ตอนที่ 666 (ตอนฟรี)

ตอนที่ 666 (ตอนฟรี)

"กลุ่มชนชาวต่างชาติอย่างนั้นหรือ?"

น้ำเสียงที่เมินเฉยและค่อนข้างจะดูถูกเหยียดหยามดังขึ้น

กลุ่มคนประมาณ 60 คนลอยตัวยืนอยู่กลางอากาศ ชายชราที่ยืนอยู่ตรงกลางจ้องมองไปยังกลุ่มนิกายฤาษีธาตุ และกลุ่มผู้ฝึกตนของชาวอินเดียที่อยู่เบื้องล่าง

กลุ่มกองกำลังต่างชาติมีสีหน้าไม่สู้ดีมากนัก เมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา พวกเขาเพียงแค่แหงนหน้าขึ้นไปมองบนท้องฟ้าและไม่มีใครกล้าพูดอะไร แต่ปฏิกิริยาของพวกเขานั้นเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและระมัดระวัง

กลุ่มผู้ฝึกตนของยุทธภพแห่งประเทศจีนรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องพวกเขาจ้องมองดูกลุ่มคนที่อยู่บนท้องฟ้าราวกับว่ากำลังจ้องมองดูเหล่าเทพเจ้าอมตะ

ชายชราที่กลุ่มคนรู้จักกันในชื่อผู้อาวุโสฮั่ว กวาดสายตามองไปยังเบื้องล่างเขาสังเกตเห็นศพหลายสิบศพที่เสียชีวิต แล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า "นี่คือกลุ่มผู้ฝึกตนที่เป็นเชื้อสายของชนชาติจีนเช่นนั้นหรือ? ทำไมถึงได้อ่อนแอมากขนาดนี้!"

ผู้อาวุโสฮั่วพึมพำเบา ๆ และชายหนุ่มวัยกลางคนผมสั้นที่อยู่ข้างหลังเขาก็โค้งคำนับและพูดด้วยความเคารพ "ผู้อ่าวุโสฮั่ว ด้านล่างคือผู้ฝึกตนจากกองกำลังต่างชาติ ดูเหมือนว่าพวกเขาเข้ามาที่นี่เพื่อยึดครองสถานที่แห่งนี้!"

ชายวัยกลางคนผมสั้นเหลือบมองไปยังกลุ่มคนด้านล่าง เห็นได้ชัดว่าเขามีความรู้เรื่องเกี่ยวกับกลุ่มผู้ฝึกตนจากโลกหลักค่อนข้างมาก

"หลังจากที่โลกใบเล็กทั้งเก้าแยกตัวออกจากโลกหลัก กลุ่มผู้ฝึกตนในโลกหลักก็ตกต่ำลงและผู้คนส่วนใหญ่ไม่สามารถฝึกฝนได้ด้วยซ้ำ แต่ที่น่าเศร้าใจที่สุด พวกเขายอมจำนนและยอมก้มหัวให้ชนชาวต่างชาติมารังแกโดยไม่คิดสู้ ช่างไร้ประโยชน์ยิ่งนัก!"

ผู้เฒ่าฮัวพยักหน้าเบาๆ และลอยตัวลงมายังยอดเขาเบื้องล่าง กลุ่มชายที่แข็งแกร่ง 60 คนตามมาทางด้านหลัง

“แม้ว่าพวกเขาจะเป็นขยะ แต่อย่างน้อยพวกเขาก็เป็นผู้ฝึกตนของจีน ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ของเรา พวกเราชาวจีนไม่เคยถูกคนอื่นรังแก เมื่อครั้งอดีตในยุครุ่งเรืองของเราเป็นราชามาโดยตลอด ชนชาติอื่นล้วนแต่เกรงกลัว และยอมสวามิภักดิ์!”

ใบหน้าของผู้เฒ่าฮัวไร้ความรู้สึก และเขาจ้องมองไปที่กลุ่มคนของนิกายฤาษีธาตุ “เรายึดถือเรื่องความกตัญญู และการแก้แค้นมาโดยตลอด หากถูกกระทำ เราจะแก้แค้นคืนสิบเท่า! เข้าใจหรือไม่!”

“ผู้อาวุโสโปรดวางใจ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเรา!”

ข้างหลังพวกเขา วัยกลางคนสามคนจ้องมองอย่างเฉยเมยไปที่ผู้คนหลายร้อยคนจากนิกายฤาษีธาตุและกองกำลังอินเดียที่อยู่ข้างหน้า

"ชาวต่างชาติที่กล้าฆ่าผู้ฝึกตนจีนของข้า จะต้องชดใช้คืนเป็นสิบเท่า!"

ขณะที่พวกเขาทั้งสามพูดโดยไม่มีการเตือนใด ๆ พลังงานสีฟ้าในมือของพวกเขาก็เหวี่ยงไปข้างหน้าโดยตรง

“ได้โปรดยั้งมือก่อน เรามีเรื่องที่จะต้องคุยกัน!”

ชายชราที่เป็นผู้นำนิกายฤาษีธาตุหน้าเปลี่ยนสี เมื่อเห็นพลังงานสีฟ้าที่ถูกส่งออกมาโดยชายวัยกลางคนทั้งสาม เขารีบยกคทาในมือขึ้น แสงสีทองกลายเป็นเกราะป้องกันสีทองต่อหน้าพวกเขา!

“ไม่มีเรื่องต้องพูดคุย มีเพียงความตายเท่านั้นที่จะมอบให้แก่พวกเจ้า!”

สายตาที่เต็มไปด้วยความดูถูกของชายวัยกลางคนทั้งสาม จ้องมองไปยังเราผู้ฝึกตนของกลุ่มกองกำลังนิกายฤาษีธาตุ

“มู่จื่อหวู่ (แมกไม้สังหาร)”

ชายวัยกลางคนยื่นมือออกไป พลังงานสีเขียวกลุ่มใหญ่ก็ทพุ่งทะยานออกมาจากฝ่ามือของพวกเขา และไปหลอมรวมกับต้นไม้ที่อยู่เบื้องล่างอย่างรวดเร็ว

แกร๊กกกก!

ทันใดนั้น ต้นไม้ก็ดูเหมือนจะกลายเป็นปีศาจต้นไม้ที่น่าสะพรึงกลัว กิ่งก้านของพวกมันเติบโตอย่างบ้าคลั่งและรากของพวกมันก็ดิ้นอย่างรุนแรง

กิ่งก้านของต้นไม้หลายร้อยต้นเติบโตขึ้นจนมีความยาวประมาณหนึ่งพันเมตร พวกมันก็โจมตีสาวกของนิกายฤาษีธาตุและผู้ฝึกตนของชาวอินเดียในทันที

สีหน้าและการแสดงออกของชายชราจากนิกายฤาษีธาตุที่ถือคฑาสองหัว เต็มไปด้วยความตื่นตกใจ

แสงสีทองที่เป็นเหมือนกับโล่ป้องกัน ถูกกิ่งก้านแทงทะลุอย่างรวดเร็ว

อ๊าาาาา!

หลังจากนั้นเสียงกรีดร้องแห่งความเจ็บปวดก็ดังขึ้น ในขณะเดียวกันกิ่งก้านของพืชพรรณแมกไม้ก็ขยายพื้นที่ไปรอบๆหลายสิบกิโลเมตร จู่โจมฆ่าสังหารเหล่าสาวกของกลุ่มกองกำลังนิกายฤาษีธาตุและกองกำลังจากอินเดีย จนเลือดไหลนองไปทั่วบริเวณ

“น่ากลัวเกินไป! รีบหนีเร็ว!!”

ชายผู้แข็งแกร่งจากอินเดียตะโกนเสียงดังด้วยความหวาดกลัวบนใบหน้า

อ๊ากกกกก!

เสียงกรีดร้องกินเวลาเพียงสิบวินาทีแล้วหยุดกะทันหัน

บนพื้นมีซากศพมากกว่าร้อยศพกระจัดกระจายกลาดเกลื่อน

“หนึ่งร้อยสี่สิบ! จำนวนถูกต้อง!”

ชายวัยกลางคนกวาดสายตามองแล้วพูดอย่างใจเย็น

ประโยคนี้ทำให้ผู้ฝึกตนจากนิกายฤาษีธาตุและประเทศอินเดียรู้สึกหนาวสั่น

สัญชาตญาณเตือนภัยแห่งความกลัวตายกระตุ้นให้พวกเขาพร้อมที่จะหนีได้ตลอดเวลา

“อืม!ทำได้ดี!”

ผู้เฒ่าฮัวพยักหน้าเบา ๆ และจ้องมองไปยังกลุ่มชนของนิกายฤาษีธาตุและผู้ฝึกตนของอินเดีย ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “สำหรับพวกเจ้าที่เหลือนั้น ให้เลือกเอาระหว่างยอมจำนนหรือความตาย!”

“มันจะบีบบังคับกันมากเกินไปแล้ว!”

คำพูดของผู้เฒ่าฮัวทำให้การแสดงออกของกลุ่มผู้นำจากนิกายฤาษีธาตุและผู้ฝึกตนของอินเดียรู้สึกโกรธและหมดหวัง จนพร้อมที่จะสู้ตายเหมือนหมาจนตรอก

“ท่านผู้อาวุโสผู้นี้ นิกายฤาษีธาตุของเราเป็นหนึ่งในเก้ามหาอำนาจสูงสุดในเอเชีย ถึงแม้ว่าพวกท่านจะมีความแข็งแกร่งมาก แต่หากพวกเราสู้รบกันขั้นแตกหัก พวกท่านก็ใช่ว่าจะชนะได้อย่างเต็มร้อย!”

ชายชราที่ถือคทาสองหัวคำรามเสียงต่ำด้วยใบหน้าที่บูดบึ้ง

“นิกายฤาษีธาตุงั้นรึ ฮ่าฮ่า ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน แล้วการต่อสู้ขั้นแตกหักที่เจ้าว่านั้นย่อมไม่มีอยู่จริง เพราะหนอนแมลงเช่นพวกเจ้ามันไม่อยู่ในสายตาของข้า!”

“พูดมา! ว่าพวกเจ้าเลือกที่จะเป็นหมารับใช้ หรือเลือกที่จะตาย!!”

เมื่อผู้เฒ่าฮัวได้ยินก็หัวอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงอันเย็นชา

ชายชราที่ถือคทาสองหัว เบิกตากว้างและกัดฟันแน่นด้วยความโกรธ!

รอบตัวพวกเขา กลุ่มผู้ฝึกตนชาวอินเดีย ซึ่งเป็นสาวกของนิกายฤาษีธาตุ ต่างก็มีใบหน้าที่หวาดกลัว

ในประเทศอินเดียนิกายฤาษีธาตุถือได้ว่าเป็นนิกายที่มีชื่อเสียงระดับต้นๆ และยังมีกลุ่มโยคีเข้าร่วมด้วยเป็นจำนวนมาก แต่ในเวลานี้ทุกคนต่างรู้ดีว่าแม้พวกเขาจะมีจำนวนคนที่มากกว่า แต่ระดับความแข็งแกร่งนั้นห่างชั้นกันมากเกินไป!

“เลือกเดี๋ยวนี้! หาไม่แล้ว! ข้าจะตัดสินใจเลือกให้พวกเจ้า นั่นก็คือพวกเจ้าทั้งหมดจะต้องตาย!”

ผู้เฒ่าฮัวไม่ได้พูดอะไรมาก ทันใดนั้น คทาสีเขียวมรกตก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา คทานั้นยาวมากกว่าหนึ่งเมตร โดยมีลูกปัดสีเขียวมรกตฝังอยู่ด้านบน

“ได้โปรด!... ช้าก่อน!..”

กลุ่มผู้ฝึกตนจากนิกายฤาษีธาตุและชาวอินเดียรีบกล่าวขอร้องอย่างรวดเร็ว ในเวลานี้พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมแพ้และตกเป็นทาส ไม่เช่นนั้นก็ต้องตาย!

“ได้โปรด! ให้พวกเราปรึกษากันก่อนได้หรือไม่…”

หลังจากได้ยินคำพูดของของกลุ่มชาวอินเดีย ชายชราสองคนที่ถือคทาสีแดงเพลิงอยู่ในมือ และค่อยๆ ยกมันขึ้น และแสยะยิ้ม!

“โง่เขลา! ช่างไม่รู้จักถนอมโอกาส!”

………….

จบบท