ตอนที่ 46 ผมกังวลจริงๆ ว่าหมอนี่จะตายกะทันหัน!

ดวงตาของซูเย่สว่างขึ้นทันทีเมื่อคิดถึงเรื่องนี้

สำหรับซูเย่ การสร้างเกมสองสามเกมไม่ใช่เรื่องยากเลย

เมื่อคิดได้ดังนี้ ซูเย่ก็เริ่มลงมือ

เขาแพ็กเกจเกมเล่นคนเดียวทั้งหมดที่เขาเคยเล่นในชาติที่แล้ว

เกมเดียวอาจขายไม่ได้หลายแต้ม

แต่หลายเกมรวมกันก็น่าจะดีทีเดียว

อัปโหลดเกมบ้างเป็นครั้งคราว แล้วให้ปัญญาประดิษฐ์พัฒนาเกมใหม่ๆ บ้าง

จากนั้นเขาก็จะอัปโหลดมันต่อไป

ถ้าเขาสามารถหาเกมให้คางุยะฮิเมะเล่นได้ทุกวัน

งั้นแต้มจากการลงชื่อเข้าใช้รายวันของคางุยะฮิเมะก็จะตกเป็นของเขาหมดใช่ไหม?

ด้วยความคิดชั่วร้ายเช่นนี้ ซูเย่จึงออกคำสั่งกับปัญญาประดิษฐ์ของเขา

จากนั้นเขาก็อัปโหลดเกมที่เพิ่งเตรียมไว้

【ข้อความกลุ่มแชท】: ซูเย่อัปโหลด 'แพ็กเกจของขวัญเกมเล่นคนเดียว'

【แพ็กเกจของขวัญเกมเล่นคนเดียว】

【คำอธิบาย: ประกอบด้วยเกมเล่นคนเดียวหลากหลายเกม】

【ราคา: 5 แต้ม】

【ข้อความกลุ่มแชท】: ซูเย่อัปโหลด 'แพ็กเกจของขวัญเกมจีบหนุ่ม'

【ข้อความกลุ่มแชท】: ซูเย่อัปโหลด...

ชั่วขณะหนึ่ง แพ็กเกจของขวัญหลายรายการถูกอัปโหลดโดยซูเย่

เมื่อเห็นฉากนี้ โฮไรซัน คางุยะก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามทันที

จากนั้นเธอก็ใช้แต้มอันน้อยนิดที่เหลืออยู่ซื้อไปสองอันโดยตรง

หลังจากซื้อแล้วเท่านั้น เธอถึงรู้สึกตัว

【โฮไรซัน คางุยะ】: "????"

【โฮไรซัน คางุยะ】: "นายเตรียมสิ่งนี้ไว้ให้เราโดยเฉพาะเหรอ?"

เธอไม่ได้โง่

เห็นการกระทำของซูเย่ เธอจะไม่เข้าใจได้ยังไง?

นี่เตรียมไว้ให้เธอชัดๆ

【ซูเย่】: "ผมจะตอบสนองความต้องการของคุณทุกอย่าง"

【ซูเย่】: "และผมได้ให้ปัญญาประดิษฐ์พัฒนาเกมใหม่ๆ เพิ่มแล้ว"

【ซูเย่】: "รับประกันว่าองค์หญิงคางุยะฮิเมะจะมีเกมใหม่เล่นทุกวัน"

ทันทีที่เขาพูดแบบนี้ ทุกคนในกลุ่มก็พูดไม่ออก

【ฟูจิวาระ จิกะ】: "ซู้ด!!"

【ฟูจิวาระ จิกะ】: "ช่างเป็นแผนการที่ชั่วร้าย!!"

【ฟูจิวาระ จิกะ】: "คางุยะจัง อย่าหลงกลนะ เขาจะเก็บเกี่ยวแต้มของเธอน่ะ!!"

【โบรเนีย】: "ความคิดดี ฉันก็จะอัปโหลดบ้าง"

พูดจบ โบรเนียก็อัปโหลดเกมจากโลกของเธอ

ดูเหมือนว่าเธอจะหาแต้มได้ด้วยวิธีนี้จริงๆ

ท้ายที่สุด คนบ้าเกมขั้นสุดยอดได้เข้าร่วมกลุ่มแล้ว

ไม่ใช่แค่โบรเนีย ซากิริไม่ได้พูดอะไร แต่เธอก็แอบอัปโหลดเกมที่เธอเล่นเงียบๆ... คางุยะพูดไม่ออกจริงๆ ในตอนนี้

ไอ้พวกเวรเอ๊ย!!

บ้าจริง!!

นี่มันชัดเจนว่าทำให้เธอต้องเอาแต้มที่ได้จากการลงชื่อเข้าใช้รายวันมาประเคนให้เขาไม่ใช่เหรอ?

และเขายังให้ปัญญาประดิษฐ์พัฒนาเกมใหม่ๆ อีกด้วย?

(?へ?╬)

ไม่ซื้อเหรอ?

แต่เมื่อดูเกมเหล่านั้น เธออยากเล่นทุกเกมจริงๆ

นี่คือเกมจากโลกอื่นนะ!

ชั่วขณะหนึ่ง โฮไรซัน คางุยะติดเบ็ดเข้าจริงๆ

บ้าเอ๊ย!!!

ฟูจิวาระ จิกะก็ตะลึงเช่นกันเมื่อเห็นการกระทำของทุกคนในกลุ่ม

คุณพระ พวกคุณเล่นไม้นี้กันหมดเลยเหรอ?

เมื่อคิดได้ดังนี้ เธอก็ตัดสินใจ!!

เธอจะเอามั่ง!!

【ฮิเมโกะ】: "เกมเหรอ?"

【ฮิเมโกะ】: "ฉันก็มีเหมือนกันนะ!"

【ฮิเมโกะ】: "ฉันจะอัปโหลดเกมที่มาร์ช เซเว่นสะสมไว้บ้างดีกว่า"

พูดจบ ฮิเมโกะก็อัปโหลดเกมด้วย

คางุยะพูดไม่ออกจริงๆ ในครั้งนี้

น่ารำคาญ!!

ยังทันไหมถ้าเธอจะออกจากกลุ่มตอนนี้?

แม้แต่คาโต้ เมกุมิที่แทบไม่มีใครสังเกตเห็นก็ยังแอบอัปโหลดเกมเงียบๆ

ชั่วขณะหนึ่ง ร้านค้าระบบก็มีเกมเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย

ถ้าคางุยะต้องการซื้อทั้งหมดนี้ เธอจะต้องลงชื่อเข้าใช้เป็นเวลานานมาก

เว้นแต่เธอจะไม่อยากเล่น

แต่คางุยะจะอดใจไหวเหรอ?

เธอทำไม่ได้!!

ซูเย่หยุดหัวเราะไม่ได้เมื่อเห็นการกระทำของทุกคน

ทำได้ดี!!

คางุยะฮิเมะ ลงชื่อเข้าใช้อย่างขยันขันแข็งนะ

และบริจาคแต้มให้ทุกคนซะดีๆ

【โฮไรซัน คางุยะ】: "พวกนายนี่มันเหลือเกินจริงๆ!!"

【โฮไรซัน คางุยะ】: "(－＂－โกรธ)"

เธออยากจะบีบคอพวกนี้ให้ตายจริงๆ!!

【ซูเย่】: "นี่ไม่ใช่เพื่อตอบสนองความต้องการของคุณเหรอ?"

【ซูเย่】: "คุณควรจะดีใจสิ!!"

【โฮไรซัน คางุยะ】: "ไสหัวไป!!"

【ซูเย่】: "คร้าบๆ~!"

【ซูเย่】: "อย่าลืมซื้อนะ!!"

ขณะที่ซูเย่กำลังแหย่คางุยะ ชิบะ มิโอริก็โผล่ขึ้นมาทันที

【ชิบะ มิโอริ】: "@ซูเย่ บอส ถ้าว่างนัก ทำไมไม่มาช่วยงานล่ะ?"

เห็นซูเย่คุยในกลุ่ม เธอรู้สึกหงุดหงิดมาก

เธอรู้สึกเสมอว่าเธอตกหลุมพรางของเขา

หลังจากมาที่โลกของซูเย่ เธอไม่มีเวลาคุยในกลุ่มแชทอีกเลย

ตอนนี้เธอต้องทำงานทุกวัน

เห็นได้ชัดว่าเธอยังเป็นแค่สาวสวยอายุสิบหกปี!!

【ซูเย่】: "เป็นอะไรไป?"

【ซูเย่】: "เกิดอะไรขึ้นอีกแล้วเหรอ?"

ซูเย่งุนงงเล็กน้อย

ถ้าคุณไม่ทำงาน ทำไมคุณถึงมาคุยในกลุ่ม?

【ชิบะ มิโอริ】: "ไร้สาระ บางเรื่องหุ่นยนต์ก็จัดการได้ไม่ใช่เหรอ?"

【ชิบะ มิโอริ】: "ทำไมฉันต้องรับผิดชอบด้วย?"

【ชิบะ มิโอริ】: "【○?｀Д′?○】"

เธอโกรธจริงๆ

ทำไมเธอต้องรับผิดชอบเรื่องพวกนี้?

แม้จะมีปัญญาประดิษฐ์ช่วย แต่เธอก็รู้สึกเหนื่อยมาก

เธอรู้สึกเหมือนจะหลับทั้งยืน

【ซูเย่】: "ผมไม่อยากให้มนุษย์สูญเสียแรงผลักดัน"

【ซูเย่】: "ผมพาพวกคุณมาที่นี่เพื่อช่วยผมพัฒนาอารยธรรม ไม่ใช่เพื่อให้พวกคุณมาเสพสุข~!!"

【ซูเย่】: "ยังไม่ถึงเวลาที่จะใช้เครื่องจักรแทนแรงงานคนอย่างสมบูรณ์"

ซูเย่มีความคิดของเขาเอง

ถ้าคนมีน้อยเกินไปและหุ่นยนต์ทำทุกอย่าง...

แล้วพวกคุณจะทำอะไรกัน?

ผมพาพวกคุณกลับมาเพื่อเสพสุขในโลกนี้เหรอ?

ไม่!

ผมพาพวกคุณกลับมาเป็นแรงงาน!

【ชิบะ มิโอริ】: "(?_?)"

【ชิบะ มิโอริ】: "งั้นนายหาคนอื่นมาจัดการแทนได้ไหม?"

【ชิบะ มิโอริ】: "ฉันอยากลาออก!!"

【ซูเย่】: "อ๋อ~ เข้าใจแล้ว คุณอยากไปโรงเรียนสินะ?"

【ซูเย่】: "รับทราบ ผมจะรวบรวมพวกคุณทุกคนที่อยู่ในวัยเรียนและส่งไปโรงเรียน"

【ซูเย่】: "ผมมีหลายอย่างที่นี่ที่พวกคุณต้องเรียนรู้"

【ซูเย่】: "พวกคุณต้องขยันศึกษาเทคโนโลยีใหม่ๆ และแนวคิดใหม่ๆ จากโลกอื่น"

ไม่อยากทำงานเหรอ?

งั้นอยากไปโรงเรียน?

ถูกต้อง พวกคุณยังอยู่ในวัยเรียน

แม้ว่าซูเย่ก็ด้วย

แต่ซูเย่สามารถดูดซับความรู้ได้โดยตรง

แต่พวกคุณทำไม่ได้

【ชิบะ มิโอริ】: "ขอถอนคำพูด!"

【ชิบะ มิโอริ】: "จะไปทำงานเดี๋ยวนี้แหละ!!!"

ไปโรงเรียน? ไปโรงเรียนเป็นไปไม่ได้ ชาตินี้ไม่มีทางไปโรงเรียนเด็ดขาด

ของจากโลกอื่น?

อย่าตลกน่า

มุโรโตะ สุมิเระไม่ได้นอนมาหลายวันแล้ว

เธอหมกมุ่นอยู่กับมันอย่างสมบูรณ์

เธอกังวลจริงๆ ว่ามุโรโตะ สุมิเระอาจจะตายกะทันหันเข้าสักวัน

【ยูคลิวู้ด】: "【...】"

【ยูคลิวู้ด】: "【...】จู่ๆ ฉันก็ไม่อยากไปโลกของนายแล้ว"

ยูคลิวู้ดเหลือบมองบทสนทนาระหว่างซูเย่และชิบะ มิโอริในกลุ่มแชท

เธอไม่ค่อยอยากไปแล้ว

เธอมีความรู้สึกว่าถ้าเธอไป เธอจะถูกลากไปทำงานด้วย

นั่นไม่ใช่โลกที่สวยงามเลยสักนิด

แต่มันเป็นโรงงานนรกต่างหาก

【โบรเนีย】: "นายทุนหน้าเลือด!!!"

【ฟูจิวาระ จิกะ】: "อยู่ไหม? อพยพไหม? มาทำงานสิ แบบที่ไม่ได้เงินเดือนน่ะ!"

【โฮไรซัน คางุยะ】: "ทำไมคนแบบนี้ถึงไม่ถูกจับแขวนคอกับเสาไฟนะ?"

ชั่วขณะหนึ่ง หลายคนในกลุ่มเริ่มบ่น

คนหน้าเลือดแบบนี้ควรถูกจับแขวนคอกับเสาไฟ!

【ซูเย่】: "ช่วยไม่ได้นี่นา ในขั้นตอนนี้ โลกของเรามีคนช่วยจัดการไม่มากนัก"

【ซูเย่】: "ถ้าตาแก่ย้ายมาที่นี่ตอนนี้ ผมจะให้เจ็ดดาราแห่งหลีเยว่รับช่วงต่อเรื่องพวกนี้ทันที"

【ซูเย่】: "หรือว่า ผมควรไปโลกอื่นแล้วพาคนมาช่วยจัดการเพิ่มดี?"

คนมีน้อย ก็ต้องทำแบบนี้แหละ

ดังนั้น อดทนหน่อย จำนวนคนจะเพิ่มขึ้นเร็วๆ นี้

จบตอน