ตอนที่ 36 เวลาเดินทาง ก็ต้องเป็นมาดามปิงอยู่แล้ว
ตอนที่ 36 เวลาเดินทาง ก็ต้องเป็นมาดามปิงอยู่แล้ว
ซูเย่ฝากเรื่องราวไว้กับไซเทนชิและคนอื่นๆ ชั่วคราว
ส่วนเขาพาจงหลีออกไปเดินเล่นข้างนอก
มองดูโลกที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงนี้
จงหลียังคงสนใจมาก
จ้าววังวนเมฆายิ่งสนใจหุ่นยนต์ที่นี่ของซูเย่เข้าไปใหญ่
"นี่คือหุ่นเชิดเหรอ?"
"หน้าตาน่าสนใจดีนะ?"
จ้าววังวนเมฆามองดูหุ่นยนต์ด้วยความอยากรู้อยากเห็นกะทันหัน
พวกมันคือกลไกเหรอ?
"คล้ายกับพวกที่ฟอนเทนพอสมควร"
จงหลีเองก็เห็นด้วย
สิ่งนี้ทำให้เขานึกถึงหุ่นยนต์ในฟอนเทน
"นี่คือหุ่นยนต์ที่ผมสร้างขึ้น"
"คนในโลกนี้ตอนนี้ล้วนเป็นคนที่ผมเพิ่งพามาจากโลกข้างๆ"
"ไม่มีผู้ดูแล เลยต้องให้หุ่นยนต์รักษาความสงบเรียบร้อยไปก่อน"
จงหลีย่อมรู้เรื่องนี้ดี
เขาเดินตามซูเย่และเริ่มเดินเล่นรอบเมือง
เมื่อเขาเห็นเด็กๆ จู่ๆ จงหลีก็ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า:
"คุณเข้าใจสภาพร่างกายของเด็กพวกนี้ไหม?"
ในสายตาของจงหลี เด็กเหล่านี้หลายคนอยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก
พวกเธอถูกกัดกร่อนอย่างรุนแรง
บางคนถึงขั้นอยู่ในสภาวะวิกฤต
ไม่ใช่แค่จงหลีที่สังเกตเห็น มาดามปิงก็สังเกตเห็นสภาพร่างกายของเด็กเหล่านี้เช่นกัน
เมื่อได้ยินจงหลีถามแบบนี้ ซูเย่ก็พยักหน้า
"ผมรู้"
"แต่ว่า นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่"
"ผมจะจัดการเอง"
เมื่อพูดถึงเรื่องที่เกี่ยวกับ DNA ซูเย่ไม่เคยถอย
เขาครอบครองอำนาจของ แฮชเชอร์แห่งความตาย
การจัดการสถานการณ์ของเด็กเหล่านี้ง่ายเกินไปสำหรับเขา
เพียงแต่ว่าตอนนี้ซูเย่ยังไม่มีเวลาเท่านั้น
เมื่อเห็นซูเย่พูดแบบนี้ จงหลีก็ไม่ซักไซ้เขาอีก
ดีแล้วที่ซูเย่เข้าใจ
กลุ่มคนเริ่มเดินเล่น
หลังจากเดินเล่นอยู่พักหนึ่ง จงหลีก็พูดขึ้น:
"คุณไปทำธุระของคุณเถอะ"
"ถ้ามีอะไร คุณค่อยเรียกหาในกลุ่มก็ได้"
"พวกเราจะไปสำรวจกันเอง"
จงหลีมองดูเมืองตรงหน้า
เขารู้ว่าซูเย่ยังมีเรื่องต้องทำอีกมาก
ดังนั้นเขาจึงให้ซูเย่ไปจัดการธุระของเขาก่อน
ส่วนพวกเขา ก็แค่เดินเล่นไปเรื่อยเปื่อย
ซูเย่พยักหน้า
จากนั้นเขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า:
"งั้น ระหว่างที่คุณอยู่ที่นี่ ลองดูสิว่ามีที่ไหนในโลกนี้ที่เหมาะสม แล้วเลือกไว้สักที่เพื่อเป็นที่ตั้งสำรองสำหรับหลีเยว่ของคุณ?"
ขณะที่เขาพูดเช่นนี้ มุมปากของซูเย่ก็โค้งขึ้นเล็กน้อย
ไหนๆ ก็มาแล้ว ก็เลือกที่ไว้สักที่เลยสิ
ยังไงซะ ตาแก่ คุณก็มีความคิดที่จะย้ายหลีเยว่มาอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?
เมื่อได้ยินซูเย่พูดแบบนี้ สายตาของเซียนทั้งหลายก็หันไปมองจงหลี
พวกเขาทุกคนประหลาดใจเล็กน้อย
ราชาแห่งหินมีความคิดที่จะย้ายเมืองงั้นเหรอ?
จงหลีพยักหน้า
"ตกลง!"
เขาไม่ปฏิเสธ
แม้ว่าจะยังไม่ได้ตัดสินใจ แต่ก็ไม่เสียหายที่จะเลือกสถานที่ไว้ก่อน
"โอเค!"
"ถ้าคุณเห็นที่ไหนถูกใจ ก็บอกผมนะ"
"ถ้าถึงเวลาจริงๆ ผมช่วยคุณย้ายหลีเยว่ทั้งเมืองมาได้เลย"
"สำหรับผม เรื่องนี้ไม่ยาก"
อย่างไรก็ตาม การทำเช่นนั้นอาจทำให้สถานที่อื่นพังทลายได้
จงหลีก็จะไม่ทำแบบนั้นเช่นกัน
มันเท่ากับขุดหลีเยว่ออกมาจากเทย์วัตโดยตรง
แต่ถ้าพวกเขาต้องไปจริงๆ ในตอนนั้น
เขาอาจจะบอกอะไรบางอย่างกับเทพองค์อื่น?
ใครที่เต็มใจก็มาด้วยกันได้
โลกของซูเย่ดูกว้างใหญ่มาก
คงไม่ยากที่จะรองรับเจ็ดประเทศ
ดาวเคราะห์ดวงนี้ใหญ่กว่าเทย์วัตมาก
หลังจากพูดเรื่องพวกนี้กับจงหลีเสร็จ ซูเย่ก็จากไป
ปล่อยให้พวกเขาสำรวจที่นี่กันเอง
ในเวลาเดียวกัน ซูเย่ได้ออกคำสั่งกับหุ่นยนต์แล้ว
ไม่ว่าพวกเขาจะต้องการอะไร ก็จงตอบสนอง
หลังจากแยกทางกับจงหลีและคนอื่นๆ ซูเย่ก็กลับไปที่ศาลากลาง
ในเวลานี้ กานอวี่และไซเทนชิกำลังเรียนรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของเมืองจากปัญญาประดิษฐ์
ครั้งแรกที่กานอวี่เห็นปัญญาประดิษฐ์ เธอตกใจมาก
ด้วยความช่วยเหลือของมัน ดูเหมือนจะค่อนข้างง่าย
"เรียนรู้ไปถึงไหนแล้ว?"
"ถ้าไม่มีปัญหา เรามาเริ่มกันเลย"
เมื่อเข้ามาในห้อง ซูเย่ก็นั่งลง
เมื่อได้ยินซูเย่พูดแบบนี้ ชิบะ มิโอริเป็นคนแรกที่พูดขึ้น
"ฉันคิดว่าเราควรเรียกคนอื่นมาด้วยนะ"
"มุโรโตะ สุมิเระ และ คาโยะ"
หนึ่งในสองคนนี้คือหนึ่งในสี่นักปราชญ์ และอีกคนคืออินิชิเอเตอร์ที่มีความฉลาดสูง
เมื่อได้ยินดังนี้ ซูเย่ก็พยักหน้า
"ไม่มีปัญหา!"
"ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เรียกผู้บริหารจากบริษัทของคุณมาด้วยเลยสิ"
หลังจากพูดจบ ซูเย่ก็ให้ปัญญาประดิษฐ์เรียกตัวคนที่เขาต้องการมา
บางที เขาควรแจกอุปกรณ์บางอย่างด้วย
เมื่อคิดได้ดังนี้ ซูเย่ก็ออกคำสั่งเงียบๆ
ให้โรงงานผลิตโทรศัพท์มือถือออกมาก่อน
"ฉันพอจะเข้าใจสถานการณ์ที่นี่บ้างแล้วค่ะ"
"ต่อไป คุณจะต้องสร้างระบบขึ้นมาใหม่ทั้งหมด"
"หลายอย่างที่นี่แตกต่างจากในเทย์วัต"
"ฉันอาจให้คำแนะนำทุกคนได้ไม่มากนักนะคะ"
"สิ่งที่ฉันให้ได้คงใช้เป็นเพียงข้อมูลอ้างอิงเท่านั้น"
"ต้องขออภัยด้วยนะคะหากมีอะไรผิดพลาด"
เมื่อเห็นว่าซูเย่จัดการธุระเสร็จแล้ว
กานอวี่รีบพูดขึ้นเพื่อแจ้งเรื่องนี้ก่อน
เธอรู้สึกว่าคำแนะนำที่เธอให้ได้ในครั้งนี้มีไม่มากนัก
เพราะสถานการณ์ในสองโลกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
เมื่อได้ยินกานอวี่พูดแบบนี้ ซูเย่ก็ยิ้มและพูดว่า:
"คุณกานอวี่ถูกผมและจงหลีขอร้องมาเป็นการส่วนตัว"
"พูดตามตรง ถ้าหนิงกวงไม่ยุ่ง"
"ผมอยากจะเรียกเจ็ดดาราแห่งหลีเยว่มาช่วยทั้งหมดเลยด้วยซ้ำ"
ขณะที่เขาพูดเช่นนี้ ซูเย่รู้สึกเสียดายเล็กน้อย
กานอวี่พูดไม่ออกเมื่อได้ยินดังนี้
เรียกเจ็ดดาราแห่งหลีเยว่มาทั้งหมด?
แบบนั้นไม่ได้หรอก
ถ้าเจ็ดดาราแห่งหลีเยว่ไปกันหมด
หลีเยว่ทั้งเมืองจะเจอปัญหาใหญ่
ทุกคนนั่งคุยกันสัพเพเหระ
เพราะคนอื่นๆ ยังมาไม่ถึง ทุกคนจึงค่อนข้างผ่อนคลาย
ตอนนี้ทุกคนอยากรู้อยากเห็นมากเกี่ยวกับโลกที่พวกเขาอยู่
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เทนโด คิซาระและไซเทนชิ
สองคนนี้ไม่ได้อยู่ในกลุ่มแชท
ดังนั้นพวกเธอจึงไม่รู้ว่าสถานการณ์ในโลกของกานอวี่เป็นอย่างไร
ใช้เวลาว่างที่มี ไซเทนชิอยากเรียนรู้เพิ่มเติม
กานอวี่ไม่ได้ปิดบังอะไรจากความอยากรู้อยากเห็นของพวกเธอ
เธอกลับเล่าถึงสถานการณ์บางอย่างในเทย์วัต
คนที่ราชาแห่งหินไว้ใจย่อมน่าเชื่อถือ
ด้วยเหตุนี้ กานอวี่จึงเริ่มอธิบายสถานการณ์ในเทย์วัตให้ทุกคนฟัง
อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่เป็นเรื่องเกี่ยวกับงาน
เมื่อฟังคำพูดของกานอวี่ ไซเทนชิรู้สึกงุนงงเล็กน้อย
กานอวี่เป็นทาสบริษัทหรือเปล่า?
ทำไมเธอถึงพูดแต่เรื่องงาน?
เรื่องนี้อดไม่ได้ที่จะทำให้ทุกคนสงสัย
แม้ว่าพวกเธอจะงุนงง แต่ก็ไม่มีใครคาดคั้นเอาคำตอบ
ทุกคนคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นพ่อของชิบะ มิโอริและคนอื่นๆ ที่ถูกเรียกตัวมาก็มาถึงในที่สุด
หุ่นยนต์พาคนมาส่งที่นี่แล้วก็จากไป
เมื่อเห็นดังนี้ ซูเย่ก็ให้ทุกคนนั่งประจำที่ทันที
เมื่อพวกเขามาถึงที่นี่ พวกเขาก็เข้าใจ
ว่าซูเย่เรียกพวกเขามาทำไม
อย่างไรก็ตาม ทุกคนประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นกานอวี่
ผู้หญิงคนนี้มีเขางอกบนหัว?
เซ็นจู คาโยะมองกานอวี่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นยิ่งกว่าเดิม
พี่สาวคนนี้ให้ความรู้สึกแปลกๆ
นี่จะเป็นคนจากต่างโลกหรือเปล่านะ?
จบตอน