บทที่ 40 ความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว การโจมตีอย่างบ้าคลั่ง!

ซูซิงเห็นอย่างชัดเจนว่า ใต้เกราะอกสีดำนั้น ตรงตำแหน่งหัวใจ

มีจุดแสงสีแดงเข้มขนาดเท่ากำปั้น เหมือนเหล็กที่ถูกเผาจนร้อน กำลังเต้นอย่างรุนแรง!

จุดอ่อนถึงตาย!

ตรงนั้นแหละ!

ซูซิงค่อยๆ ง้าง 【ธนูจันทราเงิน】 ในมือ

สายธนูถูกดึงจนเป็นวงกลมเหมือนพระจันทร์เต็มดวง ลูกธนูที่ก่อตัวจากแสงดาวล้วนๆ

บนสายธนู ส่งเสียงหึ่งๆ แผ่คลื่นพลังงานน่าสะพรึงที่ทำให้หัวใจสั่นสะท้าน!

ธนูดอกนี้ รวมพลังทั้งหมดของเขาไว้!

ฉิว——!

แสงสีเงินวาบ!

ลูกธนูนั้น ราวกับฉีกพื้นที่ ไม่สนใจระยะทาง ทิ้งเส้นทางแห่งความตายที่เจิดจ้าและตรงเป๊ะในอากาศ!

อย่างแม่นยำไม่มีพลาด พุ่งเข้าจุดแสงสีแดงเข้มที่กำลังเต้นบนอกของ 【อัศวินปีศาจแห่งห้วงลึก】!

【โจมตีจุดอ่อน!】

【คริติคอล!】

บึ้ม!!!

เสียงดังกึกก้องที่แทบจะทำให้หูแตกระเบิดในหุบเขา!

ร่างอันใหญ่โตเหมือนภูเขาของอัศวินปีศาจแห่งห้วงลึก ถูกแรงมหาศาลของธนูดอกนี้ ผลักให้ถอยหลังไปหลายก้าว!

ตัวเลขความเสียหายที่น่าสยองจนทำให้ลูกตาของทุกคนในที่นั้นแทบจะถลนออกมา ลอยขึ้นช้าๆ จากศีรษะของมัน!

【-39008!】

ทั่วบริเวณ เงียบสงัด!

ทุกคนราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน มองตัวเลขความเสียหายสีแดงสดที่มีถึงห้าหลักกว่านั้นอย่างตะลึงงัน สมองว่างเปล่า

"สาม...สามหมื่นเก้าพัน?!"

ประธานพันธมิตรหมาป่าเทา ปากอ้ากว้างจนใส่ไข่ได้ เสียงสั่นเครือ

"ข้า...ข้าไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม?!"

"นี่...นี่เป็นความเสียหายที่มนุษย์ทำได้หรือ?!"

พวกเขาอุตส่าห์พยายามอย่างเต็มที่ ทั้งสละชีวิตคน ทั้งบั่นทอนมาครึ่งชั่วโมง ความเสียหายรวมกันทั้งหมด ยังไม่ถึงจำนวนเล็กน้อยของบอส

แต่คนอื่นนี่!

เพียงยิงธนูทีเดียว ก็เท่ากับความเสียหายรวมทั้งหมดของพวกเขา!

ช่างเป็นความแตกต่างราวกับแสงห่ิงห้อยกับแสงจันทร์!

อย่างไรก็ตาม ผู้ก่อเหตุที่สร้างปรากฏการณ์นี้ ตัวซูซิงเอง กลับขมวดคิ้วเล็กน้อย

ความเสียหายเกือบสี่หมื่น ดูน่ากลัว

แต่นี่คือผลจากการโจมตีจุดอ่อนและคริติคอล ซึ่งเพิ่มความเสียหายถึงสี่เท่า

หากเป็นเพียงการโจมตีจุดอ่อน ก็คงทะลุการป้องกันไม่ได้

ในกรณีนั้น ก็ต้องพึ่งโบนัสคริติคอลทุกนาทีจาก 【ก้าวสายลม】 เพื่อสร้างความเสียหายเท่านั้น

ดูเหมือนว่า การจะเคลียร์บอสระดับแพลทินัมคนเดียวอย่างง่ายดาย ยังต้องการพลังที่แข็งแกร่งกว่านี้!

ในขณะนั้น——

"โฮก——!!!"

อัศวินปีศาจแห่งห้วงลึกที่ถูกธนูทำร้าย ส่งเสียงคำรามโกรธเกรี้ยวดังสนั่นฟ้า!

ดวงตาสีแดงฉานของมันที่ลุกไหม้ด้วยเปลวไฟนรก หมุนวูบ จ้องเขม็งไปที่ร่างสีทองบนเนินสูง!

กลิ่นอายสังหารที่เย็นยะเยือกและโหดร้ายพุ่งขึ้นฟ้า!

"เจ้า...ทำให้ข้าโกรธ!"

เสียงทุ้มต่ำราวฟ้าร้องดังก้องในหุบเขา

อัศวินปีศาจแห่งห้วงลึกละทิ้งมดปลวกทั้งหมดตรงหน้า ย่างก้าวหนักแน่น

พื้นดินสั่นสะเทือน มุ่งตรงไปยังเนินสูงที่ซูซิงอยู่ พุ่งเข้าโจมตี!

เมื่อเห็นร่างน่าสะพรึงที่พุ่งมาด้วยท่าทีทำลายล้าง มุมปากของซูซิงกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

"สนใจข้าเสียทีสินะ?"

"ดีมาก"

"งั้นมาลองดูกันว่า กีบเหล็กของเจ้าเร็วกว่า หรือว่าธนูของข้าคมกว่ากัน!"

พูดยังไม่ทันจบ ร่างของเขาก็วูบหายไปจากที่เดิม

ตึง——!

การพุ่งชนของอัศวินปีศาจแห่งห้วงลึก ทุกก้าวที่เหยียบลง ทำให้ทั้งเนินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

หอกใหญ่ที่ลุกไหม้ด้วยเปลวไฟนรกของมัน พร้อมกับเสียงหวีดแหลมที่ฉีกอากาศ ฟันลงอย่างแรงไปยังตำแหน่งที่ซูซิงเพิ่งยืนอยู่!

พื้นดินถูกฟันเป็นร่องน่าสยองยาวกว่าสิบเมตร เศษหินกระเด็น ฝุ่นควันพุ่งขึ้นฟ้า!

แต่ การโจมตีนี้ พลาดไป

ร่างของซูซิงได้กลายเป็นเงาสีเขียวอ่อนและลอยไปทางด้านข้างหลายสิบเมตร ก่อนที่หอกจะฟันลงเสียอีก

ลมพายุจากหอกเพียงแค่พัดผมดำหน้าผากของเขาขึ้นเท่านั้น

"นี่...นี่เป็นความเร็วอะไรกัน?!"

จากระยะไกล นักลอบสังหารขั้นสามของพันธมิตรหมาป่าเทา ลูกตาแทบจะถลนออกมา เขาภูมิใจในความเร็วของตัวเอง แต่ในตอนนี้ เขาแทบจะจับเส้นทางการเคลื่อนไหวของซูซิงไม่ได้เลย!

ความรู้สึกนั้น ไม่เหมือนมนุษย์กำลังเคลื่อนไหว แต่เหมือนกับสายลมที่ไร้พันธนาการ!

อัศวินปีศาจแห่งห้วงลึกพลาดการโจมตี ไฟแห่งความโกรธในดวงตาสีแดงฉานลุกโชนยิ่งขึ้น มันหมุนร่างมหึมาของมันอย่างรวดเร็ว กีบเหล็กย่ำพื้นดิน พุ่งเข้าโจมตีซูซิงอีกครั้ง!

แต่ซูซิง กลับไม่ถอยแต่บุก!

ทั้งร่างของเขาเหมือนเหยี่ยวล่าเหยื่อที่ลื่นไถลไปตามพื้น ด้วยเส้นทางโค้งที่ขัดกับกฎฟิสิกส์ วิ่งวนรอบอัศวินปีศาจแห่งห้วงลึกด้วยความเร็วสูง

ขณะที่วิ่งวน 【ธนูจันทราเงิน】 ในมือของเขา กลายเป็นเงาสีเงิน!

เสียงหึ่งของสายธนูที่สั่นเร็วมาก จนกลายเป็นเสียงหึ่งแหลมต่อเนื่องไม่ขาดสาย!

ฉิว ฉิว ฉิว ฉิว ฉิว!

เกือบจะในหนึ่งวินาที ลูกธนูแสงดาวห้าดอกพุ่งออกมาต่อเนื่องกัน กลายเป็นห้าสายแสง

ปักลงอย่างแม่นยำบนจุดอ่อนในเกราะหนาของอัศวินปีศาจแห่งห้วงลึก!

ติง! ติง! ติง! ติง! ติง!

เสียงคล้ายการขูดผิวหนังดังต่อเนื่อง

ตัวเลขความเสียหายที่แทบไม่มีความหมายห้าตัวลอยขึ้นจากร่างมหึมาของบอส

【-45!】 (จุดอ่อน)

【-48!】 (จุดอ่อน)

【-51!】 (จุดอ่อน)

【-47!】 (จุดอ่อน)

【-52!】 (จุดอ่อน)

เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้ชมที่เพิ่งตกใจกับความเร็วอันน่าสยองของซูซิงก่อนหน้านี้ ต่างก็พร้อมใจกันถอนหายใจโล่งอก

"ฮึ่ม...ตกใจข้าหมดเลย นึกว่าเทพอวตารลงมา ที่แท้ก็แค่นักขูดผิวหนังคนหนึ่ง"

"ใช่แล้ว ความเสียหายนี้ ยังน้อยกว่าการโจมตีธรรมดาของข้าเลย ดูเหมือนเขาจะเพิ่มคุณสมบัติทั้งหมดในความคล่องแคล่ว"

"ความเร็วจะเร็วแค่ไหนมีประโยชน์อะไร? ทะลุการป้องกันไม่ได้ ก็แค่เป้านิ่ง พอพลังเวทย์หมด ก็ตายแน่"

บางคนถึงกับยิ้มด้วยความสะใจในความโชคร้ายของคนอื่น ราวกับว่าความเสียหายคริติคอลเกือบสี่หมื่นที่เพิ่งเห็นเมื่อครู่นั้นเป็นเพียงภาพลวงตา

แต่ หัวหน้าทีมจากพันธมิตรหมาป่าเทาและสมาคมสุริยะเดือดกลับไม่ได้ผ่อนคลายเลย แต่กลับมีสีหน้าเคร่งเครียดยิ่งขึ้น!

"ไม่ถูกต้อง!"

ประธานพันธมิตรหมาป่าเทาจ้องสนามรบอย่างเขม็ง พูดด้วยเสียงแห้งๆ คำนวณ "หนึ่งวินาทีห้าลูกธนู...หนึ่งนาทีก็สามร้อยลูก!"

"แม้ว่าจะมีความเสียหายเพียงห้าสิบคะแนนต่อลูก เมื่อผ่านไปหนึ่งนาที ความเสียหายรวมก็เกินหนึ่งหมื่นห้าพันแล้ว!"

"วิเศษแท้...เขาคนเดียว เท่ากับความเสียหายรวมทั้งหมดของยอดฝีมือทั้งสมาคมของพวกเราเลย!"

นักรบบ้าคลั่งยิ่งกว่าดูดลมหายใจเข้าอย่างเย็นวาบ พึมพำ ดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ: "ความเร็วในการโจมตีแบบนี้...การควบคุมระยะห่างและจังหวะเวลาแบบนี้...เด็กหนุ่มคนนี้...เขาเป็นคนใหม่จริงหรือ? เขาเหมือนกับอสูรที่เกิดมาเพื่อการต่อสู้!"

บนสนามรบ การไล่ล่าระหว่างคนหนึ่งคนและอสูรหนึ่งตัว ได้ดำเนินมาถึงจุดเดือด!

ร่างของซูซิงกลายเป็นพายุหมุนสีเขียวที่วนเวียนไม่หยุดรอบอัศวินปีศาจแห่งห้วงลึก

และสายฝนลูกธนูที่ไม่ขาดสาย คือใบมีดอันตรายที่พัดวนออกมาจากพายุหมุน!

อัศวินปีศาจแห่งห้วงลึกตกอยู่ในความคลั่งแค้นอย่างสมบูรณ์ มันโบกหอกอย่างบ้าคลั่ง ย่ำพื้นดิน ใช้ทักษะต่างๆ ราวกับไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย!

【ย่ำเหยียบเงามืด】!

【พุ่งทะยานแห่งห้วงลึก】!

ทั้งเนิน ถูกมันสร้างความวุ่นวายจนพลิกฟ้าคว่ำดิน พื้นดินเต็มไปด้วยร่องลึกที่ตัดกันไปมาและหลุมที่ลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงแห่งปีศาจ!

แต่ไม่ว่ามันจะคลั่งแค่ไหน ซูซิงก็มักจะสามารถเหมือนปลาลื่นๆ หาเส้นทางหลบหลีกที่สมบูรณ์แบบที่สุดในช่องว่างของการโจมตี

ตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ ผ่านไปห้าสิบแปดวินาที

ห้าสิบเก้าวินาที

หกสิบวินาที!

ในดวงตาของซูซิง ประกายแสงวูบ!

ตอนนี้แหละ!

(จบบท)

สวัสดีครับนักอ่านทุกท่าน

ผมจะขอเปลี่ยนสรรพนามเรื่องนี้นะครับ ให้เข้ากับยุคและอ่านรู้สึกสนุกมากขึ้น จะปรับเปลี่ยนตั้งแต่บทที่ 41 เป็นต้นไป ขอบคุณทุกท่านครับและขออภัยด้วยนะครับ ^^