ตอนที่ 110 เหล่าเซียนตกปลาผู้คลั่งไคล้ (ฟรี)
ตอนที่ 110 เหล่าเซียนตกปลาผู้คลั่งไคล้ (ฟรี)
สร้างบ่อตกปลาในตำนาน กลายเป็นยอดมนุษย์
ตอนที่ 110 เหล่าเซียนตกปลาผู้คลั่งไคล้
เมื่อเทียบกับกลุ่มคนที่กำลังหัวเสียกันอยู่ ทางฝั่งสมาชิกอีกกลุ่มกลับยิ้มจนปากแทบฉีกเลยทีเดียว!
โดยเฉพาะพวกที่รีบสมัครสมาชิกก่อนที่ประกาศจะปล่อยออกมา!
เพราะการเป็นสมาชิกของบ่อตกปลาชิงหลงนั้นสามารถโอนสิทธิ์ได้เสมอ แถมทางบ่อยังยินดีรับซื้อคืนตามระยะเวลาที่เหลือในมูลค่าเทียบเท่าอีกด้วย!
ตอนนี้ข้อความส่วนตัวของสมาชิกแต่ละคนแทบระเบิด มีแต่คนเสนอเงินเพิ่ม ขอซื้อโอนสิทธิ์เป็นสมาชิกแทน!
เพิ่มราคาหมื่นสองหมื่นยังถือว่าน้อยสุด บางคนเสนอราคาสูงกว่าสิบเท่าก็มี!
แต่ไม่มีใครยอมโอนสิทธิ์แม้แต่คนเดียว เพราะข้อจำกัดแบบนี้แหละถึงได้เจ๋ง!
อะไรก็ตามที่ “เลิกผลิต” มูลค่าก็พุ่งขึ้นเป็นธรรมดา
โดยเฉพาะสมาชิกของบ่อตกปลาชิงหลงที่ฮอตฮิตขนาดนี้!
ถึงคิดจะขาย ก็ไม่มีใครโง่ขายตอนนี้หรอก!
นี่แค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น!
รอให้สมาคมชิงหลงกลายเป็นที่รู้จักเต็มรูปแบบก่อน รอให้การรับรองระดับอาชีพถูกยอมรับในวงการตกปลาอย่างเป็นทางการ!
ไม่มีใครจินตนาการได้เลยว่าสิทธิ์สมาชิกนี้จะมีมูลค่าขนาดไหน!
โดยเฉพาะคนที่เป็นสมาชิกแล้ว ต่อให้ปีหน้าจะต่ออายุ ก็จะได้สิทธิ์ก่อนใคร ใครจะไปโง่ไม่ต่อบ้างล่ะ?
ถ้าบ่อตกปลาชิงหลงไม่เปิดรับสมาชิกใหม่อีกในอนาคต แบบนี้มันของสะสมชัดๆ!
ยิ่งบ่อตกปลาชิงหลงโด่งดังขึ้นเท่าไร มูลค่าสมาชิกในมือก็จะยิ่งพุ่งขึ้นเท่านั้น ตอนนั้นต่อให้ขายร้อยเท่าก็เป็นไปได้ทั้งนั้น!
เพราะมีแค่ “สมาชิก” เท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์ในการขอรับรองระดับอาชีพ!
สิทธิประโยชน์อื่นๆ น่ะ ไม่ได้สำคัญเท่าการยอมรับจาก “ทางการ” และ “คนในวงการ” หรอก!
เมื่อการรับรองระดับอาชีพได้รับการยอมรับอย่างสมบูรณ์ในวงการตกปลา—
ไม่ว่าใครจะอยู่ระดับไหนในแวดวงตกปลา ก็ต้องให้สมาคมชิงหลงเป็นคนตัดสิน!
ไม่มีสมาชิก? สิทธิ์เลื่อนขั้นก็ไม่มี!
ตอนนั้นพวกที่เคยเรียกตัวเองว่าเซียนตกปลา ต่อให้ตกเก่งขนาดไหน ถ้าไม่มีใบรับรองอย่างเป็นทางการ ก็เป็นได้แค่ “มือสมัครเล่น” เท่านั้น!
กั๋วเติ้งกัง, หลี่ต้ามาว, หลิวจื้อเฉียง, อู๋ย่า และเหล่าเซียนตกปลาทั้งหลายต่างถอนหายใจโล่งอก เพราะพวกเขารีบสมัครสมาชิกกันตั้งแต่แรก แถมยังสมัครแบบ “สองดาว” ด้วย!
แบบนี้ก็ไม่ต้องมาแย่งสิทธิ์สมัครกันละ แต่เรื่องรับรองระดับอาชีพนี่สิ?
ทุกคนต่างดูจะสนอกสนใจกันถ้วนหน้า!
ด้วยฝีมือของพวกเขา ขอแค่โชคไม่ร้ายเกินไป สะสมตำแหน่ง “ราชาตกปลารายวัน” สักสิบครั้ง ก็สามารถเริ่มการรับรองระดับ “นักตกปลาสองดาว” ได้อย่างไม่ยากเย็น!
โดยเฉพาะอู๋ย่า ยังหนุ่มแน่น คล่องแคล่ว ฝีมือยอดเยี่ยม ตกติดไม้ติดมือได้ต่อเนื่อง แทบทุกครั้งที่บ่อตกปลาชิงหลงเปิด ก็ครองตำแหน่ง “ราชาตกปลา” ไปครอง!
ถ้าเขาได้เป็น “นักตกปลาสองดาว” คนแรก นั่นหมายถึงสามารถล้มเหล่าเซียนรุ่นใหญ่ได้เลยทีเดียว!
ว้าวๆๆ! แบบนี้ต้องจารึกชื่อไว้ในประวัติศาสตร์แน่นอน! คนทั้งวงการจะต้องรู้ว่าเขาคือคนแรกที่ได้เลื่อนขั้นเป็นนักตกปลาอย่างเป็นทางการ! แฟนคลับก็เพิ่มพรวดแน่นอน!
คนเราน่ะ ไม่มีใครไม่รักชื่อเสียงหรือเงินทองหรอก ถ้ามีก็คงเป็นนักบุญแล้ว!
พอคิดแบบนี้เข้า อู๋ย่าก็นอนไม่หลับเลย ลุกขึ้นคว้าอุปกรณ์แล้วรีบพุ่งไปประจำตำแหน่งทันที!
บ่อตกปลาเวลากลางคืนก็มีการประกวด “ราชาตกปลารายวัน” ด้วย ใครจะหลับลงล่ะ!
แต่พอไปถึงบ่อตกปลาเท่านั้นแหละ โอ้โห! ตำแหน่งตกปลาช่วงกลางคืนเต็มหมดแล้ว!
บ้าจริง! พวกนักตกปลาเป็นหุ่นยนต์กันรึไง?! ไม่ต้องนอนเลยหรือไง!?
กลางวันตก กลางคืนก็ตก พวกนายไม่กลัวหัวใจวายกันหรือยังไง!
ขณะที่อู๋ย่าเดินไปที่ตำแหน่ง ก็ต้องตกตะลึง! เพราะเซียนอย่างกั๋วเติ้งกัง, หลิวจื้อเฉียง, หลี่ต้ามาว ต่างก็มานั่งประจำจุดเรียบร้อยแล้ว!
หลิวจื้อเฉียงเล็งปลาตัวเล็ก หวังเก็บสะสมจำนวนให้ได้ตำแหน่ง “ปลามากที่สุด”
ส่วนกั๋วเติ้งกังกับหลี่ต้ามาวนั้นเน้นปลาตัวใหญ่ หวังคว้า “ยักษ์ใหญ่แห่งสายน้ำ”
แต่พอเห็นอู๋ย่าเดินมา ทุกคนก็ทักทายด้วยรอยยิ้ม…ที่ไม่ค่อยจริงใจนัก
แหม่! ไอ้หมอนี่มีตำแหน่งเยอะที่สุดตอนนี้แล้ว ตั้งห้าหกตำแหน่งเลยมั้ง ส่วนคนอื่นมีกันแค่ตำแหน่งสองตำแหน่งเอง!
ถ้าปล่อยให้หมอนี่คว้าอีกตำแหน่งเข้าไป พวกเรารุ่นเก๋าจะไม่ขายขี้หน้าเหรอ!
แต่ก็เถอะ เด็กมันยังอ่อนต่อโลก ไม่รู้ว่าใจคนมันร้ายได้ขนาดไหน!
ก่อนที่อู๋ย่าจะมาถึง พวกเซียนรุ่นเก๋าแอบโยนก้อนหินไปแถวจุดตกปลาของอู๋ย่าหลายก้อน
โยนกันเป็นสิบก้อน! ต่อให้เป็นจุดปลาดีก็เถอะ ปลากระเจิงหมดแน่นอน!
แฮ่! ยังจะหวังได้ตำแหน่งราชาตกปลาอีกเหรอ? ไปฝันเถอะ!
กลุ่มคนแก่หัวเราะกันอย่างอารมณ์ดี พร้อมแกล้งแหย่อู๋ย่าว่า
“โอ้โห! ท่านอาจารย์อู๋ มาไวดีนะครับ!”
“เฮ้ หนุ่มๆ อย่าโต้รุ่งมากนัก เดี๋ยวสุขภาพแย่นะ!”
“ใช่ๆ เอาเวลานอนบ้างสิ! นี่มาทั้งวันทั้งคืนแล้ว เมื่อไหร่จะกลับไปหาเมียหาเด็กที่บ้านบ้าง?”
“ว่าไงนะ? ยังไม่มีเมีย? งั้นก็ไปหาสาวๆ คุยบ้างสิ! เรื่องสนุกในชีวิตยังมีอีกเยอะ จะมัวจดจ่อกับเบ็ดอย่างเดียวได้ยังไง!”
“เอางี้มั้ย? เดี๋ยวพี่หาให้คนหนึ่ง ผิวขาวหน้าหวานขายาวเชียว แถมชอบผู้ชายแนวๆ แบบนายด้วย!”
……
เสียงหัวเราะแหย่กันไปมา อู๋ย่าก็ยิ้มรับตามมารยาทภายนอก แต่ในใจเขากำลังด่าเป็นพันคำ!
โถ่! พวกแกคิดจะกันท่าฉันไม่ให้ได้ตำแหน่งอีกล่ะสิ! แผนตื้นๆ แบบนี้ยังจะกล้าใช้กับฉันอีกเหรอ!?
ฮึ! ตั้งแต่คืนนี้ไป ฉันจะย้ายมานอนที่จุดตกปลาเลย! ในเมื่อมีบ้านไม้หลังเล็กก็ปูที่นอนนอนได้อยู่แล้ว หรือไม่ก็หลับไปมันบนเก้าอี้ตกปลานั่นแหละ มันสบายกว่าเตียงที่บ้านอีก!
บ่อตกปลาชิงหลงนี่อากาศดีขนาดนี้ กลางคืนไม่หนาว ไม่ต้องกลัวเป็นหวัดเลย!
มาดูกัน ใครจะถอยก่อนกันแน่!
ตำแหน่ง “เซียนตกปลาคนแรกของประเทศ” ฉันต้องได้แน่นอน!
แต่แล้ว ความทะเยอทะยานของอู๋ย่าก็พังพินาศในชั่วโมงต่อมา เพราะนั่งตกปลามาเป็นชั่วโมง…แต่ไม่มีปลามากัดเบ็ดเลยสักตัว!
เมื่อกลางวันปลายังแย่งกันกินเบ็ดอยู่เลย ทำไมกลางคืนถึงเงียบสนิทแบบนี้!?
ให้ตายสิ! ฉันอุตส่าห์ใช้ถังเหยื่อใหญ่ปั้นจุดไว้ทุกวัน แล้วปลาฉันหายไปไหนหมด!?
หรือว่าจะมีปลาตัวใหญ่เข้ามากินหมดแล้ว!?
ก็ต้องยอมรับว่าอู๋ย่ายังใจดีเกินไป ไม่เคยคิดเลยว่าคนเราจะโหดร้ายกันได้ขนาดนี้…
……
เหตุการณ์ในบ่อตกปลา แน่นอนว่า หวังคงจวิน ไม่รู้เรื่องเลย!
หลังจากอยู่กับ ลั่วโต้วโต้ว พักหนึ่ง เขาก็ขึ้นเตียงเข้านอนเรียบร้อย!
เรื่องอะไร ไว้ค่อยว่ากันพรุ่งนี้ก็ได้!
ส่วนฝ่าย “ฝ่ายปฏิบัติการ” ของบ่อตกปลาชิงหลงนั้น…ทำงานกันทั้งคืน!
ทั้งคืนต้องรับมือกับข้อความร้องเรียนกว่าหลายแสนข้อความ หลังบ้านก็แทบระเบิด ดูไม่ทันเลย!
แต่ก็ไม่ต้องดูให้เสียเวลา เพราะเนื้อหาก็คล้ายๆ กันหมด—ขอให้เปิดรับสมาชิกเพิ่มนั่นแหละ!
พูดได้คำเดียวว่า แผนการตลาดของเจ้านาย…จะใช้เงินเยอะหรือไม่ไม่รู้ แต่บอกได้เลยว่า “ได้ผลสุดๆ”!
แค่ข้ามคืน บ่อตกปลาชิงหลงก็เก็บค่าสมาชิกไปได้หลายร้อยล้านหยวน!
ถ้าเปิดรับไม่จำกัดล่ะก็ ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะพุ่งไปได้อีกแค่ไหน!
___________________________