้ว ยังจะกล้าแลกสมุดสกิลระดับมหากาพย์อีกเหรอ?"

อวิ๋นเซินชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นข้อความนี้ หมอนี่รู้คุณภาพแกนกลางดินแดนของเขาได้ยังไง?

เขาจ้องมองรูปโปรไฟล์ของสวีเสี่ยวเจียงและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็นึกออกว่าทำไมชื่อนี้ถึงคุ้นหู

ตอนนั้นที่หน้าสนามกีฬา มี Angel Investor จากเพนกวินเข้ามาคุยกับเขา พอรู้ระดับแกนกลางดินแดนของเขาก็ปฏิเสธทันที และมีวัยรุ่นชายคนหนึ่งยืนหัวเราะเยาะอยู่ข้างๆ

อวิ๋นเซินจำได้ว่า Angel Investor คนนั้นเรียกชื่อวัยรุ่นคนนั้น และชื่อนั้นก็คือ สวีเสี่ยวเจียง!

"ฟังดูแล้ว พี่สวีรู้จักไอ้อวิ๋นเซินนี่เหรอ?"

สวีเสี่ยวเจียง: "ไม่รู้จักหรอก จำได้จากรูปโปรไฟล์น่ะ ตอนนั้นมันอยากได้เงินลงทุน แต่โดน Angel Investor ของเพนกวินปฏิเสธ"

"ถุย! แกนกลางคุณภาพต่ำยังกล้าขอเงินลงทุน? คิดว่าตัวเองเป็นจ้าวแห่งอาณาจักรอู๋หมิงรึไง?"

"นึกว่าเป็นคนใหญ่คนโต ที่แท้ก็แค่พวกกระจอก..."

ยังไงซะ พวกเขาก็เป็นแค่เด็กหนุ่มสาววัยสิบหกปี หลายคนยังขาดวุฒิภาวะและเลือกข้างได้ง่าย

ลอร์ดหน้าใหม่ส่วนใหญ่เลือกที่จะวางตัวเป็นกลาง เฝ้าดูสถานการณ์เงียบๆ ไม่คิดจะช่วยเหลือหรือสร้างศัตรูกับใคร

อวิ๋นเซินไม่ได้ใส่ใจ เขาใช้ชีวิตมาสองชาติและมีวุฒิภาวะทางความคิดมากพอ จึงไม่มีเวลามาใส่ใจเด็กเมื่อวานซืนพวกนี้

ตอนนี้เขาต้องคิดหาวิธีเพิ่มข้อเสนอ จ้าวสุ่ยอวิ๋นคงรู้สึกว่ามูลค่าของอุปกรณ์สีฟ้าระดับท็อปยังไม่เพียงพอ เขาต้องเพิ่มของเข้าไปอีกเพื่อให้เธอพิจารณาแลกเปลี่ยนด้วย

คุณภาพระดับมหากาพย์สูงกว่าระดับหายากถึงสองขั้น มันไม่ได้แลกมาง่ายๆ อยู่แล้ว

อวิ๋นเซินอยากได้สมุดสกิลระดับมหากาพย์มาก เขาจึงหันไปมองกองของที่ดรอปมาได้บนพื้น

มีทั้งอุปกรณ์ วัตถุดิบ และแบบแปลนหลากหลายชนิด

อวิ๋นเซินหยิบของขึ้นมาทีละชิ้น และสุ่มรีเฟรชออปชันไปเรื่อยๆ

ด้วยความต้องการและสายตาอันเฉียบคมของเขาในตอนนี้ อะไรที่ต่ำกว่าออปชันสีฟ้าแทบไม่อยู่ในสายตา

เพราะตอนนี้เขาเพิ่มออปชันได้แค่หนึ่งอย่างต่อชิ้น ดังนั้นเขาต้องใช้โอกาสนี้ให้คุ้มค่าที่สุด

อวิ๋นเซินเชื่อว่าถ้าของที่นำไปแลกห่วยแตกเกินไป จ้าวสุ่ยอวิ๋นคงไม่ยอมแลกด้วยแน่

'อักษรโซ่วจิน' (อักษรทองคำเพรียวบาง) ถือเป็นสกิลเฉพาะตัวของตระกูลจ้าว ไม่มีพลังโจมตีและจัดอยู่ในหมวดสกิลสนับสนุน

ว่ากันว่าลอร์ดหน้าใหม่สายเลือดจ้าว จี๋ จะฝึกฝนเคล็ดวิชาบางอย่างใน 'โลกหลัก' (Main World) และเมื่อเข้าสู่ 'สนามรบหมื่นเผ่าพันธุ์' พวกเขาก็จะสามารถใช้สกิลนี้ได้หลากหลายรูปแบบ

อันที่จริง อวิ๋นเซินพอจะเดาสถานการณ์ของจ้าวสุ่ยอวิ๋นได้บ้าง เขาคิดว่าเธอต้องกำลังประสบปัญหาบางอย่าง ไม่อย่างนั้นคงไม่ยอมเอาสมุดสกิลระดับมหากาพย์ออกมาแลก

แต่เรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวกับเขา เขาแค่ต้องการทำการค้าให้สำเร็จ

หลังจากสุ่มรีเฟรชออปชันอยู่พักใหญ่ ในที่สุดอวิ๋นเซินก็ปรากฏตัวในช่องแชทหมู่บ้านอีกครั้ง

อวิ๋นเซิน: "@จ้าวสุ่ยอวิ๋น คุยส่วนตัวหน่อย"

หลังจากส่งคำขอเป็นเพื่อน ทั้งสองก็เป็นเพื่อนกันอย่างง่ายดาย

และถือโอกาสนั้น อวิ๋นเซินก็ลบสวีเสี่ยวเจียงออกจากรายชื่อเพื่อนทันที

อวิ๋นเซิน: "【แบบแปลนรังก็อบลิน (ระดับหายาก)】"

อวิ๋นเซิน: "ถ้าผมเพิ่มแบบแปลนนี้เข้าไปล่ะ?"

เดิมทีแบบแปลนนี้เป็นระดับทั่วไป แต่หลังจากอวิ๋นเซินใส่ออปชันสีฟ้า 【โครงสร้างแข็งแกร่ง】 เข้าไป มันก็กลายเป็นแบบแปลนสิ่งก่อสร้างระดับหายากอย่างเป็นทางการ

เมื่อเทียบกับยูนิตทหารระดับสูง ยูนิตทหารระดับต่ำนั้นเหมาะกับลอร์ดหน้าใหม่ในการออกสำรวจมากกว่า โดยเฉพาะพวกยูนิตที่เป็นเหมือนปืนใหญ่มนุษย์  อย่างก็อบลิน

เหตุผลไม่มีอะไรซับซ้อน นั่นเป็นเพราะใช้วัตถุดิบในการสร้างน้อย

ถ้าเป็นค่ายทหารระดับดีเยี่ยมหรือระดับมหากาพย์ การจะเกณฑ์ทหารออกมาสักตัวไม่ใช่เรื่องง่าย และความคุ้มค่าก็น้อย

ในระยะนี้ คนส่วนใหญ่อยากแค่ผ่าน 'บททดสอบผู้มาใหม่' ให้ได้ ไม่ใช่ตะบี้ตะบันพัฒนาให้แข็งแกร่งที่สุด

เหมือนกับวิธีทำเกมของค่ายเพนกวิน พวกเขาไม่คิดจะสร้างสรรค์อะไรใหม่ๆ แค่ก๊อบปี้มาตรงๆ ปรัชญาของพวกเขาเรียบง่ายมาก: ฉันไม่ต้องกำไรมหาศาล ขอแค่ฉันทำเงินได้ชัวร์ๆ ก็พอ

จ้าวสุ่ยอวิ๋น: "เป็นแบบแปลนสิ่งก่อสร้างระดับหายากจริงๆ ด้วย ไม่นึกว่าคุณอวิ๋นเซินจะโชคดีขนาดนี้"

อวิ๋นเซิน: "ใช่ครับ พอดีเปิดหีบสมบัติได้มา"

จ้าวสุ่ยอวิ๋น: "ถึงฉันจะอยากได้มาก แต่มูลค่าของสิ่งแลกเปลี่ยนก็ยังไม่เท่ากันอยู่ดี"

อวิ๋นเซิน: "จริงครับ งั้นถ้าผมเพิ่มเจ้านี่ไปอีกล่ะ? 【ยันต์ทหารก็อบลิน (ระดับดีเยี่ยม)】"

ตอนที่เขาสุ่มรีเฟรชออปชันเมื่อกี้ เขาโชคดีมากที่สุ่มได้ออปชันสีม่วง 【หน้าหนา】 ให้กับยันต์แผ่นนี้

จ้าวสุ่ยอวิ๋น: "???"

จ้าวสุ่ยอวิ๋น: "นี่คุณไปถล่มรังก็อบลินมาเหรอ?"

อวิ๋นเซิน: "คุณจ้าวล้อเล่นแล้ว เซิร์ฟเวอร์เพิ่งเปิดได้ไม่นาน ของพวกนี้เปิดหีบได้มาทั้งนั้นแหละครับ"

จ้าวสุ่ยอวิ๋น: "คุณก็รู้หนิว่าเซิร์ฟเวอร์เพิ่งเปิด..."

จ้าวสุ่ยอวิ๋น: "ฉันตกลง ฉันจะเอาของลงกระดานแลกเปลี่ยนเดี๋ยวนี้"

อวิ๋นเซินเปิดฟังก์ชัน 【การแลกเปลี่ยน】 ซึ่งลอร์ดทุกคนมี แต่ปัจจุบันระยะการแลกเปลี่ยนจำกัดอยู่แค่ในหมู่บ้านมือใหม่ 5201314 เท่านั้น

เขาหาเจอสมุดสกิลที่จ้าวสุ่ยอวิ๋นเพิ่งลงขายอย่างรวดเร็ว โดยเธอระบุชื่อผู้ซื้อเป็นเขา

อวิ๋นเซินใส่ของทั้งสามชิ้นลงไปและกดยืนยันการแลกเปลี่ยน

ทางด้านจ้าวสุ่ยอวิ๋นตรวจสอบความถูกต้องและกดยอมรับการแลกเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว

อวิ๋นเซินมองสมุดสกิลที่ปรากฏขึ้นในมือ พลางท่องในใจเงียบๆ: "รีเฟรช!"

สีขาวหนึ่ง สีฟ้าสอง ผลลัพธ์นี้ทำให้อวิ๋นเซินเม้มปาก เตรียมจะโยนมันลงช่องเก็บของไว้ใช้ภายหลัง

ในขณะเดียวกัน ที่ช่องแชทหมู่บ้าน

"เชี่ย! เมื่อกี้เห็นคุณหนูจ้าวเอาสมุดสกิลลงกระดานแลกเปลี่ยนแล้ว!"

"ตกลงราคากันได้แล้วเหรอ? ราคาเท่าไหร่ถึงแลกสมุดสกิลระดับมหากาพย์ได้วะ?"

"มองไม่เห็นข้อเสนอของคนซื้อ ใครจะไปรู้ว่าเอาอะไรมาแลก"

"ฉันสังหรณ์ใจว่าเธอโดนหลอกว่ะ สมุดสกิลระดับมหากาพย์มีค่ามหาศาล นักเรียนที่แม้แต่เงินลงทุนยังหาไม่ได้ จะมีปัญญาหาของมีค่าอะไรมาแลกได้?"

สวีเสี่ยวเจียง: "@จ้าวสุ่ยอวิ๋น คุณคนสวย คุณต้องโดนหลอกแน่ๆ พอกลับโลกหลัก ผมจะช่วยแก้แค้นมันให้เอง!"

อวิ๋นเซินไม่ได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้เลย เขาไม่มีเวลามาเล่นขายของกับเด็กพวกนี้ตลอดเวลาหรอก

แต่เหตุผลหลักคือ เจียงหลานกลับมาแล้ว!

แถมยังแบกกองของที่ดรอปได้กลับมาเพียบ!

เจียงหลานแบกถุงที่ทำจากนาโนสูทเดินอาดๆ เข้ามา

เมื่อมาถึงตรงหน้าเขา เจียงหลานก็เหวี่ยงถุงนาโนสูทลงจากไหล่ ปล่อยให้มันคืนสภาพเป็นนาโนโรบอทและกลับเข้าไปในร่างกายของเธอ

อวิ๋นเซินสำรวจสภาพของเจียงหลาน เธอดูมอมแมมเล็กน้อย และชุดนาโนสูทสีเงินเทาบนตัวเธอก็ดูเหมือนจะมีรอยไหม้เกรียมบางแห่ง

จากความรู้ที่เรียนมาในโรงเรียน เขารู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจียงหลาน ต้องเป็นเพราะระเบิดนิวเคลียร์ลูกนั้นแน่ๆ มันไม่เพียงกวาดล้างรังก็อบลิน แต่แรงระเบิดของสกิลยังส่งผลกระทบย้อนกลับมาทำร้ายตัวเธอเองด้วย

สมกับคำกล่าวที่ว่า 'สังหารศัตรูหนึ่งพัน สูญเสียไพร่พลแปดร้อย' จริงๆ

"เธอ..."

จังหวะที่อวิ๋นเซินกำลังจะเอ่ยปาก เขาก็ได้ยินเสียงประท้วงจากท้องของใครบางคน

"โครกกก~"

แก้มของเจียงหลานแดงระเรื่อ มือเรียวบางยกขึ้นลูบท้องน้อยโดยสัญชาตญาณ

"ท่านลอร์ด มีอะไรให้กินบ้างไหม?"