บทที่ 40 [เฉียวเฟิงบุกเส้าหลิน!]
บทที่ 40 [เฉียวเฟิงบุกเส้าหลิน!]
บทที่ 40 [เฉียวเฟิงบุกเส้าหลิน!]
◉◉◉◉◉
เมื่อมีคะแนนจำนวนมากไหลเข้ามา
ฉู่เป่ยเสวียนก็ทำอะไรได้หลายอย่าง
เขาโบกมือใหญ่อย่างใจป้ำ แลกเปลี่ยนสิทธิ์การจำลองการปรุงยามาหลายครั้ง
แล้วก็กลับไปปิดด่านเก็บตัวต่อ
หารู้ไม่
ในเวลานี้ ยุทธภพต้าซ่ง กำลังคึกคักถึงขีดสุด
ก่อนหน้านี้ ไม่รู้ข่าวลือมาจากไหน บอกว่าเฉียวเฟิงจะไปล้างแค้นที่วัดเส้าหลิน (เส้าซื่อซาน)
ต้องรู้ก่อนว่า
วัดเส้าหลินสำหรับต้าซ่ง ก็เหมือนกับบู๊ตึ๊งสำหรับต้าหมิง
ดังนั้น ข่าวจึงแพร่สะพัดไปทั่วต้าซ่งอย่างรวดเร็ว
ด้วยคติที่ว่า 'เชื่อไว้ก่อนไม่เสียหาย'
ชาวยุทธ์ต้าซ่งจึงเริ่มเคลื่อนไหวกันยกใหญ่
...
จูเก๋อเจิ้งหว่อที่กำลังงัดข้ออยู่กับพวกไช่จิง พอได้ยินข่าวนี้ ก็อดถอนหายใจไม่ได้
"เฉียวเฟิงเติบโตในต้าซ่งมานาน มีชื่อเสียงด้านคุณธรรม"
"การกระทำของเส้าหลินครั้งนี้ เกรงว่าจะทำให้ยุทธภพต้าซ่งสั่นสะเทือน"
"เถี่ยโส่ว, เหลิ่งเซวือด ข้าสั่งให้เจ้าสองคนพาคนไปวางกำลัง ป้องกันไม่ให้เรื่องบานปลาย"
"อู๋กิงกับจุยหมิง พวกเจ้าอยู่ในที่แจ้ง พยายามไกล่เกลี่ยความขัดแย้งระหว่างเฉียวเฟิงกับเส้าหลิน"
"อย่าให้สถานการณ์รุนแรงเกินไป"
สี่มือปราบรับคำสั่งพร้อมเพรียง
"ขอรับ ท่านอา!"
เมื่อทั้งสี่คนจากไป จูเก๋อเจิ้งหว่อก็ถอนหายใจหนักหน่วง
"เฮ้อ!~"
ราชวงศ์ซ่งอ่อนแอ แถมยังมีขุนนางกังฉินเพ่นพ่าน
เขาอยากจะกวาดล้างให้สิ้นซาก แต่มันไม่ใช่เรื่องที่จะทำสำเร็จได้ในวันเดียว
สำหรับเฉียวเฟิง วีรบุรุษผู้เปี่ยมคุณธรรมและนำพรรคกระยาจกต้านทานชาวชิตันมานับครั้งไม่ถ้วน
เขาไม่อยากให้ต้องมาแตกหักกับต้าซ่ง
ตอนนี้ส่งสี่มือปราบออกไป หวังว่าจะทันการณ์!
ต่างจากจูเก๋อเจิ้งหว่อ ชาวยุทธ์ต้าซ่งส่วนใหญ่ที่ได้ข่าว กลับคิดแค่จะไปดูเรื่องสนุก
...
ที่กบดานของสี่คนโฉด
เย่เอ้อร์เหนียงตั้งแต่ได้ยินคำว่าวัดเส้าหลิน จิตใจก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว!
แม้จะพยายามเก็บอาการ แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาของอีกสามคนไปได้
จระเข้เทพแห่งทะเลใต้ 'เยว่เหล่าซาน' เดินยิ้มเผล่เข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังเย่เอ้อร์เหนียง แววตาฉายแววอยากรู้อยากเห็น
"ฮี่ๆๆ เย่เอ้อร์เหนียง! เจ้ามีพิรุธ เจ้าแอบไปทำอะไรลับหลังพวกข้ามาใช่มั้ย!~"
เย่เอ้อร์เหนียงคิ้วกระตุก ถลึงตาใส่เยว่เหล่าซาน
"เยว่เหล่าซาน ถ้าเจ้ายังพล่ามไม่หยุด ข้าจะดึงลิ้นเจ้าออกมา!"
เยว่เหล่าซานหน้าเปลี่ยนสี กรรไกรทองอันเบ้อเริ่มปรากฏในมือทันที
"เย่เอ้อร์เหนียง งั้นเรามาลองดีกันหน่อย ข้าเองก็ไม่สบอารมณ์กับอันดับบ้านี่มานานแล้ว!"
"งั้นก็มาดูว่าเจ้าจะมีปัญญาไหม!"
สงครามน้ำลายกำลังจะกลายเป็นสงครามเลือด!
ทันใดนั้น
เสียงแหบพร่าแต่ทรงพลังอำนาจก็ดังขึ้น
"พอได้แล้ว!"
ต้วนเหยียนชิ่งใช้ไม้เท้าค้ำยัน มองเย่เอ้อร์เหนียงกับเยว่เหล่าซานด้วยสายตาเย็นชา
"อยากตีกัน เอาไว้ค่อยไปตีกันทีหลัง!"
"ที่ข้าเรียกพวกเจ้ามา เพราะหออีผิ่นส่งข่าวมา ให้เราไปกวนน้ำให้ขุ่นที่วัดเส้าหลิน"
"ถ้าพวกเจ้ายังทำตัวแบบนี้ อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ!"
สิ้นเสียง คลื่นพลังระดับปรมาจารย์ขั้นสูงสุดก็ระเบิดออกมาจากร่างต้วนเหยียนชิ่ง!
แรงอัดอากาศกระแทกเยว่เหล่าซานกับเย่เอ้อร์เหนียงถอยหลังไปสองก้าว
ทั้งคู่มองหน้ากัน แล้วสะบัดหน้าหนีไปคนละทาง
"เห็นแก่หน้าลูกพี่หรอกนะ เย่เอ้อร์เหนียง สักวันข้าเยว่เหล่าซานจะทำให้เจ้ารู้ว่า ข้าคือเยว่เหล่าเอ้อร์ (พี่รองเยว่) ต่างหาก"
...
ทะเลสาบเสี่ยวจิ้ง
ต้วนเจิ้งชุนกำลังนอนกอดสาวงามอย่างมีความสุข ประตูก็ถูกทุบดังปังๆ
จูตานเฉินสีหน้าตื่นตระหนก ตะโกนว่า "ท่านอ๋อง แย่แล้วขอรับ วัดเส้าหลินเกิดเรื่อง!"
คำว่า 'เกิดเรื่อง' ทำให้ต้วนเจิ้งชุนหน้าตึงเครียดทันที
เขามาจงหยวนครั้งนี้ เพื่อสืบหาสาเหตุการตายของไต้ซือเสวียนเปยแห่งวัดเส้าหลิน
เพิ่งจะได้เบาะแสมานิดหน่อย
ดันมาเกิดเรื่องที่วัดเส้าหลินซะก่อน
เขาไม่รีรอ ลุกจากตักหร่วนซิงจู๋ จัดเสื้อผ้าแล้วเปิดประตู
ทันทีที่เปิดประตู เขาก็ถามสวนไปว่า "ทางวัดเส้าหลินเกิดอะไรขึ้น?"
จูตานเฉินไม่ปิดบัง เล่าทุกอย่างให้ฟัง
"สายของเรารายงานมาว่า เฉียวเฟิงจู่ๆ ก็ไปโผล่ที่ตีนเขาเส้าซื่อ เกรงว่าจะเกิดเรื่องใหญ่ขอรับ!"
ต้วนเจิ้งชุนตกใจ
สาเหตุการตายของไต้ซือเสวียนเปยยังไม่กระจ่าง ตอนนี้วัดเส้าหลินมีสถานการณ์แบบนี้ คงรอช้าไม่ได้
เขาอาจจะเจ้าชู้ประตูดิน
แต่เรื่องงานการสำคัญ ไม่เคยละเลย
ต้วนเจิ้งชุนสั่งการทันที
"พวกเจ้าไปเตรียมตัวให้พร้อม เราจะไปวัดเส้าหลินเดี๋ยวนี้!"
สั่งเสร็จ เขาก็เตรียมจะเก็บของ
พอหันกลับมา ก็เห็นหญิงสาวพราวเสน่ห์บนเตียง
หร่วนซิงจู๋ทำหน้างอนปนน้อยใจ
"พี่ต้วน เมื่อวานท่านเพิ่งบอกว่าจะอยู่เป็นคู่เทพยดากับข้าที่นี่"
"วันนี้จะทิ้งข้าไปคนเดียวแล้วเหรอ?"
ต้วนเจิ้งชุนลูบจมูก เดินเข้าไปทัดผมให้นาง
"จะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อข้าสัญญากับเจ้าแล้ว ไปวัดเส้าหลินก็ต้องไปด้วยกันสิ"
หร่วนซิงจู๋ตาเป็นประกาย "พี่ต้วนพูดจริงนะ?"
"แน่นอน"
...
ในขณะเดียวกัน
เฉียวเฟิงที่เร่งเดินทางข้ามวันข้ามคืนมาถึงตีนเขาเส้าซื่อ กลับถูกกลุ่มเณรน้อยขวางไว้หน้าประตูเขา
เฉียวเฟิงไม่เลือกที่จะลงมือทันที
เขาประสานมือคารวะเณรน้อย "เฉียวเฟิงขอเข้าพบเจ้าอาวาสเสวียนฉือ รบกวนช่วยไปแจ้งด้วย"
เรื่องไปแจ้งน่ะ ฝันไปเถอะ
เณรน้อยมองเฉียวเฟิงด้วยความโกรธแค้น บางคนใจกล้าถึงกับงัดพลองเวทออกมา
"ไอ้โจรชิตัน วัดเส้าหลินไม่ต้อนรับเจ้า รีบไสหัวไปซะ!"
เฉียวเฟิงแววตาหม่นแสง
หลังจากตัวตนถูกเปิดเผยที่ป่าซิ่งจื่อ!
เขาก็สับสนหลงทาง!
เขาเกิดในต้าซ่ง โตในต้าซ่ง
สำหรับชาวชิตันที่มารุกรานต้าซ่งบ่อยๆ เขานับว่าเกลียดเข้ากระดูกดำ
เรียกได้ว่า เขาเฉียวเฟิง คือชาวซ่งร้อยเปอร์เซ็นต์
แต่รอยสักรูปหัวหมาป่าที่หน้าอก มันโกหกไม่ได้
ที่เฉียวเฟิงรีบร้อนกลับมา นอกจากจะเป็นห่วงอาจารย์และพ่อแม่บุญธรรมแล้ว ก็แค่อยากจะถามพี่ใหญ่ผู้นำให้รู้เรื่อง!
เฉียวเฟิงสูดหายใจลึก ระงับความหงุดหงิด กล่าวเสียงดังและประสานมืออีกครั้ง "เฉียวเฟิงเกิดบนแผ่นดินซ่ง ย่อมเป็นชาวซ่ง รบกวนช่วยไปแจ้งด้วย!"
เณรน้อยทำหูทวนลม ชักอาวุธออกมากันหมด!
สงครามกำลังจะปะทุ!
เนิ่นนาน
เผชิญหน้ากับเณรน้อยที่หัวดื้อ แถมยังจะลงมือ เฉียวเฟิงกำหมัดแน่นจนกระดูกลั่น
ผ่านไปครู่ใหญ่ ถึงพ่นลมหายใจออกมา
"ช่างเถอะ!"
"ในเมื่อพวกท่านจะขวางข้า ก็อย่าหาว่าเฉียวเฟิงไร้มารยาท!"
สิ้นเสียง เสียงมังกรคำรามก็ดังก้องฟ้า
ตูม!~
เฉียวเฟิงไม่กดพลังระดับปรมาจารย์สูงสุดอีกต่อไป คลื่นพลังม้วนฝุ่นตลบ
เขาตะโกนก้องด้วยเสียงอันดัง
"เฉียวเฟิง ขอเข้าพบเจ้าอาวาสเสวียนฉือ!"
พูดจบ เขาก็ก้าวเท้าไปข้างหน้า เณรน้อยเหล่านั้นจะเอาอะไรมาต้านทาน ต่างพากันถอยกรูด
ไม่นาน
เณรน้อยที่หน้าประตูเขาก็เปิดทางให้
เฉียวเฟิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก้าวเท้าเข้าไป
ทันทีที่เท้าแตะบันไดหินขั้นแรก กลิ่นอายอันทรงพลังหลายสายก็พุ่งเข้ามาประชิดตัว
"เฉียวเฟิง เจ้าช่างบังอาจนัก กล้ามาก่อเรื่องถึงวัดเส้าหลิน!"
เฉียวเฟิงตอบเสียงดังฟังชัด "เฉียวเฟิงมิกล้า แต่วันนี้ที่มา เพียงเพื่อทวงถามความยุติธรรม!"
"ความยุติธรรมอะไร?"
"ยี่สิบสี่ปีก่อน นอกด่านเยี่ยนเหมิน!"
เฉียวเฟิงเพิ่งพูดจบ รอบข้างก็เงียบกริบไปชั่วอึดใจ!
จากนั้นเสวียนหนานก็ตวาดลั่น!
"เฉียวเฟิง เจ้าพูดเรื่องอะไร!"
"ข้ากำลังถามว่า ยี่สิบสี่ปีก่อน เรื่องที่พี่ใหญ่ผู้นำพาคนไปสังหารพ่อแม่ข้า ข้าอยากรู้ว่า... ใครคือพี่ใหญ่ผู้นำ!"
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]