ตอนที่ 544 (ตอนฟรี! สวัสดีปีใหม่)

ตอนที่ 544 (ตอนฟรี สวัสดีปีใหม่)

.

การต่อสู้หยุดลงชั่วคราวเนื่องจากเกิดรอยแยกแห่งความว่างเปล่า!

เนี่ยหวูซวงและจักรพรรดิปีศาจหลี่ตาลงเล็กน้อย จ้องมองไปยังสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด

ในฐานะที่มีอายุขัยค่อนข้างยาวนานกว่า 200 ปี พวกเขาย่อมมีความรู้มากกว่าหวังเสียน

ความลับและตำนานบางอย่างในโลกของผู้ฝึกตน พวกเขาเคยได้ยินและได้เคยศึกษากันมาบ้างพอสมควร

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของพวกเขานั้นมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสามารถสร้างรอยแยกแห่งความว่างเปล่าขึ้นมาได้

ยกเว้นว่ามีเพียงสาเหตุเดียวเพียงเท่านั้น!

พื้นที่บริเวณเหล่านี้มีระนาบมิติอื่นซ่อนอยู่! และอาจจะเป็นไปได้ว่าอาจมีรูปแบบการก่อตัวคอยปกป้องพื้นที่บริเวณนี้อยู่!

เนี่ยหวูซวงและจักรพรรดิปีศาจกวาดสายตาสำรวจบริเวณโดยรอบด้วยท่าทางที่เคร่งขรึม

หวังเสียนก็จ้องมองไปยังรอยแยกแห่งความว่างเปล่าที่ค่อยๆหายไป สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น และในทันใดนั้นแสงสีแดงและสีน้ำเงินในดวงตาของเขาก็สว่างวาบออกมา

พลังงานโปร่งใสคล้ายกับม่านหมอกปรากฏขึ้นรอบพื้นที่อย่างน่าอัศจรรย์!

'รูปแบบการก่อตัว? การต่อสู้อย่างรุนแรงไปสัมผัสโดนรูปแบบการก่อตัวเช่นนั้นรึ? แต่ลูกแบบการก่อตัวเช่นนี้คงเป็นรูปแบบการป้องกันหรือการซ่อนเร้น?'

หวังเสียนคิดอยู่ในใจขณะที่ใช้ดวงตาพิวส์ซิ่งอายมองไปรอบๆ

หลังจากนั้นเขาก็มองไปที่จักรพรรดิปีศาจและเนี่ยหวูซวง ขณะที่ยืนอยู่บนหัวกะโหลกปีศาจ "พวกเจ้ารู้เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ใช่หรือไม่?"

จักรพรรดิปีศาจมองไปที่หวังเสียน อย่างเย็นชาและไม่ได้พูดอะไรออกมา

เนี่ยหวูซวงก็ไม่ได้ตอบ เขาเพียงแค่มองไปที่หวังเสียนและอ๋าวเจี้ยนด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด

"ในเมื่อไม่พูดก็มาสู้กันต่อเถอะ!"

หวังเสียนจ้องมองไปยังปฏิกิริยาของจักรพรรดิปีศาจและเนี่ยหวูซวง เห็นได้ชัดเลยว่าทั้งสองคนรู้เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้แต่พวกเขาไม่ต้องการจะพูด

ถ้าไม่อยากพูดก็สู้กันต่อไป! หลังจากฆ่าพวกเขาแล้ว หวังเสียนค่อนข้างแน่ใจว่าจะสามารถได้รับข้อมูลสิ่งที่เกิดขึ้นในบริเวณนี้มาอย่างแน่นอน

ร่างของหวังเสียนจมลงไปในหัวกะโหลกปีศาจอีกครั้ง และเปลวไฟสีแดงปนดำก็ระเบิดออกมาจากหัวกะโหลกปีศาจในทันที

เปลวไฟอันน่าสะพรึงกลัวครอบคลุมบริเวณโดยรอบหลายช่วงกิโลเมตร

เมื่อเห็นเปลวไฟอันน่าสะพรึงกลัวจากหัวกะโหลกปีศาจ ใบหน้าของจักรพรรดิปีศาจก็เคร่งเครียดมากกว่าเดิม

ชิ้งงงง!

ด้วยคลื่นของดาบยาวในมือของอ๋าวเจี้ยนแสงดาบนับพันปรากฏขึ้นทางด้านหลังเขาทันทีและชี้ตรงไปยังเนี่ยหวูซวง

"ฮึ่มมม! ข้าจะฆ่าเจ้า!"

เมื่อถูกท้าทายอย่างดูถูก เนี่ยหวูซวงจึงคำรามออกมาด้วยอารมณ์ที่เดือดดาล!

หากราชามังกรและนักดาบที่ชื่ออ๋าวเจี้ยนยังมีชีวิตอยู่ สำนักศักดิ์สิทธิ์ตงฮัวก็มีแนวโน้มที่สูงมากที่จะถูกกวาดล้าง!

ดังนั้นไม่ว่าจะอย่างไรเขาก็ต้องฆ่าให้ได้สักหนึ่งคนก่อน!

ดาบขนาดใหญ่ในมือของเนี่ยหวูซวงพลิกหมุนไปมาอย่างรวดเร็ว เสียงกระแทกกันของห่วงบนสันดาบก็ดังขึ้นอย่างถี่รัว

"ตายยยยย!"

ขณะเดียวกันแววตาของหวังเสียนก็เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า แม้ว่าเขาจะไม่ได้กลายร่างเป็นนักรบมังกรหรือร่างมังกรโดยสมบูรณ์ แต่เขาคิดว่าในตอนนี้เขาคงจะสามารถปราบจักรพรรดิปีศาจได้ เพราะคนผู้นี้นั้นไม่ได้ข็งแกร่งมากอย่างที่คิด

นอกจากนี้เปลวเพลิงโลกันตร์ยังมีความสามารถการปราบปรามจักรพรรดิ์ปีศาจโดยธรรมชาติ หวังเสียนจึงมีความมั่นใจว่าคงไม่มีความจำเป็นจะต้องใช้ความสามารถของสายเลือดมังกรในการจัดการกับจักรพรรดิ์ปีศาจ

กะโหลกปีศาจที่มีขนาดใหญ่เกือบ 6 เมตร กำลังลุกไหม้ด้วยเปลวไฟที่น่าสะพรึงกลัว มันอ้าปากและโจมตีไปยังจักรพรรดิปีศาจโดยตรง

จักรพรรดิปีศาจที่มีร่างของราชาผีดิบติดอยู่ ก็ไม่ได้อยู่นิ่งเฉยๆเพื่อรอรับการโจมตีแต่เพียงฝ่ายเดียว พวกเขากางกรงเล็บสีดำอันน่าสะพรึงกลัวของพวกเขาออกมาโจมตีสวนกลับไปที่หัวกระโหลกปีศาจ

ในเวลานี้จักรพรรดิปีศาจอยู่ในสถานการณ์เดียวกันกับเนี่ยหวูซวงที่มีเพียงแต่ต้องเดินหน้าเท่านั้นและไม่สามารถก้าวถอยหลังได้อีกแล้ว!

หากว่าเขาหนีจากการต่อสู้มันก็แสดงว่ากองกำลังฝ่ายพรรคมารทั้งหมดของพวกเขานั้นได้ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง!

สำนักมังกรจะกลายเป็นผู้ครองยุทธภพ และกองกำลังฝ่ายพรรคมารทั้งหมดก็คงจะต้องถูกกวาดล้างโดยราชามังกรอย่างแน่นอน

ฉะนั้นไม่ว่าจะอย่างไรเขาก็จะต้องฆ่าผู้แข็งแกร่งในระดับขอบเขตจิตวิญญาณเซียนจากสำนักมังกรให้ได้สักหนึ่งคน ไม่ว่าจะเป็นตัวของราชามังกรเองหรือชายวัยกลางคนที่ถือดาบ!

เมื่อถึงเวลานั้นสถานการณ์ในยุทธภพจะกลายเป็นการถ่วงดุลระหว่างมหาอำนาจสามฝ่าย นั่นก็คือสำนักมังกร กองกำลังฝ่ายพรรคมารและกองกำลังพันธมิตรฝ่ายธรรมะ

บูม บูม บูม!

ทุกครั้งที่จักรพรรดิปีศาจโจมตีไปยังหัวกะโหลกปีศาจดำ มันจะมีเพียงแค่เสียงระเบิดดังเพียงเท่านั้น และไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ เอาไว้เลยแม้แต่น้อย

ขณะเดียวกันพลังงานปีศาจในร่างกายของจักรพรรดิปีศาจก็หายไปอย่างรวดเร็วภายใต้การเผาไหม้ของเปลวเพลิงโลกันตร์ และแม้แต่เกล็ดที่คล้ายกับเกราะบนผิวหนังบนแขนของเขาก็ละลายกลายเป็นสีเทา

"ไอ้ราชามังกร! ข้าจะฆ่าเจ้า!"

จักรพรรดิปีศาจตะโกนออกมาเสียงดังด้วยความโกรธแค้นจนนัยน์ตาเขานั้นกลายเป็นสีแดงเลือด!

ร่างกายของเขาเคลื่อนที่พุ่งทะยานขึ้นไปบนฟ้าสูงกว่า 10,000 เมตรด้วยความเร็วสูงสุด

ฝูงชนที่ดูอยู่ข้างล่างเต็มไปด้วยความแปลกใจ เพราะว่าในสายตาของพวกเขาในตอนนี้นั้นจักรพรรดิปีศาจได้หายตัวไปแล้ว

แต่หลังจากนั้นไม่นานผู้แข็งแกร่งในระดับขอบเขตเม็ดยาเซียนหลายคนก็ชี้ไปยังตำแหน่งที่สูงขึ้นไปบนท้องฟ้า

ใบหน้าของกลุ่มกองกำลังจากพระราชวังผีดิบเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

"นี่คือท่าโจมตีอันรุนแรงที่สูงสุดของกายาสวรรค์และปฐพีในตำนานใช่หรือไม่?"

จักรพรรดิปีศาจที่ลอยตัวอยู่บนอากาศสูงขึ้นไปกว่า 10,000 เมตร กำลังเคลื่อนไหวหมุนวนเป็นวงกลมอย่างรวดเร็ว

แขนทั้งสองคู่และหัวสองหัว ของจักรพรรดิปีศาจและราชาผีดิบที่เชื่อมต่อกัน ปลดปล่อยพลังมหาศาลสร้างลมหมุนสีดำทมิฬอันรุนแรงขึ้นมากลางอากาศ!

เมฆหมอกคล้ายกับพายุขนาดใหญ่สามารถบดบังแสงอาทิตย์จนมืดมิด กลุ่มคนที่มองดูอยู่ด้านล่างล้วนแล้วแต่อยู่ในความตื่นตระหนก!

"นี่คือการโจมตีที่รุนแรงที่สุดที่ของราชาปีศาจ และมันคงเป็นการโจมตีครั้งสุดท้ายที่จะตัดสินผู้แพ้หรือผู้ชนะ!"

กลุ่มคนที่มองดูอยู่ด้านล่างจ้องมองไปยังพายุสีดำขนาดใหญ่อย่างไม่กระพริบตา

"ถ้าเช่นนั้นการโจมตีครั้งนี้ก็เป็นการตัดสินครั้งสุดท้ายของพวกเราอย่างนั้นสินะ!"

หวังเสียนยิ้มออกมาเล็กน้อยขณะที่ยืนมองดูกระบวนท่าการโจมตีครั้งสุดท้ายของจักรพรรดิปีศาจอยู่บนหัวกะโหลกปีศาจดำ

บรึมมมม!

และด้วยการโบกมือของเขาเปลวไฟของหัวกะโหลกปีศาจและเปลวเพลิงโลกันต์ ก็ปะทุออกมาอย่างรุนแรง

และในวินาทีต่อมาหัวกะโหลกปีศาจดำก็พุ่งขึ้นไปหาจักรพรรดิปีศาจราวกับอุกกาบาตที่ถูกยิงขึ้นไปบนท้องฟ้า

จากการปะทะกันอย่างรุนแรงในครั้งนี้หัวกะโหลกปีศาจดำอาจจะถูกผลกระทบจนทำให้มันถูกทำลายไปหรือไม่นั้นหวังเสียนไม่ได้ให้ความสนใจ!

เพราะว่าอาวุธเวทย์มนต์ชิ้นนี้ถือได้ว่าเป็นของเล่นสำหรับเขาเพียงเท่านั้น และการใช้งานของมันนั้นค่อนข้างจะลำบากเพราะมันต้องดูดซับพลังงานจากดวงวิญญาณของสิ่งมีชีวิต หากไม่ใช่ว่าหวังเสียน ใช้พลังงานจากดวงวิญญาณของฝ่ายพรรคมาร เขาคงจะไม่กล้าใช้มันกับคนธรรมดาทั่วๆไปอย่างแน่นอน

ฉะนั้นต่อให้หัวกะโหลกปีศาจดำถูกทำลายลงไปจริงๆมันก็ไม่เป็นภาระทางจิตใจของเขาเลยแม้แต่น้อย

"สวรรค์ถล่มโลกา!"

ดวงตาของจักรพรรดิปีศาจแสดงให้เห็นถึงจิตวิญญาณการต่อสู้ที่บ้าคลั่ง! พลังงานอันยิ่งใหญ่ของทั้งสองฝ่ายกำลังพุ่งตรงเข้าหากันอย่างเต็มกำลัง

"ยอมตายซะเถอะ! เจ้ามันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า!"

ขณะเดียวกันอีกทางด้านหนึ่ง ดาบยาวสีทองของอ๋าวเจี้ยนปะทะกันกับดาบขนาดใหญ่ของเนี่ยหวูซวง อย่างรุนแรงจนทั้งสองฝ่ายถอยห่างออกจากกันไปประมาณ 1 กิโลเมตร

แต่หากสังเกตให้ดีๆแล้ว การปะทะกันเมื่อครู่นี้ ฝ่ายของอ๋าวเจี้ยนย่อมเป็นผู้ที่ได้เปรียบมากกว่าอย่างชัดเจน

"ไม่! ข้าต้องไม่แพ้! ข้าจะต้องไม่แพ้!"

เนี่ยหวูซวงตะโกนออกมาอย่างคุ้มคลั่ง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธและในขณะเดียวกันแสงสีทองของธาตุโลหะก็ระเบิดออกมาจากร่างกายของเขาอย่างรุนแรง!

………..

จบบท