บทที่ 11: การฟักตัวของไข่วิญญาณ, ฟีนิกซ์บรรพกาล

บทที่ 11: การฟักตัวของไข่วิญญาณ, ฟีนิกซ์บรรพกาล

คัมภีร์นิพพานฟีนิกซ์มีทั้งหมดเก้าระดับ แต่ละระดับที่ฝึกฝนสำเร็จจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการรักษาฟื้นฟูอย่างมหาศาล

เมื่อฝึกฝนจนถึงระดับที่เก้า ผู้ฝึกจะสามารถควบคุม 'พลังแห่งนิพพาน' ซึ่งมีอำนาจในการพลิกความตายกลับคืนสู่ชีวิต

หลังจากทำความเข้าใจแก่นแท้ของวิชา ลู่เฉินก็สั่งให้ 'อิงเอ๋อร์' ออกไปตามหา 'ผลึกวิญญาณฟีนิกซ์เพลิง' ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการฝึกฝนสามระดับแรกของคัมภีร์นิพพานฟีนิกซ์ทันที

เกินคาด อิงเอ๋อร์กลับหาพบภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ซึ่งเร็วกว่าที่ลู่เฉินคาดไว้มาก

"เจ้าค่ะ ขอบพระคุณบุตรศักดิ์สิทธิ์!"

เมื่อได้ยินลู่เฉินเอ่ยว่าจะมอบรางวัลให้ ใบหน้าของอิงเอ๋อร์ก็แดงระเรื่อ ส่วนโค้งเว้าอันอวบอิ่มเบื้องหน้าสั่นไหวเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยของนางฉายแววทั้งความคาดหวังและความปิติยินดี

หลังจากรายงานเรื่องราวต่างๆ ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูเสร็จ นางก็ขอตัวลาไป

เมื่ออิงเอ๋อร์จากไป ลู่เฉินก็มุ่งหน้าไปยังแดนวิญญาณบนยอดเขาบุตรศักดิ์สิทธิ์ เพื่อดูดซับพลังวิญญาณอันเกรี้ยวกราดจากผลึกวิญญาณฟีนิกซ์เพลิง และเริ่มฝึกฝนคัมภีร์นิพพานฟีนิกซ์

ในตอนนี้ลู่เฉินครอบครอง 'ความเข้าใจระดับฝืนลิขิตฟ้า' ทันทีที่กลับถึงยอดเขาบุตรศักดิ์สิทธิ์ เขาก็ทำความเข้าใจคัมภีร์นิพพานฟีนิกซ์ได้อย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว

ดังนั้น การฝึกฝนครั้งนี้จึงราบรื่นอย่างยิ่ง ไม่มีอุปสรรคใดๆ มาขัดขวาง

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากผสานกระดูกราชันย์ ร่างกายของลู่เฉินก็ได้รับการยกระดับอย่างมหาศาล พลังวิญญาณอันเกรี้ยวกราดที่น่าสะพรึงกลัวภายในผลึกวิญญาณฟีนิกซ์เพลิงจึงถูกลู่เฉินดูดซับได้อย่างง่ายดาย

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ลู่เฉินก็เข้าสู่ขั้นต้นได้สำเร็จและผ่านการฝึกฝนระดับที่หนึ่ง โดยมีแก่นวิญญาณสีแดงเพลิงปรากฏขึ้นที่จุดตันเถียน

แก่นวิญญาณสีแดงเพลิงนี้คือเครื่องหมายแห่งความสำเร็จในการฝึกฝนระดับแรกของคัมภีร์นิพพานฟีนิกซ์

ลู่เฉินสามารถโคจรพลังภายในแก่นวิญญาณนี้เพื่อฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ หรือแม้กระทั่งฟื้นฟูพลังต้นกำเนิดของตนเองได้

"ฝึกฝนต่อ พยายามบรรลุระดับที่สองให้ได้!"

ลู่เฉินค่อยๆ ลืมตาขึ้นและพึมพำในใจ

เขาสัมผัสได้ถึงอานุภาพของแก่นวิญญาณสีแดงเพลิงภายในร่างกาย พลังในการรักษาที่แฝงอยู่ในพลังวิญญาณนั้นน่ากลัวยิ่งกว่ายาอายุวัฒนะรักษาอาการบาดเจ็บระดับปฐพีเสียอีก

นี่เป็นเพียงระดับแรกเท่านั้น หากฝึกฝนในระดับที่สูงขึ้น ประสิทธิภาพจะต้องเพิ่มขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัวแน่นอน

จากนั้น ลู่เฉินก็เริ่มดูดซับพลังจากผลึกวิญญาณฟีนิกซ์เพลิงต่อ เพื่อฝึกฝนคัมภีร์นิพพานฟีนิกซ์ในระดับที่สอง

"หืม ทำไมไข่อสูรวิญญาณถึงมีความเคลื่อนไหวผิดปกติ!"

ในขณะที่ลู่เฉินกำลังดูดซับพลังจากผลึกวิญญาณฟีนิกซ์เพลิง เขาก็สัมผัสได้ว่าไข่อสูรวิญญาณบรรพกาลในช่องเก็บของระบบกำลังสั่นไหวเบาๆ

ไข่อสูรวิญญาณบรรพกาลใบนี้มีลวดลายเต๋าโบราณประทับอยู่ ดูลึกลับเป็นอย่างยิ่ง

ลู่เฉินเลิกคิ้ว แล้วหยิบไข่อสูรวิญญาณบรรพกาลใบนี้ออกมา

ทันทีที่นำออกมา ไข่อสูรวิญญาณบรรพกาลก็ค่อยๆ ดูดซับพลังวิญญาณเปลวเพลิงอันเกรี้ยวกราดที่แผ่ออกมาจากผลึกวิญญาณฟีนิกซ์เพลิงในมือของลู่เฉิน

"นี่มัน... ดูเหมือนพลังของผลึกวิญญาณฟีนิกซ์เพลิงจะมีส่วนช่วยในการฟักตัวของไข่อสูรวิญญาณบรรพกาลใบนี้สินะ!"

ลู่เฉินฉุกคิดขึ้นได้ทันที และเข้าใจว่าไข่อสูรวิญญาณบรรพกาลใบนี้สามารถดูดซับพลังจากผลึกวิญญาณฟีนิกซ์เพลิงเพื่อฟักตัวได้

"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ให้ไข่อสูรวิญญาณบรรพกาลใบนี้ดูดซับพลังจากผลึกวิญญาณฟีนิกซ์เพลิงไปพร้อมกับข้าเลยแล้วกัน!"

ลู่เฉินเกิดความคิดขึ้นมาทันที: ให้ไข่อสูรวิญญาณใบนี้ดูดซับพลังร่วมกับเขา เพื่อช่วยเร่งให้มันฟักตัวออกมาโดยเร็วที่สุด

จากนั้น ลู่เฉินก็ดูดซับพลังจากผลึกวิญญาณฟีนิกซ์เพลิงเพื่อฝึกฝนคัมภีร์นิพพานฟีนิกซ์ต่อไป ในขณะเดียวกันก็ชักนำพลังจากผลึกวิญญาณฟีนิกซ์เพลิงเข้าสู่ไข่อสูรวิญญาณด้วย

เป็นไปตามคาด ไข่อสูรวิญญาณที่ได้รับพลังจากผลึกวิญญาณฟีนิกซ์เพลิงเริ่มสั่นไหวชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ และเปลือกไข่ก็ดูเหมือนพร้อมจะปริแตกได้ทุกเมื่อ

สองชั่วโมงต่อมา ลู่เฉินก็ฝึกฝนคัมภีร์นิพพานฟีนิกซ์ระดับที่สองสำเร็จ

ภายในร่างของลู่เฉิน มีแก่นวิญญาณสีแดงเพลิงสองดวงพันเกี่ยวและสอดประสานกัน ปลดปล่อยพลังลึกลับออกมาอย่างต่อเนื่อง

หลังจากสำเร็จระดับที่สอง ประสิทธิภาพในการรักษาของคัมภีร์นิพพานฟีนิกซ์ก็เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว เทียบเท่ากับผลของยาอายุวัฒนะระดับสวรรค์แล้ว

"เปรี๊ยะ!!!"

ในเวลาเดียวกัน เปลือกไข่ของไข่อสูรวิญญาณตรงหน้าลู่เฉินที่กำลังดูดซับพลังจากผลึกวิญญาณฟีนิกซ์เพลิง ก็แตกออกอย่างสมบูรณ์

ทันทีที่เปลือกไข่แตก กลิ่นอายความร้อนแรงอันน่าสะพรึงกลัวก็พวยพุ่งออกมาจากภายในเปลือกที่แตกกระจาย

อุณหภูมิในแดนวิญญาณพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนทำให้ลู่เฉินรู้สึกหายใจติดขัดเล็กน้อย

จากนั้น 'ฟีนิกซ์บรรพกาลวัยเยาว์' ที่แผ่เปลวเพลิงแผดเผาท้องนภา ก็บินออกมาจากภายในเปลือกไข่

หลังจากบินออกมา ฟีนิกซ์น้อยก็บินมาเกาะที่ไหล่ของลู่เฉินทันที และใช้จะงอยปากไซ้แก้มของเขาอย่างออดอ้อน

"นี่มัน... นี่คือฟีนิกซ์บรรพกาลวัยเยาว์ นี่เป็นไข่ฟีนิกซ์จริงๆ ด้วย!"

มองดูฟีนิกซ์บรรพกาลบนไหล่ที่แผ่ไอความร้อนระอุ ดวงตาของลู่เฉินเป็นประกาย

ฟีนิกซ์บรรพกาลคือเผ่าพันธุ์อสูรชั้นยอดจากยุคบรรพกาล มีร่างกายที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง ควบคุมเปลวเพลิงที่สามารถเผาผลาญท้องฟ้า และมีศักยภาพที่สูงล้ำเลิศ

ฟีนิกซ์บรรพกาลมีพลังเทียบเท่าขอบเขตนักบุญของเผ่ามนุษย์ตั้งแต่กำเนิด ถือว่าทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้

เมื่อเติบโตเต็มวัย นางยังสามารถต่อกรกับระดับจอมราชันย์ของเผ่ามนุษย์ได้ นับเป็นสัตว์เทพขั้นสุดยอดแห่งยุคบรรพกาล

แม้ในปัจจุบัน เผ่าฟีนิกซ์จะยังคงดำรงอยู่ในแดนรกร้างศักดิ์สิทธิ์ แต่สมาชิกเผ่าเหล่านั้นเป็นเพียงฟีนิกซ์ธรรมดาที่ไร้ซึ่งสายเลือดบรรพกาล ศักยภาพของพวกมันเทียบไม่ได้เลยกับฟีนิกซ์บรรพกาล

อย่างไรก็ตาม ถึงจะเป็นเช่นนั้น เผ่าฟีนิกซ์ที่ไร้สายเลือดบรรพกาลก็ยังคงเป็นขุมกำลังเผ่าอสูรระดับเจ้าผู้ครองแคว้นในแดนรกร้างศักดิ์สิทธิ์ ทรงพลังอย่างยิ่ง

จากนั้น ลู่เฉินก็ใช้วิธีการต่างๆ ทดสอบพลังของฟีนิกซ์บรรพกาล

"ไม่เลว ไม่เลว ระบบนี่เจ๋งจริงๆ ให้ไข่อสูรวิญญาณฟีนิกซ์บรรพกาลมาแบบนี้ พอเจ้าฟีนิกซ์นี่โตขึ้น ก็เท่ากับมีผู้คุมกฎระดับจอมราชันย์อยู่ข้างกาย ตอนนี้นางก็มีพลังระดับขอบเขตนักบุญแล้ว สุดยอดจริงๆ เย่ปู้ฝาน โอ้ เย่ปู้ฝาน เจ้าช่างเป็นดาวนำโชคของข้าจริงๆ..."

หลังการทดสอบเสร็จสิ้น ลู่เฉินรู้สึกพึงพอใจอย่างมาก

ฟีนิกซ์บรรพกาลตนนี้มีพลังระดับขอบเขตนักบุญจริงๆ และศักยภาพของนางก็น่าทึ่งมาก

"ในเมื่อเจ้าตัวสีแดง งั้นตั้งแต่นี้ไปข้าจะเรียกเจ้าว่า 'เสี่ยวหง' (แดงน้อย) แล้วกัน!"

ลู่เฉินตั้งชื่อให้ฟีนิกซ์บรรพกาลว่าเสี่ยวหง

"ก๊าซ! ก๊าซ! ก๊าซ!!!"

เนื่องจากเป็นรางวัลจากระบบและได้ยอมรับลู่เฉินเป็นนายอย่างสมบูรณ์ เสี่ยวหงจึงเชื่อฟังคำสั่งของลู่เฉินทุกอย่าง

หลังจากเล่นกับนางครู่หนึ่ง ลู่เฉินก็ปล่อยให้เสี่ยวหงไปหาที่ฝึกฝนบนยอดเขาบุตรศักดิ์สิทธิ์ตามใจชอบ

ส่วนเขาเตรียมตัวจะฝึกฝนคัมภีร์นิพพานฟีนิกซ์ต่อ

"บุตรศักดิ์สิทธิ์ ข้า... ข้ามาแล้วเจ้าค่ะ..."

ลู่เฉินเงยหน้าขึ้น มองไปทางต้นเสียง

เขาเห็นหญิงสาวผู้เลอโฉม บริสุทธิ์และน่าทะนุถนอม ผิวพรรณขาวผ่อง ใบหน้าซีดเผือด กำลังเดินเข้ามาหาเขา

หญิงสาวสวมชุดกระโปรงยาวสีขาว ดูราวกับเทพธิดา ส่วนโค้งเว้าเบื้องหน้ามีเพียงเล็กน้อยดั่งยอดใบบัว เผยกลิ่นอายแห่งความเยาว์วัยออกมาอย่างเต็มเปี่ยม

เรียวขายาวเรียวและนุ่มนวลภายใต้ชุดกระโปรงสีขาวถูกห่อหุ้มด้วยถุงน่องสีขาวบางๆ ดูบอบบางน่าทะนุถนอมอย่างยิ่ง

"เย่หลิงซี ในที่สุดเจ้าก็มา!"

มองดูหญิงสาวผู้เลอโฉมที่ดูน่าสงสารและมีแววตาหวาดกลัว ลู่เฉินดวงตาลุกวาว

สมกับเป็นหนึ่งในนางเอกตามชะตาลิขิต รูปลักษณ์ที่บริสุทธิ์และงดงามนี้ ไม่แปลกใจเลยที่เป็นดั่งเทพธิดาแสงจันทร์สีขาวในดวงใจของศิษย์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูนับไม่ถ้วน

...