ตอนที่ 80 อำนาจของโอวหยางนานา (ฟรี)
ตอนที่ 80 อำนาจของโอวหยางนานา (ฟรี)
สร้างแหล่งตกปลาในตำนาน กลายเป็นยอดมนุษย์
ตอนที่ 80 อำนาจของโอวหยางนานา
เมื่อได้ยินดังนั้น เนี่ยหยวนก็ถึงกับพูดไม่ออก เด็กน้อยเอ๋ย ช่างไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเสียแล้ว การตกปลายังไม่ใช่กีฬาที่มีอิทธิพลขนาดนั้นสักหน่อย ถึงขนาดไปขอการสนับสนุนจากรัฐบาลเลยหรือ?
แต่เนี่ยหยวนพูดอย่างหมดความอดทน “เฮอะ อย่าเพ้อไปหน่อยเลย ตอนนี้ประเทศเรายังไม่ได้ให้ความสำคัญกับการตกปลาขนาดนั้น ระดับเขตฯที่นายอยู่ ยังพอขอให้จัดงานได้ ระดับเมืองก็ยังพอมีช่องทาง—ลั่วชวนฉันเองก็มีเส้นอยู่บ้าง ใช้เวลาสักพักก็คงจัดให้ได้ แต่ถ้าเป็นระดับมณฑลล่ะก็ ฉันก็ช่วยไม่ได้แล้ว ต้องไปหาท่านประธานลั่วเอง!”
“ส่วนสมาคมระดับประเทศหรอ? ฮ่าๆ นั่นมันระดับเดียวกับสมาคมฟุตบอลเลยนะ จากที่ฉันรู้มา ตอนนี้ก็คงมีแค่คุณปู่ลั่วเท่านั้นแหละ ที่พอจะช่วยได้!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังคงจวินถึงกับอึ้งไป
อะไรเนี่ย?
พวกเรานักตกปลานี่มันไร้เครดิตขนาดนั้นเลยเหรอ?
ถึงขั้นไม่มีสมาคมระดับชาติเลย?
แต่ต่อจากนี้ไป ต้องมีแน่!
ในอนาคต อิทธิพลของกีฬาแข่งขันตกปลา จะไม่มีวันด้อยไปกว่าฟุตบอล บาสเกตบอล หรือกีฬาเมนสตรีมอื่นๆ!
แต่พอคิดถึงตรงนี้ หวังคงจวินก็เริ่มลำบากใจ—คุณปู่ลั่ว? ตอนนี้เขายังไม่มีฐานะพอจะเอ่ยปากขออะไรได้หรอก!
ถ้าแต่งงานกับโต้วโต้วแล้วล่ะก็ ยังพอจะมีหวังอยู่บ้าง!
อีกอย่าง จะให้ไปขอร้องผู้ใหญ่เพราะเรื่องเล็กแค่นี้ก็คงเกินไปหน่อย…
ช่างมันเถอะ ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็เอาระดับมณฑลไปก่อน พออิทธิพลขยายตัวขึ้น ค่อยไต่ระดับเอาอีกที!
ถึงอย่างนั้น หวังคงจวินก็ยังถามอีกครั้ง “เอ่อ…พี่เนี่ย แล้วไม่มีช่องทางอื่นบ้างเหรอ? บ่อตกปลาชิงหลงมันเกิดมาเพื่อท้าทายขีดจำกัดอยู่แล้วนะ ผมจัดงานซะยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ถ้าสุดท้ายได้แค่ระดับมณฑล มีผลแค่ในลั่วโจว ผมก็ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่หรอก!”
เนี่ยหยวนนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้น “ก็…ยังมีอีกวิธีหนึ่งนะ แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่านายมีความสามารถพอหรือเปล่า!”
“โอ้? จริงเหรอพี่เนี่ย อย่าอุบไว้เลย บอกมาทีเถอะ!”
หวังคงจวินรีบร้องถามอย่างตื่นเต้น
“อืม งั้นฉันจะบอกคนๆ หนึ่งให้—โอวหยางนานา นายรู้จักใช่ไหม? คุณหนูโอวหยางแห่งตระกูลโอวหยางจากจิงโจว จิงโจวเป็นศูนย์กลางของเก้าจวนนะ อิทธิพลในจีนถือว่าใหญ่มาก เสมือนเป็นเมืองหลวงของเก้าจวนน่ะแหละ!”
“อย่าดูแค่ในวิดีโอว่าเธอเป็นสาวน้อยแสนน่ารักหวานๆ คลิปก็ดูตลกๆ ไปวันๆ แต่ตัวจริงของเธอคนนี้น่ะ ฉลาดเป็นกรด เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยา แถมพื้นฐานก็ดีมากด้วย เพราะงั้นเครือข่ายความสัมพันธ์ของเธอกว้างมาก คนในวงการเธอก็ทรงพลังสุดๆ!”
“นายรู้ไหมว่าทำไมโอวหยางนานาถึงกดคุณหนูตระกูลลั่วไว้ได้ตลอด ถึงขนาดได้ฉายาเทพีตกปลาอันดับหนึ่งแห่งเก้าจวน?”
“อืม?” คราวนี้หวังคงจวินถึงกับสนใจขึ้นมาจริงๆ ถึงโต้วโต้วจะเคยตกปลาตัวใหญ่ที่หายากระดับโลกมาแล้ว แถมมีแฟนคลับเพิ่มพรวดหลายล้านคน แต่โอวหยางนานาก็ยังคงครองบัลลังก์เทพีตกปลาอันดับหนึ่งอยู่นั่นเอง!
ถ้าว่ากันที่หน้าตา ทั้งคู่ก็พอฟัดพอเหวี่ยง ฐานะพื้นหลังก็ไม่ได้แพ้กัน
แถมชาวเน็ตส่วนใหญ่ก็ยังไม่รู้ว่าโต้วโต้วมีภาวะอารมณ์แปรปรวน แค่ดูเหมือนเป็นสาวเย็นชานิดๆ ก็ยิ่งทำให้ดูน่าค้นหา
แต่ตั้งแต่เขารู้จักโต้วโต้วมา ก็ไม่เคยเห็นเธอกดโอวหยางนานาลงได้เลยจริงๆ
ยังไม่ทันที่หวังคงจวินจะเอ่ยตอบ เนี่ยหยวนก็พูดต่อทันที “ฮ่าๆ เธอถึงเป็นเทพีตกปลาอันดับหนึ่งก็เพราะว่า…เธอชอบตกปลาจริงๆ! เอาล่ะ ฉันพูดมากกว่านี้ก็ไม่ได้แล้ว จะทำได้หรือเปล่า นายก็รู้ตัวดีอยู่แล้ว!”
ทันทีที่พูดจบ เนี่ยหยวนก็กดวางสาย!
ในมุมมองของเนี่ยหยวน สมาคมอะไรนั่นก็แค่เรื่องทำเงินเท่านั้น ไม่แน่ ในมือหวังคงจวินอาจกลายเป็นหลุมดูดเงินด้วยซ้ำ เพราะงั้นเขาเลยไม่สนใจมากนัก
แนวคิดของนักธุรกิจก็มีแค่—เรื่องที่ทำเงินกับเรื่องที่ไม่ทำเงิน จะไปสนอะไรเรื่องอุดมการณ์ หรือช่วยเหลือชาวบ้านล่ะ?
เมื่อมองดูโทรศัพท์ที่ถูกตัดสายไปแล้ว หวังคงจวินก็ได้แต่นั่งหน้าเซ็ง
โอวหยางนานาเรอะ? เอาเข้าไปสิ เดิมทีก็ไม่ได้สนิทกันอยู่แล้ว แถมเมื่อไม่กี่วันก่อนเขายังไปขู่เธออีกต่างหาก!
แล้วตอนนี้จะไปขอให้เขาช่วยอีก?
เหอะ! ลูกผู้ชายเกิดมาบนโลกนี้ จะยอมก้มหัวเพื่อข้าวไม่กี่ถ้วยได้ยังไง โดยเฉพาะต่อหน้าผู้หญิง!
ว่าแต่…ถ้าสำเร็จล่ะ? มันก็อีกเรื่องนึง!
ศักดิ์ศรีงั้นเหรอ? ศักดิ์ศรีกินไม่ได้หรอก!
คนเราถ้าไม่รักษาหน้า ก็ไร้เทียมทานแล้ว!
ลูกผู้ชายที่แท้จริง ก็ต้องรู้จักโอนอ่อนผ่อนตามยืดได้หดได้เมื่อถึงเวลา!
ไม่คิดมากอีกต่อไป หวังคงจวินก็ตัดสินใจจะลองติดต่อโอวหยางนานาดู แม้จะต้องใช้เงินก็ไม่เป็นไร!
เขาเปิดระบบภายในของบริษัทขึ้นมาแล้วพิมพ์ค้นหาชื่อ “โอวหยางนานา”
ช่องตกเบอร์ 0036—มีผู้ใช้งานอยู่ในขณะนี้!
แน่นอน นักตกปลาอาจมาช้า...แต่ไม่มีทางพลาด!
ถึงแม้โอวหยางนานาจะเคยมีเรื่องกระทบกระทั่งกับหวังคงจวินบ้าง แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการมาตกปลาของเธอเลย
เพราะเธอสมัครเป็นสมาชิกระดับสองดาว มีจุดตกปลาส่วนตัวโดยเฉพาะ!
เก้าอี้ตกปลาหรูหรานั่นก็ทำให้เธอหลงรักจนวางไม่ลงเหมือนกัน!
ดังนั้น เธอจึงรู้สึกทั้งหงุดหงิดและจนปัญญาเวลาเจอหวังคงจวิน
ก็หมอนี่น่ะ เล่นใหญ่ทุกเรื่องจริงๆ!
ยิ่งกว่านั้น สภาพปลาในบ่อตกปลาชิงหลงก็ดีสุดยอด โอวหยางนานามาทีไรก็ได้ปลาทุกที บางทีก็มีปลาตัวใหญ่ติดเบ็ด วิดีโอก็เลยออกมาดีสุดๆ แฟนคลับพุ่งพรวดไม่หยุด!
ช่วงนี้เธอจึงมาอยู่ที่นี่แทบทุกวัน ถึงขั้นเล็งบ้านเดี่ยวในเขตฉางหลงไว้หลังหนึ่ง คิดจะปักหลักอยู่ยาวเลยทีเดียว!
แม้การตกปลาจะเป็นเพียงงานอดิเรกของเธอ แต่ตอนนี้ก็ถือว่าเป็นนักตกปลาอาชีพแล้วก็ว่าได้!
เธอมีแบรนด์อุปกรณ์ตกปลาเป็นของตัวเอง ยอดขายก็ถล่มทลายเพราะแฟนคลับเหนียวแน่น!
ยังไงเสีย เธอก็ไม่มีสิทธิ์สืบทอดอำนาจในโอวหยางกรุ๊ป ไม่สนใจจะเข้าสู่เส้นทางการเมืองอีกต่างหาก งั้นจะไม่ดีกว่าหรือ ถ้าใช้เส้นสายของตระกูลสร้างธุรกิจของตัวเอง หาเงินใช้เอง ใช้ชีวิตสุขสบายตามแบบฉบับตัวเอง!
บางที พี่น้อง ลุงป้าน้าอาในบ้านที่เอ็นดูเธอ อาจเป็นเพราะเรื่องนี้ก็ได้
อย่างน้อยเธอก็ไม่แย่งอำนาจกับใคร ไม่เคยยุ่งเรื่องของกรุ๊ปเลยสักครั้ง
ในตระกูลใหญ่ ถึงความผูกพันจะจืดจาง การช่วงชิงกันก็มีอยู่ตลอด
แต่สำหรับคนที่ไม่เป็นภัยคุกคาม ก็ไม่จำเป็นต้องปิดกั้นน้ำใจนักหรอก
เรื่องพวกนี้ โอวหยางนานาเข้าใจมาตั้งนานแล้ว
ถึงได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระมาจนถึงทุกวันนี้ ไม่ต้องแต่งงานทางการเมืองกับใครด้วยซ้ำ!
เมื่อระบบแสดงตำแหน่งของโอวหยางนานา
หวังคงจวินก็รีบใช้แต้มในระบบแลกชุดเหยื่อล่อแบบลัวร์เกรดสูงมาเซ็ตหนึ่งทันที!
แบบเดียวกับที่เขาให้โต้วโต้วนั่นแหละ แต่พิเศษกว่านั้น เพราะอัปเกรดด้วยแต้มอีกหลายระดับ!
นอกจากจะมีลายเซ็นศิลป์ของโอวหยางนานาแล้ว ยังมีคำอวยพรพิเศษ "ไม่เคยไร้ปลาสักวันเดียว!" แถมมาด้วย!
อื้ม! เรื่องมารยาททางสังคมแบบนี้ ต้องจัดให้เป๊ะ!
แค่คุณภาพคันเบ็ดลัวร์เซ็ตนี้ ถ้าอยู่ที่โลกบลูสตาร์ ต่อให้มีเงินหลักแสนก็ซื้อไม่ได้ง่ายๆ แน่นอน!
โดยเฉพาะเหยื่อปลอมแต่ละตัว ที่ใช้เทคโนโลยีชีวภาพเดียวกับการสร้างปลาจำลอง ทำให้สมจริงขั้นสุด!
ใช้พลังแสงอาทิตย์ชาร์จตัวเอง เมื่อลงน้ำแล้วดูไม่ต่างจากปลาจริงเลย เชื่อว่าเป็นไอเท็มที่เหล่านักตกปลาลัวร์ทุกคนใฝ่ฝัน!
เมื่อเตรียมของขวัญเรียบร้อยแล้ว หวังคงจวินก็รีบตรงไปหาโอวหยางนานาทันที!
เขาต้องไปลองเชิงก่อน ว่าจะสามารถเกลี้ยกล่อมเธอให้ช่วยได้หรือไม่!
ในกระท่อมไม้หลังเดี่ยว
โอวหยางนานานอนเอกเขนกบนเก้าอี้ตกปลาหรูหราอย่างสบายอารมณ์ ปล่อยตัวปล่อยใจให้แสงแดดและสายลมอ่อนๆ พัดผ่านราวกับรับการชำระล้าง
โครงสร้างของเก้าอี้ที่ออกแบบตามสรีระ ยิ่งขับเน้นให้เห็นเรือนร่างของเธอได้อย่างลงตัว
ยามนี้ เธอสลัดคราบสาวน้อยหวานแหววไปจนหมด กลายเป็นหญิงสาวสุดเย็นชาและทรงอำนาจ รัศมีน่าเกรงขามกระจายออกมาอย่างห้ามไม่ได้
และในขณะที่เธอกำลังปล่อยใจให้กับสายลมทะเลอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีเงาหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธออย่างกะทันหัน…
___________________________