ตอนที่ 38 สามพันต่อเดือน?

ตอนที่ 38 สามพันต่อเดือน?

"เฮ้..น้องชาย นายดูดีมาก! ไม่เลวไม่เลวเลย"

โจวหยวนห่าว ยิ้มและมองไปที่

หวังเสียน พร้อมกับยื่นมือไปที่ไหล่ของหวังเสียนและต้องการที่จะตบไหล่ของเขาแบบผู้อาวุโสกว่า

"ฮึ.."

หวังเสียนจ้องมองไปที่การกระทำของชายหนุ่มคนนี้ และเขาเคลื่อนตัวพลิกหลบเบาๆในชนิดที่สายตาคนธรรมดาสังเกตไม่ออก เนื่องเขารู้ว่าชายหนุ่มคนนี้ต้องการแสดงวุฒิภาวะที่เหนือกว่าและข่มเขาในทางอ้อม

แขนของ โจวหยวนห่าว แข็งค้างเหมือนคว้าอากาศ เขามึนงงเล็กน้อย ว่าเขากะระยะผิดหรืออย่างไรถึงคว้าไหล่เด็กหนุ่มคนนี้ผิดไปได้

หลังจากนั้นเขาก็ยิ้มแก้เขิลและพูดขึ้นว่า "ไปกันเถอะฉันจองห้อง VIP ไว้แล้วเราสามารถตรงขึ้นไปที่ห้องรับรองส่วนตัวตอนนี้ได้เลย"

"ทุกท่านคะโปรดเชิญทางนี้ค่ะ"

ขณะที่โจวหยวนห่าวพูดกับทุกคนจบพนักงานเสิร์ฟที่อยู่ข้างๆก็กล่าวขึ้นมาและเดินนำทางให้กับพวกเขา

ภัตตาคารอาหารชั้นหนึ่งแบ่งออกเป็นสองชั้น ชั้นล่างเป็นห้องโถงใหญ่ในรับรองแขกได้มากมายหลายสิบโต๊ะส่วนขณะที่ชั้นบนเป็นห้องรับรองส่วนตัวแยกเป็นห้องๆไป

"ร้านอาหารชั้นหนึ่งเป็นร้านอาหารที่มีชื่อเสียงใน เมืองเจียงเฉิง พวกคุณสามารถลิ้มรสอาหารทะเลทุกประเภทเช่นหอยเป๋าฮื้อ หูฉลามและปลิงทะเลบางครั้งยังมีอาหารทะเลล้ำค่าเช่น

เซ็ทฟลูคอร์ท ซาซิมิ ทูน่าครีบน้ำเงิน"

ขณะที่ โจวหยวนห่าว กำลังเดินนำไปที่ด้านหน้าของกลุ่มคน เขาก็อธิบายด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

พร้อมกับมองไปยัง กวนชูชิง และ หวังเสียน ที่อยู่ข้างๆเธอแล้วพูดว่า

" ชูชิง มหาลัยของคุณอยู่แถวๆนี้ผมเดาว่าคุณก็คงจะรู้จักร้านอาหารแห่งนี้เหมือนกันสินะ"

"แน่นอนสิฉันต้องรู้จัก และที่แน่ไปกว่านั้นฉันรู้มาว่าอาหารที่นี่ขึ้นชื่อว่าแพงมากๆอีกด้วย" กวนชูชิง ยิ้มและตอบออกมา

"ฮิฮิ..ฉันก็เคยมาที่นี่ครั้งหนึ่งเหมือนกันตอนนั้นเพื่อนของฉันพาฉันมาเลี้ยงอาหารที่นี่ ต้องบอกเลยว่าอาหารที่นี่แพงมากจริงๆและอาหารในห้องรับรองส่วนตัวแบบนี้ก็จะสมควรมีราคาอย่างน้อยเจ็ดถึงแปดพันหยวนมันเป็นระดับเดียวกับของโรงแรมระดับห้าดาวเลยนะ แต่เนื่องจากหัวหน้าโจวจ่ายเงินในวันนี้เราจึงสามารถสัมผัสถึงรสชาติอาหารระดับห้าดาวได้! "

“ร้านอาหารชั้นหนึ่งขึ้นชื่อเรื่องอาหารทะเลชั้นดีแม้ว่าจะขึ้นชื่อเรื่องความอร่อย แต่ราคาก็ยังแพงเกินไปสำหรับฉัน และนี่ก็ยังเป็นครั้งแรกที่ฉันมาที่นี่ฉันต้องขอบคุณหัวหน้าโจวสำหรับความใจของคุณ”

หญิงสาวทั้งสองแสดงความคิดเห็นโดยมีเจตนาที่จะประจบเอาใจหัวหน้าโจว

"ฮ่าฮ่าฮ่า ตราบใดที่ทุกคนทำงานหนักและมีผลงานที่ดีเราสามารถจัดงานสังสรรค์รวมตัวกันแบบนี้ได้บ่อยๆเลยล่ะ"

โจวหยวนห่าว แสดงบทหัวหน้าผู้ใจดี "แม้ว่าร้านอาหารชั้นหนึ่งจะมีราคาแพง แต่อาหารของที่นี่ก็อร่อยและมีคุณภาพที่ดีมากเลยนะ ผมหน่ะชอบทานอาหารของที่นี่มากและก็มักจะแวะเข้ามาอุดหนุนที่ร้านนี้อยู่บ่อยๆ"

"ว้าว!...ถ้าอย่างนั้นเราคงต้องเกาะติดใกล้ชิดกับหัวหน้าโจวไว้ซะแล้วละคงไม่มีหัวหน้าคนไหนที่ใจดีและใจกว้างเท่าหัวหน้าโจวอีกแล้ว!" หญิงสาวหนึ่งในสองคนนั้นยิ้มและพูดกับโจวหยวนห่าว

“ตามปกติของผม ผมดูแลคนของผมอย่างดีเสมอและผมจะไม่ปฏิบัติต่อพวกคุณเหมือนเป็นอื่นหรอก”

ริมฝีปากของโจวหยวนห่าวยกยิ้มขึ้น

กวนชูชิง และ หวังเสียน ตามมาข้างหลังและก็ไม่ได้แสดงความคิดเห็นอะไรเมื่อกลุ่มของพวกเขามาถึงห้องVIP

"ชูชิงคุณมานั่งข้างๆผมเถอะ"

โจวหยวนห่าว นั่งอยู่ที่นั่งหัวโต๊ะตามปกติของเจ้าภาพ ขณะที่เขาพูดกับ กวนชูชิง ให้มานั่งที่ข้างๆเขา

กวนชูชิง ตกใจเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าและนั่งลง เธอมองไปที่ หวังเสียน และพูดว่า " หวังเสียน ทำไมคุณไม่มานั่งข้างๆฉันล่ะ"

"ห๊ะ?" หวังเสียนเหลือบมองดูเล็กน้อยแต่ก็พยักหน้า แล้วเดินไปนั่งลงใกล้กับกวนชูชิง ชายหนุ่มและหญิงสาวสองสามคนมองไปที่ โจวหยวนห่าว และ กวนชูชิง ก่อนที่จะจมดิ่งลงไปในความคิดของพวกเขา

“พวกคุณหยิบดูเมนูสิว่ามีอะไรที่อยากทานกันบ้าง! สั่งมาได้เลยตามที่ต้องการ”

โจวหยวนห่าว พูดพลางส่งเมนูให้ กวนชูชิง แล้วถาม "ลองดูสิว่ามีอะไรที่คุณอยากทานไหมสั่งได้เลยนะ"

"ไม่เป็นไรหรอกหัวหน้าโจวฉันยังไม่ค่อยหิวสักเท่าไหร่" กวนชูชิง โบกมือและส่งเมนูคืนให้กับเขา

"คุณ!...เอ่อ... เอาล่ะถ้าอย่างนั้นให้ผมสั่งอาหารก่อนสักสองสามอย่างแล้วกัน อืม ... ปลิงทะเลตุ๋นเม็ดบัวนี่ดีต่อผิวมากๆขอมาอย่างละชุดสำหรับชูชิงและคุณผู้หญิงทุกคนที่นี่"

โจวหยวนห่าว มองและพูดกับ

กวนชูชิง และผู้หญิงอีกสองสามคน

"หัวหน้าโจวของเรานี่เป็นสุภาพบุรุษมากๆเลยนะ ฮิฮิฮิ" หญิงสาวคนหนึ่งหัวเราะและพูดออกมา

“นั่นเป็นเรื่องจริงนะ หัวหน้าโจวหน่ะเคยเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยชื่อดังในอังกฤษเป็นเวลาสามปีเขาเป็นสุภาพบุรุษในแบบผู้ดีอังกฤษของแท้เลยละ” ชายหนุ่มคนหนึ่งแสดงความคิดเห็นขณะที่เขาพยายามพูดอวดข้อดีของหัวหน้าโจวอย่างละเอียด

"ฮ่า ๆ " โจวหยวนห่าว ยิ้ม "เอาล่ะๆ

ขอแชมเปญกับไวน์ขาวอย่างละ 1 ขวดสำหรับไว้ทานกับอาหารทะเลกันดีกว่า"

"ทราบแล้วค่ะ ทุกท่านกรุณารอสักครู่นะคะ" พนักงานเสิร์ฟพยักหน้ารับเมนูและเดินออกจากห้อง VIP ไป

“ชูชิงคุณมีความตั้งใจที่จะมาทำงานที่บริษัทเราหลังจากที่เรียนจบแล้วไหม?” โจวหยวนห่าว ถามในขณะที่เขากำลังจะรินชาใส่ถ้วยให้กับ

กวนชูชิง

“หัวหน้าโจวฉันทำเองได้” กวนชูชิง พยายามหยิบกาน้ำชาและรินให้กับตัวเองอย่างเร่งรีบ “ฉันยังไม่คิด ฉันยังเหลือเวลาอีกสองปี กว่าฉันจะเรียนจบ”

"ไม่เป็นไรคุณสามารถมาที่ทำงานพิเศษที่ บริษัท ได้ในช่วงวันหยุดหรือเวลาว่างเมื่อคุณไม่มีเรียนผมจะไม่หักเงินเดือนของคุณและให้คุณแบบพนักงานเต็มเวลา ธุรกิจของ บริษัทเรามีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ และเรายังต้องการคนที่มีสามารถเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก" โจวหยวนห่าว กล่าว

"นี่ ... " กวนชูชิง ลังเลเล็กน้อย ตอนนี้บริษัทของพ่อเธอล้มละลายสภาพครอบครัวของเธอในปัจจุบันมีรายจ่ายค่าครองชีพที่สูงมาก

“ฉันว่าดีนะชูชิงนี่เป็นความคิดที่ดีเพราะหลักสูตรของมหาวิทยาลัยไม่ได้แน่นขนาดนั้นคุณจะสามารถได้รับประสบการณ์การทำงานในเวลาว่างมันเป็นสิ่งที่ดีนะ”

"ใช่ลองดูตอนนี้สิว่าหัวหน้าโจวปฏิบัติต่อเราได้ดีเพียงใดหายากนะที่จะได้เจ้านายที่ดีเช่นเขาเนี่ย คุณอาจจะไม่สามารถหางานที่ดีแบบนี้ได้อีกเลยก็ได้นะแม้ว่าคุณจะเรียนจบแล้วก็ตาม"

ชายหนุ่มสองคนที่อยู่ด้านข้างพยายามพูดจาโน้มน้าว กวนชูชิง

"อืม..มันก็น่าจะดีเหมือนกันนะ" กวนชูชิง มองไปที่ หวังเสียน ที่อยู่ข้างๆเธอแล้วพยักหน้า

เมื่อ โจวหยวนห่าว ได้ยินคำพูดของเธอความดีใจฉายปรากฏบนหน้าของเขาทันที "ฮ่าฮ่าขอต้อนรับ ชูชิงสำหรับการเข้าร่วมกับเราอย่างเป็นทางการนะ"

ขณะที่พวกเขากำลังคุยกันอาหารก็ถูกยกมาเสิร์ฟทีละจาน

โจวหยวนห่าว พยายามที่จะพูดคุยกับ กวนชูชิง ตลอดเวลาสำหรับหวังเสียนเขานั่งอยู่ที่นั่นและกินอาหารอยู่อย่างเงียบๆคนเดียว

“ชูชิงคุณมีแฟนแล้วหรือยัง?”

ทันใดนั้น โจวหยวนห่าว ก็ถาม กวนชูชิง

คำถามนี้ทำให้ กวนชูชิง ค่อนข้างตกใจ ดวงตาของเธอสั่นไหวและเธอก็หันหน้าไปมองที่หวังเสียน

โจวหยวนห่าว เห็นการกระทำของเธอเขาขมวดคิ้ว สายตาของเขาจับจ้องมองไปที่ หวังเสียน และเขาก็พยายามเปลี่ยนหัวข้อในทันที "โอ้..ชูชิงคุณยังไม่ได้แนะนำเพื่อนของคุณคนนี้ให้เรารู้จักเลย!"

"นี่คือเพื่อนที่เรียนที่คณะเดียวกันของฉัน " กวนชูชิง ตอบทันที

"สวัสดีทุกคนผมหวังเสียน" หวังเสียน กล่าวทักทาย

"เอาละ..มาคุยกันไปด้วยขณะทานอาหารละกัน" โจวหยวนห่าวมองเขาและเผยรอยยิ้มจาง ๆ “น้องชายหวังเสียน สถานะทางครอบครัวของคุณน่าจะดีนะ ครอบครัวของคุณทำธุรกิจอะไรรึ?”

"ครอบครัว?" เมื่อหวังเสียนได้ยินเขาก็หัวเราะเบาๆ“ผมมีน้องสาวเป็นญาติเพียงคนเดียวเท่านั้น”

"ฮะ?" โจวหยวนห่าว ตกตะลึงและตกใจเล็กน้อย และรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นขณะที่เขาพูดต่อ "ผมขอโทษทีนะที่ถามเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่ควรถาม

อย่างไรก็ตามให้ผมแนะนำคุณในฐานะพี่ชายหน่อยเถอะนะ

น้องชาย หวังเสียน ชีวิตคนเราหน่ะไม่ใช่เรื่องง่ายๆคุณควรวางแผนสำหรับชีวิตหลังจาก จบการศึกษาคล้ายกับ ชูชิง คุณมาจากมหาวิทยาลัย เจียงเฉิง เห็นได้ชัดว่าคุณเป็นผู้ชายที่มีความสามารถทำไมคุณไม่มาทำงานที่ บริษัท ของฉันถ้าคุณทำงานให้กับฉันมันจะดีกว่ามากอย่างแน่นอนกับการที่คุณจะต้องใช้ความพยายาม หางานทำหลังจากที่เรียนจบ "

"ถูกต้องแล้วเราจะทำงานให้กับหัวหน้าโจวในอนาคตและเขาจะเป็นหัวหน้าของพวกเราฮ่าฮ่า!" ชายหนุ่มด้านข้างหัวเราะและพูดเสริมขึ้นมา

"ขอบคุณนะแต่ไม่เป็นไร" หวังเสียน ส่ายหัว "ผมรู้สึกยังอยากสนุกกับชีวิตในมหาลัยมากกว่า!"

"โอ้วว..เสี่ยวหวังนั่นมันไม่ใช่ความคิดที่ดีนักนะ คุณควรจะเริ่มทำงานอย่างหนักตั้งแต่เริ่มเรียนมหาวิทยาลัยเมื่อคุณบอกว่าคุณต้องการมีความสุขกับชีวิตในมหาวิทยาลัยคุณกำลังคิดอะไรอยู่ ฉันเดาว่ามันคงไม่ใช่การเล่นเกมเกี่ยวกับการหาแฟนสวย ๆ หรอกนะ อย่างไรก็ตามคุณต้องมีเงินและร่ำรวยก่อนถึงจะหาแฟนสวย ๆ และดูแลพวกเธอได้ การซื้อกระเป๋าให้แฟนจะทำให้คุณต้องใช้เงินหลายหมื่นเชียวนะ! และทั้งหมดนี่ยังไม่รวมถึงการซื้อเสื้อผ้าเครื่องประดับและของขวัญอื่นๆอีก มันก็ต้องใช้เงินอีกหลายหมื่นเช่นกัน! "

"เมื่อคุณโตเป็นผู้ใหญ่แล้วคุณควรมีเป้าหมายสิ่งนี้จะทำให้คุณมีแรงจูงใจมากขึ้น และถ้าคุณไม่มีพื้นฐานครอบครัวที่ดีคุณก็ต้องพึ่งได้แต่ตัวเองเท่านั้น"

"ตัวอย่างเช่นถ้าคุณอยากได้แฟนที่สวยเหมือน ชูชิง คุณไม่สามารถซื้อกระเป๋าราคาแค่ไม่กี่ร้อยให้กับเธอได้และนอกจากนี้พูดกันตรงๆเลยตอนนี้คุณก็ยังไม่สามารถหาซื้อแม้แต่กระเป๋าราคาหลักหลายร้อยให้เธอได้เลย

และไม่ใช่ว่าคุณคิดจะพาเธอไปกินข้าวแต่ที่โรงอาหารตลอดเวลาอย่างนั้นหรือ

ทั้งหมดนี้ต้องใช้เงินถ้าผมมีแฟนที่สวยเหมือน ชูชิง กระเป๋าแบรนด์เนมเสื้อผ้าที่เป็นสิ่งจำเป็นและของขวัญอื่น ๆ หรือแม้กระทั่ง บ้านหรือรถสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งจำเป็นในอนาคตผมสามารถหาให้แฟนของผมได้อย่างสบาย "

“บริษัท ที่ครอบครัวของผมเป็นเจ้าของเพิ่งแม้เริ่มต้นแต่อย่างไรก็ตามผลกำไรประจำปีของเราอยู่ในช่วงประมาณห้าถึงหกล้านหยวนถึงกระนั้นผมก็ยังรู้สึกว่าสถานะของผมในเมืองเจียงเฉิงยังต่ำกว่าค่าเฉลี่ยทั่วไปดังนั้นชายหนุ่มอย่างคุณควร เริ่มทำงานหนักตั้งแต่อายุน้อย ๆนะ”

"หวังเสียน คุณสามารถพิจารณามาทำงานให้ผมได้ในอนาคตคุณอาจสามารถมีรายได้ถึง 3,000 หยวนต่อเดือนจากงานพาร์ทไทม์เลยทีเดียว"

หัวหน้าโจวจุดบุหรี่สูบและยิ้ม

ในคำพูดของเขาเขาได้ยกตัวเองขึ้นสูง อย่างแนบเนียนและทุบ หวังเสียนให้ต่ำลง ..

ทำงานพาร์ทไทม์เดือนละ 3,000 หยวน?

………….

จบบท