ตอนที่ 33 ถ้าผมมียานทำลายดวงดาวเยอะขนาดนั้น ผมก็คงประสบความสำเร็จมากเหมือนกัน

ด้วยหุ่นยนต์จำนวนมากที่ช่วยซูเย่

การจัดเตรียมสิ่งต่างๆ จึงไม่ใช่เรื่องยาก

ปัญญาประดิษฐ์จัดการรายชื่อที่ซูเย่อัปโหลดโดยตรง

จากนั้นมันก็เริ่มจัดสรรบ้าน

สี่คนถูกจัดให้อยู่ด้วยกัน

และทั้งหมดถูกจัดสรรตามความสัมพันธ์

หากเป็นครอบครัว ปัญญาประดิษฐ์จะจัดให้แยกกันอยู่ต่างหาก

หุ่นยนต์ทำตามการจัดเตรียมของปัญญาประดิษฐ์ นำทางคนเหล่านั้นไปยังที่พัก

ที่พักที่จัดเตรียมไว้เหล่านั้นมีแม้กระทั่งของใช้ประจำวันครบชุดและเสื้อผ้าเด็ก

สิ่งเหล่านี้ล้วนเตรียมไว้โดยซูเย่สำหรับเด็กต้องสาป

เรียกได้ว่าพวกเธอสามารถหิ้วกระเป๋าเข้าอยู่ได้เลย

ด้วยความช่วยเหลือของหุ่นยนต์ การจัดเตรียมคนกว่าล้านคนก็รวดเร็วมากเช่นกัน

สำหรับสถานที่ที่อยู่ห่างไกล หุ่นยนต์จะบินพาพวกเธอไปที่นั่นโดยตรง

เด็กต้องสาปหลายคนมองดูสภาพแวดล้อมใหม่นี้แล้วอดไม่ได้ที่ดวงตาจะเป็นประกาย

ที่นี่มันดีเกินไปจริงๆ

และหุ่นยนต์เหล่านั้นต่างก็บอกว่าที่นี่จะเป็นบ้านของพวกเธอตั้งแต่นี้ไป

พวกเธอยังเด็กอยู่ ดังนั้นพวกเธอจึงอยู่ด้วยกัน

เมื่อโตขึ้น พวกเธอสามารถไปอยู่ที่อื่นได้

พวกเธอสามารถยื่นเรื่องได้ในตอนนั้น

ซูเย่จะตอบสนองทุกคำขอของพวกเธอ

นอกจากนี้ อาหารการกินของพวกเธอก็ฟรีตั้งแต่นี้ไป

หลังจากพักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้พวกเธอค่อยถามว่าโรงอาหารอยู่ที่ไหน

อย่างไรก็ตาม อีกสักพักพวกเธอทั้งหมดจะต้องไปโรงเรียน

ซูเย่จะไม่ขอให้พวกเธอทำอะไรเป็นพิเศษ

แต่การทำงานจะเป็นสิ่งจำเป็นแน่นอน

ส่วนผู้ใหญ่

พวกเขายังคงต้องทำงาน

ทั้งเมืองจะค่อยๆ เริ่มดำเนินการ

หลังจากซูเย่ปล่อยทุกคนออกมา

เขาก็รวบรวมชิบะ มิโอริและคนอื่นๆ แยกต่างหาก

พ่อแม่ของชิบะ มิโอริย่อมมีบ้านเดี่ยวของตัวเอง

ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงถูกส่งไปที่นั่น

ส่วนชิบะ มิโอริ, ไซเทนชิ และเทนโด คิซาระ

ซูเย่พาพวกเธอทั้งสามกลับไปที่วิลล่าของเขาโดยตรง

"พักผ่อนก่อนเถอะ"

"แล้วพรุ่งนี้เราค่อยมาคุยเรื่องการดำเนินงานของเมืองกันดีกว่า"

"พวกคุณเลือกห้องเองได้เลย"

"มีอะไรค่อยคุยกันพรุ่งนี้"

การที่ซูเย่พาพวกเธอกลับมาย่อมไม่มีเหตุผลแปลกประหลาดใดๆ

เมื่อได้ยินซูเย่พูดแบบนี้ หญิงสาวทั้งสามก็พยักหน้า

โดยเฉพาะไซเทนชิ ซึ่งยังคงอยู่ในสภาวะสับสนในเวลานี้

เธอเข้าใจรายละเอียดของเรื่องราวแล้ว

เธอรู้ด้วยซ้ำว่าใครเป็นคนพาซูเย่มา

นั่นคือชิบะ มิโอริ

หนอนบ่อนไส้อยู่ข้างกายเธอนี่เอง

แต่เธอไม่รู้จะพูดอะไร

ซูเย่พาเด็กต้องสาปไปแล้ว? เธอทำได้เพียงโทษคนฝ่ายเธอที่ไร้ความสามารถ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอเหลือบมองซูเย่ที่ขึ้นไปพักผ่อนชั้นบน

หลังจากถอนหายใจ เธอก็ไม่พูดอะไรอีก

ได้เวลาพักผ่อน

หลังจากยุ่งมาทั้งวัน เธอเหนื่อยทั้งกายและใจ

อย่างไรก็ตาม เธอค้นพบปัญหาอีกอย่าง

"เอ่อ... พวกคุณมีเสื้อผ้าเปลี่ยนไหมคะ?"

ไซเทนชิมองชิบะ มิโอริและเทนโด คิซาระ

น่าอายจัง

ต่อให้พวกเธออยากจะอาบน้ำ แต่ดูเหมือนพวกเธอจะไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนเลยใช่ไหม?

เมื่อได้ยินดังนี้ ชิบะ มิโอริก็รีบตะโกนเรียกซูเย่:

"ซูเย่ พวกเราไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยน!!!"

ซูเย่ที่เพิ่งขึ้นไปชั้นบนได้ยินดังนั้นก็ลงมาอีกครั้ง

เขากวาดตามองพวกเธอทั้งสามคน

"C สองคน กับ B หนึ่งคน?"

"รับทราบ"

สิ้นเสียง ซูเย่ก็เนรมิตเสื้อผ้าออกมาสองสามชุดแล้วโยนให้พวกเธอ

แต่หญิงสาวทั้งสามตกตะลึงเมื่อได้ยินซูเย่พูดแบบนี้

นี่มันเครื่องวัดขนาดร่างกายแบบไหนกัน?

เขามองทะลุพวกเธอได้ด้วยการกวาดตามองเพียงครั้งเดียวเลยเหรอ?

คุณพระช่วย นี่มันคุณพระช่วยจริงๆ

หลังจากซูเย่จากไป ทั้งสามคนก็ได้สติกลับมาในที่สุด

"เอ่อ นี่มัน..."

"คุณซูเย่คงไม่มีตาทิพย์มองทะลุเสื้อผ้าหรอกใช่ไหมคะ?"

เทนโด คิซาระพูดพลางรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว

ไซเทนชิก็เป็นเหมือนกัน

ชิบะ มิโอริที่รู้สถานการณ์ดี มุมปากกระตุกเล็กน้อย

"เขาไม่มีความสามารถนั้นหรอก"

"แม้ว่าซูเย่จะมีความสามารถเยอะแยะ แต่เขาดูเหมือนจะไม่มีตาทิพย์นะ"

คนในกลุ่มเคยพูดถึงความสามารถของซูเย่แล้ว

เขามีอำนาจเทพของแฮชเชอร์ทั้งหมด

จริงๆ แล้วมันง่ายมากสำหรับซูเย่ที่จะรู้ข้อมูลของพวกเธอ

ไม่ต้องพูดถึงว่าซูเย่เคยไปโลกของพวกเธอมาแล้ว

และข้อมูลทั้งหมดจากโลกของพวกเธอก็น่าจะถูกซูเย่แฮ็กมาหมดแล้ว

มองดูเสื้อผ้าตรงหน้า ชิบะ มิโอริก็หน้าแดงเล็กน้อย

แม้ว่าซูเย่จะไม่ได้แตะต้องพวกเธอและเพียงแค่เสกมันขึ้นมาด้วยอำนาจ

แต่มันก็ยังน่าอายอยู่ดี

เธอส่ายหัว

อย่าไปคิดเรื่องไร้สาระพวกนั้นจะดีกว่า

ซูเย่ไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นเลย เธอจินตนาการอะไรอยู่เนี่ย?

"ไปอาบน้ำกันเถอะ~!"

"แล้วพักผ่อนให้สบาย เตรียมต้อนรับชีวิตใหม่ของเรา"

พูดจบ ชิบะ มิโอริก็หยิบเสื้อผ้าของเธอและไปหาห้องพัก

เธอสงสัยว่าซูเย่จงใจทำหรือเปล่า

เสื้อผ้าที่เขาให้พวกเธอล้วนเป็นชุดเครื่องแบบ JK และถุงน่องสีดำ?

อืม ของไซเทนชิเป็นสีขาว

พึมพำกับตัวเอง ชิบะ มิโอริก็ไปหาห้องของเธอ

หลังจากอาบน้ำ เธอก็ควรจะเช็กอินด้วย

แม้ว่าเธอจะอยู่ในโลกเดียวกับซูเย่แล้ว แต่เธอก็ยังไม่ลืมว่าเธอมีกลุ่มแชท

เมื่อเห็นดังนี้ ไซเทนชิและเทนโด คิซาระก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

ก่อนอื่น อาบน้ำ แล้วพักผ่อนสำหรับคืนนี้...

【ซูเย่】: "จัดการทุกอย่างเรียบร้อย!"

【ซูเย่】: "รู้สึกดีชะมัด ในที่สุดทั้งโลกก็มีชีวิตชีวาสักที"

【ซูเย่】: "แต่ส่วนใหญ่เป็นโลลิ"

【ซูเย่】: "ผมพาผู้ใหญ่กลับมาได้แค่ไม่กี่แสนคนเอง"

【ซูเย่】: "คนส่วนใหญ่ไม่เชื่อผม และคนที่เชื่อก็ไม่ผ่านเกณฑ์"

【ซูเย่】: "บ้าเอ๊ย!!"

ในขณะนี้ ซูเย่กำลังบ่นในกลุ่มแชท

มันเป็นเวลากลางคืน แต่ก็ยังมีคนอีกไม่น้อยที่ยังไม่นอน

ทุกคนกำลังรอเช็กอิน

มีเพียงไม่กี่คนที่เข้านอนแล้ว

【โบรเนีย】: "( ˉ ▽ ˉ ； )..."

【โบรเนีย】: "นายเอายานทำลายดวงดาวจ่อหน้าคนอื่น ใครบ้างจะไม่กลัวฮะ?"

คุณพระ เอายานทำลายดวงดาวจ่อหน้าคนอื่นแล้วคาดหวังให้เขาเชื่อใจเนี่ยนะ?

ตลกหรือเปล่า?

【ฟูจิวาระ จิกะ】: "นั่นสิ~!"

【ฟูจิวาระ จิกะ】: "แค่เห็นก็กลัวหัวหดแล้วย่ะ!"

【ฟูจิวาระ จิกะ】: "ใครจะกล้าเชื่อใจนาย?"

【ฟูจิวาระ จิกะ】: "คนเขาตื่นมาดีๆ ตอนเช้า แล้วจู่ๆ นายก็โผล่มาพร้อมยานทำลายดวงดาวเพื่อบอกว่าจะพาโลลิไป?"

แค่คิดถึงการกระทำอันเหลือเชื่อของซูเย่ในวันนี้ก็รู้แล้ว

ใครหน้าไหนจะกล้าเชื่อเขา?

แค่นี้ก็ดีถมเถแล้วที่มีคนเต็มใจตามเขามาตั้งเยอะขนาดนี้

【ซูเย่】: "ช่วยไม่ได้นี่นา ผมแค่อยากรีบจัดการให้จบๆ"

【ซูเย่】: "แต่ครั้งนี้ มีคนเยอะขนาดนี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว"

【ซูเย่】: "คนหลายล้านคนช่วยให้พัฒนาไปได้อย่างช้าๆ"

【ซูเย่】: "ยิ่งไปกว่านั้น เด็กต้องสาปหลายคนฉลาดเป็นกรด"

【ซูเย่】: "ให้พวกเธอตั้งใจเรียน และในอนาคต พวกเธอจะพัฒนาเทคโนโลยีได้มากมาย"

ซูเย่พอใจกับการเก็บเกี่ยวครั้งนี้มาก

เด็กต้องสาปก็เหมือนเด็กที่มีพลังเอสเปอร์

บางคนฉลาดมากอยู่แล้ว

ถ้าพวกเธอเชี่ยวชาญความรู้ต่างๆ พวกเธอก็จะค่อยๆ พัฒนาสิ่งต่างๆ ขึ้นมา

อย่างคาโยะ เธอไม่เหมาะกับการวิจัยทางวิทยาศาสตร์มากๆ เหรอ?

ซูเย่วางแผนที่จะมอบวัยเด็กที่สมบูรณ์แบบให้พวกเธอ

ให้พวกเธอตั้งใจเรียน

ซูเย่สร้างโรงเรียนไว้แล้ว

จัดการได้ในตอนนั้น

พวกเธอไม่จำเป็นต้องมีครูด้วยซ้ำ

เพราะในตอนนั้น ปัญญาประดิษฐ์จะเป็นคนสอน

ในบรรดาคนที่ซูเย่พามา แม้ว่าจะมีครูอยู่บ้าง

ซูเย่วางแผนจะให้ครูเหล่านั้นทำหน้าที่เป็นครูใหญ่

จบตอน