บทที่ 86 ผางชงผู้เศร้าโศก

จำนวนการสูญเสียของเหล่านักรบแท้จริง เพิ่มขึ้นอย่างมาก และอัตราการตายในการต่อสู้กับสัตว์อสูรก็สูงถึงระดับ 4 ต่อ 1

กล่าวคือ มีผู้เสียชีวิต 4 คน ต่อสัตว์อสูรเพียง 1 ตัวเท่านั้นที่ถูกสังหาร

ที่ตายส่วนใหญ่เป็นหมาป่าสีคราม การป้องกันของหมาป่าสีครามไม่แข็งแกร่งเท่ากระทิงเกราะ

ดังนั้นพวกมันจึงได้รับบาดเจ็บได้ง่าย หลังจากถูกโจมตี

“ซานถงจ่าง(เฉือนสามครา)” ผางชงเหวี่ยงดาบขนาดใหญ่ของเขา และฟันราชาหมาป่าสีครามที่อยู่ตรงหน้าเขาทันที

ราชาหมาป่าสีครามร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวด ขาหมาป่าถูกตัดขาดและล้มลงกับพื้น

เลือดไหลออกมาจำนวนมาก และมันสูญเสียพลังในการต่อสู้ไป

ความแข็งแกร่งของผางชงแข็งแกร่งเกินไป เขาเป็นปรมาจารย์นักรบขั้น 9 และความแข็งแกร่งระดับนี้ถือได้ว่าเป็นแนวหน้าของเมืองชิงหลินเลย

ความแข็งแกร่งของราชาหมาป่าสีครามเหล่านี้อยู่ในระดับ 3 ขั้น 3 เท่านั้น และพวกมันไม่ใช่คู่ต่อสู้เลยเมื่อเทียบกับผางชง

แน่นอนว่ายังมีปรมาจารย์นักรบคนอื่นๆ ที่ถูกราชาหมาป่าสีครามลุมสังหารอีกหลายคน

ทำให้เกิดการต่อสู้ที่วุ่นวาย!

ในตอนนี้ ผางชงร่วมมือกับโจวห่าวต่อสู้ด้วยกัน

สำหรับปรมาจารย์นักรบคนอื่นๆ พวกเขาแยกกันต่อสู้กับสัตว์อสูร

ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถรวมตัวกันได้

สถานการณ์การต่อสู้ ช่างน่าสลดใจอย่างยิ่ง

ในที่สุด ผางชงและโจวห่าว ก็มาถึงที่หลินเป้ยอยู่ ในเวลานี้เขามีเสี่ยวเฮยอยู่ข้างๆ

ด้วยออร่าปราณของ ราชาหมาป่าสีครามระดับ 3 ขั้น 6 มันจ้องมองมาที่ผางชงและโจวห่าว ทั้งสองคน

สำหรับหนิงเสวี่ย หลินเป้ยบอกให้นางหลบซ่อนตัว

ความแข็งแกร่งของนางอ่อนแอเกินไป เมื่อทั้งสองฝ่ายต่อสู้กัน เขาจะไม่สามารถสนใจนางได้เลย

ในเวลานี้ หนิงเสวี่ยอยู่หลังก้อนหินขนาดใหญ่ ห่างจากหลินเป้ยหลายสิบเมตร

นางแอบดูสถานการณ์ ที่ด้านข้างของหลินเป้ย

นางยังรู้สึกว่า ความแข็งแกร่งของนางอ่อนแอเกินไป และนางไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย

หนิงเสวี่ยมีแผนในใจแล้ว หลังจากวันนี้ นางจะต้องฝึกฝนอย่างหนักในอนาคต ตราบใดที่ความแข็งแกร่งของนางแข็งแกร่งขึ้น นางจะไม่เป็นภาระเช่นนี้อีก

“หลินเป้ย เจ้าพร้อมที่จะตายหรือยัง?”ผางชงพูดอย่างเคร่งขรึม

หลังจากพยายามอย่างหนัก ในที่สุดเขาก็มาถึงหลินเป้ย

“ฮึ่ม คิดว่าข้ารับมือง่ายงั้นเหรอ?” หลินเป่ยเย้ยหยัน

ในขณะที่การต่อสู้เบื้องหน้าเริ่มดุเดือด สัตว์เลี้ยงจิตวิญญาณของหลินเป้ยได้คร่าชีวิตผู้คนไปมากมาย และค่าประสบการณ์ของหลินเป้ย ก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้การฝึกฝนของหลินเป้ย มาถึงนักรบแท้จริงขั้น 2 แล้ว

หลินเป้ยประเมินในใจของเขาว่า หลังจากสังหารคนเหล่านี้แล้ว จะไม่มีปัญหาในการก้าวขึ้นสู่นักรบท้จริงขั้น 3

“ผู้อาวุโสโจว เจ้าจัดการกับราชาหมาป่าสีครามตัวนี้ และข้าจะสังหารหลินเป่ยเอง!” ผางชงกล่าว

หลินเป้ยไม่แปลกใจ ผางชงวางแผนที่จะจัดการเขาด้วยตัวเอง ซึ่งมันเป็นแผนที่ปลอดภัยที่สุด

แต่ผางชงไม่เห็นหลินเป่ยตื่นตระหนกแต่อย่างใด

"ตกลง" โจวห่าวพยักหน้า เขาต้องการให้หลินเป้ยตายเท่านั้น และไม่สำคัญว่าใครจะเป็นคนสังหาร

“เสี่ยวเฮย จัดการซะ!” หลินเป่ยตะโกน

หลังจากได้รับคำสั่ง เสี่ยวเฮยรีบพุ่งไปหาผางชงและโจวห่าว

"ไอ้สารเลว คู่ต่อสู้ของแกคือข้า" โจวห่าวเดินตรงไปและต่อสู้กับเสี่ยวเฮย

“หลินเป้ย เจ้าตายซะ”ผางชงยังถือดาบขนาดใหญ่และฟันที่หลินเป้ยทันที

“ท่าร่างเงาวิญญาณ” ร่างของหลินเป้ยขยับและเขาหลบดาบโดยตรง

“รองผู้นำผาง ลองดูสิว่านี่คืออะไร?”หลินเป้ยถาม

ในเวลานี้หลินเป้ยมีลูกบอลสายฟ้าสองอันอยู่ในมือ

มันถูกเปิดใช้งานแล้วในเวลานี้ และหลังจากนั้นประมาณสี่วินาที หลินเป้ยก็โยนลูกบอลสายฟ้าไปที่ผางชง

ผางชง ไม่รู้ว่าลูกบอลสายฟ้าคืออะไร แต่การเห็นว่า หลินเป้ยขว้างมันมา สิ่งนี้ต้องไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน

ดังนั้นเขาจึงเหวี่ยงดาบของเขา โดยตั้งใจที่จะตบมันไปด้านข้าง

ใครจะรู้ว่าเมื่อลูกบอลสายฟ้าก่อนจะมาถึง มันก็ระเบิดก่อนที่ดาบของเขาจะตบโดน

ตูม! ตูม! 2 ครั้ง

แรงปะทะมหาศาล กระทบผางชงโดยตรง

เสียงระเบิดดังมาก ผางชงอยู่ใกล้จนหูแทบหนวก

หูเป็นเรื่องเล็กน้อย สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ผลกระทบของพลังสายฟ้าและชิ้นส่วนบางอย่างที่พัดไปทั่วร่างกายของเขา

ผางชงถูกเป่ากระเด็น และล้มลงกับพื้นอย่างรุนแรง

ผางชงเต็มไปด้วยเลือด และเขารู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก

การระเบิดของลูกบอลสายฟ้าสองครั้ง เพียงพอที่จะทำร้ายผางชงซึ่งอยู่ในขอบเขตปรมาจารย์นักรบขั้น 9

ในเวลานี้ ผางชงรู้สึกเจ็บปวดไปทั่วร่างกาย และเป็นการยากที่จะลุกขึ้นยืน

“หลินเป้ย เจ้าน่ารังเกียจมาก เจ้าใช้อาวุธลับได้ยังไง!?”ผางชงสาปแช่ง

ในช่วงเวลาแห่งการต่อสู้ หลินเป้ยใช้อาวุธลับที่รุนแรงมาก

เขาไม่เคยเห็นอาวุธลับแบบนี้มาก่อน!

คนอื่นที่ใช้อาวุธลับ มักจะเป็นลูกธนู เข็มเหล็ก ลูกดอก และอื่น ๆ

โชคดีที่หลินเป้ยอยู่ไกลพอ ที่จะได้รับผลกระทบของลูกบอลสายฟ้า

ตราบใดที่มันอยู่ในระยะการสังหารของการระเบิด ทุกอย่างจะได้รับผลกระทบ

เว้นแต่ร่างกายจะแข็งแกร่งมาก หรือมีวิธีการป้องกันบางอย่าง

สำหรับโจวห่าว ซึ่งกำลังต่อสู้กับเสี่ยวเฮย เขาก็ตกใจเช่นกัน เมื่อพบว่าผางชงได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการระเบิด

ผางชงบาดเจ็บงั้นเหรอ? ทันทีที่สงครามเริ่ม หลินเป้ยก็ใช้อาวุธลับทันที?

“พวกเจ้ามีขอบเขตบ่มเพาะที่สูงมาก ถ้าข้าใช้อาวุธลับแล้วไง ถึงยังไง วันนี้ก็จะเป็นวันตายของเจ้า!”หลินเป้ยกล่าวอย่างดูถูกเหยียดหยาม

ตอนนี้เจ้ากำลังเสียเปรียบ เจ้ากำลังพูดถึงการต่อสู้ประเภทใด? มันคือการต่อสู้ด้วยชีวิตและความตาย วิธีการนั้นสำคัญเหรอ?

ในสายตาของหลิน เป้ยตราบเท่าที่เขารอดชีวิต นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุด

ตราบเท่าที่เขาสามารถสังหารศัตรูได้ มันก็ไม่สำคัญว่าเขาจะใช้อะไร

หลินเป้ยไม่สามารถเอาชนะผางชงได้อย่างแน่น หากเขาอาศัยเพียงทักษะต่อสู้และพื้นฐานการบ่มเพาะของเขาเอง

อย่างไรก็ตาม การใช้อาวุธลับนั้นแตกต่างออกไป กับเทียบกับการใช้ลูกบอลสายฟ้านั้น ปรามาจารย์นักรบแล้วไงล่ะ?

มันก็โดนระเบิด บาดเจ็บสาหัสไม่ใช่เหรอ?

"เจ้าตายได้แล้ว" หลินเป้ยถือลูกบอลสายฟ้าอยู่ในมืออีกครั้ง และหลังจากเปิดใช้งานด้วยปราณจิตวิญญาณแล้ว เขาก็ขว้างมันไปที่ผางชงอีกครั้ง

ใช้ประโยชน์จากอาการบาดเจ็บสาหัส เขาต้องถูกสังหารทันที

ใบหน้าของผางชงเปลี่ยนไปอย่างมาก เมื่อเขาเห็นลูกบอลสายฟ้าปรากฏขึ้นในมือของหลินเป้ยอีกครั้ง เขาไม่รู้ว่าหลินเป้ยได้ลูกบอลสายฟ้าจำนวนมากมาจากไหน

ตอนนี้เขาถูกระเบิดและได้รับบาดเจ็บสาหัส

ถ้าเขาถูกระเบิดอีกครั้ง บางทีชีวิตของเขาอาจจะสิ้นอยู่ที่นี่

ผางชงอดทนความเจ็บปวดที่เกิดจากอาการบาดเจ็บบนร่างกายของเขา และรีบพลิกตัวสองสามครั้ง ออกจากตำแหน่งที่เขานอนอยู่ตอนนี้

ลูกบอลสายฟ้าของหลินเป้ยตกลงบนตำแหน่งที่เขานอนอยู่ และระเบิดทันทีที่กระแทกพื้น

สำหรับเวลาในการระเบิด หลินเป้ยควบคุมเวลาได้ดี

โดยทั่วไป หลังจากเปิดใช้งาน มันจะระเบิดใน 6 วินาทีต่อมา และหลินเป้ยจะโยนมันออกไป หลังจากอยู่ในมือ 3-4 วินาที

มิฉะนั้นหากปล่อยช้าเกินไป มันอาจจะระเบิดตัวเองได้

แม้ว่าผางชงจะกลิ้งออกจากที่เดิม แต่เขาก็ยังอยู่ใกล้จุดระเบิดมากเกินไป

ผางชงกระเด็นออกจากที่เดิม ด้วยพลังงานระเบิดอันแรงกล้า

“พืด” ผางชงกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง และอาการบาดเจ็บภายในก็รุนแรงมากขึ้น

ผางชงรู้ว่าเขาเสร็จแน่แล้ว เขารู้สึกเสียใจเล็กน้อย

ทำไมเขาถึงเข้ามาในภูเขาเทียนหยาง เพื่อตามล่าหลินเป่ย?

หลินเป้ยผู้นี้แข็งแกร่งมาก และตอนนี้เขาได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตนักรบแท้จริงขั้น 2 แล้ว

เขาไม่รู้ว่าหลินเป้ยฝึกฝนอย่างไร ไม่กี่วันที่ผ่านมา เขายังอยู่ในขอบเขตนักรบฝึกหัดขั้น 10 เท่านั้น

แม้ว่าความแข็งแกร่งของเขาจะไม่แข็งแกร่งมาก แต่มีไพ่ตายจำนวนมาก

มีสัตว์อสูรและสัตว์เลี้ยงจิตวิญญาณมากมาย

มียันต์หุ่นเชิด และมีอาวุธลับที่สามารถระเบิดได้ในมือของเขา

เขาหายใจไม่ออก ด้วยความรู้สึกพ่ายแพ้แก่หลินเป้ย!