ตอนที่ 120 เซียนตกปลากับการขูดรีดเอากำไร (ฟรี)

สร้างบ่อตกปลาในตำนาน กลายเป็นยอดมนุษย์

ตอนที่ 120 เซียนตกปลากับการขูดรีดเอากำไร (ฟรี)

นี่มันเรียกว่าอะไรน่ะเหรอ? มันก็เรียกว่า งานสบาย เงินดี ใกล้บ้าน แถมตำแหน่งใหญ่ แต่ความรับผิดชอบเบาหวิว ยังไงล่ะ!

แค่เป็นหัวหน้าหน่วยระดับกลางเฉยๆ รายได้ปีละหลักแสน แบบนี้ใครจะไม่อิจฉา!

นี่แหละชีวิตในฝันที่คนเขาพูดถึง!

เธอจึงตัดสินใจแล้ว! ต่อจากนี้จะเกาะอยู่กับบ่อตกปลา "ชิงหลง" ให้แน่นๆ ไปเลย นึกถึงตอนเริ่มทำงานใหม่ๆ ต้องทำโอทีไม่หยุดเพื่อเอาคะแนนประเมินผล ทำงานเลี้ยงลูกค้า กินข้าว ดื่มเหล้า แถมบางทียังต้องเจอเรื่องน่าขยะแขยงอีก!

ในออฟฟิศก็นะ เพราะเธอทำงานเก่งเกิน เลยต้องทนกับเจ้านายที่จ้องหาเรื่อง ไหนจะการเมืองในที่ทำงานอีก!

คิดๆ ดูแล้วเหมือนใช้หัวเข่าหาเงินเลยล่ะ!

ไม่เหมือนตอนนี้เลยสักนิด บ่อตกปลาชิงหลงฮิตจนไม่ต้องพึ่งแผนการตลาดของฝ่ายพวกเธอเลยด้วยซ้ำ!

เว้นแต่เจ้าของบริษัท ก็มีกันแค่หัวหน้าฝ่ายไม่กี่คน ทุกคนก็ทำหน้าที่ของตัวเอง ไม่มีใครก้าวก่ายกัน

ยิ่งในทีมเดียวกัน ยิ่งเหมือนพี่น้องสนิทกว่าเลือดอีกต่างหาก!

เพราะอะไรน่ะเหรอ? ก็เพราะไม่มีการแข่งขันภายในเลยสักนิด แล้วใครจะมาหักหลังใคร? อากาศเหรอ? ไม่ต้องห่วงเรื่องบริษัทขาดทุนหรือเจ๊ง ทุกสิ้นเดือนเงินเดือนก็เข้า แบบนี้มันจะไม่สุขสบายได้ยังไง!

ทางด้าน “หวังคงจวิน” พอเห็นว่าอีกฝั่งเงียบไปพักใหญ่ก็คิดว่าเธอคงช็อกจนพูดไม่ออก เลยแหย่เล่นว่า

“ฮ่าๆๆ ไม่ใช่ว่าเธอใจแคบขนาดนี้หรอกใช่มะ แค่เรื่องเล็กๆ แค่นี้ก็ไม่ยกโทษให้ฉันละ? ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวฉันเลี้ยงข้าวเป็นการขอโทษเอามั้ย?”

หัวหน้าสาวรีบตอบกลับแทบไม่ทัน

“มะ...ไม่ใช่ค่ะ! แค่รู้สึกมีความสุขมากเลยค่ะ ไม่เคยเจอเจ้านายดีขนาดนี้มาก่อนเลยนะคะ สมัยก่อนทำงานบริษัท โดนหัวหน้าด่าประจำเลยค่ะ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องชดเชย ขอแค่ไม่หักเงินเดือนก็บุญแล้ว!”

หวังคงจวินได้ฟังแล้วก็ยิ้ม ไม่คิดอะไรมาก ขณะลุกขึ้นแต่งตัวก็ตอบกลับ

“โอเค งั้นดีเลย ฮะๆ ฉันเองก็แค่เด็กจบใหม่คนหนึ่ง โชคดีหน่อยเลยได้มาเป็นเจ้านายพวกเธอ

แค่คิดว่าเป็นเพื่อนกันก็พอแล้วล่ะ โอ๊ะ ใช่สิ โทรมามีเรื่องอะไรจะบอกหรือเปล่า? หรือว่าบ่อตกปลาเกิดปัญหาอะไรขึ้น?”

หัวหน้าสาวชะงักไปนิด ก่อนนึกออกว่าโทรมาด้วยเหตุผลสำคัญ รีบตอบเสียงเร็ว

“ไม่ๆๆ ใช่ค่ะ บ่อตกปลาดีมากเลย! ตั๋วตกปลาทุกวันเปิดขายปุ๊บหมดปั๊บเลยค่ะ! คือ...ตอนนี้พวกนักตกปลาใช้ช่องโหว่ของระบบสมาชิกมาหาเงินจากกระเป๋าเจ้านายน่ะค่ะ เลยคิดว่าควรรายงานไว้ก่อน!”

หวังคงจวินเลิกคิ้วขึ้น เรื่องแบบนี้เขาเคยชินแล้ว นักตกปลาหารายได้ เขาก็ได้แต้มสะสม เหมือนที่ผ่านมา

เขาจึงแค่ตอบเบาๆ

“อืม ถ้าแบบนั้น ลองเล่าให้ฟังหน่อยสิ เดี๋ยวฉันคิดดูว่าจะจัดการยังไงดี”

พอฟังจบ หวังคงจวินก็เข้าใจเรื่องทั้งหมดจนได้!

โอ้โห เล่นขูดรีดเอาเงินจากกระเป๋ากันตรงๆ แบบนี้เลยเหรอ!?

ต้องบอกเลยว่า เซียนตกปลารุ่นนี้ฉลาดกันจริงๆ!

สรุปสั้นๆ คือ ระบบสมาชิกกับปัญหาจำนวนตำแหน่งตกปลาที่จำกัด ทำให้กลุ่มเซียนตกปลาเห็นช่องทางทำเงินขึ้นมา!

ตอนนี้ บ่อตกปลาธรรมชาติและบ่อเลี้ยงของชิงหลงรวมกัน เปิดขายตั๋วตกปลาต่อวันราว 99,000 ใบ!

แต่จำนวนสมาชิกของชิงหลงกลับพุ่งไปถึงหลักแสน แถมยังล็อกไว้ไม่ให้สมัครเพิ่มด้วย คนอื่นอยากสมัครก็ทำไม่ได้!

แต่สมาชิกมีสิทธิ์ซื้อบัตรตกปลาก่อน ทำให้แม้จะเป็นสมาชิกก็ยังมีแค่ 40% ที่แย่งบัตรได้ในแต่ละวัน!

ส่วนคนที่ไม่ได้สมัคร…ก็ลาขาดจากบ่อชิงหลงไปเลย!

แต่นับตั้งแต่ “สมาคมตกปลาชิงหลง” ออกกฎการรับรองระดับอาชีพขึ้นมา…

นักตกปลาทั้งอำเภอแห่กันเข้ามาเยอะจนแทบนับไม่ถ้วน เกินหลักแสนไปแล้วแน่ๆ!

เพราะถ้าไปตกปลาที่อื่น ก็ไม่สามารถขึ้นฝั่งได้ดี และไม่สามารถรับรองระดับอาชีพได้ไม่ว่าจะตกมากแค่ไหน!

ใครจะทนไหว? นักตกปลาก็เลยเรียกร้องในเว็บทางการตลอดเวลาให้เปิดรับสมาชิกเพิ่ม!

เพราะแค่ได้สมัครสมาชิก ก็ยังมีโอกาสแย่งบัตรตกปลาได้ แต่ถ้ายังสมัครไม่ได้เลย ก็เหมือนฝันอยากเป็น “ราชานักตกปลา” พังไม่เป็นท่า!

แน่นอน ทุกคนรู้ว่าอนาคตบ่อตกปลาชิงหลงคงขยายตำแหน่งตกปลา และเปิดรับสมาชิกเพิ่ม

แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเปิดเมื่อไหร่ล่ะ!?

ตอนนั้นคนอื่นอาจจะกลายเป็น “นักตกปลาระดับหนึ่งดาว” กันหมดแล้ว ได้สิทธิพิเศษมากมาย ส่วนพวกเขา...ก็ยังไม่ใช่อะไรเลย!

เฮ้อ มองดูโพสต์บ่นๆ ในเว็บทางการทุกวัน…

เหล่าสมาชิก “หัวใส” บางคนก็เลยเห็นโอกาสทำเงินแล้วล่ะ!

เพราะบ่อตกปลาชิงหลงไม่จำกัดตำแหน่งตกปลา จะใช้กี่เบ็ด จะมากี่คนก็ได้ แค่ไม่ข้ามเขตและไม่รบกวนคนอื่นก็พอ!

“แชร์ตำแหน่งตกปลา” เลยเกิดขึ้น เพราะมันคือโอกาสทำเงิน ใครจะยอมพลาด? นักตกปลาส่วนใหญ่ก็ไม่ได้รวยอะไร แม้แต่คนที่รวย ใครจะรังเกียจเงินเพิ่ม?

แชร์ตำแหน่งตกปลา หมายถึง สมาชิกที่แย่งตั๋วได้ เอาสิทธิ์นั้นไปแบ่งขายให้คนอื่นอีก 1–2 คน!

โอ้โห! ตอนนี้มีนายหน้าคนกลางเต็มบ่อเลย เช่น บ่อตกปลาระดับ 1 ดาว ค่าเข้า 100 หยวน แต่พวกนี้กลับไปขายต่อในราคาแพงกว่าหลายเท่า!

แถมยังมีคนแย่งกันซื้อเพียบ!

เพื่อการตกปลา เพื่อการรับรองระดับอาชีพ พวกเขาบ้าคลั่งไปแล้ว!

แบบนี้สมาชิกที่แย่งตั๋วได้ แม้ไม่ได้ปลาเลยซักตัว วันหนึ่งก็ฟันกำไรหลายร้อยหยวน!

นี่มันเรียกว่า ยืมไก่ออกไข่ ใช้ไก่ของบ่อตกปลาชิงหลง ออกไข่เป็นเงินให้ตัวเอง!

โอ้โหแม่เจ้า นี่มันขูดเงินจากกระเป๋าหวังคงจวินแบบเน้นๆ เลย!

แม้คนอื่นจะยังไม่ใช่สมาชิก รับรองระดับอาชีพยังไม่ได้

แต่พวกเขาก็ไปลงทะเบียนเป็นสมาชิกเตรียมพร้อมไว้แล้ว!

แบบนี้ ข้อมูลของพวกเขาก็จะถูกบันทึกไว้ในระบบของบ่อตกปลาชิงหลง และผลการตกปลาทุกวันก็จะถูกสะสมไว้ด้วย ถึงเวลาสมัครสมาชิกเมื่อไร ก็เอาข้อมูลเก่ามาใช้ขอรับรองระดับอาชีพได้ทันที!

เมื่อเทียบกับรางวัลจากระดับอาชีพ ที่เปรียบเหมือน “ถ้วยข้าวทองคำ” เงินที่ใช้ไปตอนนี้มันจิ๊บจ๊อยมาก!

คิดมาถึงตรงนี้ หวังคงจวินก็เริ่มปวดหัวนิดหน่อย

จริงๆ วิธีแก้ก็ง่าย แถมมีหลายทางเลือกด้วย แต่สิ่งที่เขาคิดคือ…จะต้องทำขนาดนั้นเลยเหรอ?

ก็เงินพวกนี้ เขาไม่ได้สนใจอยู่แล้ว ต่อให้บอกว่าโดนแย่งเงินไป ก็แค่แย่งจากเงินที่เขายังไม่เคยได้อยู่ดี ไม่ได้ส่งกระทบอะไรกับเขาสักนิด...

___________________________

เพจถ้าเช่นนั้นข้าขอลา