บทที่ 239 - อาวุธยุทโธปกรณ์สายโซเวียต

บทที่ 239 - อาวุธยุทโธปกรณ์สายโซเวียต

หลังจากนั่งลงประจำที่ รองผู้บัญชาการหลัวก็รีบรายงานรายละเอียดการรบในครั้งนี้ให้ทุกคนทราบ

ท่านผู้บัญชาการเฉิงตั้งใจฟังจนจบ จากนั้นก็กล่าวขอบคุณหลงเฟยทันที

"ท่าน ผบ. หลง ผมขอเป็นตัวแทนกองทัพนิวโฟร์ท แสดงความขอบคุณต่อท่านจากใจจริง"

หลงเฟยเผชิญหน้ากับท่านผู้บัญชาการเฉิง ในใจเต็มไปด้วยความเลื่อมใสศรัทธาดุจสายน้ำฮวงโหที่ไหลเชี่ยว

เขารีบโบกมือปฏิเสธอย่างถ่อมตัว "ท่าน ผบ. เฉิน การฆ่าพวกยุ่นเป็นหน้าที่ที่คนจีนทุกคนพึงกระทำ เพราะงั้นไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ"

"พูดได้ดี! ทุกคนเหนื่อยกันมามาก แถมยังรบชนะครั้งใหญ่ งานนี้ต้องหาของอร่อยมาฉลองและให้รางวัลกันหน่อยแล้ว"

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ภายในกองบัญชาการกองพลน้อยที่ 1 โต๊ะอาหารถูกจัดวางพร้อมสรรพ

ท่านผู้บัญชาการเฉิงสั่งให้โรงครัวเชือดหมูที่มีอยู่เพียง 5 ตัว เพื่อนำมาเลี้ยงฉลองให้แก่กองพันที่ 1 และกองทัพหลงเหยียน

แม้ว่าในระบบของหลงเฟยจะมีเนื้อหมู เป็ด ไก่ อาหารกระป๋อง และผักสดอยู่มากมายก่ายกอง แต่เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม เวลาแบบนี้ไม่ควรทำตัวเด่นเกินหน้าเกินตาเจ้าภาพ

เดิมทีรองผู้บัญชาการหลัวกะจะเลี้ยงเหล้าหลงเฟยและนั่งคุยกันตามลำพัง แต่ในเมื่อท่านผู้บัญชาการเฉิงจะเลี้ยงเอง เขาจึงต้องปฏิบัติตามคำสั่ง

ท่านผู้บัญชาการเฉิงยังได้เรียกเสนาธิการหู และผู้ตรวจการการเมืองหลิว มาร่วมโต๊ะด้วย

พอนั่งกันครบ ท่านผู้บัญชาการเฉิงก็นำเหล้า "อู่ถีเจียง" สองขวดที่เก็บสะสมไว้อย่างดีออกมาวางบนโต๊ะ

รองผู้บัญชาการหลัวเห็นเข้า ก็อดอธิบายให้หลงเฟยฟังไม่ได้

"ท่าน ผบ. หลง เหล้าสองขวดนี้ท่าน ผบ. เฉิง เคยบอกไว้ว่า จะงัดออกมาฉลองก็ต่อเมื่อเราชนะสงครามแล้วเท่านั้น คิดดูเอาเถอะครับว่าท่านให้ความสำคัญกับคุณขนาดไหน"

"โอ้โฮ... ท่าน ผบ. เฉิง นี่มัน..."

หลงเฟยไม่เพียงรู้สึกเกรงใจ แต่ยังซาบซึ้งใจอย่างสุดซึ้ง

ท่านผู้บัญชาการเฉิงโบกมืออย่างใจกว้าง "อย่าไปฟังรอง ผบ. หลัว พูดเพ้อเจ้อ ที่ผมพูดแบบนั้นเพราะกลัวพวกมันจะมาหลอกกินเหล้าผมต่างหาก"

"ฮ่าๆๆๆ..."

ทุกคนในวงเหล้าหัวเราะกันอย่างครื้นเครง

ท่านผู้บัญชาการเฉิงเปิดฝาขวด แล้วรินให้หลงเฟยด้วยตัวเอง

"คนเสฉวนอย่างเราไม่เคยพูดเล่น ในเมื่อผมบอกว่าจะขอบคุณท่าน ผบ. หลง จากใจจริง ก็ต้องงัดเหล้าที่ดีที่สุดออกมาต้อนรับ"

เหล้าสองขวดกับคนห้าคน แถมแต่ละคนคอแข็งกันทั้งนั้น แป๊บเดียวเหล้าก็เกลี้ยงขวด

ทุกคนดื่มไปคุยไป กำลังได้ที่ จะให้เหล้าขาดตอนได้ยังไง

แต่น่าเสียดายที่สภาพความเป็นอยู่ของกองทัพนิวโฟร์ทตอนนี้ยากลำบากมาก จะหาเหล้าเพิ่มอีกสักขวดก็ไม่มีแล้ว

หลงเฟยไม่อยากให้งานกร่อย จึงพูดขึ้นด้วยอารมณ์ขัน

"ท่าน ผบ. เฉิง เดี๋ยวผมเล่นมายากลให้ดู"

พูดจบ เหล้าเหมาไถสองขวดก็โผล่ขึ้นมาในมือของหลงเฟยดื้อๆ

หลงเฟยเปิดฝาขวดพลางอธิบาย

"นี่เป็นเหมาไถฉลากขาว ที่กองทัพหลงเหยียนเราจัดซื้อมาโดยเฉพาะครับ"

พูดจบ หลงเฟยก็รินเหล้าให้ทุกคน

กลิ่นหอมของเหล้าหมักลอยฟุ้งไปทั่วห้องทันที

ท่านผู้บัญชาการเฉิงรีบยกแก้วขึ้นมาดม

"เหมาไถ... เหล้าดีนี่นา"

ตอนนั้นเอง หลงเฟยก็นึกถึงเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่จะเกิดขึ้นในอีกสองปีข้างหน้า

"ท่าน ผบ. เฉิง ผมมีเรื่องอยากจะเตือนสักหน่อยครับ"

"เชิญท่าน ผบ. หลง ว่ามาได้เลย"

"รัฐบาลกลางเชื่อถือไม่ได้ครับ แม้ตอนนี้พวกเขาจะร่วมมือกับท่านเพราะจำใจ แต่ต้องระวังลูกไม้สกปรกของพวกเขาให้ดี"

ท่านผู้บัญชาการเฉิงเห็นด้วยกับมุมมองของหลงเฟยเป็นอย่างยิ่ง พยักหน้าตอบ

"คุณพูดถูก ใจคอของพวกผู้นำรัฐบาลกลาง เป็นที่รู้กันดีเหมือนใจของซือหม่าเจาทุกคนรู้หมด ผมเองก็ระวังตัวอยู่ตลอด"

เห็นท่านผู้บัญชาการเฉิงมีความตื่นตัว หลงเฟยก็เบาใจลงหน่อย จึงแนะนำเพิ่มเติม

"ท่าน ผบ. เฉิง ขอพูดตรงๆ นะครับ ฐานที่มั่นของกองพลน้อยที่ 1 ของท่าน แม้ตอนนี้จะไม่ได้ถูกพวกยุ่นล้อมปราบ"

"แต่รอบๆ นี้มีกองทัพรัฐบาลกลางตั้งค่ายอยู่เพียบ พวกท่านมีแค่สองพันกว่าคน แต่ทหารรัฐบาลกลางมีไม่ต่ำกว่าสามหมื่น"

"ถ้าเกิดพวกนั้นหันกระบอกปืนใส่ท่านขึ้นมา ท่านจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่กดดันและเสียเปรียบสุดๆ"

"ดังนั้น ผมขอเสนอให้กองพลน้อยที่ 1 ขยายอิทธิพลลงไปทางใต้ของเจียงซู (ซูหนาน) ที่นั่นการป้องกันของทั้งพวกยุ่นและรัฐบาลกลางยังเบาบาง พวกท่านจะมีพื้นที่ให้เคลื่อนไหวและขยายกำลังได้มากกว่า"

ท่านผู้บัญชาการเฉิงฟังแล้ว ก็หันไปสบตากับเสนาธิการหู

เสนาธิการหูเห็นด้วยกับข้อเสนอของหลงเฟย จึงพยักหน้าให้ท่านผู้บัญชาการเฉิงเบาๆ

"ดี ท่าน ผบ. หลง ข้อเสนอของคุณผมจะนำไปพิจารณาอย่างละเอียด ผมขอดื่มให้คุณหนึ่งแก้ว ขอบคุณอีกครั้งครับ"

หลงเฟยยกแก้วขึ้นชน แล้วดื่มรวดเดียวหมด

จากนั้นหลงเฟยเช็ดปาก แล้วพูดว่า "ท่าน ผบ. เฉิง ผมว่าเราน่าจะดื่มกันอีกสักสามแก้วนะครับ"

ท่านผู้บัญชาการเฉิงยกแก้วขึ้นอย่างห้าวหาญ ถามว่า

"เอาสิ เหล้าดีกับเพื่อนรู้ใจ ดื่มพันจอกก็ยังน้อยไป แต่สามแก้วนี้มีความหมายอะไรพิเศษไหม?"

หลงเฟยพยักหน้า "แน่นอนครับ เพราะผมเลื่อมใสท่าน ผบ. เฉิง และนับถือในจิตวิญญาณการต่อสู้ของกองทัพนิวโฟร์ท"

"ดังนั้น ผมได้สั่งให้หน่วยเสบียงของกองทัพหลงเหยียน เร่งขนส่งยุทโธปกรณ์ล็อตหนึ่งมาที่นี่ พรุ่งนี้จะมอบให้แก่กองทัพของท่านครับ"

ท่านผู้บัญชาการเฉิงและคนอื่นๆ ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มแก้มปริ

"ท่าน ผบ. หลง เยี่ยมไปเลย คุณคือฝนทิพย์ของพวกเราจริงๆ ผมขอขอบคุณล่วงหน้า มาๆๆ ทุกคนยกแก้ว ดื่มเป็นเพื่อนท่าน ผบ. หลง อีกสามแก้ว"

หลังงานเลี้ยงเลิกรา รองผู้บัญชาการหลัวพาหลงเฟยไปที่พักของเขา ให้หลงเฟยพักที่นั่น โดยเขาตั้งใจจะคุยกับหลงเฟยยันสว่าง

ฤทธิ์เหล้ายังไม่ทันจาง ทั้งสองก็นั่งจิบชาคุยกันอย่างถูกคอ ลากยาวไปจนถึงเช้า

แม้จะไม่ได้นอนทั้งคืน แต่ทั้งคู่กลับไม่มีอาการง่วงเหงาหาวนอน พอทานข้าวเช้าเสร็จ หลงเฟยก็ขอตัวอ้างว่าจะไปติดต่อหน่วยเสบียง แล้วรีบออกมา

แน่นอนว่าหลงเฟยไม่ได้ไปติดต่อหน่วยเสบียงที่ไหน แต่เขาจะไปขอของจากระบบต่างหาก

เมื่อมาถึงค่ายพักของกองทัพหลงเหยียน หลงเฟยก็เริ่มเรียกหาระบบทันที

"เสี่ยวไป๋ไป๋ รู้นะว่าฉันเรียกทำไม"

"รู้สิ นายอยากจะอัปเกรดความโหดให้กองพลน้อยที่ 1 ของนิวโฟร์ทใช่ไหมล่ะ"

"รู้ใจจริง งั้นนายช่วยจัดอาวุธยุทโธปกรณ์และกระสุนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ สำหรับกำลังพล 3,000 นายให้หน่อย"

"ไม่มีปัญหา แต่ฉันมีคำแนะนำ นายอยากฟังไหม?"

"ว่ามาสิ เสี่ยวไป๋ไป๋"

"ด้วยกำลังของนิวโฟร์ทตอนนี้ พวกเขาทำได้แค่รบแบบกองโจรในแนวหลังข้าศึก ดังนั้นอาวุธหนักฉันว่ายังไม่จำเป็น"

"อีกอย่าง ถ้าให้อาวุธล้ำสมัยเกินไป พอพวกฝั่งรัฐบาลกลางรู้เข้า จะยิ่งระแวง ดีไม่ดีจะกระตุ้นให้พวกนั้นลงมือเร็วขึ้น นายเข้าใจความหมายฉันใช่ไหม?"

หลงเฟยคิดตามแล้วก็เห็นด้วยกับเสี่ยวไป๋ไป๋

"เห็นด้วย งั้นนายว่าควรจัดเซ็ตไหนดี?"

เสี่ยวไป๋ไป๋คิดสักครู่ แล้วตอบกลับมา

"ปืนไรเฟิลโมซิน-นากานต์ 2,000 กระบอก พร้อมกระสุน 1 ล้านนัด, ปืนกลมือ PPSh-41 (พาพาชา) 200 กระบอก พร้อมกระสุน 1.5 ล้านนัด, ปืนกลเบา DP-27 (เดกเตียริยอฟ) หรือที่เรียกกันว่า 'จานเสียง' 100 กระบอก พร้อมกระสุน 1 ล้านนัด"

"ปืนกลหนักมักซิม M1930 (โซเวียต) 10 กระบอก พร้อมกระสุน 5 แสนนัด, ปืนครก PM41 ขนาด 50 มม. 50 กระบอก พร้อมลูกปืน 5,000 นัด, และระเบิดมือ F-1 อีก 20,000 ลูก"

"และเพื่อให้กองพลน้อยที่ 1 พอฟัดพอเหวี่ยงกับรถถังพวกยุ่นได้บ้าง ฉันแถมปืนไรเฟิลต่อสู้รถถัง PTRB-42 (PTRD) ให้อีก 10 กระบอก พร้อมกระสุนเจาะเกราะ 2,000 นัด"

"ฉันจัดเซ็ตอาวุธจากประเทศหลัวชา (รัสเซีย/โซเวียต) ให้ทั้งหมด แบบนี้ต่อให้พวกรัฐบาลกลางรู้ ก็คงไม่แปลกใจเท่าไหร่ เป็นไง พอใจไหม?"

หลงเฟยไม่นึกว่าเสี่ยวไป๋ไป๋จะคิดได้รอบคอบขนาดนี้ จึงตอบตกลงทันที

"โอเค นายกะจะเปลี่ยนนิวโฟร์ทให้เป็นกองทัพโซเวียตเลยสินะ ดีเหมือนกัน อาวุธโซเวียตก็ถึกทนดี จัดมาตามนั้นเลย ยัดใส่โกดังระบบให้ที ขอบใจมาก"