ตอนที่ 150 หน่วยรบพิเศษสุดโหด (ฟรี)

สร้างบ่อตกปลาในตำนาน กลายเป็นยอดมนุษย์

ตอนที่ 150 หน่วยรบพิเศษสุดโหด

เมื่อทุกคนได้ยินสิ่งที่พูดไป ก็พากันอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

“โอ้โห! ในประเทศจีนที่เต็มไปด้วยความเป็นคอมมิวนิสต์และกลมเกลียวแบบนี้ ยังมีหน่วยรบที่โคตรเท่ขนาดนี้อยู่อีกเหรอ?!”

ชายวัยกลางคนอีกคนที่ใบหน้ามีรอยแผลเป็น มือขวาขาดหายไป เหม่อมองไปไกลแล้วถอนหายใจเบาๆ

“เฮ้อ เรื่องแค่นี้ยังเรียกว่าอะไรกัน… ตอนฉันปฏิบัติภารกิจที่ชายแดนเมื่อหลายปีก่อน เจอของจริงกว่านี้อีก!”

“ตอนนั้นมีพวกผู้ก่อการร้ายจากต่างประเทศบุกด่านชายแดนของเรา พวกมันข้ามเขตแดนมาได้หน้าตาเฉย พี่น้องพวกเราเจ็บกันเป็นแถว แต่เพราะฝ่ายนั้นมีเส้นสายกับเบื้องบน ด่านของอีกฝั่งไม่ขัดขวางเลย ปล่อยให้ผ่านเฉย!”

“พวกนายก็รู้นี่ว่าเราห้ามข้ามแดนเข้าไปเอง ถ้าทำเกิดเรื่องทางการเมืองขึ้นมาจะยิ่งยุ่งใหญ่ เราทำได้แค่มองพวกมันเดินลอยหน้าลอยตาไป!”

“แล้วตอนนั้น รถแบบที่เห็นเมื่อกี้แหละโผล่มาเต็มๆ เลย ขับบุกเข้ามาแบบไม่เกรงใจใคร หัวหน้าฐานเราน่ะเหรอ แทบจะเสียงแหบตะโกนให้รีบหลีกทางให้!”

“แล้วเดาอะไรเกิดขึ้นสิ? ฝั่งนั้นหนีเร็วกว่าพวกเราอีก! ทำตัวอย่างกับหนูเจอแมว ยืนตรงทำความเคารพ โค้งคำนับกันยกใหญ่!”

“บ้าไปแล้ว! พวกนี้แม่งโหดเกิน!”

“ก็แน่ล่ะสิ เก่งในประเทศมันไม่พอหรอก ต้องไปแสดงพลังข้างนอกด้วยถึงจะเรียกว่า ‘ของจริง’!”

“เคยได้ยินจากหัวหน้าหน่วยเก่าของฉันเหมือนกัน ว่านี่แหละหน่วยปฏิบัติการพิเศษระดับสูงสุดของจีนเลยนะ ตั้งแต่ก่อตั้งมาจนถึงตอนนี้ อัตราความสำเร็จคือ 100%! โคตรโหด แถมยังเป็นความลับสุดยอดอีกด้วย วันนี้โชคดีได้เห็นตัวเป็นๆ เลยนะ!”

“เฮ้ย! หรือว่าคุณชายหวังไปทำเรื่องอะไรเข้า?! อย่าให้กระทบกับการตกปลาของเรานะโว้ย!”

“อย่าพูดส่งเดชสิลุง! คุณชายหวังของพวกเราออกจะเป็นหน้าเป็นตาของวงการตกปลา ไม่มีทางไปก่อเรื่องแน่นอน!”

“เออๆ เลิกเม้ากันได้แล้ว ถ้าทำเรื่องผิดจริง มาคันเดียวคงไม่พอหรอก อย่างคุณชายหวังกับภรรยาแสนเก่งของเขา ถ้าจะจับจริงๆ ต้องขนทั้งกองพันมา!”

“ฮ่าๆ จริงด้วย! เอาล่ะ ไปดูหน่อยดีกว่า หน่วยพิเศษระดับนี้จะโหดขนาดไหน!”

เสียงวิพากษ์วิจารณ์จากเหล่านักตกปลา หวังลู่จวินได้ยินทั้งหมด แต่เขาไม่ได้ใส่ใจนัก ยังคงขับรถตรงไปยังแหล่งตกปลา

เพียงแต่เพราะเขาไม่เปิดกระจกลง จึงไม่มีใครเห็นหน้าชัดเจน ไม่อย่างนั้น พวกเขาคงจะไม่แปลกใจเลย

แม้เขากับหวังคงจวินจะเป็นพี่น้องต่างมารดา แต่พ่อของพวกเขามียีนสุดเทพที่ทำให้ทั้งสองคนหน้าตาคล้ายกันจนแทบจะเป็นฝาแฝด!

ไม่นาน รถของหวังลู่จวินก็มาถึงหน้า "ประตูเมืองหยกขาว"

ยิ่งเดินเข้ามา เขายิ่งรู้สึกสงสัยในตัวพี่ชายตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ

แค่ช่วงเวลาสั้นๆ พี่ชายเขาทำได้ยังไงถึงพัฒนาบ่อตกปลาให้ยิ่งใหญ่ได้ขนาดนี้?

ตลอดเส้นทางริมแม่น้ำชิงหลง เต็มไปด้วยคนที่นั่งตกปลาไม่เว้นแม้แต่ที่เดียว! ยังไม่รวมคนที่ยืนดูอีกเพียบ!

“เฮ้ย! ตกปลานะโว้ย ไม่ใช่แจกทอง! ทำไมคนแห่มาขนาดนี้เนี่ย?!”

มองดูผู้คนมหาศาลในบ่อตกปลา หวังลู่จวินยิ่งอยากรู้ว่าพี่ชายของเขาเป็นใครกันแน่!

รถขับผ่านประตูเมืองเข้าไปจนถึงหน้าห้องโถงต้อนรับ เหล่านักตกปลาต่างก็หลีกทางให้

จากนั้น ชายหนุ่มในชุดทหารสีดำก็เดินลงจากรถด้วยท่าทีสง่างาม

“โอ้โห! ชุดทหารสีดำ! หล่อจัดเลยว่ะ ประเทศเรามีหน่วยแบบนี้ด้วยเหรอ?!”

“ให้ตายเถอะ! ลายดอกไม้สีเลือดบนชุดนั่น ดูน่าขนลุกยังไงไม่รู้!”

“เดี๋ยวนะ... หน้าตาคล้ายคุณชายหวังมากเลยนะ! โอ้แม่เจ้า! สงสัยจะเป็นญาติกันจริงๆ ด้วย!”

“คนหล่อทั้งบ้านแน่ๆ! ยีนครอบครัวนี้มันสุดยอดจริงๆ!”

หวังลู่จวินได้ยินทุกคำ แต่เขาก็แค่ยิ้มบางๆ แล้วโบกมือทักทายผู้คนด้วยมาดหนุ่มบ้านใกล้เรือนเคียงสุดอบอุ่น

ไม่น่าเชื่อว่า หนุ่มคนนี้ เพิ่งจะกวาดล้างตระกูลต่างๆ ไปเมื่อไม่กี่วันก่อน ฆ่าคนนับพันแบบไม่กระพริบตา!

พอเขาก้าวเข้าไปในห้องโถงต้อนรับ ก็มีสาวสวยหลายคนวิ่งกรูเข้ามา

“ว้าว! พี่ทหารนี่หล่อจัง! มาตกปลารึเปล่าคะ? แต่วันนี้ที่เต็มหมดแล้วนะ!”

“แหม! ดูหน้าตาแล้วคล้ายคุณชายหวังเลยนะ! ต้องเป็นญาติแน่ๆ!”

“ญาติคุณชายหวังต้องไม่ธรรมดาแน่นอน!”

“ชุดทหารแบบนี้ ฉันไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลยนะ!”

หวังลู่จวินยิ้มเล็กน้อยให้กับเสียงจ้อแจ แล้วพูดขึ้นเบาๆ

“สวัสดีครับ ผมมาหาพี่ชายครับ”

“ว้าย! คุณเป็นน้องชายคุณชายหวังเหรอคะ?!” สาวๆ พากันตาวาวเป็นประกาย แหม! หน้าตาหล่อขนาดนี้ ไม่แพ้กันเลย!

“ครับ ไม่ทราบว่าพี่ชายผมอยู่ที่ไหน?” เขาถามด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

หนึ่งในสาวสวยยิ้มกรุ้มกริ่มตอบ “ฮิฮิ คุณชายหวังของพวกเราออกจะเป็นโอตาคุตัวพ่อ ถ้าไม่อยู่ที่บ่อตกปลา ก็คงอยู่ในห้องทำงานแหละค่ะ วันนี้เขาอยู่พอดี เดี๋ยวหนูพาไปนะคะ!”

“ขอบคุณครับ!” หวังลู่จวินกล่าวขอบคุณอย่างอารมณ์ดี

ก็แน่ล่ะ นับตั้งแต่พี่ชายเขามาเรียนที่เมืองลั่วโจว ทั้งคู่ก็ไม่ได้เจอกันมาหลายปีแล้ว!

ไม่คิดเลยว่าพี่ชายจะให้ของขวัญสุดเซอร์ไพรส์ขนาดนี้…

เป็นถึง “ระดับไร้ขีดจำกัด” แบบเดียวกับพ่อของพวกเขาเลยนะ! ถ้าเขาเกลี้ยกล่อมพี่ชายให้มาร่วมทีม Dragon Division ได้ล่ะก็… วันพรุ่งนี้เขาพร้อมกวาดล้างทุกองค์กรพลังพิเศษในประเทศได้เลย!

แน่นอน เขาก็แค่คิดเล่นๆ เท่านั้นเอง พ่อของเขากำชับไว้หนักแน่นว่า ถ้าพี่ชายไม่เต็มใจเข้าวงการเอง ห้ามใช้วิธีลับๆ ดึงมาเด็ดขาด! ไม่งั้นจะโดนหักขาแน่นอน!

ระหว่างทางขึ้นชั้นสอง สาวน้อยคนนั้นก็คุยเก่งสุดๆ พยายามถามนู่นถามนี่เกี่ยวกับสถานะของหวังลู่จวิน

“พี่ทหารขา~ หล่อขนาดนี้ มีแฟนยังคะ?”

“พี่ดูอายุใกล้เคียงกับหนูเลยนะ!”

“พี่ปีนี้อายุเท่าไหร่คะ?”

“ทหารหล่อแบบนี้ หนูฝันอยากแต่งงานกับทหารมานานแล้ว!”

“พี่อยู่ในกองทัพมานานแค่ไหนแล้วเหรอ?”

ความร้อนแรงของคำถามทำเอาหวังลู่จวินถึงกับเหงื่อตก!

จะไปมีแฟนได้ไงล่ะ! พลังเขาตื่นตั้งแต่อายุ 6 ขวบ เป็นระดับไร้ขีดจำกัด! ตั้งแต่นั้นก็ตามพ่อฝึกภารกิจตลอด ไม่มีเวลาให้รักใครเลยสักนิด!

ยิ่งไปกว่านั้น เขาเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับจิตใจมากกว่าหน้าตา เขาหวังจะเจอใครสักคนที่อยู่ในระดับเดียวกันจริงๆ…

แต่น่าเสียดาย… หญิงสาวคนเดียวในประเทศที่มีระดับใกล้เคียงกับเขาอย่าง “ลั่วโต้วโต้ว” ดันโดนพี่ชายเขาชิงไปซะแล้ว… เฮ้อ!

___________________________

เพจถ้าเช่นนั้นข้าขอลา