บทที่ 242 - รถถังพ่นไฟ "ไอ้เข้"

บทที่ 242 - รถถังพ่นไฟ "ไอ้เข้"

สาเหตุที่ท่านผู้บัญชาการเฉิงตอบตกลงง่ายๆ จริงๆ แล้วยังมีแผนลึกซึ้งกว่านั้น

"ท่านรองหลัว ไหนๆ คุณก็จะไปช่วยทัพยูนนานกับท่าน ผบ. หลง อยู่แล้ว ผมว่าพอเสร็จภารกิจ คุณนำกรมที่ 1 หาพื้นที่เหมาะๆ แถวนั้น สร้างฐานที่มั่นหลังแนวข้าศึกแห่งใหม่ไปเลย"

"ถึงตอนนั้น กองพลน้อยที่ 1 ของเราก็จะมีฐานที่มั่นสองแห่ง คอยประสานงานกัน ขยายอิทธิพลได้เร็วยิ่งขึ้น"

รอง ผบ. หลัว พยักหน้าเห็นด้วย "ท่าน ผบ. ความคิดนี้เข้าท่าครับ วางใจได้ ผมจะทำให้สำเร็จ"

หลงเฟยเองก็ไม่มีปัญหา การมีฐานที่มั่นในเขตยึดครองของพวกยุ่นเยอะๆ จะช่วยก่อกวนและตัดกำลังพวกยุ่นได้ดี

เมื่อตกลงกันได้ ท่านผู้บัญชาการเฉิงก็ออกคำสั่งให้รอง ผบ. หลัว และหลงเฟย รีบรวมพลออกเดินทางด่วน

เพื่อให้ไปถึงอวี่หวางซานเร็วที่สุด หลงเฟยแอบเสกรถบรรทุก GMC 50 คัน และรถจี๊ปวิลลิสติดปืนกล M2 อีก 2 คัน ออกมา

กรมที่ 1 ของรอง ผบ. หลัว มีพันกว่าคน รวมกับคนของหลงเฟยอีก 500 คน รถ 50 คันขนได้สบายๆ

หลงเฟยสั่งให้เซี่ยเฉียงส่งคนถือวิทยุสื่อสาร นั่งรถจี๊ปนำขบวนไปก่อน

ถ้าเจออะไรผิดปกติ ให้รีบวิทยุรายงานทันที เพื่อความปลอดภัยของขบวนรถ

หลังออกเดินทาง แม้รอง ผบ. หลัว จะรู้ว่ากองทัพหลงเฟยอาวุธเทพ แต่ฝ่ายตรงข้ามมีทหารยุ่นตั้ง 2 กองพล (Division) ร่วม 5-6 หมื่นนาย

เขาเลยยังอดหวั่นใจไม่ได้ ระหว่างพักรถจึงเข้ามาถามหลงเฟย

"ท่าน ผบ. หลง ขอถามหน่อยได้ไหมครับว่า กองทัพหลงเหยียนตอนนี้มีกำลังพลเท่าไหร่?"

หลงเฟยรู้ทันทีว่าอีกฝ่ายกังวลเรื่องอะไร

"ท่านรองหลัว ตอนนี้กองทัพหลงเหยียนมีกองทัพที่ 1 ถึง 8 และกองทัพอิสระที่ 73 รวมกำลังพลทั้งหมด 6 หมื่นกว่านายครับ"

พอได้ยินตัวเลข รอง ผบ. หลัว ก็โล่งอก

"เยี่ยมเลย กำลังพลสูสีกับพวกยุ่น แถมอาวุธเราดีกว่า ผมเชื่อว่าเราช่วยทัพยูนนานออกมาได้แน่"

ฟังจากน้ำเสียง รอง ผบ. หลัว คงคิดว่าหลงเฟยจะพาคนไปแลกหมัดกับพวกยุ่นตรงๆ

แต่นั่นเพราะเขายังไม่รู้จักหลงเฟยดีพอ คนอย่างหลงเฟยไม่มีทางเอาลูกน้องไปเสี่ยงตายแบบ 'ตาต่อตา ฟันต่อฟัน' แน่ๆ

อุตส่าห์ข้ามมิติมาทั้งที แถมมีระบบเทพสงครามอยู่ในมือ เรื่องอะไรจะไปรบแบบเหนื่อยเปล่า ต้องบดขยี้ให้ยับสิถึงจะถูก

แถมหลงเฟยยังมีแผนจะล้างบาง 2 กองพลของญี่ปุ่นให้สิ้นซากด้วย

"ท่านรองหลัว กองพลที่ 5 กับกองพลที่ 10 ของยุ่น เคยโดนผมละลายทั้งกองพลมาแล้วที่ไถเอ๋อจวง"

"ไม่นึกว่าพวกมันจะไม่ยุบหน่วย ดันสร้างขึ้นมาใหม่เร็วขนาดนี้"

"เพราะงั้น ครั้งนี้ผมจะล้างบางพวกมันอีกรอบ โดนละลายทั้งกองพลสองรอบติดๆ ผมอยากรู้เหมือนกันว่าพวกมันจะกล้าสร้างใหม่อีกเป็นรอบที่สามไหม ผมจะทำให้ชื่อกองพลที่ 5 กับ 10 หายไปจากสารบบกองทัพญี่ปุ่นตลอดกาล"

กำลังพลเท่ากัน แต่กล้าประกาศว่าจะกินโต๊ะอีกฝ่ายจนเกลี้ยง เป็นใครก็เชื่อยาก

แต่รอง ผบ. หลัว ก็ไม่ได้แสดงท่าทีคัดค้าน พยักหน้าแล้วถาม

"ท่าน ผบ. หลง มั่นใจขนาดนี้ แสดงว่ามีแผนแล้วใช่ไหมครับ?"

หลงเฟยมองไปทางทิศเหนือ จู่ๆ ก็เกิดอารมณ์สุนทรีย์ ร่ายกลอนออกมา

"เปลวเพลิงแดงเดือดดาล ณ ขุนเขาอวี่หวาง สายลมตะวันออกพัดกระหน่ำ ซากุระร่วงโรย ข้าถือดาบก้าวสู่สมรภูมิ เพลิงมังกรจะเผาผลาญทาสยุ่นให้วอดวาย"

รอง ผบ. หลัว ฟังแล้วเข้าใจความหมาย แต่ก็ยังงงว่ามันเกี่ยวอะไรกับแผนรบ

ขณะที่รอง ผบ. หลัว กำลังงง เซี่ยเฉียงที่ยืนอยู่ข้างหลังก็ปรบมือรัวๆ

"ท่าน ผบ. กลอนพาไปจริงๆ ครับ ดุดัน ฮึกเหิม แถมยังสัมผัสคล้องจองเป๊ะ!"

หลงเฟยหันไปค้อนเซี่ยเฉียงทีนึง เซี่ยเฉียงหัวเราะแหะๆ แล้วรีบถาม

"ท่าน ผบ. ร่ายกลอนมาซะขนาดนี้ หรือว่าท่านกะจะ 'เผา' พวกหมาเวรนั่นอีกแล้วครับ?"

รอง ผบ. หลัว ได้ยินก็ตกใจ "ท่าน ผบ. หลง ทหารยุ่นตั้งหลายหมื่น จะเผายังไงครับ?"

"รถถังพ่นไฟ"

หลงเฟยตอบกลับสั้นๆ แค่ 4 พยางค์ แล้วก็เดินขึ้นรถสั่งออกเดินทางต่อ ทิ้งให้รอง ผบ. หลัว ยืนงงเป็นไก่ตาแตก

รอง ผบ. หลัว นั่งบนรถ พยายามนึกภาพ "รถถังพ่นไฟ" ตามที่หลงเฟยบอก แต่ก็นึกไม่ออก เพราะในยุคนี้คำนี้ยังเป็นของใหม่มากสำหรับเขา

ส่วนหลงเฟยพอขึ้นรถก็รีบเรียก 'เสี่ยวไป๋ไป๋'

"เสี่ยวไป๋ไป๋ ตอนนี้พวกยุ่น 2 กองพลกำลังรุมกินโต๊ะทัพยูนนานที่อวี่หวางซาน เพื่อความชัวร์ว่าจะเก็บพวกมันได้หมด ฉันต้องการรถถังพ่นไฟ"

"นายเสพติดการย่างหมูยุ่นแล้วเหรอเนี่ย?"

"อย่ามาแซว จะให้ไม่ให้?"

"ให้สิ ตอนนี้นายฆ่าพวกยุ่นกับพวกขายชาติไปรวมๆ 2 แสนกว่าแล้ว เลเวลอัปเป็น Silver 20 แล้วนะ"

"เอางี้ ฉันจัดรถถังพ่นไฟ 'Crocodile' (จระเข้) ให้ 300 คัน แถมรถถังหนัก M26 Pershing ของมะกันให้อีก 100 คัน พร้อมกระสุนเต็มอัตรา"

หลงเฟยถามด้วยความประหลาดใจ "รถถังพ่นไฟ ครอคโคไดล์ ของอังกฤษสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 เนี่ยนะ?"

"ถูกต้อง นี่คือรถถังพ่นไฟที่โหดที่สุดในยุคนั้นแล้ว"

"ครอคโคไดล์ พัฒนามาจากรถถังหนัก เชอร์ชิลล์ (Churchill)"

"มันลากเทรลเลอร์บรรทุกเชื้อเพลิง 1,000 ลิตร ไว้ข้างหลัง พ่นไฟได้ 60 ครั้ง ระยะยิงไกลสุด 100 กว่าเมตร"

"อัตราการพ่น 21 ลิตรต่อวินาที แรงดันสูงปรี๊ด กดหัวข้าศึกได้อยู่หมัด"

"แถมยังยิงได้ทั้งแบบ 'Wet Shot' (พ่นน้ำมันไปก่อนแล้วจุดไฟทีหลัง) และแบบพ่นไฟปกติ คงไม่ต้องอธิบายเพิ่มนะว่ามันดียังไง"

หลงเฟยรีบตอบรับ "เยี่ยม เอาอันนี้แหละ แต่ทำไมถึงให้ M26 เพอร์ชิง มาอีก 100 คันล่ะ?"

"ก็เอาไว้ให้นายเปรียบเทียบไง รุ่นนี้อเมริกาเขาพัฒนามาเพื่อชนกับ ไทเกอร์ และ แพนเธอร์ ของเยอรมันโดยเฉพาะเลยนะ"

"โอเค ขอบใจมาก"

"ไม่ต้องขอบคุณหรอก เจ้าหนูหลง สู้ๆ ล่ะ กลอนนายแต่งได้ไม่เลว ฉันจะรอดูฉากเด็ด"

คราวนี้เสี่ยวไป๋ไป๋เรียกหลงเฟยว่า 'เจ้าหนูหลง' แต่เขาไม่โกรธ กลับหัวเราะแห้งๆ แล้วเช็กของในระบบ

ตลอดการเดินทาง เซี่ยเฉียงให้หน่วยนำทางพาอ้อมจุดตรวจของพวกยุ่น การเดินทางจึงราบรื่น

ระยะทาง 300 กว่ากิโลเมตร พวกเขามาถึงฐานของสวีเผิงก่อนฟ้ามืด

เมื่อเห็นหลงเฟยกลับมาอย่างปลอดภัย ทุกคนก็ดีใจกันยกใหญ่

หลงเฟยแนะนำรอง ผบ. หลัว ให้ทุกคนรู้จัก จากนั้นสวีเผิงก็รีบรายงานสถานการณ์

"ท่าน ผบ. ครับ กองพลที่ 5 กับ 10 ของยุ่น โหมบุกอวี่หวางซานมา 2 วันเต็มๆ แล้วครับ"

"ทหารยูนนานรบดุเดือดมาก บวกกับอาวุธที่ไม่ด้อย ต้านทานการบุกได้หลายระลอก"

"แต่เพราะขาดปืนใหญ่ เลยทำอะไรพวกยุ่นไม่ได้มาก โดนปืนใหญ่ยุ่นถล่มจนเสียหายไปไม่น้อย"

"พอผมมาถึง ก็ส่งหน่วยลาดตระเวนออกไป เจอฐานปืนใหญ่ยุ่น 2 แห่ง ผมจัดการเก็บเรียบไปแล้วครับ"

"เดิมทีผมกะจะตลบหลังพวกยุ่นพรุ่งนี้ แต่ในเมื่อท่านกลับมาแล้ว จะเอายังไงต่อ รอฟังคำสั่งท่านครับ"