บทที่ 22 เข้าร่วมปิดผนึกเทพ! สัตว์เลี้ยงระดับ SSS!

จัดหาทรัพยากรให้ฟรี จนถึงระดับหก?!

คำพูดเหล่านี้ เหมือนค้อนหนัก ทุบลงบนหัวใจของทุกคนในลานกว้างอย่างรุนแรง แล้วบิดกลับ!

เลือดสาดกระเซ็น!

ความอิจฉา เหมือนไฟป่าลุกลาม กำลังลุกโชนอย่างบ้าคลั่งในดวงตาของทุกคน

พวกเขาไม่เข้าใจและไม่สามารถยอมรับได้!

ทำไมกัน?!

ทำไมขยะระดับ D คนหนึ่ง คนที่ขึ้นมาด้วยการโกงและบั๊ก คนที่ไร้ยางอาย

ถึงได้รับการปฏิบัติระดับเทพที่พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะฝัน?!

สีหน้าของเหลยเจิ้นซานยิ่งเลวร้ายถึงขีดสุด จิตใจเต็มไปด้วยความรู้สึกไร้สาระ

เมื่อครู่เขาเกือบจะทำลายคนๆ นี้ด้วยมือตัวเอง แต่ในพริบตากลับกลายเป็นแขกผู้มีเกียรติของกิลด์【ปิดผนึกเทพ】อันดับหนึ่งของประเทศมังกร ได้รับคำสัญญาว่าจะได้รับทรัพยากรมากมาย

นี่ทำให้เขาอับอายยิ่งกว่าถูกตบหน้าต่อหน้าผู้คน!

ทุกคนต่างคาดการณ์โดยอัตโนมัติว่า เมื่อเจอขนมหล่นจากฟ้าครั้งใหญ่เช่นนี้ ซูซิงจะรีบแสดงความซาบซึ้งและก้มหัวรับทันที

แต่ซูซิงกลับทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด เขาตกอยู่ในความเงียบ

เขาเพียงแค่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น สายตานิ่งสงบราวกับบ่อน้ำโบราณ

ราวกับสิ่งที่ฆาตกรเงาพูดไม่ใช่เส้นทางอันราบรื่นที่เกี่ยวกับชะตาชีวิตในอนาคตของเขา แต่เป็นเพียงคำทักทายที่ไม่สำคัญ

เวลาผ่านไปทีละวินาที

บรรยากาศในลานกว้าง จากความอิจฉาอย่างรุนแรง ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นแปลกประหลาด

"ฮึ ไอ้เจ้าไม่รู้จักบุญคุณ!"

"คิดว่าตัวเองเป็นคนสำคัญแล้วหรือ? กล้าให้ท่านฆาตกรเงารอด้วย? นี่มันหาเรื่องตายชัดๆ!"

ที่ด้านหลังฝูงชน หลี่เว่ยเห็นภาพนี้ มุมปากอดไม่ได้ที่จะแสดงรอยยิ้มเย็นชาอันร้ายกาจ

ใบหน้าซีดขาวของหลินชิงหย่าก็แวบผ่านด้วยความสมใจ

ในสายตาของเธอ พฤติกรรมโง่เขลาและเรียกร้องความสนใจของซูซิง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นการท้าทายความอดทนของผู้แข็งแกร่งระดับเจ็ด จุดจบของเขาจะต้องเลวร้ายที่สุด!

ส่วนเหลยเจิ้นซานนั้น ขมวดคิ้วแน่น

เขามีอคติต่อซูซิงอยู่แล้ว บัดนี้เห็นเขาหยิ่งในความสามารถเช่นนี้ ยิ่งรู้สึกไม่พอใจในใจ

เขาตัดสินแล้วว่าซูซิงเป็นคนโง่ที่ความสำเร็จเพียงเล็กน้อยทำให้มึนหัว ไม่รู้จักประเมินตัวเอง

แต่พวกเขาจะรู้ได้อย่างไรว่า ภายใต้ท่าทีที่สงบนิ่งของซูซิง จิตใจของเขากำลังชั่งน้ำหนักอย่างรุนแรง

การเข้าร่วม【ปิดผนึกเทพ】มีข้อดีมากมาย

หนึ่ง การคุ้มครอง!

【แก่นเทพสร้างโลก】และ【ตราประทับของต้นไม้แห่งโลก】 สิ่งเหล่านี้เพียงอย่างเดียวที่รั่วไหลออกไป ก็เพียงพอที่จะทำให้เขากลายเป็นเป้าหมายรางวัลระดับสูงสุดในสายตาของนักลอบสังหารทั่วโลก

และเขาเพิ่งได้รับรางวัลสุดท้ายจากด่านเริ่มต้น แน่นอนว่าต้องมีคนจับตามองเขาอยู่แล้ว

อาศัยกำลังของตัวเองเพียงลำพัง เขาคงเดินไปไหนไม่ได้เลย

กิลด์【ปิดผนึกเทพ】เป็นร่มกำบังที่ดีที่สุดในเวลานี้อย่างไม่ต้องสงสัย

สอง ทรัพยากร!

ทรัพยากรไม่จำกัดจนถึงระดับหก นี่จะช่วยให้เขาประหยัดเวลามากมายในการสะสมและค้นหาทรัพยากร ทำให้เขาสามารถทุ่มเทพลังงานทั้งหมดไปที่การเพิ่มความแข็งแกร่ง!

ส่วนข้อเสีย

หนึ่ง การผูกมัด!

การเข้าร่วมองค์กรใดๆ ย่อมต้องสูญเสียอิสรภาพส่วนหนึ่ง

หลังจากระดับหก ต้องทำภารกิจ นี่หมายความว่าเขาจะถูกผูกมัดกับผลประโยชน์ของกิลด์

สอง ความไม่รู้!

【ปิดผนึกเทพ】ให้ความสำคัญกับอาชีพ【ผู้สังเกตการณ์】มาก เหตุผลที่แท้จริงเบื้องหลัง เขาไม่รู้เลยสักนิด

นี่อาจเป็นโอกาส หรืออาจเป็นหลุมพรางที่ลึกเกินกว่าจะเห็นก้น

อิสรภาพมีค่า แต่มีเงื่อนไขว่า...

ต้องมีชีวิตรอด!

และต้องเติบโตให้เร็วที่สุด จนแข็งแกร่งพอที่จะไม่หวั่นเกรงต่อภัยคุกคามใดๆ!

คำตอบชัดเจนแล้ว

เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว ซูซิงเงยหน้าขึ้น สบตากับฆาตกรเงาที่มีแววตาคาดหวังเล็กน้อย

เขาไม่ได้ตอบรับโดยตรง แต่ถามกลับเพื่อยืนยันประเด็นสำคัญสุดท้าย "โชคลาภส่วนตัวของสมาชิกกิลด์ เช่น รางวัลจากด่าน กิลด์คงไม่แทรกแซงใช่หรือไม่?"

สายตาของฆาตกรเงาหรี่ลงทันที จากนั้นก็หัวเราะร่า ความชื่นชมในดวงตาแทบจะล้นออกมา

"แน่นอน! กฎของ【ปิดผนึกเทพ】 สิ่งที่สมาชิกได้มาเป็นของสมาชิกเอง! พวกข้าไม่เคยโลภในโชคลาภของผู้ใด สิ่งที่พวกข้าลงทุนคือ 'คน' เสมอ! เป้าหมายสุดท้ายของพวกข้าเหมือนกัน คือการบรรลุเป็นเทพ! นี่คือเจตนารมณ์ดั้งเดิมของการก่อตั้งปิดผนึกเทพ"

เมื่อได้รับคำตอบที่ชัดเจน ซูซิงไม่ลังเลอีกต่อไป พยักหน้าอย่างเด็ดขาด

"ดี ข้าตกลงเข้าร่วม"

ในขณะนั้น ฆาตกรเงาที่แสดงท่าทีสบายๆ ตลอด ไหล่ของเขาผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด

เขาถอนหายใจยาว ราวกับในที่สุดก็ทำภารกิจสำคัญที่สุดสำเร็จ

ความเคลื่อนไหวเล็กน้อยนี้ ทำให้เหลยเจิ้นซานที่อยู่ไกลออกไปสะท้านในใจ!

เขาตระหนักด้วยความตกใจว่า ตัวเขาเอง ไม่สิ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์หนานเจียงทั้งหมด อาจประเมินคุณค่าของซูซิงผิดพลาดตั้งแต่แรก!

เขาไม่ใช่ขยะระดับ D ที่มีหรือไม่มีก็ได้!

แต่เขาคือขุมทรัพย์แท้จริงที่แม้แต่ยักษ์ใหญ่อย่าง【ปิดผนึกเทพ】ยังต้องส่งผู้แข็งแกร่งระดับเจ็ดมาเชิญด้วยตัวเอง อย่างระมัดระวัง!

ซูซิงไม่สนใจความตกใจของผู้คน เขาเป็นคนปฏิบัติเสมอ

เมื่อตัดสินใจแล้ว เขาก็เสนอความต้องการแรกของตนทันที

"ตอนนี้ข้าอยู่ระดับหนึ่งเต็มขั้น จำเป็นต้องทำภารกิจระดับสอง ไม่ทราบว่ากิลด์จะให้ทรัพยากรและความช่วยเหลือที่เกี่ยวข้องได้หรือไม่?"

"ฮึ ช่างโลภไม่รู้จักพอ! เพิ่งตกลงเข้าร่วม ก็รีบเรียกร้องผลประโยชน์แล้ว!" ในฝูงชน หลี่เว่ยแสดงการเยาะเย้ยอย่างขมขื่นทันที

แต่ฆาตกรเงาไม่เพียงไม่รู้สึกไม่พอใจ กลับตบเข่าและหัวเราะอย่างใจกว้าง

"ฮ่าๆๆ! แน่นอน! แค่ภารกิจระดับสอง จะต้องผ่านขั้นตอนยุ่งยากของกิลด์ทำไมกัน!"

"ทรัพยากรนี้ ข้าออกเองเป็นการส่วนตัว! ถือเป็นของขวัญพบเจอครั้งแรกที่ข้ามอบให้เพื่อนน้อยเจ้า!"

พอพูดจบ ทั้งลานก็เงียบสงัด!

คนที่กำลังพูดจาวุ่นวาย ทันใดนั้นก็เหมือนเป็ดที่ถูกบีบคอ ปากอ้า แต่ไม่สามารถพูดแม้แต่คำเดียว

ระดับสองที่สำหรับพวกเขาแล้วยากเหมือนปีนเขา ต้องใช้ความพยายามของทั้งตระกูลในการเตรียมการ ในปากของอีกฝ่ายกลับเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย เป็นของขวัญที่มอบให้ได้อย่างง่ายดาย!

ความแตกต่างระหว่างคน ในขณะนี้ถูกเปิดเผยอย่างโหดร้าย!

คำพูดยังไม่ทันจบ ฆาตกรเงายังทำการเคลื่อนไหวที่ทำให้ดวงตาของทุกคนแทบจะถลนออกมา!

เขาใช้มือข้างเดียวชี้ขึ้นฟ้า วาดอย่างไม่ใส่ใจ!

ฉึก!

พื้นที่ ราวกับผ้าบางเบา ถูกเขาฉีกออกเป็นช่องแยกสีดำลึกเกินหยั่ง!

ตามด้วยเสียงร้องของนกอินทรีย์ที่ทะลวงเมฆทำลายหิน ราวกับมาจากยุคโบราณ ดังออกมาจากช่องแยก!

วินาทีต่อมา สัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่มีปีกกว้างกว่าสิบเมตร ทั้งตัวดำสนิทเหมือนหมึก แต่ละขนเป็นประกายเย็นของโลหะวิเศษ โผล่ศีรษะอันทรนงออกมาจากช่องแยก!

【พญานกอินทรีย์เก้าฟ้า】!

แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวของสัตว์อสูรระดับ SSS ราวกับคลื่นที่เป็นรูปธรรม กวาดทั่วลานกว้างในทันที!

นักเรียนใหม่ทุกคน รวมถึงอัจฉริยะระดับ S เหล่านั้น เมื่อเผชิญกับแรงกดดันนี้ แม้แต่การยืนก็ทำไม่ได้ ทุกคนขาอ่อน หน้าซีด คุกเข่าลงกับพื้น!

แม้แต่เหลยเจิ้นซานระดับห้า ก็รู้สึกอึดอัดในอกและใจเต้นแรง หายใจลำบาก!

สัตว์เลี้ยงระดับ SSS!

นี่! นี่คือรากฐานของกิลด์อันดับหนึ่งของประเทศมังกรหรือ?!

สัตว์เลี้ยงที่แข็งแกร่งที่สุดในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์หนานเจียงก็แค่ระดับ S เท่านั้น

ฆาตกรเงากระโดดขึ้นไป ลงจอดอย่างคล่องแคล่วบนหลังนกอินทรีย์ เขาหันมามองซูซิง

แต่ซูซิงยังไม่ได้เคลื่อนไหวทันที

เขาหันหลัง เผชิญหน้ากับร่างงดงามที่ตั้งแต่ต้นจนจบ ปกป้องเขาเงียบๆ จากด้านหน้า บัดนี้กำลังมองเขาด้วยความตกตะลึงและยินดี

เขายื่นมือออกไป

"อาจารย์อวิ๋นซาง ไปด้วยกันเถอะ"

ทิ้งอาจารย์อวิ๋นซางที่สนับสนุนเขา ต่อต้านทุกคนเพื่อเขา ไว้ที่นี่ ซูซิงไม่วางใจ

อวิ๋นซางตกตะลึง เธอมองดวงตาจริงใจของซูซิง รู้สึกสะเทือนใจ ดวงตาแดงขึ้นทันที

เธอพยักหน้าอย่างแรง

ภายใต้สายตาอันซับซ้อนของทุกคนในลานกว้าง ทั้งอิจฉา ริษยา เสียใจ และหวาดกลัว ซูซิงพาอวิ๋นซางขึ้นไปบนสัตว์เลี้ยงในตำนาน

(จบบท)