เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 26 ศิลปะการต่อสู้ความโกลาหลดั้งเดิม

ตอนที่ 26 ศิลปะการต่อสู้ความโกลาหลดั้งเดิม

ตอนที่ 26 ศิลปะการต่อสู้ความโกลาหลดั้งเดิม


ผู้อยู่อาศัยในที่พักของมังกรคู่ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงกับอดีตผู้นำของพวกเขาก่อนที่จะปล่อยเขาให้อยู่คนเดียว นี่เป็นช่วงเวลาที่ในที่สุดฮูเฟิงก็มีโอกาสได้แนะนำตัวจีเย่

"ผู้นำ นี่คือ—"

หลู่จือเซินขัดจังหวะชายชราด้วยการยกมือขนาดใหญ่ก่อนที่จะก้มหัวให้กับจีเย่

"ไม่จำเป็น หลู่ต๋ายินดีรับใช้ หัวหน้า"

จีเย่ยิ้มตอบกลับ "ฉันดีใจมาก ในที่สุดฉันก็ได้พบกับนาย ผู้นำหลู่"

จีเย่กำลังมีช่วงเวลาที่ยากลำบากในการรักษาสีหน้าของเขาให้สงบนิ่ง แม้ว่าจะมีความตื่นเต้นอยู่ภายใน ในฐานะผู้ถูกแต่งตั้งเป็นหัวหน้าหมู่บ้านและ ‘ผู้ถูกเลือก’ ดูเหมือนว่าเขาจะประมาทไม่ได้เลยต่อหน้าทุกคน

ฮูเฟิงถอนหายใจอย่างโล่งอกหลังจากเห็นหลู่จือเซินยอมรับผลลัพธ์

“หัวหน้าและผู้นำ ฉันจะบอกคนของเราให้เตรียมงานเลี้ยงต้อนรับ”

ชายชราพาคนอื่นๆ ออกไปเพื่อให้จีเย่กับหลู่จือเซินได้พูดคุยกันเป็นการส่วนตัว

หลู่จือเซินมองดูคนของเขาจากไปด้วยสายตาโหยหา

“ฟังฉัน ท่านหัวหน้า ฉันไม่เคนคิดเลยว่าจะได้กลับมาที่นี่และกลับมารวมตัวกับพี่น้องอีกครั้ง”

เขาถอนหายใจและอธิบายด้วยทำนองขอโทษราวกับว่าเขาได้ทำอะไรผิดพลาด “ฉัน… จะพูดตามตรงเลย ฉันมาที่หมู่บ้านในภูเขาแห่งนี้และกลายเป็นผู้นำของพวกเขา แต่อย่างไรก็ตาม ฉันรู้มากกว่านั้น ฉันได้เห็นอนาคตของฉัน ในระหว่างที่ฉันจะเข้าร่วมบึงเหลียงซานเพื่อโจมตีเมืองเจิ้งโจวกับพี่น้องใหม่ของฉัน ยอมจำนวนต่อราชสำนักและต่อสู้กับนายพลคนอื่นในสงคราม ประเด็นก็คือพี่น้องส่วนใหญ่ที่ติดตามฉันจากที่พักผ่อนของมังกรคู่ไปยังสนามรบจะต้องตายอย่างขมขื่น นั่น… จะเป็นบาปอันใหญ่หลวง ฉันไม่ควรพาพวกเขาไปที่บึงเหลียงซาน”

เดี๋ยวก่อน อะไรนะ? จีเย่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ หลู่จือเซินมองเห็นอนาคตของเขา?

เขาแค่วางแผนที่จะรอโอกาสอ่านซ้องกั๋งให้จบ แล้วจากนั้นเขาก็จะสามารถแสดง ‘สติปัญญาอันกว้างไกล’ ของเขาโดยการทำนายเหตุการณ์ที่เข้ามาทุกประเภทต่อหน้าวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ ขอบคุณพระเจ้าที่เขายังไม่ได้ทำเร็วเกินไปและทำให้ตัวเองตเองลำบาก

นอกจากนี้ยังอธิบายได้ว่าเหตุใดหลู่จือเซินจึงแสดงท่าทีอ่อนน้อมถ่อมตนซึ่งแตกต่างจากหลวงจีนไร้มารยาทซึ่งถูกบรรยายโดยละครในโทรทัศน์ว่าไม่ชอบอะไรนอกจากเนื้อ ไวน์ และแก้ปัญหาด้วยความรุนแรง ชายคนนี้รู้ชะตากรรมของตัวเองแล้ว เขากำลังจะกลายเป็นเครื่องมือของราชสำนักและส่งสหายรักของเขาหลายคนไปตาย ไม่มีทางที่เขาจะรักษาภาพลักษณ์ตัวละครที่ไร้ซึ่งความกังวลไว้ได้เมื่อรู้ถึงงจุดจบอันน่าเศร้าของเหล่าสหายของเขา

จีเย่คิดแผนอย่างรวดเร็วและมองไปที่ชายร่างท้วมคนนั้นด้วยหางตา “ผู้นำหลู่ เราไม่ได้อยู่ภายใต้การปกครองที่เสียหายของราชสำนักซ่งอีกต่อไป มั่นใจได้เลยว่าที่พักของมังกรคู่จะไม่กลายเป็นเครื่องมือของใคร”

หลู่จือเซินจ้องกลับไปที่จีเย่ด้วยดวงตากลมโตคู่หนึ่งซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของนักสู้ที่กล้าหาญ

“... ฉันเชื่อท่านหัวหน้า คำพูดเหล่านั้นทำให้ฉันสบายใจ ที่พักของมังกรคู่จะเป็นบ้านของฉันและฉันจะเป็นศัตรูที่น่าสะพรึงกลัวสำหรับคนที่กล้ามาท้าทายเรา!”

“ฉันจะช่วยนาย นายรู้จักใครหรือสัตว์ร้ายตัวไหนที่มองเราเป็นศัตรูในตอนนี้มั้ย ผู้นำหลู่?”

จีเย่เริ่มขอข้อมูลที่มีค่าเกี่ยวกับดินแดนแห่งมรดกจากหลู่จือเซินด้วยความยินดี

การสนทนาค่อนข้างประสบความสำเร็จเพราะวีรบุรุษคนนี้รู้ดีเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้มาก เมื่อเทียบกับผู้เล่นที่ถูกอัญเชิญมา

ตัวอย่างเช่น หลู่จือเซินทรายว่ามีเพียง ‘ผู้ถูกเลือก’ เท่านั้นที่จะมีสิทธิ์ทำพิธีกรรมบูชายัญและสื่อสารกับ ‘เทพเจ้า’ นี่คือเหตุผลที่ชาวพื้นเมืองถึงขอให้ผู้เล่นกลายเป็นหัวหน้าของพวกเขา

นอกจากนี้ยังมีถิ่นฐานอื่นกระจายรอบภูเขามังกรคู่ พวกเขาทั้งหมดต่างก็ไม่เป็นมิตร

ด้วยเหตุผลบางอย่าง หลู่จือเซินจึงไม่ได้ตั้งคำถามถึงที่มาของจีเย่ หรือเขารู้และยอมรับมันอยู่แล้ว ดังนั้นจีเย่จึงไม่ต้องเสียเวลาอธิบายว่าเขาเป็น ‘มนุษย์ต่างดาว’ ในดินแดนแห่งนี้

สำหรับความโปรดปราน จีเย่ตัดสินใจขอให้หลู่จือเซินสอนสกิลระดับเหนือชั้นที่เขาสามารถใช้ได้

หลู่จือเซินขอให้จีเย่ถอดเสื้อผ้าส่วนบนของเขาออก จากนั้นก็ยืนมือไปลูบไล้ไปตามร่างกายของจีเย่ ก่อนที่จะถามด้วยความประหลาดใจ “ร่างกายของท่าน… แข็งแกร่งและปรับตัวได้ดี เลือดของท่านไหลได้สะดวกและมีพลังชีวิตที่แข็งแกร่ง ฉันขอถามหน่อยได้มั้ยว่าท่านเคยเรียนศิลปะการเสริมสร้างร่างกายมาแล้วงั้นเหรอ? หรือว่าท่านกินยาอายุวัฒนะจากเทพเจ้าที่มีทำให้มีผลลัพธ์แบบนี้?”

"ใช่แล้ว" จีเย่พยักหน้า

เข็มฉีดยา ‘พละกำลังของวัว’ ดูเหมือนว่าจะเป็นผลงานทางวิทยาศาสตร์ แม้ว่ามันจะถือว่าเป็นยาประเภทหนึ่งก็ไม่ผิดนัก แต่ก็มีปัญหา เขาได้ปเพิ่มระดับสกิลพละกำลังของวัวของเขาให้อยู่ในระดับ ‘ไร้ที่ติ’ ซึ่งหมายความว่าตอนนี้เขามีความแข็งแกร่งเกินกว่าผู้ใหญ่ทั่วไปเพียยงเล็กน้อย นั่นยังคงห่างไกลจากสิ่งที่เขาคาดหวังจากวัวทองแดงที่เขาสังหารไปซึ่งสามารถพุ่งทะลุก้อนหินแข็งได้อย่างง่ายดาย

เนื่องจากหลู่จือเซินเป็นนักรบที่เชี่ยวชาญในเรื่องความแข็งแกร่งทางกายภาพ จีเย่จึงคิดที่จะขอคำแนะนำจากเขา ในซ้องกั๋ง หลู่จือเซินสามารถถอนต้นหลิวที่โตเต็มที่ด้วยมือเปล่าของเขา มันฟังดูไม่ต่างจากพลังของวัวสักเท่าไหร่

“นั่นเป็นเพราะท่านยังไม่ได้เรียนรู้การปลดปล่อยพลังภายในของท่านอย่างถูกต้อง ตามที่ท่านพูด วัวตัวนั้นต้องเกิดมาพร้อมกับความสามารถดังกล่าวจึงสามารถใช้ศักยภาพของมันได้อย่างเต็มที่” หลู่จือเซินกล่าวหลังจากฟังคำถามของจีเย่ “ฉันรู้ศิลปะการต่อสู้ที่เหมาะสมกับท่าน มันถูกเรียกว่าศิลปะการต่อสู้โกลาหลดั้งเดิม ฉันเรียนรู้ตั้งแต่ตอนที่ฉันยังเป็นหลวงจีนที่อุทิศตนอยู่ที่ภูเขาหวู่ไถ ด้วยศิลปะการต่อสู้นี้ ท่านจะสามารถรวมพลังภายในของท่านและเชื่อมต่อกับมันให้อยู่ที่จุดเดียวเพื่อให้ง่ายต่อการควบคุม”

ในขณะที่หลู่จือเซินพูด จีเย่ก็ได้รับการแจ้งเตือนในใจของเขา

[ตอนนี้หลู่จือเซินกำลังถ่ายทอดศิลปะการต่อสู้ให้คุณ คุณต้องการใช้แต้มเกียรติยศและเปลี่ยนเป็นสกิลใช้งานหรือไม่?]

“เปลี่ยน” จีเย่ยอมรับโดยไม่คิดแม้แต่วินาทีเดียว

ในดินแดนแห่งมรดก สกิลนั้นไม่จำเป็นต้องปรากฏใน ‘แถบสกิล’ ตัวอย่างเช่น ทักษะการใช้หน้าไม้ของเขาก็ไม่ปรากฏออกมา

อย่างไรก็ตามการแปลงทักษะเป็น ‘สกิล’ เท่านั้นที่จะสามารถนำแต้มประสบการณ์ไปใช้เพื่อเพิ่มความเชี่ยวชาญได้

นอกจากนี้ยังเป็นเพราะ ‘ศิลปะการต่อสู้โกลาหลดั้งเดิม’ เป็นเทคนิคศิลปะกาต่อสู้ที่มุ่งเน้นไปที่พลังภายในซึ่งเกี่ยวข้องกับจุดฝังเข็มเส้นปราณและเงื่อนไขทางวิชาชีพอื่นๆ แม้ว่าจีเย่จะเป็นอัจฉริยะ แต่ก็ค่อนข้างยากต่อการเข้าใจและจดจำให้ได้อย่างรวดเร็ว

ตอนนี้ จีเย่อยากขอบคุณดินแดนแห่งมรดกมาก แม้ว่ามนุษย์ในดินแดนแห่งมรดกจะมีการใช้คำพูดโบราณ  แต่พวกเขาก็สามารถเข้าใจและใช้คำศัพท์สมัยใหม่ในการพูดได้ ไม่อย่างนั้นมันจะเป็นปัญหาใหญ่สำหรับ ‘ผู้ถูกเลือก’ และ ‘คนพื้นเมือง’ ที่จะเข้าใจคำพูดของกันและกัน

[คุณเสียแต้มเกียรติยศ...]

เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจก่อตั้งถิ่นฐาน จีเย่ก็ได้รับแต้มเกียรติยศ 150 แต้ม ซึ่ง 10 แต้มถูกหักเป็นค่าใช้จ่ายในการเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ใหม่

[ศิลปะการต่อสู้โกลาหลดั้งเดิม]

[ระดับ : วิสามัญ]

[ความหายาก : เหนือชั้น]

[คุณได้เรียนรู้วิธีควบคุมพลังภายในของคุณเรียบร้อยแล้วซึ่งจะช่วยเสริมการกระทำต่างๆ ของคุณ]

สิ่งที่สำคัฐที่สุด มันเป็นสกิลพลังภายในที่เขาเฝ้ารอมานาน!

มีกลุ่มลับแล้วนะครับ เริ่มต้นที่กลุ่ม 1 ตอนที่ 30 - 100 ราคากลุ่มละ 100 บาท (แต่ทางกลุ่มจะลงล่วงหน้าตั้งแต่ตอนที่ 24 ให้ครับ) โดยจะลงให้วันละ 2 ตอนนะครับ ตอนนี้ถึงตอนที่ 36 แล้วครับ

Fanpage : ผีเสื้อกลางคืน

Link :

https://www.facebook.com/translatemoth

จบบทที่ ตอนที่ 26 ศิลปะการต่อสู้ความโกลาหลดั้งเดิม

คัดลอกลิงก์แล้ว