บทที่ 1 การเกิดใหม่และการตื่นขึ้นของอาชีพที่สอง

บทที่ 1 การเกิดใหม่และการตื่นขึ้นของอาชีพที่สอง

"วันนี้คือวันที่ห้องของพวกเธอจะเข้ารับการปลุกอาชีพ!"

"จงจำไว้ หลังจากเข้าสู่หมู่บ้านมือใหม่ ทุกคนจะถูกครอบคลุมด้วยกฎเกณฑ์ของเกมและกลายเป็นผู้เล่น จะมีเพียงคนจำนวนน้อยเท่านั้นที่สามารถปลุกอาชีพขึ้นมาได้! ผู้มีอาชีพทุกคนจะได้รับรางวัลจากสหพันธ์ดวงดาว! ยิ่งระดับอาชีพและความหายากสูงเท่าไหร่ รางวัลก็จะยิ่งมากเท่านั้น!"

"อุปกรณ์มือใหม่ที่ทางโรงเรียนแจกให้มีเพียงพลังป้องกันพื้นฐาน แม้แต่มอนสเตอร์ที่อ่อนแอที่สุดก็ยังโจมตีทะลุเข้ามาได้! ห้ามประมาทเด็ดขาด!"

"ครั้งนี้ พวกเธอจะมีเวลาสามวันในหมู่บ้านมือใหม่ ผู้ที่รอดชีวิตครบสามวันและมีระดับรวมถึงแรงก์อาชีพสูง จะได้รับรางวัลอย่างงาม!"

"จำไว้ว่า พวกเธอเพียงแค่ถูกผสานเข้ากับกฎของเกม ไม่ใช่กำลังเล่นเกมอยู่ ตายแล้วตายจริง ไม่มีการฟื้นคืนชีพ!"

... ... ... ...

... ... ... ...

ณ ดาวหลงเถิง บริเวณด้านนอกของรอยแยกวันสิ้นโลกที่ดูแลโดยโรงเรียนมัธยมที่เจ็ดแห่งเมืองไห่เป่ย ชายชราในชุดคลุมสีแดงเพลิงกำลังกล่าวถ้อยคำด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

เขามองไปยังนักเรียนกว่าสามพันคนเบื้องล่างที่สวมชุดมือใหม่เหมือนกันหมดด้วยความคาดหวัง

เขาคือผู้อำนวยการเจิ้งหยุน ครูใหญ่ของโรงเรียนมัธยมที่เจ็ดแห่งเมืองไห่เป่ย เมจธาตุไฟระดับ A เลเวล 49!

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา นักเรียนกว่าสามพันคนต่างตื่นเต้นกันยกใหญ่

ท่ามกลางฝูงชน ดวงตาของชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งก็เปล่งประกายขึ้นเล็กน้อยเช่นกัน

"การปลุกอาชีพงั้นเหรอ? ไม่น่าเชื่อว่าฉันจะกลับมาเกิดใหม่ในวันนี้!"

ชายหนุ่มคนนี้ชื่อหลิงหยาน เขาเป็นผู้กลับชาติมาเกิด ในชาติที่แล้วเขาได้ปลุกอาชีพเอกลักษณ์: นักช่วงชิงทักษะติดตัว!

มันสามารถช่วงชิงความสามารถติดตัว หรือที่เรียกว่าพาสซีฟสกิล จากสิ่งมีชีวิตและตัวละครทุกชนิด!

ทว่า อัตราความสำเร็จในการช่วงชิงนั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดิน!

ดังนั้น แม้จะพึ่งพาอาชีพที่ดูเหมือนจะโกงสวรรค์แต่กลับไร้ประโยชน์นี้ จนกระทั่งตัวตาย เขาก็ช่วงชิงมาได้เพียงความสามารถติดตัวระดับหายากอย่าง 'การเกิดใหม่' จากมอนสเตอร์ประเภทผีเท่านั้น!

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในชาติที่แล้วเขาแทบไม่ต่างอะไรกับคนไร้อาชีพ

เขาถูกคนเจ้าเล่ห์ลอบโจมตีระหว่างการต่อสู้และเสียชีวิตทันที

นึกว่าตายไปแล้วแท้ๆ แต่กลับคาดไม่ถึงว่าจะได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ในวันนี้ วันที่เขาอายุสิบห้าปีและเป็นวันที่ระบบอาชีพถูกเปิดใช้งาน

"แค่ไม่รู้ว่าชาตินี้ฉันจะยังปลุกอาชีพนักช่วงชิงทักษะติดตัวได้อีกไหม? ถ้าเป็นอย่างนั้น เกรงว่าชาตินี้ทั้งชาติคงต้องสูญเปล่าเหมือนชาติที่แล้วแน่!"

หลิงหยานถอนหายใจอย่างจนปัญญา

ทันทีที่เขาปลุกอาชีพเอกลักษณ์ที่ดูเหมือนจะท้าทายสวรรค์นี้ได้ในชาติก่อน มันได้สร้างความตื่นตระหนกให้กับเหล่าสัตว์ประหลาดเฒ่าในสหพันธ์ดวงดาวทันที

ถึงขนาดมีผู้ยิ่งใหญ่เลเวลหลายร้อยต้องการรับหลิงหยานเป็นศิษย์

แต่น่าเสียดาย พวกเขาต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าอัตราความสำเร็จในการช่วงชิงความสามารถติดตัวนั้นแทบจะเป็นศูนย์ และยิ่งความสามารถนั้นมีระดับและความหายากสูงเท่าไหร่ โอกาสสำเร็จก็ยิ่งต่ำลงเท่านั้น

เขาปลุกพลังมาเต็มๆ สิบปี! ภายใต้การดูแลของคู่ซ้อมที่ถูกส่งมา เขาใช้เวลาสิบปีฆ่ามอนสเตอร์ระดับต่ำไปเกือบร้อยล้านตัว

แต่เขากลับก๊อบปี้ความสามารถติดตัวที่ไร้ประโยชน์ที่สุดไม่ได้เลยแม้แต่อย่างเดียว

ในท้ายที่สุด หลิงหยานก็ถูกทอดทิ้งอย่างสมบูรณ์

ใครจะไปคิดว่าภายหลังหลิงหยานจะมีโชคหล่นทับ ระหว่างที่เก็บเลเวลด้วยตัวเอง เขาบังเอิญก๊อบปี้ความสามารถติดตัวระดับหายากอย่าง 'การเกิดใหม่' มาได้จากมอนสเตอร์ประเภทผี

น่าเสียดายที่ยังไม่ทันได้รายงานเรื่องนี้เพื่อขอรับทรัพยากรจำนวนมาก เขาก็ถูกลอบสังหารเสียก่อน

"วูบ!!!"

ในขณะที่หลิงหยานกำลังรำลึกความหลัง รอยแยกมิติขนาดใหญ่ตรงหน้าก็พลันส่งคลื่นพลังออกมา

"ติ๊ง... หมู่บ้านมือใหม่ประจำปีนี้เปิดแล้ว! ขอเชิญผู้ที่ไม่ใช่ผู้เล่นที่มีอายุสิบห้าปีขึ้นไปเข้าสู่ภายใน!"

ในเวลาเดียวกัน เสียงอันทรงพลังก็ดังก้องไปทั่วลานกว้าง

"ทุกคน เข้าสู่รอยแยกวันสิ้นโลกได้!"

ผู้อำนวยการเจิ้งหยุนตะโกนสั่งด้วยเสียงทุ้มต่ำ

สิ้นเสียงคำสั่ง นักเรียนทุกคนต่างพุ่งตรงไปยังรอยแยกมิติเบื้องหน้าโดยไม่ลังเล

หลิงหยานเองก็เช่นกัน!

... ... ... ...

"วูบ!!!"

พร้อมกับแสงสีขาวที่วาบผ่าน

หลิงหยานพบว่าตัวเองมายืนอยู่บนทุ่งหญ้าแห่งหนึ่งในทันที

รอบกายรายล้อมไปด้วยนักเรียนจากโรงเรียนเดียวกัน

สถานที่แห่งนี้เรียกว่าทวีปวันสิ้นโลก กว้างใหญ่ไพศาลไร้ที่สิ้นสุด โดยมีหมู่บ้านมือใหม่นับไม่ถ้วนลอยอยู่เหนือทวีป!

รอยแยกวันสิ้นโลกแต่ละแห่งจะเชื่อมต่อไปยังหมู่บ้านมือใหม่หนึ่งแห่ง

และหมู่บ้านมือใหม่แต่ละแห่งก็มีโซนมอนสเตอร์ที่คล้ายคลึงกันหลายสิบโซน

ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลเรื่องการแย่งมอนสเตอร์กับคนจากโรงเรียนอื่น

แน่นอนว่าเมื่อเลเวลถึง 10 ขึ้นไป ก็จะสามารถออกจากหมู่บ้านมือใหม่และลงไปสู่ทวีปวันสิ้นโลกที่แท้จริงได้!

เมื่อถึงเวลานั้น นั่นแหละคือสนามรบของจริง

นอกจากรอยแยกวันสิ้นโลกที่นำไปสู่ทวีปวันสิ้นโลกแล้ว ยังมีรอยแยกอื่นๆ อีกมากมายที่นำไปสู่ดันเจี้ยนต่างๆ

ข้อแม้คือต้องมีระดับและเงื่อนไขที่สอดคล้องตามกำหนดเสียก่อน

"วูบ!!!!"

ทว่าในขณะนั้นเอง แสงสว่างเจิดจ้าก็ระเบิดออกมาจากนักเรียนคนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล

หลิงหยานรู้ได้โดยไม่ต้องมองเลยว่านักเรียนคนนี้คือใคร

"ฮึ่ม นั่นมันโจวทง แสงแบบนี้มันอะไรกัน? เขาปลุกอาชีพเมจธาตุแสงงั้นเหรอ?"

"อาจจะเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงก็ได้!"

"ขอแค่เป็นธาตุแสงก็พอแล้ว อาชีพธาตุแสงอย่างต่ำก็ต้องระดับ B ขึ้นไป ไม่นึกเลยว่าโรงเรียนมัธยมเจ็ดของเราจะให้กำเนิดผู้มีอาชีพระดับ B หรือสูงกว่า!"

"คราวนี้ผู้อำนวยการคงนอนยิ้มแก้มปริแน่!"

... ... ... ... ... ...

ชั่วพริบตา ทุกคนรอบข้างต่างอุทานด้วยความตื่นเต้น

แต่หลิงหยานกลับไม่ได้สนใจมากนัก โจวทงคนนี้ปลุกอาชีพเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงและมีนิสัยหยิ่งยโสอย่างยิ่ง

ด้วยเหตุนี้ หมอนั่นจึงวิ่งทะเล่อทะล่าเข้าไปในรังหมาป่าวายุที่มีเลเวลอย่างน้อย 6 ทั้งที่ตัวเองเพิ่งเลเวล 5 สุดท้ายก็โดนหมาป่าวายุเลเวล 6 ฝูงใหญ่รุมขย้ำจนตาย

ผู้มีอาชีพระดับ A กลับเอาตัวไม่รอดแม้แต่สามวันแรกในหมู่บ้านมือใหม่ ผู้อำนวยการโกรธจัดจนต้องเข้าโรงพยาบาลไปกว่าสิบวันถึงจะหายดี

ต้องรู้ก่อนว่าผู้มีอาชีพระดับ A หากออกจากหมู่บ้านมือใหม่ พร้อมด้วยอุปกรณ์และสกิลที่สหพันธ์มอบให้ จะมีพลังการต่อสู้อย่างน้อยสามเท่าของคนทั่วไปในระดับเดียวกัน!

ในเมืองไห่เป่ยทั้งเมือง ผู้มีอาชีพระดับ A อาจไม่ปรากฏขึ้นเลยแม้แต่คนเดียวในรอบสองหรือสามปี

"ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นปลุกอาชีพเอกลักษณ์: บุตรแห่งโชคชะตา!"

แต่ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในหัวของหลิงหยานโดยตรง!

หลิงหยานชะงักกึก

"บุตรแห่งโชคชะตา? อาชีพของฉันในชาตินี้เปลี่ยนไปงั้นเหรอ? แถมยังเป็นอาชีพเอกลักษณ์ด้วย?"

หลิงหยานตื่นเต้นขึ้นมาทันที

ในชาตินี้เขาไม่ต้องทนใช้อาชีพนักช่วงชิงทักษะติดตัวนั่นอีกแล้ว และแค่ฟังจากชื่อ มันก็ฟังดูสุดยอดไปเลย 'บุตรแห่งโชคชะตา' นี่มันหมายถึงดวงดีจนไร้เทียมทานไม่ใช่หรือไง?

เขาแค่ไม่รู้ว่าอาชีพนี้จะทรงพลังขนาดไหน เพราะมันคืออาชีพเอกลักษณ์ ในโลกใบนี้ ตั้งแต่มีประวัติศาสตร์มนุษย์บันทึกไว้ รอยแยกวันสิ้นโลกเหล่านี้ก็ดำรงอยู่มาตลอด

ทว่าตลอดประวัติศาสตร์หลายหมื่นปี ตั้งแต่อดีตจวบจนปัจจุบัน อาชีพเอกลักษณ์ของหลิงหยานเป็นเพียงหนึ่งเดียวที่เคยปรากฏขึ้น!

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมในชาติที่แล้ว หลิงหยานถึงได้รับความสนใจโดยตรงจากผู้ยิ่งใหญ่มากมายในสหพันธ์ดวงดาว ผู้ซึ่งปกครองดวงดาวที่มีสิ่งมีชีวิตนับพันหรือหมื่นดวง และพวกเขาก็ต้องการรับเขาเป็นศิษย์

น่าเสียดายที่ด้วยอัตราความสำเร็จอันต่ำเตี้ยเรี่ยดินของอาชีพนั้น ในที่สุดเขาก็ถูกทอดทิ้งอย่างสมบูรณ์

ท้ายที่สุดแล้ว หากแม้แต่ความสามารถติดตัวระดับต่ำที่สุดยังก๊อบปี้ไม่ได้หลังจากฆ่ามอนสเตอร์ไปเป็นร้อยล้านตัว แล้วจะต้องฆ่ามอนสเตอร์เป็นแสนล้านหรือล้านล้านตัวหรือไงถึงจะก๊อบปี้ความสามารถระดับสูงได้ และถึงทำได้ก็อาจจะไม่สำเร็จด้วยซ้ำ