75 เส้นทางสู่อนาคต(ฟรี)

คาเงะในวัยเก้าขวบ!

นั่นมันเจ๋งใช่เล่นเลย!

อย่างไรก็ตาม

เมื่อ คิโนะชิตะ เกนอิจิ นึกถึงระบบโกงของตนเอง

ความสำเร็จนี้ก็ไม่ได้ดูน่าตกตะลึงนัก

หลังจากจัดการทบทวนสิ่งที่เพิ่งได้รับมา

เกนอิจิ ก็เริ่มคิดจริงจังเกี่ยวกับการฝึกต่อจากนี้

“คาถาผนึก คงพักไว้ก่อนก็ได้”

“ส่วน คูจิคิริ ไม่ต้องพูดถึง ยังไงก็ต้องศึกษาต่อ”

เขารู้สึกจากสัญชาตญาณว่า

คูจิคิริ สำคัญกับเขามาก

“ต่อไปจะเอายังไง...

จะขยายความสามารถเพิ่ม

หรือจะโฟกัสยกระดับเพดานพลังให้สูงขึ้น?”

การขยายความสามารถ

หมายถึงฝึก แปรธาตุ เพิ่ม เช่น สายฟ้า ดิน และไฟ

ส่วนการยกระดับเพดานพลัง

คือการฝึกต่อในด้าน คาถาลวงตา, ธาตุน้ำ และธาตุลม

เขาเก่งมากแล้วใน คาถาลวงตา และธาตุน้ำ

ส่วนธาตุลม

แม้จะมี ไซ ช่วย

การจะไปถึงระดับของ ดันโซ

ถือว่าสุดยอดมาก

แต่ต้องใช้เวลานาน

และผลลัพธ์ก็อาจเริ่มลดลงเรื่อย ๆ

เมื่อมองเรื่องความคุ้มค่า

การเน้นฝึก คาถาลวงตา กับธาตุน้ำ

คือทางที่ดีกว่า

เมื่อนึกถึงอนาคตที่ตัวเองต้องตาย

ด้วยน้ำมือของคู่หูสาย A-B

เกนอิจิ จึงตัดสินใจทันที

ว่าจะเดินหน้าสร้าง “เพดานพลังการต่อสู้” ของตนให้สูงที่สุด

ในด้านความหลากหลาย

ตอนนี้เขาก็ไม่ขี้เหร่—

หยิน, หยาง, น้ำ และลม รวมสี่ธาตุ

มากกว่าที่โจนินหลายคนมี

เขาเปลี่ยนเสื้อผ้า สะพายกระเป๋า

แล้วกระโดดออกจากหน้าต่างไปยืนข้าง ๆ ชิซึเนะ

“ไปกันเถอะ!”

เกนอิจิ เอื้อมมือจับมือ ชิซึเนะ อย่างเป็นธรรมชาติ

“ไปกันเถอะ!”

ทั้งคู่ได้นัดกันไว้ ว่าจะไปฝึกกับ ซึนาเดะ ด้วยกัน

ชิซึเนะ ก็สะพายกระเป๋ามาด้วย

ด้านในมีกล่องเบนโตะที่เธอทำเอง

อย่างไรก็ตาม

ในความเป็นจริง เกนอิจิ ไม่จำเป็นต้องเรียน พลังมหาศาล อีกแล้ว

ทั้งสองมาถึงจุดนัดหมาย

รออยู่ครู่หนึ่ง ซึนาเดะ ก็เดินทางมาถึง

“เกนอิจิ นายไปก่อน

ให้ฉันดูหน่อยว่าช่วงนี้พัฒนาขึ้นแค่ไหน”

ซึนาเดะ วางมือข้างหนึ่งเท้าที่เอว

อีกมือกวักนิ้วเรียก

เกนอิจิ ส่งกระเป๋าให้ ชิซึเนะ

ขยับกล้ามเนื้อเล็กน้อย แล้วเผยรอยยิ้ม

“ระวังด้วยนะ ท่านซึนาเดะ”

ซึนาเดะ แค่นเสียง “รีบมาเลย!”

“มาแล้วนะ!”

ด้วยเสียงตะโกนต่ำ ๆ

ร่างของ เกนอิจิ ก็หายไป

ก่อนจะปรากฏต่อหน้า ซึนาเดะ พร้อมหมัดตรง

ตูม!

พื้นดินเกิดหลุมขนาดใหญ่ขึ้นทันที

ซึนาเดะ ที่กระโดดถอยไปเพื่อหลบ

มองด้วยสีหน้าประหลาดใจ

พลังเมื่อครู่นั้น... เกือบจะไล่ตามเธอทันแล้ว

“ไอ้หมอนี่... พัฒนาเร็วเกินไปแล้ว!”

ซึนาเดะ พึมพำกับตัวเองขณะมอง เกนอิจิ

เกนอิจิ ขยับวาร์ปเข้าโจมตีอีกครั้ง

คราวนี้เป็นการเตะลงจากด้านบน

หลุมขนาดใหญ่ก็ปรากฏอีกครั้ง

หลังปะทะกันอยู่พักหนึ่ง

ซึนาเดะ ก็ยกมือหยุด

เธอมอง เกนอิจิ ที่ยังไม่แม้แต่หน้าแดง

หรือหอบหายใจ แล้วเอ่ยว่า

“นายฝึก พลังมหาศาล ได้ดีมากแล้ว

ถ้าอย่างนั้น ก็สอนให้ ชิซึเนะ ต่อเลยก็แล้วกัน!”

“วันนี้พอแค่นี้

ถ้ามีอะไร ก็ไปหาฉันที่โรงพยาบาล”

พูดจบ ซึนาเดะ ก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว

เกนอิจิ กับ ชิซึเนะ หันมามองหน้ากัน

“ท่านซึนาเดะนี่... เก่งเรื่องอู้จริง ๆ!”

เกนอิจิ พูดอย่างจนคำ ก่อนจะยิ้มให้ ชิซึเนะ

“ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวฉันสอนให้เอง”

ชิซึเนะ ยิ้มแล้วพยักหน้า

“อื้ม ฉันจะตั้งใจฝึก!”

เกนอิจิ ลูบหัวเล็ก ๆ ของ ชิซึเนะ

“ไม่ต้องรีบหรอก ค่อย ๆ ไปก็ได้”

เขาจำได้ว่า ในเส้นเรื่องเดิม

ชิซึเนะ ไม่เคยเรียน พลังมหาศาล

แม้แต่ ผนึกหยิน หรือ คาถาสมานร้อยชีวิต ก็ไม่เคยฝึก

นี่เป็นเพราะพรสวรรค์ไม่พอ?

หรือมีเหตุผลอื่น?

เกนอิจิ ก็ยังไม่แน่ใจนัก

จบตอน

ตอนมันสั้นเกื้น