บทที่ 185 ซากุระบุกรุก? "ของขวัญ" ระดับนิวเคลียร์นี้ โปรดรับไว้ด้วย!

"ท่านเทพดาว นี่คือบอสระดับตำนานนะขอรับ!!"

"แม้แต่ผู้แข็งแกร่งขั้นเก้ายังต้องหลีกเลี่ยงบอสระดับตำนานเช่นนี้!!!"

"ท่านเทพดาว! พวกเราต้องออกจากที่นี่โดยด่วน!"

"บอสตัวนี้น่ากลัวเกินไป การมีอยู่ของมันเกินกว่าที่พวกเราจะเข้าใจได้ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราในระดับนี้จะจัดการได้แน่นอน!"

ขณะที่หนวดเทพมารอันเปรอะเปื้อนกำลังจะทิ่มแทงลงบนศีรษะของอาเธอร์และคณะเหมือนการลงทัณฑ์จากสวรรค์

เสี่ยวเสี่ยว หลงชิงซาน และคนอื่นๆ ใจร้อนเป็นกองไฟ ตะโกนเร่งเร้าด้วยความร้อนรน!

ในสายตาของผู้แข็งแกร่งที่มีประสบการณ์เหล่านี้ ทางเดียวที่จะรอด ก็คือถอยกลับไปทันที

แล้วนำข่าวสารสะพรึงเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตระดับตำนานที่ปรากฏตัวที่นี่กลับไปยังสนามประลองฟากฟ้า เพื่อวางแผนต่อไป!

เทพดาวนั้นแข็งแกร่ง

สังหารบอสระดับตำนานได้ในชั่วพริบตาราวกับฆ่าสุนัข

แต่ที่ปรากฏตรงหน้านี้คือบอสระดับตำนานนะ!

บอสระดับมหากาพย์จะไปเทียบกับบอสระดับตำนานได้อย่างไร

หากเวลานี้ประเทศมังกรมีบอสระดับตำนานปรากฏ

ในสถานการณ์ที่ไร้ผู้แข็งแกร่งระดับเทพ

แม้ประเทศมังกรจะมีผู้แข็งแกร่งขั้นเก้าอยู่ทั่ว!

ก็ต้องประกาศยอมแพ้กันพอดี!

พอดีตอนนี้ความเกลียดชังของบอสถูกดึงดูดไปที่เคนและเหล่าอัจฉริยะอื่นๆ

นี่คือโอกาสที่ดีในการหนี!

อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญกับการเร่งเร้าอย่างจริงใจจากผู้ติดตาม ซูซิงกลับค่อยๆ ส่ายหัวอย่างหนักแน่น

เขาหันหลังกลับ สายตาลึกล้ำกวาดมองผู้ติดตามทั้งสี่คนที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความวิตกและความจงรักภักดี

มุมปากเขากลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชาถึงขีดสุด แม้กระทั่งมีความรู้สึกเหี้ยมเกรียมบางอย่างแฝงอยู่

"ออกไป?"

เขาถามกลับเสียงเบา น้ำเสียงสงบน่ากลัว

"ไม่"

"'ของขวัญ' ดีๆ แบบนี้ จะ...ปล่อยให้สูญเปล่าได้อย่างไร"

"ของขวัญ?!!!"

ทั้งสี่คนได้ยินแล้วอึ้งไป

สมองพวกเขาว่างเปล่า

ไม่อาจเข้าใจความหมายลึกซึ้งที่น่าขนลุกในคำพูดของซูซิงได้เลย

อีกด้านหนึ่งของบอสระดับตำนาน ผู้รอดชีวิตจากจักรวรรดิความงามและสหภาพยุโรป

เมื่อเห็นว่าซูซิงไม่เพียงไม่ฉวยโอกาสหนีไป แต่กลับยังมีเวลาพูดคุยกับเพื่อนร่วมทีม

พวกเขายิ่งจมดิ่งในความตกตะลึงและความรู้สึกเหลือเชื่อ!

"ไอ้บ้า! ไอ้คนประเทศมังกรคนนั้น มันบ้าไปแล้ว!" เคนตะโกนเสียงแหบ

เขาไม่อาจเข้าใจได้

เมื่อเผชิญกับเทพมารระดับตำนานที่แค่ลมหายใจก็สามารถทำลายผู้แข็งแกร่งระดับสูงได้

ทำไมชายคนนั้นยังคงสงบนิ่งได้ขนาดนั้น

"มันต้องการทำอะไรกันแน่?! หรือว่า...มันคิดอย่างบ้าบิ่นว่าจะเผชิญหน้ากับเทพมารระดับตำนานนั่นตรงๆ งั้นเหรอ?!"

ในขณะที่ทุกคนคิดว่าซูซิงกำลังจะถูกกลืนกินด้วยความเย่อหยิ่งที่เกือบเทียบเท่าเทพของตัวเอง

ซูซิงก็เคลื่อนไหว

เขาไม่ถอยหลัง และไม่มีท่าทีป้องกันแม้แต่น้อย

ตรงกันข้าม เขาเดินตรงเข้าหาเทพมารระดับตำนานที่แผ่บารมีไม่มีที่สิ้นสุดนั่น

ก้าวแล้วก้าวเล่า เขาเดินเข้าไปหา!

ย่างก้าวของเขาไม่เร็ว แต่ทุกก้าวเหมือนเหยียบลงบนหัวใจของทุกคน หนักอึ้งและเด็ดเดี่ยว

"โฮ่ว---!!!"

เทพมาร【อิซานามิแห่งความอาฆาต】เห็นได้ชัดว่าสังเกตเห็น "แมลง" ที่กล้าท้าทายอำนาจของตน ที่เล็กราวมดปลวก

มันส่งเสียงคำรามแห่งความโกรธที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน

หนวดสยองขวัญมหึมาราวกับเทือกเขาที่ประกอบด้วยซากกระดูกและโคลนนิวเคลียร์เหนียวหนืด ยกเลิกการโจมตีเคนและคณะที่กำลังดิ้นรนเฮือกสุดท้าย

แล้วพกพาพลังที่สามารถบดขยี้แผ่นเปลือกโลกได้อย่างง่ายดาย ฉีกอากาศ

กระหน่ำลงมาที่ศีรษะของซูซิงอย่างรุนแรง!

"ระวัง ท่านเทพดาว!"

เสี่ยวเสี่ยวและคณะร้องเตือนด้วยความตกใจ หัวใจเกือบหยุดเต้น!

อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญกับการโจมตีที่ทำลายฟ้าดินนี้

ซูซิงไม่แม้แต่จะกระพริบตา

เขาไม่หยุดย่างก้าวของตน

ปล่อยให้การโจมตีสยองขวัญที่สามารถสังหารผู้แข็งแกร่งขั้นเก้าได้ในทันที

แม่นยำลงบนร่างของเขา

อื้ม---!

ชั้นเกราะทิพย์สีเขียวมรกตที่มองแทบไม่เห็น สร้างจากกฎเกณฑ์ต้นไม้แห่งโลก

วูบวาบบนผิวกายเขา

เร็วเกินกว่าที่ใครจะจับได้

【-0!】

หนวดมหึมาที่สามารถทำลายทุกสรรพสิ่งนั้น เมื่อสัมผัสร่างของซูซิง

กลับเหมือนสายลมที่พัดผ่านภาพลวง ไม่ได้รับการขัดขวางใดๆ ทะลุผ่านร่างเขาไป!

ไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ!

ไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย!

"......"

"......"

ความเงียบสงัด

สนามรบทั้งหมดจมอยู่ในความเงียบอันแปลกประหลาด

ภาพนี้ ทำให้เคน หญิงศักดิ์สิทธิ์ และคนอื่นๆ ที่อยู่ไกลออกไปที่หลับตารอความตาย เตรียมรับวันสิ้นโลก

ตาเกือบถลนออกมาจากเบ้า!

ความคิดของพวกเขา หยุดทำงานสิ้นเชิง!

"ต้าน...ต้านได้?!"

เสียงของหญิงศักดิ์สิทธิ์สั่นเทาจนผิดรูปเพราะความตกใจสุดขีด

"ล้อเล่นเหรอ! นั่นคือการโจมตีเต็มกำลังของบอสระดับตำนานนะ! เขา...เขากลับ ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนเดียว?!"

โลกทัศน์ของเคนถูกทำลายจนแหลกละเอียดในเวลานี้

【-2,400,000!】

【ลดความเสียหาย!】

เทพมารไม่เชื่อ โจมตีสุดกำลังอีกครั้ง

ผลคือทำให้ซูซิงเสียเลือดแค่สองล้านกว่า

สำหรับซูซิงที่มีเลือดสูงถึงยี่สิบกว่าล้าน สองล้านกว่า ยังไม่เท่ากับความเร็วในการฟื้นเลือดของเขาด้วยซ้ำ

ภาพนี้ ทำให้เคนและคณะอึ้งงันไปอีกครั้ง

นี่ยังเป็นมนุษย์อยู่หรือ?

ช่างเหลือเชื่อ!

รอดชีวิตจากการโจมตีของบอสระดับตำนาน

ไม่ใช้ม้วนหนังสือป้องกัน โล่ หรืออุปกรณ์ใดๆ แต่รับการโจมตีของบอสระดับตำนานเต็มๆ

บอสระดับตำนานทำดาเมจยังน้อยกว่าที่เขาฟื้นฟูได้??

ซูซิงไม่สนใจความตกตะลึงของฝูงมดปลวกเบื้องหลัง

เขาเดินมาถึงใต้ฐานเทพมารระดับตำนานแล้ว

ร่างมนุษย์เล็กจิ๋วกับเทพที่สูงเป็นพันเมตรสร้างความขัดแย้งอย่างประหลาด

เขาเงยหน้า มองสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาที่กำลังบ้าคลั่งเพราะการโจมตีไร้ผล

จากนั้น เขาค่อยๆ กางแขนออก

ราวกับต้องการโอบกอดโลกทั้งใบ

ทักษะเทพระดับ SS ขั้นเดียวในโลก【ประตูหมื่นพิภพ】—เปิดใช้เต็มกำลัง!!!

"เขา...เขาจะทำอะไร?!"

ทุกคนตกใจจนขนลุกซู่กับการกระทำที่เหลือเชื่อของซูซิง

ความรู้สึกบางอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนบีบหัวใจพวกเขา

วินาทีถัดไป!

คำตอบปรากฏ!

ฉึก---ฉ่า---!!!!!

ตรงหน้าซูซิง พื้นที่ว่างไม่ได้ถูก "ฉีก" ด้วยกำลังหยาบๆ

แต่เหมือนม้วนภาพที่ถูกโยนเข้าไปในหลุมดำที่มองไม่เห็น

เริ่มยุบตัว หดตัว และดับสลายอย่างบ้าคลั่ง ไร้เสียง!

หนึ่ง!

สูงหลายพันเมตร!

กว้างหลายลี้!

ประตูมิติขนาดมโหฬารที่มั่นคง ใหญ่พอที่จะยัดเทพมารระดับตำนานทั้งตัวเข้าไปได้

หลังจากการบิดเบี้ยวของพื้นที่ที่ทำให้ฟันรู้สึกเสียวซ่า มันก็ก่อตัวขึ้นด้วยเสียงดังสนั่น!

อีกด้านของประตูมิติไม่ใช่กระแสมิติอันป่าเถื่อนและวุ่นวาย

แต่เป็นทัศนียภาพเมืองยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงไฟและความเจริญรุ่งเรือง!

ตึกระฟ้าตั้งตระหง่านราวป่าเหล็กกล้า ป้ายโฆษณานีออนของย่านการค้ากินซ่าเปล่งประกายระยิบระยับ

ไกลออกไปคือหอคอยนครซากุระเหินอันเป็นสัญลักษณ์เปล่งแสงนวลตา!

ปลายอีกด้านของประตูมิติ ผ่านการคำนวณอย่างแม่นยำระดับเทพของซูซิง

ก็คือ—ดินแดนประเทศซากุระ

เหนือท้องฟ้าเมืองหลวงนครซากุระเหินของประเทศซากุระ!!!

......

"โฮ่ว...?!!!"

(จบบท)